Кіріспе

Канадалық заңгер және саясаткер (1861–1929)

Сэр Клиффорд Сифтон (10 наурыз 1861 – 17 сәуір 1929), – канадалық заңгер және ұзақ жылдар бойы либералдық саясаткер, сэр Уилфрид Лориердің ішкі істер министрі ретінде танымал. Ол 20 ғасырдың басында Канадаға жүрген кең көлемді иммиграцияны ынталандыруға жауапты болды. 1905 жылы ол Лориермен келіспей, Альберта және Саскачеван провинцияларында мемлекеттік қаржыландырылатын діни білім беру мәселесіне байланысты министрлік лауазымынан қанағаттанды.

Ерте өмір

Сифтон Канада Батысындағы (қазіргі Онтарио) Миддлсекс округінде дүниеге келген. Сифтонның әкесі, Джон Райт Сифтон, мердігер және кәсіпкер болған. Ол Сифтон бала кезінде отбасымен Манитобаға көшіп келген. Сифтон заңгер мамандығын алды және Торонто университетінің Виктория университетін бітірді, сондай-ақ Acta Victoriana журналының алғашқы редакторы болды.

Манитоба провинциясының саясаты: Манитобаның бас прокуроры

1888 жылы Манитоба заң шығару жиналысына өзі сайланғанға дейін Сифтон әкесінің саяси науқандарында жұмыс істеді. Сифтон 1891 жылдан 1896 жылға дейін Томас Гринвей кабинетінде бас прокурор және провинциялық жерлер комиссары қызметін атқарды. Ол Манитоба мектептері мәселесін уақытша шешкен Лориер-Гринвей келісімін жасауға қатысты.

Федералды саясат: Ішкі істер министрі

1896 жылы Сифтон Брэндондағы қосымша сайлауда дауыс беру арқылы танылғаннан кейін алғаш рет Парламент мүшесі болып сайланды. Ол 1900 жылғы Канадалық федералды сайлауда Манитобаның бұрынғы премьер-министрі Хью Джон Макдональдтың күшті қарсылығына қарсы қайта сайланды. Сифтон 1904 және 1908 жылдары тағы екі рет сайланды. Сифтон Лорье үкіметінде Ішкі істер министрі болып тағайындалды және адамдарды Батысқа қоныстандыруға және халыққа тарту үшін "Батыстың соңғы жақсы жері" деп аталған белсенді иммиграция саясатын жүзеге асырды. Сифтон Еуропа мен АҚШ-та колониялық кеңселер құрды. Ол адамдарды Канаданың батысына келуге ынталандырды. Көптеген иммигранттар Ұлыбритания мен АҚШ-тан келсе, Украина, Скандинавия, духоборлар және басқа да топтар Австро-Венгрия империясынан Канадаға көптеп келді. Ол батыс жазықтарының ең қиын бөліктерін өнімді фермаларға айналдырып жатқан "қой терісін жамылған қайратты шаруаларды" әйгілі түрде қорғады. 1891 мен 1914 жылдар аралығында үш миллионнан астам адам, негізінен континенттік Еуропадан, жаңадан салынған трансконтиненталдық темір жолдың бағытымен Канадаға келді. Осы кезеңде Клондайк пен Канада қалқанында кен өндірісі басталды. 1905 жылы Альберта мен Саскачеван құрылуына басшылық еткеннен кейін, Сифтон Лауриермен діни білім беру мәселесіндегі даудан кейін үкіметтен кетті. Өмірінің соңына қарай, Сифтон есту қабілетінің нашарлауымен күресті, бұл оның саяси мансабын одан әрі дамытуына кедерес келтірді.

Кейінгі өмірі

Сифтон 1911 жылы саясаттан зейнеткерлікке шықты, бірақ үкіметтің өзара қарым-қатынас саясатына қарсы күресті, себебі ол Канада мен АҚШ арасындағы экономикалық интеграцияның күшеюі Канаданың американдықтардың бақылауына өтуіне әкеледі деп сенді. 1922 жылы жазған мақаласында ол иммиграциялық саясатқа қатысты жиі қайталап айтылатын пікірді білдірді: "Топырақта туған, қой терісінен жасалған киім киген еңбекқор шаруа – жақсы сапалы". Сифтон 1929 жылы Нью-Йорк қаласында, жүрек маманына емделген кезде қайтыс болды. Ол 3,2 миллион долларлық мүлік қалдырды, қазіргі шамамен бағасы белгісіз. Сифтон Торонтодағы Маунт-Плезант зиратында жерленген.

Отбасы

Сифтон, ол кезде жас заңгер, 1884 жылдың 18 тамызында Виннипегте (Манитоба) Элизабет Арманелла Бэрроузға үйленді. Ол Генри Джеймс Берроуз бен оның әйелі Сара Спаркстың қызы еді. Элизабет Оттавада, Онтариода дүниеге келді және Оттава әйелдер колледжінде білім алды. Олардың бес ұлы болды. Ол Брэндон қаласында (Манитоба) Әйелдер Христиандық қанағаттылық одағын (WCTU) құрып, оған төрағалық етті. Оның қайын інісі Теодор Артур Берроуз Лауриер үкіметінде либералды депутат болып қызмет етті, кейіннен Манитобаның оныншы вице-губернаторы болып тағайындалды. Оның ағасы Артур Сифтон Альбертаның екінші премьер-министрі болды.