Канаданың үндістер павильоны: 1967 жылғы көрмедегі дауысты көрініс
Indians of Canada Pavilion
Канаданың үндістер павильоны (Expo 67): Канада үнділерінің тарихы, мәдениеті, мәселелері. Колонизация, мектептер, өз ұлттық ерекшеліктері туралы ашық әңгіме.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада үндістері павильоны – 1967 жылғы Монреаль (Квебек, Канада) қаласында өткен Халықаралық және Әлемдік көрменің павильоны. Экспо-67 көрмесі үшін уақытша құрылыс ретінде салынған павильонда Канададағы жергілікті халықтардың өнері мен мәдениеті, сондай-ақ олардың тарихы мен қазіргі уақыттағы мәселелеріне қатысты тарихи және саяси тұжырымдар ұсынылды. Ұйымдастырушылар павильонда көрсетілген мазмұнды жасау үшін жергілікті көшбасшылармен және кеңесшілермен кеңесті, бұл мазмұн Канада үкіметі мен жалпы қоғам үшін күтпегендей қоздырып, даулы болып шықты. Көрмеде жергілікті халықтардың тарихқа деген көзқарасы баса назарда болды, онда канадалықтардың және Канада үкіметінің жергілікті мәдениет пен құндылықтарды басудағы рөлі, үкімет қаржыландырған интернат мектептерінде жергілікті балаларды ассимиляциялау, отаршылдық тарихы және ашылу доктринасының жергілікті халықтардың өміріне тигізген әсері көрсетілді.
The Indians of Canada Pavilion was a pavilion at the 1967 International and Universal Exposition in Montreal, Quebec, Canada. The Pavilion, constructed as a temporary structure for public exhibition at Expo 67, contained works of Indigenous art and culture alongside historical and political commentary concerning the past and present issues facing the Indigenous Peoples in Canada. Organizers consulted with Indigenous leaders and advisors to create the narrative and content exhibited within the pavilion, content which proved to be unexpectedly provocative and controversial by both the Government of Canada and the general public. The exhibits emphasized an Indigenous view of history, which stressed the role the non Indigenous Canadians and the Canadian Government played in the suppression of Indigenous culture and values, the assimilation of Indigenous children in government funded residential schools, and the history of colonialism and the impact of the doctrine of discovery on the lives Indigenous people from contact to the present day.
Көрме және негізгі тақырып
Көрмелердің мазмұны жергілікті халықтың "Канада халқы мен әлемге 1967 жылы ЭКСПО көрмесіне келгенде қандай хабар жібергіңіз келеді?" деген сұраққа берген жауабын көрсету мақсатында болды. Павильон арқылы жүретін жолдың соңына жақын орналасқан бөлімде саудагерлер, шеберлер және фермерлер сияқты қазіргі кәсіптермен айналысатын жергілікті халықтың суреттері жиналған, бұл суреттер бұрынғы көрмелерге қарағанда айқын түрде көңіл көтеріңкі болды. Бұл бөлімді Үндістер ісі жөніндегі басқарманың бір бөлімі жасаған.
The Contents of the Exhibits were intended to reflect the Indigenous people’s answer to the question: "What do you want to tell the people of Canada and the World when they come to Expo in 1967?". A section near the end of the pathway through the pavilion contained photographs of indigenous people in modern occupations such as tradesman, craftsmen and farmers, markedly more upbeat than previous exhibits. This section was designed by a branch of Indian Affairs.
Жауаптар мен БАҚ-тың реакциясы
Павильондағы көрмелерге үкімет, жұртшылық және баспасөз тарапынан болған реакциялар ашу мен ошалаңдықтан бастап, қабылдау мен мақтауға дейін әртүрлі болды. "Глоб энд Мейл" және басқа газеттер "Оттава өзін ұятқа қалдырды" деп "қаржыны өз мойнына алды" деп шағымданды. Монреаль Стар газетінде "павильон үкіметтік шеңберлерде наразылық тудыруы мүмкін" деген мақала жарияланды. Басқа журналистер мүлдем басқаша көзқарас білдіріп, Павильонды "ақтарға қарсы сын" деп бағалады. Баспасөздің оң пікірлері жиірек кездесті. Кейбір ақпарат құралдары павильонды ойландыратын деп есептеді, ал жергілікті халықтардың реакциясы күрделі болды. Бір түпкілікті көшбасшы павильонды "индіандардың қадір-қасиетті рухының шынайы бейнесі" деп атады. Американың түпкіліктілерінің ұлттық конгресінің сол кездегі директоры "Канаданың түпкіліктілері федералды үкіметпен қарым-қатынаста [американдық түпкіліктілерінен] 50-75 жылға дейін қалып қоюы мүмкін" деген ойды білдірді.
Reactions to the exhibits present in the Pavilion from the government, the public and the press ranged from outrage and shock to acceptance and accolade. The Globe and Mail and other newspapers complained that "Ottawa footed the bill" to embarrass itself. An article in the Montreal Star suggest that "the pavilion may raise some hackles in government circles". Other journalists took a different tack, claiming that the Pavilion was a "dig at the white man". Positive reaction by the mainstream press was more commonplace. Some outlets considered the pavilion thought provoking,</blockquote>Reaction by Indigenous peoples was nuanced. One Indigenous leader thought the pavilion was a "True reflection of the Indian’s spirit of dignity". While the then director of the National Congress of American Indians was impressed with the fact that "Canadian Indians may be 50 to 75 years behind [American Indians] in our relations with the federal government".