Кіріспе
Kenworth Truck Company – американдық жүк көлігі өндіруші. 1923 жылы Gersix Motor Company компаниясының ізбасары ретінде құрылған Kenworth, ауыр тоннажды (8 сынып) және орта тоннажды (5–7 сынып) коммерциялық көліктерді өндіруге маманданған. Штаб-пәтері Сиэтл қаласының маңындағы Киркленд қаласында орналасқан Kenworth 1945 жылдан бері PACCAR компаниясының толыққанды еншілес кәсіпорны болып табылады және бауырлас компаниясы (және нарықтағы бәсекелесі) Peterbilt Motors компаниясымен бірге жұмыс істейді. Kenworth жүк көлігі өндірісінде бірнеше жаңалықты енгізді; компания көтеріңкі шатыры бар ұйықтайтын кабинаны және аэродинамикалық тұрғыдан жақсартылған корпусы бар алғашқы ауыр тоннажды жүк көлігін ұсынды. Kenworth W900 1961 жылдан бері үздіксіз өндіріліп келеді, бұл автомобиль тарихындағы ең ұзақ өндірілген жүк көліктерінің бірі. K100 да 1961 жылы шығарылды.
Kenworth Truck Company is an American truck manufacturer. Founded in 1923 as the successor to Gersix Motor Company, Kenworth specializes in production of heavy duty (Class 8) and medium duty (Class 5–7) commercial vehicles. Headquartered in the Seattle suburb of Kirkland, Washington, Kenworth has been a wholly owned subsidiary of PACCAR since 1945, operating alongside sister company (and marketplace rival) Peterbilt Motors. Kenworth marked several firsts in truck production; the company introduced a raised roof sleeper cab, and the first heavy duty truck with an aerodynamically optimized body design. The Kenworth W900 has been produced continuously since 1961, serving as one of the longest production runs of any truck in automotive history. The K100 was also released in 1961.
1912-1923: Герлингер моторлары
Кенворт компаниясының тарихы 1912 жылы Орегон штатының Портленд қаласында Gerlinger Motors құрылуымен басталады. Бұл компания Джордж Т. Герлингр және Луи Герлингр кіші ағайындыларына тиесілі автомобильдер мен жүк көліктерін сатумен айналысқан орталық болды. 1914 жылы ағайындылар көлік құралын өндіруді кеңейтіп, "Герсикс" деп аталған жүк көлігін нарыққа ұсынды. Алғашқы көлік көбінесе қосымша жоба ретінде құрастырылса, Gersix-тің берік конструкциясы Солтүстік-Батыс аймағындағы орман шаруашылығымен айналысатын жұмысшылардың сұранысын қанағаттандырды. Жаңа атаумен компания Сиэтл қаласындағы Мерсер көшесі, 506-ға, кейін Мерсер көшесі, 1263-ға көшірілді. Ұлы экономикалық дағдарыс компанияға ауыр соққы берді; бастапқыда жақсы қаржылық жағдайда болған компания, жаңа көлік құралдарының күрт төмендеуі және көлік несиелері бойынша жоғары дефолт деңгейі салдарынан бейімделуге мәжбүр болды. 1937 жылы Гарри Кент қайтыс болды, ал Филип Джонсон компания президенті болды. 1930 жылдардың соңына қарай жүк көліктеріне деген сұраныс жаңаруға бағытталды, нәтижесінде 1940 жылы Kenworth 226 жүк көлігін өндірді. 1948 жылы Kenworth өзінің COE өнімдерінің кабинасын жаңартты, бұл модель кейіннен "Бұл нос" 500 сериясы деп аталды.
1950 жылдар: нарықтың кеңейуі
1950 жылға қарай Kenworth Тынық мұхитының солтүстік-батысынан тысқары аймақтарда өсіп, АҚШ-тың батыс жартысы мен әлемнің шамамен 30 елінде көлік құралдарын сатты. 801 модельдері жер қазуға арналған жүк көлік ретінде ұсынылды, олар алғашқы кабина-қозғалтқыш орналасу конфигурациясын қабылдады. 1955 жылы Kenworth өзінің COE өнімдерін қайта жобалауды бастады, CSE (Cab Surrounding Engine) моделін іске қосты; «Bull nose» моделімен үйлесімді, CSE 500 сериялы жүк көліктерімен бірдей платформаны бөлісті және көлбеу кабинасы болған жоқ. 1956 жылы Pacific Car and Foundry Kenworth компаниясына қатысты меншік құқығын өзгертіп, тәуелсіз еншілес компаниядан бөлімшеге айналдырды. 1957 жылы Kenworth автобус өндірісін тоқтатты және өнім желісіне құқықтарды сатты (қараңыз төменде). 1958 жылы Kenworth, Pacific Car and Foundry компаниясы соңғы компанияны сатып алғаннан кейін Peterbilt компаниясымен серіктес болды. 1959 жылы компания Мексикада өндіріс орындарын құру арқылы сату базасын одан әрі кеңейтті. 1968 жылы компания Kenworth Australia құрды; импорттау және түрлендірудің орнына, оң рульді жүк көліктері Австралияның Мельбурн қаласында өндіріліп, жаңартылды.
1970-ші жылдар: Өнімдер түрлерін әртараптандыру
1970 жылдары компания одан әрі кеңейді, 1974 жылы Огайо штатының Чиликоте қаласында толыққандай жаңа зауыс салынды. W900 және K100 үлкен жаңартуларға ұшырады, нәтижесінде W900A және K100C пайда болды. Сол жылы бас компания Pacific Car and Foundry қазіргі PACCAR деген атауын қабылдады. Компанияның 50 жылдығымен бірге, 1973 жылы Кенворттың жылдық сатылымы алғаш рет 10 000 данадан асты. 1992 жылы Mid Ranger K300 болып өзгерді, себебі PACCAR өндірісті Квебек штатының Сент-Терезе қаласына көшірді. 2008 жылы Кенворт модельдік қатарын жаңартудан өтті. T600 моделінің аэродинамикасы күрт өзгеріске ұшырады, осымен T660 пайда болды. Орта тоннажды T300 моделі 5 және 7 тонналық T170/T270/T370 модельдер отбасымен алмастырылды. Төмен кабиналы COE DAF LF негізінде қайтадан қолдануға берілді. Алғашқыда K260/K360 деп сатылған модельдер қатары 2013 жылы K270/K370 деп қайта аталды. T660 2017 жылы өндірістен алынды. 2011 жылғы өндірісте T700, T2000 моделін ығыстырып, үлкенірек радиатор торы мен алдыңғы бөлікте орналасқан фаралармен жабдықталды. T680 және T880 модельдерімен ортақ кең кабинаға ие W990 – Кенворт өндірген ең ұзын капотты жүк көлігі. Қазіргі кезде W900 Кенворт модельдер қатарының құрамында сақталып келеді (алғашқы ұсынылғаннан кейін алты онжылдық өткен соң). 2021 жылғы өндіріске Кенворт үш модельдік қатардағы электрлік көліктерді ұсынды: K270E, K370E және T680E, олар аккумуляторлық электр жетегімен жабдықталған. 2021 жылы Кенворт Калифорнияда 10 көліктен тұратын демонстрациялық паркімен T680 FCEV моделін іске қосты. T680 FCEV Toyota сутегі отын жасу тітандығымен жабдықталған, алты сутегі бакіне ие және толық жүктеме кезінде 300 мильден (483 км) астам қашықтыққа жүре алады. 2022 жылы Кенворт жаңа T680 моделін жариялады. T680 Next Gen болашақты ескере отырып қайта жобаланды. Жаңа Next Gen моделінің алдыңғы радиатор торы бастапқы T680-ге қарағанда тар, бірақ биік. Оның алдыңғы бамперы толыққандай жаңа. 579 Next Gen (Peterbilt-ке қараңыз) сияқты, ол да жаңа интерьер және рульдік дөңгелекке ие.
In 2022, Kenworth announced a new T680. The T680 Next Gen was redesigned with the future in mind. The new Next Gen model has a skinnier, but taller grill than the original T680. It has a completely all new front bumper. Like the 579 Next Gen (See Peterbilt), it has an all new interior and steering wheel.
Австралия
Кенворт Австралияның бас кеңсесі Виктория штатының Бейсвотер қаласында орналасқан, және осы жерде Австралия нарығына арналған барлық модельдер құрастырылады. Австралиядағы алғашқы Кенворт моделі 1962 жылы толықтай импортталған KWS925 болды. Одан кейін Кенворт жүк көліктері бөлшектелген күйде импортталып, Виктория штатының Престон қаласында құрастырылды. Австралияда жасалған Кенворт модельдері Жаңа Зеландия, Жапония, Таиланд және Папуа-Жаңа Гвинея сияқты жақын маңдағы оң рульді (RHD) елдерге экспортталады. T сериясы капоты бар стандартты модельдерді, ал C сериясы – ауыр жүктерді тасымалдауға, кен өндіруге, жолдан тыс және ұзын тіркемелерге арналған модельдерді қамтиды. K сериясы кабиналы модельдерді білдіреді. 2020 жылдың шілде айына дейін, қос рульді конфигурациясы жоқ модельдер – T410 SAR, T610 SAR, T900, C510 және C540 болды. Кенворт Австралия 2008 жылы шығарылған «08 сериясы» модельдерімен бірге жаңа жүк көліктерінің қатарын құрастыруды бастады. Бұл қатарға келесі стандартты (капотты) модельдер кіреді; шамамен ең кішісінен ең үлкеніне дейін: T358/A, T408SAR, T408, T608, T658, T908 және C508. Кабиналы жүк көлігінің жалғыз үлгісі K108 болды, ол өте қысқа ұзындығының арқасында B Double нарық сегментінде кең танымал болды.
Мексика
2000 жылдардың басында Кенворт Мексикаға T604 модельін таныстырды, ол негізінен Австралиялық T604 үлгісінде жасалған, аздаған өзгерістермен, көбінесе капотында.
Операциялар
Кенворт қазіргі уақытта Огайо штатындағы Чиликоте қаласында; Вашингтон штатындағы Рентон қаласында, АҚШ; Квебек провинциясындағы Сент-Терезе қаласында, Канада; Виктория штатындағы Бейсуотер қаласында, Австралия (Кенворт Австралия); және Мексиканың Баха-Калифорния штатындағы Мехикали қаласында өндіріс орналасқан.
Автобустар өндірісі
Автобустар өндірісі компания тарихының бастапқы жылдарында Кенворт үшін маңызды бағыт болды; бір кезде автобустар оның ең пайдалы бизнесінің түрі еді. Компания Gerlinger Motor Car Works деп белгілі болғанда, олардың алғашқы екі толық шассилі көлігі Gersix жүк көлігінің шассиіне негізделген мектеп автобустары болды.
BU сериясы
1926 жылы Kenworth мектеп және қалалық автобус операторлары үшін арнайы BU шассисін жасады. BU моделінің дөңгелек аралығы 1927 жылы тағы екі дюймге ұзартылды және ол 21-ден 29 жолаушыға дейін сыйымды корпуспен жабдықталуы мүмкін болды. BU моделі Buda алты цилиндрлі қозғалтқышының қайтадан қолданыла бастағанын хабарлады және 1931 жылға дейін компанияның басты өнімдерінің бірі болып қала берді. Бұл жаңа модель Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында соншалықты танымал болды ki, өндіріс 1927 жылы 99 данадан, 1927 жылы 127 данадан 1930 жылға қарай 230 данаға дейін өсті. Ол кезде өндірілген BU модельдерінің көп бөлігі мектеп автобустарының кузов жасаушыларына жіберілді және Вашингтон штатының Сиэтл және Пьюгет-Саунд аймағындағы мектептерде пайдалануға арналды.
KHC сериясы
Кенворт 1930 жылдары автобустар өндірісін кеңейте берді, Ұлы депрессияның күшті әсеріне қарамастан. Депрессия салдарынан жұмыссыз қалған Кенворттың 80 жұмысшысына көмектесу үшін компания 1932 жылдың тамыз айында жаңа автобус желісін енгізу арқылы батыл қадам жасады. KHC 22 (Kenworth Heiser City) деп аталған 23 орындық автобус Кенворт инженерлерімен демонстрациялық үлгі ретінде әзірленді, сатылымды жақсартуға және жергілікті экономиканы сергітуге көмектесу мақсатында. Экономиканың шамалы қалпына келу кезеңінде KHC22 өте танымал болды және Кенворт автобустарына деген қызығушылықты қайта жақтандырды. KHC 22 (кейіннен 1933 жылдың қыркүйегінде дөңгелек базасы ұзартылып, 33 орындық KHC 33 үлгісіне дейін жеткізілді) Портленд, Орегон қаласының Portland Railway, Light & Power Company және Спокан Біріккен темір жолдары сияқты ірі операторлардың назарына іліккен. Кенворт автобустарын өндіру 1930 жылдар мен 1940 жылдардың басында жалғасты. Осы кезеңде Кенворт Wentworth және Irwin (кейін Wentwin деп аталды) және Heiser сияқты кузов жасаушылар үшін автобус шассилерін өндірді. Heiser, Кенворт шассиі бар мектеп автобустары үшін жиі таңдалатын кузов болды, ал 1937 жылы Pacific Car and Foundry Company компаниясы оны сатып алды.
870 және 871 үлгілері
1933 жылы Kenworth өзінің ең танымал және сәтті транзиттік автобустар желісін шығарды, ол олардың Model 86 ауыр жүк көлігінің негізінде жасалған дәстүрлі стильдегі автобус болды. Hercules JXCM қозғалтқышымен жабдықталған, 870 моделі деп белгілі болған автобус, көп ұзамай Kenworth-тың 1930-шы жылдардың басы мен ортасындағы стандартты автобустар желісіне айналған 871 моделімен ауыстырылды. Одан кейін "бір жарым қабатты" автобустармен тәжірибелер жүргізілді, олар W 1 моделінде іске асырылды, сондай-ақ компанияның 1936 жылы артқы қозғалтқышты автобустармен жасаған алғашқы тәжірибелері болды.
Транзит автобустары
Кенворт 1939 жылдың басында өндіріс желісін өзгертіп, нарық сұранысына жауап беруге тырысты. Сатылымы нашарлаған стандартты автобустардың шассилері толығымен алынып тасталды, ал Кенворт өзінің дизайндарын көбірек қалалық немесе "коуч типті" автобустарға шоғырландырды, олардың қозғалтқыштары еден астында немесе автобустың арт жағында орналастырылды. Осы кезде Кенворт қалалық автобустар өндірісінде маңызды рөл атқарып, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы дерлік барлық ірі қалалық көлік компаниялары Кенворт автобустарын пайдаланды. Сиэтл қалалық темір жолы бұрынғы H30 модельдерін алмастыру үшін бірнеше жаңа 601 модельін сатып алды, олар Hall Scott 135 қозғалтқышымен жабдықталған және Pacific Car and Foundry Company компаниясымен құрастырылған. Кенворт сондай-ақ 612 модельін жасады, ол компанияның ең көп таралған еден астындағы коуч автобусы болды. 27 дана салынды, олардың 14 түрлі доңғалак аралығы (және жеті қозғалтқыш нұсқасы) болды, және барлығы 15 түрлі операторға сатылды.
1940 жылдар
Онжылдықтың басында автобус жолаушыларының саны азая бастады, бірақ компания бірнеше аймақтық операторлардың ірілеу, аумақтық компанияларға бірігуі нәтижесінде ірі тапсырыстар алды. 1940 жылы Бремертон Транзит соғысқа дайындық шараларына байланысты жолаушылар санының артуын қамтамасыз ету үшін бірнеше автобус сатып алды; сол жылы Сиэтл қалалық темір жолы бір тапсырыс бойынша 30 автобус сатып алып, Кенвортқа өндіріс рекордын жаңаруға көмектесті. Жыл сайын шамамен 40 автобус шығаратын Кенворт, арнайы тапсырыспен автобус шығаратын, көлемі шағын өндірушіге айналды. Gray Line компаниясының Сиэтл, Портленд және Ванкувер филиалдары осы арнайы автобустардың бірнешеуін – Grayliner немесе Grayliner Junior автобустарын сатып алды; осы автобустардың корпустарының барлығы Pacific Car and Foundry компаниясында жасалды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде, Кенворт АҚШ армиясына техниканы қалпына келтіруге арналған көліктерді жеткізгендіктен, әскери өндіріс автобус өндірісінен басымдық алды. Олардың коммерциялық жүк көліктерінің әскери модификацияларымен қатар, Кенворт автобустары әскерді тасымалдау үшін өндірісте қалды. 1945 жылы Кенворт Pacific Car and Foundry компаниясына сатылды; екі компания да автобус өндірісінің соғыстан кейінгі экономиканы жандандыруда маңызды рөл атқарады деп сенді. Кенворт соғыстан кейінгі өнімдерін іске қосу аясында бұрынғы әскери жүк көліктері мен ұшақтар жұмыскерлерін жұмысқа алу мүмкіндігін көріп отырды. 1946 жылы Кенворт төрт жаңа автобус моделін ұсынды. K моделі – шағын қалааралық/қалааралық автобустар желісі; E моделі – троллейбус; N моделі – қалалық автобус; W моделі – қалааралық автобус. Кейіннен Кенворт Model O бір есікті қалалық автобусын және Model T мектеп автобусының прототипін қосты. Нәтижесінде компания тек бір қала үшін троллейбустар жасады – 1947-1948 жылдары Портленд, Орегон штатындағы Портленд Тракцион компаниясы үшін E2 моделінің 50 данасынан тұратын тапсырыс.
K, N, W үлгілері
Сыртқы түрі жағынан ұқсас болғанымен, Model K қалааралық/қалаішілік және Model W қалааралық автобустары қызметі, көлемі және құрылымы бойынша ерекшеленді. Model K қысқарақ, 25-33 жолаушыға арналған; ал Model W ұзынырақ, 31-41 жолаушыға арналған. Model K артқа орнатылған International Red Diamond RD450 қозғалтқышымен жабдықталған, ал Model W көлденең орнатылған Hall Scott 190 қозғалтқышын пайдаланды. N моделі бастапқы конфигурациясында 36-44 жолаушыға арналған автобус болды; бірақ дизайнға сұраныс болмағаннан кейін, 1947 жылы көлік 32-36 жолаушыға арналған автобусқа дейін кішірейтілді. 1947 жылдан кейін Kenworth модельдерін қайта қарастырып, әрбір дизайнның эволюциялық түрлерін көрсету үшін модельдік қатарларына сандар тағайындады.
Кенворт "Брукс"
Қалааралық модель Ks және модель Ws өндіріс тапсырыстары төмендегенде, Kenworth арнайы тапсырыстарға, соның ішінде Монтана штатындағы Great Northern Railway үшін 10 "Bruck" (алдыңғы нұсқасы Northern Pacific Transport үшін салынған, бірақ екі қабатты автобус болған) және бірнеше магистральдық пошта кеңсесі автобустарында назарын шоғырландырды. Бұл "арнайы тапсырыс автобустары" 1949 жылдың басында өндіріске түскен Model T мектеп автобусының негізінде жасалған. Компания сондай-ақ Carcoach деп аталған, 20 жолаушыға арналған шағын автобусты сынақтан өткізді (тек бір данасы ғана салынды).
T және CT үлгілері
1949 жылы сәуірде Great Northern үшін соңғы автобус салынғаннан кейін өндіріске енген Model T мектеп автобусы, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы көптеген мектеп автобусы операторлары арасында дереу танымал болды. T 126 деп аталған бұл автобус, сол кездегі кез келген мектеп автобусында бұрын-соңды болмаған төрт терезелі жел әйнегімен және қазіргі талапқа сай шатырдан эвакуациялану люгімен жабдықталған алғашқы мектеп автобусы болды. T-126 автобусының өндірісі жылына 375-тен астам автобусқа жетті, бұл Kenworth компаниясының тарихындағы ең табысты автобус моделі болды. Ұзақ өтпей Kenworth компаниясы осы автобус желісін CT деп атады. CT моделі 55, 61, 67, 73 және 79 жолаушыға арналған әртүрлі сыйымдылықта шығарылды. CT "Pacific School Coach" моделі автобустың арт жағына орналастырылған International Red Diamond 450 тізбектес алты цилиндрлі газ қозғалтқышымен жабдықталды, ал 1950 жылдың тамызында шығарылған LR 73 моделі үшін LeRoi H540 қозғалтқышы қолжетімді болды. Модификацияланған CT модельдеріне түскен кейбір тапсырыстар халықаралық деңгейде сатылды, оның түрлері Уругвай, Венесуэла және Таяу Шығыс елдеріне экспортталды.
Өндірістің аяқталуы
Мектеп автобустарын өндірудің өркендеуінен кейін, және ауыр жүк көліктеріне деген тапсырыстардың өсуіне байланысты жүк көліктерін өндіруге көбірек назар аудару мақсатында, барлық автобус өндірісі 1956 жылдың ортасында Kenworth компаниясынан Pacific Car and Foundry компаниясына көшірілді. Соңғы жұмыстар аяқталғаннан кейін, PC&F 1957 жылдың басында Pacific School Coach үшін барлық тапсырыстарды толығымен орындады. Одан кейін PC&F барлық құқықтарды, құрал-жабдықтарды және жабдықтарды Калифорния штатының Хейвард қаласындағы мектеп автобустарын өндіретін Gillig Bros. компаниясына сатты. Сатып алынғаннан кейін, Model T/CT модельінің бірнеше ерекшеліктері Gillig Transit Coach мектеп автобустарының желісіне енгізілді; модель желісі 1982 жылға дейін өндірілді.
Автобустар саласының мұрасы
Кенворттың қалалық және мектеп автобустары саласындағы рөлі көбінесе естен шығып кеткен. Бұл, әдетте, бірнеше факторға байланысты болуы мүмкін, соның ішінде Кенворттың қазіргіде 8-сыныптағы ауыр жүк көліктерінің жетекші өндірушісі мәртебесі және Кенворттың жасаған автобустарының бүгінде қалғандарының өте аздығы (бірнеше CT 73 "Тынық мұхит мектеп автобусы" үлгілері мен бір "Брук" автобусын қоспағанда). 2006 жылы Америка Жүк Көлігі Тарихи Қоғамының 11-ші жылдық жүк көлігі көрмесінде, Вашингтон штатының Шелтон қаласындағы Мейсон округінің жәрмеңке алаңында, Гиллиг қалалық автобустарын және Кенворт Тынық мұхит мектеп автобустарын сақтауға арналған тарихи қоғам ресми түрде ашылды.
Қабылдау
Бренд жоғары сапалы беделді сақтауға тырысады, 2005 жылы алты JD Power жүлдесінің бесеуін жеңіп алды, ал 2007 жылы J.D. Power жүлдесінде ауыр жүк көліктерінің өнімділігінен туындаған қанағаттанушылық бойынша толыққанды жеңіске жетті.