Қылмыс пен тәртіпсіздікті шешуге бағытталған полиция тактикасы
Problem-oriented policing
Қылмысты азайту стратегиясы: мәселелерге бағытталған тәсіл – қылмыстың себептерін анықтап, алдын алуға көмектеседі. SARA моделі, талдау, ізденіс, шешімдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Проблемаға бағытталған полиция (ПБП), Висконсин университетінің Мадисон профессоры Герман Голдштейн ұсынған, – бұл тиімді жауап беру стратегиясын әзірлеу үшін нақты қылмыс пен тәртіпсіздік проблемаларын анықтау және талдауды қамтитын полиция стратегиясы. ПБП полициядан қылмысқа әкелетін түпкі себептерді анықтап, оларды жоюды талап етеді. Голдштейн оны оқиғаларға реакция жасайтын, «полицияның стандартты моделінен» жақсарту ретінде ұсынды. Голдштейннің 1979 жылғы моделі 1987 жылы Джон Эк және Уильям Спельман тарапынан проблеманы шешудің сканерлеу, талдау, жауап беру және бағалау (SARA) моделіне дейін кеңейтілді. Бұл стратегия зерттеу мен талдауға, сондай-ақ қылмыстың алдын алуға және қоғамдық және жеке ұйымдардың қоғамдық проблемаларды азайтуға қатысуына көбірек мән береді. Дәстүрлі жүйеде патрульдік офицер белгілі бір проблемалы аймаққа немесе «қызыл нүктеге» қайта-қайта келетін шақыруларға жауап бере отырып, әр жеке оқиғамен ғана айналысса, ПБП бойынша сол офицер мәселенің түпкі себебін анықтап, оны шешудің жолдарын табуға шақырылады. Мақсат – аурудың белгілерін ғана емдеудің орнына, оның өзін емдеу. Кейбіреулер қауымдық полицияны проблемаға бағытталған полициямен шатастыруы мүмкін, бірақ қауымдық полицияның басты назарында құқық қорғау органдары мен азаматтар арасындағы қарым-қатынасты жақсарту, ал проблемаға бағытталған полиция азаматтардан алынған ақпаратқа және қауыммен жақсы қарым-қатынасқа сүйенеді.
Problem oriented policing (POP), coined by University of Wisconsin–Madison professor Herman Goldstein, is a policing strategy that involves the identification and analysis of specific crime and disorder problems, in order to develop effective response strategies. POP requires police to identify and target underlying problems that can lead to crime. Goldstein suggested it as an improvement on the reactive, incident driven "standard model of policing". Goldstein's 1979 model was expanded in 1987 by John E. Eck and William Spelman into the Scanning, Analysis, Response, and Assessment (SARA) model for problem solving. This strategy places more emphasis on research and analysis as well as crime prevention and the engagement of public and private organizations in the reduction of community problems. Where, under a traditional system, a patrol officer might answer repeated calls to a certain problem area or "hot spot" and deal only with each individual incident, that officer is encouraged under POP to discover the root cause of the problem and come up with ways of solving it. The goal is to find a cure for the ailment instead of merely treating the symptoms. Some might confuse community oriented policing with problem oriented policing, but the main focus of community oriented policing is the improvement of the relationship between law enforcement and the citizens, while problem oriented policing is depending on information of the citizens and a good relationship with the community.
Сын
Полиция қызметінің проблемалық жобаларының көпшілігі қылмыстың басқа жерге ығысуын зерттемейді. Құқық қорғау органдары, әдетте, мақсатталған ауданда қылмыстың азаюына қанағаттандырып, қылмыс олардың қарауына жатпайтын жерге ығысса, оған көп мән бермейді. Дегенмен, ығысудың ықтимал салдарына баға беру және түсіну проблемалық полиция қызметінің тиімділігін арттыруға көмектеседі. Сонымен қатар, ығысудың шамасын анықтау нәтижелеріңізді сынға ұшыратушыларға қарсы қорғауға да мүмкіндік береді. Проблемалық полиция орталығының мәлімдемесіне сәйкес, "Қылмыстың ығысуы – бұл қылмыстың алдын алу шараларының нәтижесінде бір орыннан, уақыттан, нысанадан немесе әдістен басқа орынға, уақытқа, нысанаға немесе әдіске көшірілуі" (Defining 2012). Қылмыстың алдын алудың теріс салдары ретінде қаралатын ығысу, бірақ одан да пайда болуы мүмкін. Егер қоғамда құқық қорғау органдарына сенім болмаса, онда жоғарыдағы жағдайлар сияқты оқиғалар орын алады. Құқық қорғау органдары мен қоғам арасында шиеленіс туындайды. Полиция қызметкерлері үшін өздерінің ішінде қолдау табу қиын болса, полиция бөлімінен тыс адамдарды нақты міндеттерді адал және дұрыс орындауға көндіру, оның қоғамның үмітін қанағаттандыра алмайтыны туралы жағымсыз пікір тудырмайынша, одан да қиын (Скотт n. d).
The majority of problem oriented policing projects fail to investigate displacement. Law enforcement is generally satisfied to achieve a crime reduction in the targeted area and may be less concerned if crime is displaced outside their jurisdiction. However, assessing and understanding potential displacement effects can help ensure the effectiveness of your problem oriented policing. However, determining the extent of displacement will also assist in defending your results to critics. According to the Center for Problem Oriented Policing, "Crime displacement is the relocation of crime from one place, time target offense, or tactic to another as a result of some prevention initiative" (Defining 2012). In addition, displacement is viewed as a negative consequence of crime prevention efforts, however, it can provide benefits. However, if a community has no trust in law enforcement, then situations like the above case studies will take place. Law enforcement and the community will have friction. As difficult as it often is for police officers to obtain "buy in" within. It is often even more difficult to convince people outside the police department to carry out specific tasks faithfully and properly without a negative inference of its inadequacy in satisfying the expectations of the masses (Scott n. d).
Қызметкерлер арасындағы қарым-қатынастар
Егер полиция басшылары ПОП стратегиясын дұрыс іске асыруда оқытылмаса, қиындықтар туындауы мүмкін. Мысалы, әр бөлімшедегі белгілі бір офицерлер қоғамдық проблемаларды шешушілер ретінде тағайындалса немесе егер бірнеше ынталы офицерлер ПОП процесіне адал берілсе, бұл сол ауысымдағы қалғандарына қызметке шақыруларға жауап берудегі жұмысты өтеуге тура келеді. Бұл керісіншелікке және наразылыққа алып келуі мүмкін, бұл өз кезегінде офицерлердің команда ретінде жұмыс істеу және тиімді болу қабілетіне кері әсер етеді. Әрине, басты сұрақ – "не үшін тиімділік?". ПОП бұрын полицияның айыппұл салу және тұтқындау жасауда тиімді болғанын айтады. Дегенмен, бұл тактикалар қылмыстың төмендеуіне кепілдік бермеді. Шындығында, көптеген криминологиялық зерттеулер олардың Джордж Келлинг және басқалардың танымал зерттеуінде (Канзас-Сити алдын алу патрульдік эксперименті, Полиция қоры, 1974) бірінші рет баяндалған халықтың қауіпсіздік сезіміне ешқандай әсер етпегенін көрсетті. ПОП нақты проблемаларды шешуде нақты мақсаттарды белгілейді. Тиімділік проблемаларды шешу арқылы анықталады. Егер айыппұлдар мен тұтқындаулар оған көмектессе, олар қолданылады. Егер көмектеспесе, онда басқа, шығармашылық стратегиялар қолданылады. Осылайша, керісіншелік пен наразылықтың нақты себебі офицерлердің шығармашылық проблемаларды шешуде жеткілікті даярлықтан өтпегендігі және оларға ПОП-ты іске асыру үшін жеткілікті бақылау немесе уақыт берілмейтіні болып табылады. Кейбір мекемелердегі керісіншелік пен наразылық мәселесіне қарамастан, басқа, табысты мекемелерде ПОП-ты дұрыс іске асыру орнатылған, сондықтан күрделі проблемаларды шешу ілгерілеу процесінің бөлігі болып табылады және офицерлер ПОП-қа қатысуды мансаптық өсу жолы ретінде қарастырады.
Complications can arise if police managers are unschooled in the proper implementation of POP strategies. For example, certain officers in each department are designated as community problem solvers or if a few enthusiastic officers earnestly commit themselves to the POP process, as this leaves the others on the same shift to pick up the slack in responding to calls for service. This can lead to tension and resentment, which in turn can diminish morale and adversely affect the ability of the officers to function as a team and be productive. Of course, the bigger question is "productive for what?". POP argues that traditionally police were productive in handing out tickets and making arrests. However, these tactics did not ensure crime decreased. In fact, numerous criminological studies showed they made no impact whatsoever on the greater sense of public safety as first reported in the famous study by George Kelling and others (The Kansas City Preventive Patrol Experiment, Police Foundation, 1974). POP creates specific goals in tackling tangible problems. Productivity is determined by resolving problems. If tickets and arrests help do that, they are employed. If they don't help that, then other more creative strategies are employed. Consequently, the actual reason tension and resentment arises is because officers are ill trained in creative problem solving and feel they do not get adequate supervision or time to do POP. Contrary to the tension and resentment issue in some agencies, in other more successful agencies, proper implementation of POP is established so that sophisticated problem solving is part of the promotional process and officers come to see involvement in POP as a career path to more advanced ranks.
Билікті теріс пайдалану немесе жоғары консервативтілік
Көбірек дискреция билікті теріс пайдалану қаупін тудырады. POP полиция қызметкерлерін бұрын араласпаған жағдайларға белсенді түрде араласуға ынталандырады, бұл теріс пайдалану мүмкіндіктерін арттырады және "желінің кеңеюіне" әкеледі. Бүгінгі күнге дейін жарияланған POP жобалары (www.popcenter.org сайтындағы POP кітапханасында 700-ден астам тізімделген) көрсетіп тұрғандай, көп жағдайда офицерлер қоғамдық мүшелермен бірлесіп, тиісті дискреция деңгейін анықтайды және олардың және жұртшылықтың шешуін қалайтын мәселелерді таңдайды. Бұл оның іс жүзінде орын алып жатқанын көрсететін дәлел болмаса да, дискрецияның артуы және одан туындауы мүмкін үлкен әлеуметтік салдарлар офицерлерді өз тәсілдерінде консервативтірек етуі мүмкін; мүмкін, POP мақсаттарына толыққанды қол жеткізу үшін тым консервативті. Қорыта айтқанда, POP – қоғамдық полиция қозғалысының ең тұрақты және табысты құрамдас бөліктерінің бірі. Ол уақыт сынағынан өтті және қоғамдағы қылмыс пен тәртіпсіздікті шешуде көптеген табысты жобаларды жүзеге асырды. Майкл Скотттың 20 жылдық сараптамасы былай делінеді: "20 жылдан кейін мәселелерге бағытталған полиция ішкі логиканы көрсетті, ол жоба деңгейінде сәтті қолданылды және болашақта да перспективті тәсіл болып қала береді". (Майкл Скотт, "Мәселелерге бағытталған полиция қызметі: алғашқы 20 жылға арналған ойлар", АҚШ Әділет министрлігі, Вашингтон, 2000 жыл, 129-бет).
Increased discretion creates a risk for abuses of authority. POP encourages police to actively intervene in situations they had previously left alone, which presents more opportunities for abuse and a "net widening" effect. The POP projects published to date (over 700 are listed in the POP library at www. popcenter. org) suggest that in most cases officers collaborate with community members in selecting proper levels of discretion and choose problems they, and the public, want resolved. Although there is no evidence to suggest it is actually happening, there is a possibility that increased discretion coupled with the possibility of larger social consequences could make officers more conservative in their approach; perhaps too conservative to fully achieve POP goals. In summary, POP represents one of the more lasting and successful components of the community policing movement. It has stood the test of time thus far and delivered a plethora of successful projects in resolving community crime and disorder. Michael Scott's 20 year retrospective concludes: "After 20 years, problem oriented policing has demonstrated an internal logic that has been successfully applied at the project level and remains a promising approach for the foreseeable future." (Michael Scott, Problem Oriented Policing: Reflections on the First 20 Years, U. S. Department of Justice, Washington, 2000. page 129).
Бағалаулар
Джордж Мейсон университетінің дәлелге негізделген қылмыс саясаты орталығы қоғамдық тәртіпті сақтау бойынша келесі реттелген бақылау сынақтарын өте қатаң деп анықтайды. АвторларыЗерттеуИнтервенцияНәтижелерBraga, A. A., Weisburd, D. L, Waring, E. J., Mazerolle, L. G., Spelman, W., & Gajewski, F. "Зорлық қылмыстары болатын жерлерде проблемаға бағытталған полиция: реттелген бақылау эксперименті", 1999Стандартты проблемаға бағытталған полицияЗорлық және мүліктік қылмыстардың, тәртіпсіздік пен есірткі сатудың азаюы. Buerger, M. E. (ред.) "Қылмыстың алдын алу туралы анықтамалық: жоғары қылмыстық белсенділік орындарын қамтамасыз ету", 1994Стандартты проблемаға бағытталған полицияПәтер иелерін қылмыскерлердің кіруіне шектеуге қол жеткізе алмады. Groff, E. R., Ratcliffe, J. H., Haberman, C. P., Sorg, E. T., Joyce, N. M., Taylor, R. B. "Полиция қызметкерлерінің қызу нүктелердегі іс-әрекеттері маңызды ма? Филадельфия полиция тактикасының эксперименті", 2014Бақылау, жаяу патруль, проблемаға бағытталған полиция және қылмыскерге бағытталған полиция топтарымен төрт тармақты сынақ. Қылмыскерге бағытталған полиция – полицияның ең көп және тұрақты түрде қылмыс жасайтын адамдарды нысанаға алатын тактикасы. Жаяу патрульдер немесе проблемаға бағытталған полиция зорлық қылмыстарын немесе ауыр зорлық қылмыстарын айтарлықтай азайта алмады. Қылмыскерге бағытталған полиция барлық зорлық қылмыстарын және ауыр зорлық қылмыстарын азайтуға әкелді. Taylor, B., Koper, C. S., Woods, D. J. "Зорлық қылмыстарының қызу нүктелеріндегі полиция стратегияларының әртүрлі сынақтарын реттелген бақылау арқылы зерттеу", 2011Үш тармақты сынақ, бақылау, стандартты қызу нүкте және стандартты проблемаға бағытталған полиция тобы. Стандартты қызу нүктедегі полиция қызметі интервенциядан кейін қылмыстың айтарлықтай төмендеуімен байланысты болған жоқ. Проблемаға бағытталған полиция интервенциядан кейінгі 90 күн ішінде "көшедегі зорлық-зомбылыққа" (отбасылық зорлық-зомбылық емес) байланысты төмендеуге әкелді. Weisburd, D., Morris, N., & Ready, J. "Орындардағы тәуекелге бағытталған полиция: тәжірибелік бағалау", 2008Жастардың тәуекел факторларына бағытталған қоғамдық полиция және проблемаға бағытталған полицияӨзін-өзі мәлімдеген құқық бұзушылыққа әсер етпеді.
The Center For Evidence Based Crime Policy in George Mason University identifies the following randomized controlled trials on community policing as very rigorous. AuthorsStudyInterventionResultsBraga, A. A., Weisburd, D. L, Waring, E. J., Mazerolle, L. G., Spelman, W., & Gajewski, F."Problem oriented policing in violent crime places: A randomized controlled experiment", 1999Standard problem oriented policingReductions in violent and property crime, disorder and drug selling. Buerger, M. E. (ed. )"The crime prevention casebook: Securing high crime locations", 1994Standard problem oriented policingUnable to get landlords to restrict offender access. Groff, E. R., Ratcliffe, J. H., Haberman, C. P., Sorg, E. T., Joyce, N. M., Taylor, R. B. "Does what police do at hot spots matter? The Philadelphia Policing Tactics Experiment", 2014Four arms trial with control, foot patrol, problem oriented policing and offender focused policing groups. Offender focused policing is a policing tactic where the police targets the most prolific and persistent offenders. Foot patrols or problem oriented policing did not lead to a significant reduction in violent crime or violent felonies. Offender oriented policing lead to reduction in all violent crime and in violent felonies. Taylor, B., Koper, C. S., Woods, D. J. "A randomized controlled trial of different policing strategies at hot spots of violent crime. ", 2011Three arm trial with control, standard hot spot and standard problem oriented policing group. Standard hot spot policing was not associated with a significant decline in crime after the intervention. Problem oriented policing was associated with a drop in "street violence" (non domestic violence) during the 90 days after the intervention. Weisburd, D., Morris, N., & Ready, J. "Risk focused policing at places: An experimental evaluation", 2008Community policing and problem oriented policing targeting juvenile risk factorsNo impact on self reported delinquency.