Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
2003 жылғы Нил Гайманның графикалық романы
2003 graphic novel by Neil Gaiman
"Құмшы адам: Соңғы түндер" – Нил Гайманның "Құмшы адам" сериясының жалғасы ретінде жазылған графикалық роман. Кітап жеті тарауға бөлінген, әрқайсысы Түс, Өлім, Ықылас, Қырыптыру, Ұңғыл, Күңке және Тағдыр – метафизикалық ұғымдардың бейнеленген тұлғалары болып табылатын шексіз бауырластар отбасының мүшесіне арналған. Оны 2003 жылы DC Comics басып шығарды. Роман "Ең үздік суреттелген повесть" номинациясы бойынша Брам Стокер сыйлығына ие болды. Сондай-ақ, "Нью-Йорк Таймс" бестселлер тізіміне енген тұңғыш комикс болып табылады. Әрбір әңгіме стиль жағынан ерекшеленеді және әртүрлі суретшілер салған. Көптеген әңгімелер бір-бірінен тәуелсіз, бірақ Қырыптыру туралы әңгіме Ұңғылдың әңгімесімен байланысты және одан кейін келеді. "Құмшы адам" сериясының оқиғаларынан кейін Қырыптыру мен Ұңғылдың әңгімелері ғана орын алады. Барлық басқа "Құмшы адам" комикстеріндегідей, кітаптың мұқабасы, логотипі және дизайнын Дейв МакКин жасаған. "Соңғы түндерге" дейін "Жаршы" жарық көрді.
The Sandman: Endless Nights is a graphic novel written by Neil Gaiman as a follow up to his Sandman series. The book is divided into seven chapters, each devoted to one of the Endless, a family of siblings who are physical manifestations of the metaphysical concepts Dream, Death, Desire, Destruction, Delirium, Despair and Destiny. It was published by DC Comics in 2003. It won the Bram Stoker Award for Best Illustrated Narrative. It is also the first comic book to ever be on the New York Times Bestseller List. Each tale is stylistically different, and illustrated by a different artist. Most of the tales are independent of each other; however, Destruction's tale relates to and immediately follows Delirium's. Destruction and Delirium's tales are the only ones that take place after the events of the Sandman series. In line with all the other Sandman comics, the cover, logo and book designs were created by Dave McKean. Endless Nights was preceded by The Wake.
1-тарау: Өлім - Өлім және Венеция
P. Craig Russell суретшісі
Art by P. Craig Russell
Бұл әңгіме өмірдің сапасы мен саны туралы мәселені көтеріп, екі түрлі көзқарас арасында бөлінеді: Венеция жағалауындағы аралдағы топтың, өлімнен сиқырмен қорғалған өмірі мен жас американдықтың (қорытынды оның арнайы күштер сарбазы екенін ұғындырады) естеліктері мен ойлары. Ол өзінің бала кезінде Өліммен болған кездесуін ешқашан ұмытқан емес. Әңгіме жиырмадан асса, отыздан асса да, әлемге көңілі толмаған адамнан баяндалады. Ол Венецияда уақыт, иллюзия және алдау туралы сөйлейді, содан кейін бала кезіндегі Венецияға сапарының еске түсірілуіне көшеді. Жасырынбақ ойнап жүріп, адасып, бір қақпа алдында Өліммен кездеседі. Өлім оған қақпаны ашуын сұрайды, ол ашуға тырысады, бірақ бірнеше сағаттан кейін туыстары оны табады. Олар оны ұятпен бірге Венецияға қайтарады. Әңгіменің қалған бөлігінде оның сол қақпаға оралуы, Өліммен араласуы, шындықтың сыртқы көрінісі туралы ойлары, Өлімге деген құштарлығы және жалпы көңілсіздігі суреттеледі. Атауы Томас Маннның 1912 жылғы «Венециядағы өлім» повесінен алынған. Әңгіменің басынан бастап, сиқыршының қалай өлуге ниеттенгені алғаш рет «Death: The Time of Your Life» туындысында Борис атты күзетшісі айтқан. Бұл әңгіменің оқиғаларына Эдгар Аллан Поның «Қызыл өлімнің маскарады» әңгімесі күшті әсер еткен сияқты. Аралдың өзі Poveglia деп аталатын нағыз тастап кетілген аралға негізделген болып көрінеді.
This story deals with the idea of quality versus quantity of life. It is split between two views: the lives of a group on an island off the coast of Venice protected by magic from Death versus the memories and thoughts of a young American (the conclusion suggests he is a special forces soldier) who has never forgotten his childhood encounter with her. The story is narrated by a man in his late twenties/early thirties who seems to be disillusioned with the world around him. He walks around Venice speaking of time, illusion and trickery before seguing into an extended flashback of his childhood trip to Venice. While playing hide and seek he gets lost and meets Death of the Endless before a locked gate. She asks him to open it, which he attempts to do until finally he is found by his cousins hours later. They return to Venice with him in disgrace. The remaining story is his return to that gate, subsequent dealing with Death, musings on the facade of reality, his obsession with Death, and his general melancholy. The name is derived from Thomas Mann's 1912 novella Death in Venice. The magician's desire on how to die from the beginning of the story was originally stated by Boris the bodyguard in Death: The Time of Your Life. The events in this story seem to be heavily influenced by Edgar Allan Poe's short story "The Masque Of The Red Death". The island itself seems to be partially based on the real abandoned island of Poveglia.