Кіріспе

Босния және Герцеговина мен Хорватиядағы өзен.

Тұщы сулы экожүйелер халық санының өсуімен және осыған байланысты дамудың күшейген қысымымен зардап шегуде. Босния және Герцеговина мен Хорватияның ең құнды табиғи ресурстарының бірі – олардың мол бұлақтары мен таза өзендерімен қамтылған тұщы су қоры. Ірі аймақтық өзендердің арасында орналасқан (шығысында Дрина өзені, батысында Уна өзені және Сава өзені) Неретва бассейні Динар Альпісі аймағындағы өзендердің ең маңыздысы болып табылады, әсіресе оның әртүрлі экожүйелері мен мекендеу орындары, флорасы мен фаунасы, мәдени және тарихи мұрасы тұрғысынан.

География және гидрология

Неретва Босния және Герцеговина мен Хорватия арқылы өтіп, Адриатика теңізіне жетеді. Бұл Адриатика бассейнінің шығыс бөлігіндегі Динар Альптарындағы ең үлкен карстық өзен. Оның жалпы ұзындығы – [ұзындық мәні], оның ішінде Босния және Герцеговинада [Босниядағы ұзындық], ал соңғы [Хорватиядағы ұзындық] Хорватияның Дубровник-Неретва округінде. Неретва су алабы жалпы [жалпы алап] құрайды; Босния және Герцеговинада Требишница өзенінің су алабын қоса алғанда [Босниядағы алап] және Хорватияда [Хорватиядағы алап].

Бөлімдер

Географиялық және гидрологиялық тұрғыдан алғанда, Неретва үш бөлікке бөлінеді. Оның бастауы және бас сулары Динар Альптарының тереңдігінде, Зеленгора және Лебрешник тауларының етегінде, атап айтқанда Гредьель жотасының астында орналасқан. Өзеннің бастауы теңіз деңгейінен 1227 метр биіктікте орналасқан және бес кішкентай, ерекше көзге түсетін бұлақтан тұрады. Бірінші бөлігіндегі 90 шақырымдық қашықтықта Неретва екі айқын терең және тар шатқалды, сондай-ақ екі кең және құнарлы аңғарды кесіп өтеді – Олог және Жупа Комска аймақтарында, Главатичево төңірегіндегі кең аумақта, Конжиц қаласына жеткенге дейін. Бұл бөлік Жоғарғы Неретва деп те белгілі. Мұнда өзен көбінесе шығыстан оңтүстік-шығысқа, содан кейін солтүстік-батысқа қарай ағады, Дунай су алабына жататын Босния мен Герцеговинаның көптеген өзендері сияқты, және орташа еңісі 1,2% құрайды. Конжицтен кейін Неретва үшінші және ең үлкен аңғарға кеңейеді, ол Жабланица қаласының жанындағы Жабланица бөгетінің салынуынан кейін пайда болған үлкен жасанды су қоймасы – Ябланица көлінің суға батқанға дейін құнарлы егіс жерлерін қамтамасыз еткен. Екінші бөлім Конжиц пен Жабланица арасындағы Неретва мен Рама өзендерінің қосылған жерінен басталады, онда Неретва кенеттен шығыс-оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 180 градусқа бұрылып, Жабланица қаласына жеткенге дейін қысқа қашықтықты ағып өтеді, содан кейін оңтүстікке қарай қайта бұрылады. Жабланицадан бастап Неретва өзінің үшінші және ең үлкен шатқалына кіреді, ол Прень, Чврсница және Чабулья тауларының тік беткейлері арқылы өтеді және тереңдігіне жетеді. Жабланица мен Мостар арасында үш гидроэлектр станциясы жұмыс істейді.

Салалар

Татинак (Татьица), Горнжи Крупак және Донжи Крупак, Льюта (Диндолка), Есеница, Бжелимичка Ријека, Слатиница, Рачица, Ракитница, Льюта (Конжичка), Трешаница, Неретвица, Рама, Долянка, Дрежанка, Грабовица, Радоболя және Требижат өзендері оң жақтан Неретваға құяды, ал Езерница, Живанский поток (Живашница), Ладжаница, Крупац, Буковица, Шиштица және Шиштица сарқырамасы, Бијела, Идбар, Глогошница, Мостарска Бијела, Буна, Брегава және Крупа сол жақтан құяды.

Қалалар мен ауылдар

Неретва өзені бойындағы қалалар мен ауылдарға Улог, Главатичево, Конжич, Челебичи, Острожак, Ябланица, Грабовица, Дрежница, Биело Полье, Врапчичи, Мостар, Буна ауылы, тарихи Благай қаласы, Житомисличи, Босния және Герцеговинадағы Почитель тарихи ауылы, Тасовчичи, Чапльина және Габела жатады; ал Хорватияда Меткович, Опузен, Комин, Роготин және Плоче орналасқан. Неретва өзеніндегі ең ірі қала – Босния және Герцеговинадағы Мостар қаласы.

Жоғарғы Неретва

Неретва өзенінің жоғарғы ағысы жай ғана Жоғарғы Неретва деп аталады. Оған көптеген арналар мен қайнар бұлақтар, өзенге жақын орналасқан үш ірі мұздық көл, сондай-ақ Трескавица және Зеленгора тауларының кең аймағында шашыраңқы орналасқан көлдер, таулар, шыңдар мен орман, аймақтың флорасы мен фаунасы кіреді. Жоғарғы Неретваның суы I класс тазалыққа ие және әлемдегі ең суық өзен суы болып саналады, жазда жиі 7-8 градус Цельсийге дейін төмендейді. Зеленгора және Лебрешник тауларының етегінен бастау алатын Неретваның бастауындағы сулар бұзылмаған тасылдар мен сарқырамалармен ағып, терең шатқалдарды қазып алады.

Ракитница өзені

Ракитница – бірінші бөлімнің негізгі саласы. Ракитница өзені Беляшница мен Височица таулары арасында, Сараеводан оңтүстік-шығысқа қарай созылатын ұзын каньонды құрайды. Каньоннан Ракитница каньонының қыр бойымен төмен қарай 800 метрге түсетін жаяу жол, танымал Лукомир ауылына жетеді. Бұл ауыл Босния және Герцеговинадағы сақталған жалғыз дәстүрлі, жартылай көшпелі босниялық тау ауылы. Шамамен 1500 метр биіктікте орналасқан Лукомирде шие ағашынан жасалған шатырлары бар тас үйлер кездеседі. Бұл елдегі ең биік және ең қиын қол жетімді таулы ауыл. Декабрь айының басында жауған қардан бастап сәуірдің соңына дейін, кейде одан да кешін, шаңғымен немесе жаяу жүруден басқа ауылға бару мүмкін емес.

Ортаңғы Неретва

Гидрографиялық тұрғыдан алғанда, Орта Неретва бөлігі Конжиц қаласынан басталады, бірақ Ябланица гидроэлектр стансасының құрылысы және Конжиц пен Ябланица арасындағы үлкен құнарлы аңғардың су басуынан кейін, орта ғасырдан бері "Неретва" деп аталады. Гидрографиялық бөлудің жаңа нүктесі Ябланица ГЭС-інің бөгеті болды, мұнда Неретва және Рама өзендерінің қосылатын жері де орналасқан. Мұнда Неретва өзені кенеттен шығыс-оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 180° бұрылыс жасайды және Жабланица қаласына жетуден бұрын қысқа бөлікте ағады. Бұл жерден ол тағы да оңтүстікке қарай бұрылып, үшінші және ең үлкен каньонға кіреді, ол Прень, Чврсница және Чабулья тауларының тік беткейлері арқылы өтеді. Бұл бөлімге тік және салыстырмалы түрде тар каньон, қатал карстық геология және гидрология тән. Тау беткейлерінде өзеннің екі жағында екі-екіден, барлығы төрт үлкен аңғарлық жарылымдар каньон қабырғаларын құрайды және негізгі каньонмен дерлік тік бұрышта қиылысады. Бұл бөлікте Неретва тек төрт шағын арнаға құяды, олардың барлығы салыстырмалы түрде қысқа және осы жақтағы аңғарлар арқылы ағады. Ябланицадан төмен қарай, әр жақтан бірінші екеуі – сол жақтағы Глогошница арнасы, оның сол атымен аталатын каньоны және шағын ауылы, ал оң жақтағы Grabovica арнасы, оның сол атымен аталатын каньоны және тарихи ауылы. Ағысы төмен қарай, әр жақта тағы екі үлкен аңғар пайда болады, алдымен оң жақта Дрежанка арнасы және оның үлкен және тік аңғары, Донья (Төменгі) және Горня (Жоғарғы) Дрежница деген есімді екі ауылы бар, содан кейін Мостарска Биела, Босния мен Герцеговинадағы ең таза аңғарлардың бірі, оның сол атымен аталатын ерекше сипаттағы жер асты арнасы, сол жақтағы Прень тауының тереңіне енген. Бұл арналардың ағысы аз болғанымен, өзен жағалауларындағы каньонның екі жағында да көптеген бұлақтар пайда болады, олардың су шығымы жоғары. Неретваның осы бөлігінде, Ябланица мен Мостар арасында, үш ірі гидроэлектр стансасы жұмыс істейді: Grabovica ГЭС, Salakovac ГЭС және Mostar ГЭС. 1995 жылдан бері Хутово Блато табиғи паркі ретінде қорғалып, мемлекеттік орган басқарады. Бүкіл аймақ адамның әсерінен қорғалған және көптеген өсімдіктер мен жануарларға тіршілік ортасын қамтамасыз етеді. Сулы алқаптар, батпақтар мен лагуналар, көлдер, жағажайлар, өзендер, қайыңдар (әктас төбелері) және таулар дельтаны құрайды, оның құрамында жалпы ауданы 1620 га болатын бес қорғалған аймақ бар. Бұл – орнитологиялық, ихтиологиялық және ландшафттық қорықтар. Карст экожүйесінде эндемизм деңгейі 10%-дан асады. Балықтардың көптеген түрлері шағын ареалдарда мекендейді және осал, сондықтан олар 2006 жылдан бері жойылып бара жатқан балықтардың Қызыл тізіміне енгізілген. Адриатика бассейнінде 88 балық түрі бар, оның 44-і Жерорта теңізіне тән, ал 41-і Адриатикаға тән. Адриатика өзенінің бассейніндегі балықтардың жартысынан астамы Неретва, Омбла, Требишница, Морача өзендері мен олардың салаларында мекендейді, ал 30-дан астамы эндемикалық.

Инвазивті түрлер

Неретва өзенінің су алабында 1990 жылы алғаш рет шұңқырлы шабақ (Sander lucioperca Linnaeus 1758) (сонымен қатар Сандер (туысы) дегенді қараңыз) популяциясы байқалды. Неретваның оң саласы Рама өзені мен оның Рама көліне бұл түрдің белгісіз мөлшері келді. Неретваның жинақтау көлдерінде популяция санының артуы байқалды. Бұл факт Шкриельдің (1991, 1995) бұрынғы ғылыми болжамдарын растайды, ол Рамско көлінен Рама өзеніне, содан кейін өзен мен оның көлдеріне қарай шұңқырлы шабақтың қоныс аударуы (көші-қоны) мүмкіндігін болжады. 1990 жылы Рама көліндегі балықтардың құрамында шабақ 1,95% құрады. Он жыл ішінде бұл көрсеткіш жақын орналасқан Ябланичко көлінде 25,42% дейін өсті. Шұңқырлы шабақ популяциясының өсуі мен қоныс аударуының қарқыны осы балықтың орташа экологиялық кеңістігіне сәйкес келетін жағдайларға байланысты деп күтілуде. Осыған орай, Ябланичко көлінде шұңқырлы шабақтың популяциялық динамикасының тұрақты және үдемелі өсуі, Салаковачко көлінде жақсы көрсетілуі және Грабовичко көлінде популяцияның өсуінің басталуы байқалады. Шұңқырлы шабақтың санының артуымен қатар, Еуропалық жайын (Squalius cephalus) сияқты эндемикалық жергілікті түрлердің саны азайып, Адриатикалық дац, Балқан дацы (Squalius svallize, сондай-ақ Leuciscus svallize Heckel & Kner 1858), Неретва жұмсақ ауызды форелі (Salmothymus obtusirostris oxyrhinchus Steind.) және мраморлы форель (Salmo marmoratus Cuv.) сияқты сирек және эндемикалық түрлер жоғалып барады. Шұңқырлы шабақ Ябланичко көліндегі жергілікті түрлерге айқын, теріс әсер етеді. Салаковачко көлінде бұл әсерлер дамып жатыр, бірақ олар аз байқалады, ал Грабовичко көлінде әлі анық көрінбейді.

Сальмондар

Неретва бассейніне жататын лососьтәрізді балықтар морфологиясы, экологиясы және мінез-құлқы жағынан едәуір айырмашылықтарды көрсетеді. Ең көп қауіп төніп тұрғандардың арасында үш эндемикалық форель түрі бар: Неретва жұмсақ ауызды форелі (Salmothymus obtusirostris oxyrhinchus Steind.), тісті форель (Salmo dentex) және мәрмәр форель (Salmo marmoratus Cuv.). Неретваның барлық үш эндемикалық форель түрі жойылу қаупі төніп тұр, негізінен орта тұру орындарының жойылуына немесе ірі/үлкен тоғандардың ("ірі" 15–20 м-ден жоғары; "үлкен" 150–250 м-ден жоғары) салынуына байланысты.

Құс тұқымдас

Неретвандық тікенекті лох (Cobitis narentana Karaman, 1928) – Адриатика су алабының эндемигі, ол Хорватия мен Босния және Герцеговинадағы Неретва су алабының тар аймағында қоныстанды. Босния және Герцеговинада ол тек төменгі Неретва және оның Матика өзені сияқты кішігірім салаларында кездеседі. Хорватияда бұл қатаң қорғалатын түр және тек Неретва дельтасында және оның кішігірім салаларында, (Норинде) және Неретва дельтасының көл жүйелерінде (Бачина көлдері, Кути, Десне, Модро око) қоныстанды. Неретва өзенінің суы, оның екі негізгі саласы – Рама және Требишница өзендерімен бірге, тоғыз гидроэлектр станциясымен және ірі бөгеттермен пайдаланылады: төртеуі Неретваның негізгі арнасында, біреуі Рама саласында үлкен бөгеті бар, ал тағы төртеуі Требишница өзенінде (олардың бірі Хорватияда). Бұл мәселеде Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры да атсалысып бақылайды. Сонымен қатар, Босния және Герцеговинаның бір бөлігі – Босния және Герцеговина Федерациясы, Горня-Неретва аймағының барлық бөлігін қамтитын және парк ішінде үш гидроэлектр стансасын қамтитын ұлттық парк құруға бағытталған параллель жоспарды дайындады. Соңғы ұсыныс бойынша, парк екіге бөлінуі керек, Неретва екеуінен де шығарылып, парктер арасындағы шекараға айналуы тиіс. Жобаға қарсылар бұл аймақты Жоғарғы Неретва ұлттық паркіне айналдыруды және парктің маңызды дамусыз қалуын қалайды.

Улог қаласындағы жобалар

2000 жылдан бері Боснияның тағы бір бөлігі – Серб Республикасы – Нертваның жоғары экологиялық құнды бөлігінде сегіз гидроэлектростанса (ГЭС), жеті шағын ГЭС және бір ірі ГЭС, атап айтқанда Улог ГЭС-ін салу жоспарларын жасап келеді. Бұл бөлік Нертва өзенінің бастауынан Льюсичи ауылындағы шекараға дейінгі шамамен 40 шақырымдық бөлігін құрайды. Осы жоспарларға, әсіресе Улог ГЭС-інің салынысына қарсылық білдірген отандық және халықаралық сарапшылар, белсенділер мен жұртшылық ғылыми аргументтермен өз наразылықтарын білдіріп, тіпті мәселені Еуропалық Кеңеске көтерді. Жоспарлау және жобалаудағы бұзушылықтар, экологиялық салдарын бағалаудағы кемшіліктер, жердің геологиялық тұрақсыздығына қатысты зерттеу жұмыстарының толыққанды жүргізілмеуі, сондай-ақ тендерлерді өткізудегі және экологиялық және құрылыс рұқсаттарын берудегі бұрмашылықтар ерекше атап өтуге лайық. Экологиялық салдарын бағалауда Нертва суының төменгі ағысына тиетін жалғыз маңызды әсер мүлдем ескерілмеген. Улог ГЭС-інің құрылысы екі этникалық негіздегі мемлекеттік бірлестіктің шекарасында орналасқандықтан, өзеннің төменгі ағысы толығымен басқа әкімшілік бірлікке қарасты болғандықтан, Нертва суын пайдаланудан және электр энергиясын өндіруден туындайтын экологиялық салдарлар сол жерде ғана сезіледі. Осы себепті мәселе экологиялық ғана емес, этникалық және саяси сипатқа ие.

Жоғарғы көкжиектер - Требишница

Соңғы уақытта Серб Республикасы үкіметі "Жоғарғы Көкжиегі" деп аталатын жобаны аяқтады, бұл Неретва су алабындағы жер асты суларын Требишница электр станциясына және Требишница бассейніндегі басқа да станцияларға бағыттайтын ірі су электрлік жоба. Бұл жобаға Босния және Герцеговина мен Хорватиядағы қоғамдық ұйымдар қарсылық білдірді. Олар жобаның Неретваның оң жағалауындағы барлық жер үсті және жер асты суларының тұздылығын арттыратынын, халықаралық құқықпен танылған Рамсар жерлеріне, Босния және Герцеговинадағы Хутово Блато қорғалатын табиғат паркіне, Хорватиядағы қорғалатын Неретва дельтасына, сондай-ақ тұщы судың маңызды қоймаларына және төменгі Неретва аңғарындағы егістік жерлерге зиян келтіретінін мәлімдеді.

Ерте тарих

Көне дәуірде Неретва Нарента, Нарона және Наро(н) деп аталып келді және ежелгі Иллирия тайпасы Ардиаейлердің ішкі мекені болды. Олар кеме жасаушылар, теңіз саяхатшылары және балықшылар болды. Иллирия мәдениетіне қатысты археологиялық жаңалықтар күнделікті және діни өмірмен байланысты, мысалы, Неретва өзенінің жанындағы Хутово Блатода табылған ежелгі Иллирия кемелерінің қалдықтары. 2008 жылдың күзінде Хутово Блато аймағында жүргізілген қарқынды қазба жұмыстарынан соң, Босния және Герцеговинаның Мостар университеті мен Швецияның Лунд университетінің археологтары екі мың жылдан астам уақыт бұрынғы Иллирия сауда бекетінің іздерін тапты. Бұл жаңалық еуропалық деңгейде бірегей болып табылады және археологтар Десило деп аталатын бұл жердің Иллириялықтар мен Римдіктер арасындағы байланыс үшін маңызды сауда орталығы болғанын анықтады. Археологиялық жаңалықтарға қоныстың қираған қалдықтары, сауда бекеті ретінде жұмыс істеген портың іздері, сондай-ақ бірінші ғасырдың б.з.д. шарап құмыраларымен – амфоралармен – толы суға батқан көптеген қайықтар кіреді. Археолог Адам Линдхаген бұл ең маңызды Иллирия қираған жері екенін мәлімдеді.

Рим дәуірі

Босния және Герцеговинадағы Рим дәуірінің ең маңызды ескерткіштерінің бірі – Могоржело. Чапљина қаласынан оңтүстікке қарай 1 километр жерде орналасқан Могоржело, 4-ші ғасырдағы ескі римдік қала маңындағы Вилла Рустиканың қалдықтарын көрсетеді. Бұл ежелгі римдік ауыл шаруашылығы өндірісі мен меншігі, диірмендер, нан пісіру орындары, зәйтүн майын өңдеу және металлургия шеберханаларын қамтыды. Вилла 4-ші ғасырдың ортасында батыс готтардың шабуылы кезінде қирады. Аман қалған тұрғындар оны бұрынғыдай қайта жаңғырта алмады. Могоржело атауының славян тіліндегі "жағу" (славянша – goriti) сөзінен шыққандығы туралы пікір бар, немесе 5-ші ғасырдың соңында Вилланың орнында шіркеу салынды және ол Әулие Гермагорға арналды деген болжам бар.

Орта ғасырлар

Ерте орта ғасырларда бұл аймақты оңтүстік славян тайпасы – нарентиндер мекендеген. Олар қақпайлықпен әйгілі болды және 10-11 ғасырлар тоғысында венециялықтар мен византиялықтардан жеңілгенге дейін христиан дінін қабылдауға қарсылық көрсетті. Габела – Чепльжинаның оңтүстігінде, Неретва өзенінің жағасында орналасқан маңызды археологиялық ескерткіш. Ортағасырлық ғимараттардың ерекше үлгілерімен қатар, ежелгі қала қабырғаларының қалдықтары және венециялық мәдениеттің символы – тас арыстанның мүсіні сақталған.

Осман дәуірі

Ескі көпірді 1557 жылы Сүлеймен Шығармалы ескі ағаштан жасалған аспалы көпірдің орнына салуға бұйрық берді. Құрылыс 1557 жылы басталды және тоғыз жылға созылды: жазуда көрсетілгендей, көпір 974 жылы аяқталды, бұл 1566 жылдың 19 шілдесі мен 1567 жылдың 7 шілдесі аралығына сәйкес келеді. Естеліктер, аңыздар және көпірді салған Мимар Хайруддиннің (Ескі/Ұлы Синанның (Мимар Синан / Кожа Синан), Осман сәулетшісінің шәкірті) есімі жазбада сақталған. Бұрын-соңды болмаған үлкендіктегі көпірді салуға өлім жазасымен міндеттелген сәулетші, аяқталған құрылыстан мұржаларын алып тастаған күні өзінің жаназасына дайындалған деседі. Салынысымен бірге ол әлемдегі ең кең қолмен салынған аркаға айналды. Құрылысқа байланысты техникалық мәселелер әлі де түсініксіз: мұржалар қалай орнатылды, тастар бір жағалаудан екінші жағалауға қалай тасымалданды және құрылыс кезінде мұржалар қалай күтілді. 1993 жылдың 9 қарашасында Босния мен Герцеговинадағы соғыс кезінде көпір артиллериялық оқтардан қирады. Соғыстан кейін көпірді бейбітшілік пен этникалық келісімнің символы ретінде қайта құру жоспарлары көтерілді. Олар мүмкіндігінше бастапқы материалды қайта пайдалануға тырысты. Халықаралық қауымдастық қаржылаған құтқару жұмыстары өзен төселінен тастар мен көпірдің қалдықтарын шығарды. Жоғалған немесе пайдалануға жарамсыз бөлшектер бастапқы карьерден кесілді. Қазір ЮНЕСКО-ның қамқорлығымен қайта салынған көпір әлемдік мұра нысаны болып тіркелді. Оның 1088 тасы бастапқы техникалармен қалыптастырылып, шамамен 12 миллион еуроға салынды. Салтанатты ашылу 2004 жылдың 23 шілдесінде өтті. Қаланың жастары үшін көпірден Неретваға секіру дәстүрлі. Бұл әдет 1566 жылға дейін, көпір салынған кезден басталады, және әр жазда халықтың алдында мерекелік шаралар өткізіледі. Көпірден суға секірген алғашқы адам туралы жазба 1664 жылға дейін сақталып қалған. 1968 жылы әр жазда суға секіруден жарыстар өткізіле бастады. Почитель Мостарға жақын төбеде орналасқан және автобуспен оңай жетіп баруға болады. Боснияның көптеген басқа да нысандары сияқты, бұл қала да Османдық үлгіде салынған. Бұл тарихи бекінілген қала, онда қонақ үй (караван-сарай) және хамам бар. Мұнда дәстүрлі мешіт орналасқан. Босния соғысы кезінде Почитель көп зақымданып, тұрғындарының көпшілігі қашып кетіп, ешқашан қайтып оралмады.

Екінші дүниежүзілік соғыс: Неретва шайқасы

Неретва шайқасы – 1969 жылы «Оскар» сыйлығына ұсынылған, Екінші дүниежүзілік соғыстың оқиғаларын және Неретва шайқасын көрсететін фильм. «Fall Weiß» операциясы – 1943 жылдың басында оккупацияланған Югославияның барлық аймағындағы югослав партизандарына қарсы жүргізілген неміс әскерлерінің бірлескен шабуылының жоспары болды. Осы шабуыл 1943 жылдың қаңтар және сәуір айлары аралығында өтті. Социалистік Югославия кезінде бұл операция «Дұшпанның төртінші шабуылы» немесе «Жаралылар үшін күрес» деп белгілі болды. Шайқас барысында партизандар Неретва өзеніне тіреліп, қоршауға түсті. Ябланица маңында маршал Иосип Броз Тито басқаратын 20 000 партизан, 4500 жарақат алған әрі тифпен ауырған серіктерін, сондай-ақ Жоғарғы бас штаб пен Бас госпитальды 150 000-ға жуық Остік державаларының әскерлерінен құтқару үшін күресті.

Танымал мәдениетте

Белгілі босниялық және герцеговиналық ақын Мак Диздар өзінің туған Герцеговинаның тарихи, мәдени және табиғи ерекшеліктерімен қатар, Неретва өзенін поэзиясында жиі мотив ретінде пайдаланған. Неретва шайқасы – 1969 жылы «Оскар» сыйлығына ұсынылған, Екінші дүниежүзілік соғыстың оқиғаларын және нақты Неретва шайқасын көрсететін фильм. Көптеген халық әндері Неретваны басты тақырып етіп жазылған немесе орындалған.