Кіріспе

Уильям Моррис Мередит (8 маусым 1799 – 17 тамыз 1873) – Филадельфия, Пенсильвания штатынан шыққан американдық заңгер және саясаткер. Ол президент Закари Тейлордың басқармасы кезінде АҚШ Қаржы министрі қызметін атқарды.

Ерте және отбасылық өмірі

1799 жылдың 8 маусымында Филадельфияда, Пенсильвания штатында туған Уильям Моррис Мередит – Уильям Тьюки Мередиттің (1844 жылы қайтыс болған) үлкен ұлы, ол табысты адвокат және 1814 жылдан бастап Скуилкилл банкінің президенті болды, сондай-ақ АҚШ Банкінің президенті лауазымына Николас Бидлге шамадан тыс жақын болды. Уильям Тьюки Мередит Пенсильвания адвокатурасына қабылданған жылы, 1795 жылы, жазушы және ақын Гертруда Гувернер Мередитке (туған аты Огден) (1828 жылы қайтыс болған) үйленді. Гертруда Льюис Моррис пен Гувернер Морристің немере қызы болды, өзі де білімді және беделді адам еді, сонымен қатар Деннидің «Портфолиосы» журналында жарияланды. Олардың барлығында он бір бала болды. Уильям Тьюки Мередит Филадельфияның жалпы және таңдамалы кеңестерінде, сондай-ақ Мәсіхтің епископтық шіркеуінің Вестрийінде және қаладағы басқа да басшылық лауазымдарда қызмет етті. Оның інісі Джонатан Мередит (1872 жылы қайтыс болған) Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы адвокаттық алқаның жетекшісі болды. Тағы бір інісі – Азамат соғысының полковнигі Салливан А. Мередит. Уильям М. Мередит 1812 жылы Пенсильвания университетін бітірді (сол кезде 13 жасында бітіру ерекше жағдай емес еді). Отбасының ат шауып, ат жабдықтарын жасау бизнесіне көмектескеннен кейін, ол заң оқыды және Пенсильвания адвокатурасына қабылданды. 1828 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Уильям Моррис Мередит кіші іні-қарындастарын тәрбиелеуге көмектесті. 1834 жылдың 17 маусымында, 35 жасында және он жылдық белгілі бір келісімнен кейін Мередит бұрынғы Кэтрин Кеппельге (1854 жылы қайтыс болған) үйленді. Олардың бір ұлы болды (Уильям, 1838 жылы туған, кейін эссеші және ақын болды) және төрт қызы: Гертруда Гувернер Мередит, Евфемия Огден Мередит, Элизабет Колдуэлл Мередит, Кэтрин Кеппел Мередит. Кэтрин Мередит күйеуінің іні-қарындастарына және 1839 жылы инсульттан мүгедек болған әкесіне де көмектесті.

Мансап

Мередит 1817 жылы адвокаттық алқаға қабылданды және заңгерлікпен айналыса бастады. Ол, оның сәл ересегі әріптесі Джеймс С. Биддл (кейін оның қайын інісі) сияқты, сот Фрэнк Халлоуэллдің әрекеттерін «Комонвелт пен Кук» ісінде, үш қара нәсілді жігітті бала өлтіруде айыптаған сот ісінде сұраққа алып, көпшілік назарын өзіне аударды. Сот отырысы кезінде «Американ Дейли Адвертизер» газетінде жарияланған мақала қорғау тарапынан жоғары дәрежеде бейтарап емес деп танылды. Судья адвокаттарға сотқа қатысушылардың мақаланы оқып-оқымағаны туралы сұрақтар қоюға рұқсат берді, ал судья Мередиттің сұрақтарына ренжіген сот мүшесін босатудан бас тартқанда, судья екі адвокатты да сотқа қарсы келгені үшін кінәлі деп танып, оларды 30 күнге түрмеге жапты, бұл әрекетке көпшілік тарапынан үлкен қолдау көрсетілді. Олар босатылғаннан кейін, екі тұтқынды қайта қарау негізінде босатуға қол жеткізді. Бұл Мередитке батылдығы мен тұрақты адалдығы үшін жақсы бедел әкелді және келесі жылы ол Филадельфия адвокаттар қауымдастығының президенті болып сайланды. Федералист болған Мередит Пенсильвания Бас Ассамблеясына сайланды, онда ол 1824 жылдан 1828 жылға дейін бес жыл бойы оппозицияда болды, анасы қайтыс болған жыл (сол кезде әкесі қайғыға батып, толыққанды қалпына келмеді). Оның бір жетістігі – кәмелетке толмаған қылмыскерлерге арналған баспана үйін құру болды, ол сол мекеменің басқарушысы болды, сондай-ақ Пенсильванияның саңырау және тілсіздер институтының кеңесінде қызмет етті, және өмірінің соңына дейін көп жылдар бойы осы лауазымда болды. Мередит 1834 жылдан 1849 жылға дейін Филадельфия қалалық кеңесінің президенті болды және 1837 жылы Пенсильвания конституциялық конвенциясына делегат ретінде қатысты. Сол жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Мередит сонымен қатар 1841 жылдан 1845 жылға дейін Пенсильванияның Шығыс округінің АҚШ прокуроры болды. Ол сол кезде Уильям Браун ісі бойынша Александр Холмсты қасақана кісі өлтіруде айыптады. Сәтті адвокат болған Мередит, әсіресе «Комонвелт пен Оллмайер» ісінде Германия лютеран шіркеуінің Франклин скверіндегі жерлеу құқығын тоқтатуға қол жеткізгеннен кейін, Ланкастердегі Уитленд мүлігіне 1845 жылдың мамырынан 1848 жылдың желтоқсанына дейін ие болды, содан кейін оны болашақ президент Джеймс Бьюкененге сатты. Президент Закари Тейлор кабинетіне Пенсильваниялық вигті тағайындағысы келіп, Уильям М. Мередитті 19-шы қазынашылық министрі етіп тағайындады. Ол 1849 жылдың 8 наурызында лауазымдық өкілеттіктерін бастады. Мередит өзінің ізашары Роберт Дж. Уокердің билігінде өткен жылы қабылданған еркін сауда заңына қарсы болды. Ол американдық жұмысшыны қорғау қажет деп санады, олар төмен жалақы алатын еуропалық жұмыспен бәсекелесіп жатты. Мередиттің лауазымындағы басты үлесі – 1849 жылғы жылдық есебі болды, онда ол қорғау тарифін қолдау үшін толыққанды аргументтер келтірді. Мексика-Америка соғысы және Калифорнияны қосып алу Мередитке импорттық баждарды арттыру арқылы кірістерді көтеруге қосымша мүмкіндік берді, бірақ Мередиттің өкілеттігі кезінде тариф бойынша ешқандай шара қабылданбады. Сонымен қатар, ол 1806 жылдан бері өзгертілмеген жағалауды зерттеу кодексін қайта қарауды ұсынды. Жағалауды зерттеу қызметі бумен жүретін кемелердің енгізілуімен үлкен кеңейіп, жақсартылды және оны қайта қарау қажет болды. Мередит 1850 жылы президент Тейлор қайтыс болғаннан кейін қазынашылық министрі лауазымынан кетті.

Азамат соғысы және кейінгі заңгерлік мансап

Мередит 1860 жылғы сайлауда Пенсильвания штатының бас прокуроры болып сайланды және екі мерзімге (1861 жылдан 1867 жылға дейін) қызмет етті. 1861 жылы бейбітшілік конференциясына делегат ретінде ол Оңтүстік штаттарының Одақтан бөлінуіне қарсы күресті, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. Оның інісі Салливан Амори Мередит Мексика соғысында қызмет еткен, ал 1862 жылы Одақтың еріктілер бригадасының генерал-майоры болып тағайындалды. Екі бауыр Пенсильвания штатының әскер жинау жоспарын орындауына көмектесті. Оның ұлы Уильям қысқа мерзімге генерал-майор Джордж Макколдың жеке хатшысы болып жұмыс істеді, бірақ сөйлеу кемістігі мен катаракта ауруына байланысты ол бұл қызметтен бас тартуға мәжбүр болды. Уильям Мередит кейіннен 1870 жылы Алабама талаптарын реттеу жөніндегі комиссия мүшесі болды. Келесі жылы президент Улисс Грант Мередиттен Женеваға халықаралық арбитраж процесінде АҚШ-тың бас кеңесшісі ретінде сапар шегуін сұрады, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты ол бұл ұсыныстан бас тартты. Оның соңғы саяси лауазымы 1872 жылғы Республикалық ұлттық конвенттің төрағасы болды.

Өлім және мұра

1873 жылы тамыз айында Мередит 74 жасында Филадельфияда қайтыс болды. Оның әйелі Кэтрин 1854 жылы қайтыс болған. Екеуі де Филадельфиядағы Христос шіркеуінің зиратына жерленген. Пенсильвания тарихи қоғамы Мередиттер отбасының құжаттарын сақтайды. 1931 жылы Филадельфиядағы бір мектеп оның құрметіне аталды және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Мередит Қаржы министрі қызметін атқарып тұрғанда 1849 жылғы екі "Дабл Игл" монетасының біреуін алды. 1849 жылғы "Дабл Игл" – сынақ монетасы. Екінші монета Смитсондар институтында көрсетілімде тұр. Монета оның мүлігі ретінде аукционға сатылды, бірақ одан кейін қайда болғаны белгісіз.