Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальян суретшісі (шамамен 1532–1592)
Italian painter (c. 1532–1592)
Джероламо Муциано немесе Мутиани (шамамен 1532 – 1592) – итальян суретшісі, XVI ғасырдың ортасы мен аяғында Римде ең белгілі суретшілердің бірі болған.
Girolamo Muziano or Mutiani (c. 1532 – 1592), was an Italian painter, one of the most prominent artists active in Rome in the mid to late sixteenth century.
Өмір
Ол Аквафреддада, Брешияның жанында дүниеге келді, бірақ негізінен Римде жұмыс істеді. XVI-XX ғасырлардағы мәліметтерде Муцианоның Тицианның үлгісін ұстанған Романиноның жетекшілігімен жұмыс істегені айтылады. Алайда, Музианоның өмірбаянына жақын жазылған әңгіме (оның мойындаушысы 1954 жылға дейін жарияланбаған) Музианоның Брешияда туғанын және жас кезінде осы қаладан кетіп, алғашқы оқуын 1544-1546 жылдары Падуада Доменико Кампаньола мен Ламберт Сустриспен бірге өткенін көрсетеді. Содан кейін ол 1549 жылға дейін Венецияда болды, бірақ 1550 жылы Римге тұрақты қоныстанды. Музианоның ерте туындыларында пейзаждар басты орын алды, бұл римдіктерді оны «пейзаждардың жас суретшісі» (Il giovane dei paesi) деп атауға итерді. Ол өмірі бойы осы жанрда суреттер мен эскиздер жасағанмен, оның қызығушылығы монументалды стильдегі бейнелеу өнеріне ауысты. Музиано діни және тарихи сюжеттерді негізінен Микеланджелоның стилінде суреттеді, тіпті аскеттік қасиеттілерді бейнелейтін туындыларында да оның кейіпкерлерінің монументалды анатомиясына ерекше мән берді. Субиакодағы Колонна сарайы үшін салған «Лазардың қайта тірілуі» (1555) оның даңқын әйгерледі. Микеланджело өзі оның авторын «сол дәуірдің бірінші суретшілерінің» бірі деп жариялады. Кейіннен картина Санта-Мария-Маджоре шіркеуінде Музианоның қабірінің үстіне қойылды, бірақ одан кейін Квиринал сарайына көшіріліп, қазір Ватикан галереясында сақталады. Оның кеңістіктік құрылымы мен сюжеттік композициясы Музианоның замандастарынан гөрі, Жоғары Ренессанс өнеріне жақын. Музиано 1570-80 жылдары Римдегі жетекші суретшіге айналды, ол Контрреформацияның қамқорларына ұнайтын стильде суреттер салды. Ол 1560 жылдан 1566 жылға дейін кардинал Ипполито II д’Эсте үшін жұмыс істеді, ал кардиналдың Тиволидегі виллаларындағы фрескаларын Вилла д’Эстеде көруге болады. Оның ең танымал туындылары: «Сүндеттелу» (бұрын Gesù шіркеуіндегі негізгі алтарьда болған, бірақ қазір сакристияның артындағы дәлізге көшірілген), Аракоэлидегі Санта-Мариядағы үш капеллаға салған суреттер және Санта-Мария-дельи-Анджелидегі шөлде салынған монастырьға уағыз айтатын Иероним. Бұл соңғы картина Музианоның Папа Григорий XIII-тің жұмыстарды бақылаушысы болған кезінде Санкт-Петр базиликасы үшін салған екі алтарьдық суретінің бірі (екінші картина, «Санкт-Базильдің миссасы», жоғалып кеткен, бірақ оны Жак Каллоның гравюрасынан табуға болады). Музиано сондай-ақ базиликадағы Григориан капелласы үшін мозаикалар жасады және Римдегі Қасиетті Лука академиясын (Accademia di San Luca) қайта құруға жауапты болды (1577). Оның туындыларын Санта-Катерина-дей-Фунари, Палаццо-Колонна (Виктория Колоннаның портреті), Орвието соборының мұражайы және Фраскатидегі Сан-Франческо шіркеуінде де көруге болады. Музиано 1592 жылы қайтыс болды және Санта-Мария-Маджоре шіркеуінде жерленді. Оның шәкірттерінің арасында Паоло Россетти (Чентодан) және Чезаре Неббия болды.
He was born in Acquafredda, near Brescia, but worked mainly in Rome. Accounts from the 16th to 20th centuries said that Muziano began work under the tutelage of Romanino, an imitator of Titian. Yet, a nearly autobiographical story of Muziano written by his confessor (unpublished until 1954) indicates instead that Muziano was born in Brescia, and left this town as a young man, and that his first apprenticeship was under Domenico Campagnola and Lambert Sustris in 1544–46 in the town of Padua. He then spent time in Venice until 1549, but moved permanently to Rome about 1550. Landscapes figured prominently in Muziano's early work, leading the Romans to nickname him Il giovane dei paesi (the young man of the landscapes). Although he produced drawings and paintings in this genre throughout his career, his interest shifted towards grand manner figure painting. Muziano painted religious and historical subjects in a style based largely on Michelangelo, giving great prominence to the monumental anatomy of his figures, even in works depicting ascetic saints. His Resurrection of Lazarus (1555), painted for the Colonna palace in Subiaco, established his fame. Michelangelo himself pronounced its author one of the "first artists of that age". The painting was later placed in the church of Santa Maria Maggiore above Muziano's tomb; it was afterwards transferred to the Quirinal Palace, and now is in the Vatican Pinacoteca. Its techniques of spatial organization and narrative composition are more typical of the High Renaissance than of Muziano's Mannerist contemporaries. Muziano came to be the leading artist in Rome during the 1570 80s, painting in a style that appealed to Counter Reformation patrons. He worked for Cardinal Ippolito II d'Este from 1560 to 1566, and his frescoes for the Cardinal's villas in Tivoli could be seen in Villa d'Este. His most noted paintings include Circumcision, formerly the high altarpiece in the church of the Gesù (although now removed to a corridor behind the sacristy), paintings for three chapels in Santa Maria in Aracoeli, and St Jerome preaching to Monks in the Desert in Santa Maria degli Angeli. This last painting was one of two altarpieces that Muziano painted for St. Peter's Basilica during his time as superintendent of works for Pope Gregory XIII (the other painting, a "Mass of St. Basil", is lost, although it is recorded in an etching by Jacques Callot). Muziano also designed mosaics for the Gregorian Chapel in the basilica, and was responsible for re founding the Academy of St Luke (Accademia di San Luca) in Rome (1577). His works can also be seen in Santa Caterina dei Funari, the Palazzo Colonna (portrait of Vittoria Colonna), the Cathedral Museum of Orvieto, and the church of San Francesco in Frascati. Muziano died in 1592, and was buried in the church of Santa Maria Maggiore. Among his pupils were Paolo Rossetti of Cento and Cesare Nebbia.