Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренциядан шыққан итальяндық қайта өрлеу суретшісі (1448–1494)
Italian Renaissance painter from Florence (1448–1494)
Доменико ди Томмазо Куради ди Доффо Бигорди (2 маусым 1448 – 11 қаңтар 1494), кәсіби тұрғыда Доменико Гирландайо (кейде Гирландайо деп те жазылады) атымен танымал, Флоренцияда туған итальяндық қайта өрлеу суретшісі. Гирландайо Флоренция Ренессансының «үшінші буыны» деп аталатын топқа кірді, оған сонымен қатар Верроккьо, Поллайоло ағайындары және Сандро Боттичелли де кірген. Гирландайо үлкен әрі тиімді шеберхана басқарды, онда оның ағалары Давид Гирландайо мен Бенедетто Гирландайо, Сан-Джиминьянодан келген туысы Бастиано Майнарди және кейіннен оның ұлы Ридольфо Гирландайо жұмыс істеді.
Domenico di Tommaso Curradi di Doffo Bigordi (2 June 1448 – 11 January 1494), professionally known as Domenico Ghirlandaio (also spelt as Ghirlandajo), was an Italian Renaissance painter born in Florence. Ghirlandaio was part of the so called "third generation" of the Florentine Renaissance, along with Verrocchio, the Pollaiolo brothers and Sandro Botticelli. Ghirlandaio led a large and efficient workshop that included his brothers Davide Ghirlandaio and Benedetto Ghirlandaio, his brother in law Bastiano Mainardi from San Gimignano, and later his son Ridolfo Ghirlandaio.
Алғашқы жылдар
Гирландайо Доменико ди Томасо ди Курадо ди Доффо Бигорди болып дүниеге келді. Ол Томасо Бигордидің бірінші әйелі Антония ди сер Паоло Паолиден туған алты баланың ең үлкені болды; олардың ішінде тек Доменико және оның ағалары, сондай-ақ серіктестері Давид және Бенедетто Гирландайо ғана балалық шақты өткерді. Томасо екінші әйелі Антониядан тағы екі бала сүйді, олар 1464 жылы үйленді. Домениконың жарты қарындасы Алессандра (1475 ж. т.) 1494 жылы суретші Бастиано Майнардиге тұрмысқа шықты. Гирландайоның әкесі де, оның аралас туысы Антонио да *сетаиуоло а минуто* (жібек және оған ұқсас заттарды шағын көлемде сатушылар) болған. Джорджо Вазаридің мәлімдемесіне сәйкес, Доменико бастапқыда әкесінен тәлім алған, ол алтын шебер болған. "Il Ghirlandaio" ("гүлдесте жасаушы") деген лақап Доменикоға әкесінен келді, ол флоренциялық әйелдердің бас киімдеріне ұқсас металл гүлдестелер жасаумен танымал болған. Вазаридың сөзіне қарағанда, Доменико дүкенге келген және көшеден өткен адамдардың портреттерін салған: "оның шеберханасынан өткен шаруаларды немесе кез келген адамды суреттегенде, ол олардың келбетін дереу түсіріп алатын". Ол Флоренцияның басқа суретшілерімен, оның ішінде Боттичеллимен және Умбриялық суретші Перуджиномен тығыз байланыста болды. 1480 жылы Гирландайо Боттичеллидің "Оқудағы Августин" картинасына серіктес ретінде "Оқудағы Иероним" суретін салды, ол Флоренциядағы Огнассиенти шіркеуінде орналасқан. Гирландайо "Апостолдардың шақырылуы" картинасын жасады. Ол сондай-ақ қазір жоғалған "Христостың қайта тірілуі" суретін де салған. "Қызыл теңізден өту" картинасы да оған жатқызылған, бірақ ол комиссияның бір бөлігі болған Козимо Розелли стиліне көбірек сәйкес келеді. Гирландайоның Римде жасаған басқа да туындылары бар екені белгілі, бірақ олар қазір жоғалған. Оның болашақ жекжаттысы Себастьяно Майнарди оған осы тапсырмаларда және Сан-Джиминьянодағы ерте фрескаларда көмектесті, онда Майнарди кейде Гирландайоға жатқызылатын "Жариялану" суретін салған. 1484 жылы Людовико-иль-Мороның өкілі Флоренцияда көрген суретшілердің туындыларын сипаттап, әміршісіне былай деп хабарлады: "Доменико Гирландайо тақтаға жақсы сурет салады, бірақ қабырғалық фрескада одан да жақсы; оның стилі өте жақсы, ол белсенді және өте шығармашыл".
Ghirlandaio was born Domenico di Tommaso di Currado di Doffo Bigordi. He was the eldest of six children born to Tommaso Bigordi by his first wife Antonia di ser Paolo Paoli; of these, only Domenico and his brothers and collaborators Davide and Benedetto Ghirlandaio survived childhood. Tommaso had two more children by his second wife, also named Antonia, whom he married in 1464. Domenico's half sister Alessandra (b. 1475) married the painter Bastiano Mainardi in 1494. Both Ghirlandaio's father and his uncle, Antonio, were setaiuolo a minuto (dealers of silks and related objects in small quantities). Giorgio Vasari reported that Domenico was at first apprenticed to his father, who was a goldsmith. The nickname "Il Ghirlandaio" (garland maker) came to Domenico from his father, who was famed for creating the metallic garland like headdresses worn by Florentine women. According to Vasari, Domenico made portraits of the passers by and visitors to the shop: "when he painted the country people or anyone who passed through his studio he immediately captured their likeness". He maintained a close association with other Florentine painters including Botticelli and with the Umbrian painter Perugino. In 1480, Ghirlandaio painted St. Jerome in His Study as a companion piece to Botticelli's Saint Augustine in His Study in the Church of Ognissanti, Florence. Ghirlandaio painted the Vocation of the Apostles. He also painted the now lost Resurrection of Christ. The Crossing of the Red Sea has also been attributed to him, but is consistent with the style of Cosimo Roselli who was also part of the commission. Ghirlandaio is known to have created other works in Rome, now lost. His future brother in law, Sebastiano Mainardi, assisted him with these commissions and in the early frescoes at San Gimignano where Mainardi is now thought to have painted an Annunciation sometimes attributed to Ghirlandaio. In 1484, an agent of Ludovico il Moro wrote to his lord, describing the works of the individual artists whose works he had seen in Florence: "Domenico Ghirlandaio [is] a good painter on panel and better in mural fresco; his style is very good; he is active and very creative."
Тосканадағы кейінгі еңбектері
1482 және 1485 жылдар аралығында Гирландайо Санта-Тринита шіркеуіндегі Сассетти капелласы үшін банкир Франческо Сассеттиге фрескалар циклын салды. Бұл цикл Ассизилік Франциск әулиенің өмірінен алты көріністі қамтиды, соның ішінде Франциск папа Онорийден өзінің орденінің ережелерін бекітуі, әулиенің өлімі мен қоштасу рәсімі және терезеден құлап қайтыс болған Спини әулетінің баласын қайта тірілтуі. Сассетти капелласына жасалған тапсырыстан кейін, Гирландайодан Риччи әулетінің капелласын құрайтын Санта-Мария-Новелла шіркеуінің хорындағы фрескаларды жаңарту сұралады. Риччи әулетінен әлдеқайда беделді Торнабуони және Торнакинци әулеттері, белгілі бір шарттармен қалпына келтіру шығындарын өз мойнына алды. Торнабуони капелласының фрескалары 1485 және 1490 жылдар аралығында үш қабырға бойында төрт қабатқа бөлініп салынды, олардың тақырыбы – Құдай ана Мәриям мен Жақын Жақияның өмірі. Оның туған күні мен айы белгісіз, бірақ ол қырық бесінші жылының қаңтар айының басында қайтыс болғаны жазылған. Ол екі рет үйленген және алты бала қалдырған. Оның үш ұлының бірі – Ридольфо Гирландайо да суретші болды. Оның көптеген ұрпақтары болғанымен, отбасының аты он жетінші ғасырда, соңғы мүшелері монастырьға кірген кезде жойылды. Гирландайоны Вазари жоғары бағалады: "[Гирландайо] өзінің талантымен және ұлылығымен, сондай-ақ көптеген туындыларымен осы дәуірдегі ең маңызды және ең көрнекті шеберлердің бірі деп аталуға лайық". 19 ғасырда Якоб Буркхардт және басқалар оны композициялары, техникалық шеберлігі және бейнелерінің шынайылығы үшін мақтады. Архибальд Джозеф Кроу және Джованни Баттиста Кавалкаселл оның туындыларын Джиоттоның туындыларымен бірдей жаңашыл деп есептеді.
Between 1482 and 1485, Ghirlandaio painted a fresco cycle in the Sassetti Chapel of Santa Trinita for the banker Francesco Sassetti, the powerful director of the Medici bank, whose Rome branch was headed by Giovanni Tornabuoni, Ghirlandaio's future patron. The cycle was of six scenes from the life of Saint Francis of Assisi, including Saint Francis obtaining from Pope Honorius the Approval of the Rules of His Order, the saint's Death and Obsequies and a Resuscitation of a child of the Spini family, who had died as a result of a fall from a window. Immediately after the commission for the Sassetti Chapel, Ghirlandaio was asked to renew the frescoes in the choir of the Santa Maria Novella, which formed the chapel of the Ricci family. The Tornabuoni and Tornaquinci families, who were much more prominent than the Ricci, undertook the cost of the restoration, with certain contractual conditions. The Tornabuoni Chapel frescoes were painted in four courses around the three walls between 1485 and 1490, the subjects being the lives of the Virgin Mary and St. John the Baptist. The day and month of his birth remain undocumented, but he is recorded as having died in early January of his forty fifth year. He had been married twice and left six children. One of his three sons, Ridolfo Ghirlandaio, also became a painter. Although he had a long line of descendants, the family name died out in the seventeenth century, when its last members entered monasteries. Ghirlandaio was highly praised by Vasari: "[Ghirlandaio] who, from his talent and from the greatness and the vast number of his works, may be called one of the most important and most excellent masters of the age " In the nineteenth century Jacob Burckhardt and others praised him for his compositions, for his technical ability, and for the lifelike quality of his figures, seen by Archibald Joseph Crowe and Giovanni Battista Cavalcaselle as being as innovative as those of Giotto had been.