Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1240–1302)
Italian artist (1240–1302)
Чимабуэ (tʃimaˈbuːe) – 1302 жылдары Флоренциядан шыққан итальяндық суретші және мозаика дизайны жасаушы. Ол сондай-ақ Ченни ди Пепо немесе Ченни ди Пепи деп те белгілі болды. Византиялық үлгілердің күшті ықпалында болғанмен, Чимабуэ итальяндық-византиялық стильден алшақтаған алғашқы ұлы итальян суретшілерінің бірі деп есептеледі. Орта ғасырлық өнер нормаларымен салыстырғанда, оның туындылары көбірек тіршілікке жақын бейне пропорцияларымен және көлемді көрсету үшін күрделі көлеңкелеу техникасын қолданумен ерекшеленеді. Италиялық суретші және тарихшы Джорджо Вазаридың сөзіне сүйенсек, Чимабуэ Джиоттоның ұстазы болған.
Cimabue (tʃimaˈbuːe), – 1302, was an Italian painter and designer of mosaics from Florence. He was also known as Cenni di Pepo or Cenni di Pepi. Although heavily influenced by Byzantine models, Cimabue is generally regarded as one of the first great Italian painters to break from the Italo Byzantine style. Compared with the norms of medieval art, his works have more lifelike figural proportions and a more sophisticated use of shading to suggest volume. According to Italian painter and historian Giorgio Vasari, Cimabue was the teacher of Giotto,
Өмір
Симабуэдің ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Оның мансабын баяндайтын бір дереккөз – Вазаридің «Ең көрнекті суретшілер, мүсіншілер және сәулетшілердің өмірі» кітабы, бірақ оның дұрыстығы күмәнді. Ол Флоренцияда дүниеге келіп, Пизада қайтыс болды. Хайден Магнис оның Флоренцияда Византия өнерімен мәдени байланысы бар шеберлерден тәлім алған болуы мүмкін деп болжайды. Өнер тарихшысы Пьетро Тоска шамамен 1270 жылы салынған Ареццодағы Сан-Доменико шіркеуіндегі «Крестке іліну» туындысын Симабуэге жатқызды, бұл оның Византия стилінен алшақтаған ең ерте белгілі жұмысы болды. Симабуэнің Мәсіх бейнесі иілген, ал киімдер Коппо ди Марковальдо енгізген алтын жолақтармен әсемделген. 1272 жыл шамасында Симабуэ Римде болғандығы куәландырылған, ал сәл кейін ол Флоренцияның Санта-Кроче шіркеуі үшін тағы бір «Крестке іліну» туындысын жасады. 1966 жылы Арно өзенінің тасқынынан зақымданған, қазір қайта қалпына келтірілген бұл жұмыс Ареццодағы туындыдан гөрі үлкен және жетілген, Никола Пизаноның туындыларынан шабыттанған натурализм іздері байқалады. Вазаридің айтуынша, Симабуэ Флоренциядан Веспиньяноға жол тартқанда шамамен 1277 жылы 10 жасар Джиоттоның тегіс тасқа дөрекі таспен қойларын суреттеп жатқанын көреді. Ол Джиоттодан өзімен бірге тұруға келісімін сұрады, бала әкесінің рұқсатымен келісті. Көптеген ғалымдар қазір Вазаридің Джиоттоны шәкірт ретінде алғаны туралы мәлімдемесін жоққа шығарып, одан бұрынғы деректерге сілтеме жасайды. Бұл жұмыс Дуччо ди Буоннинсеньяның «Ручеллаи Мадоннасы» (бұрын қате түрде Симабуэге жатқызылған) және Джиотто сияқты көптеген суретшілер ұстанған стильді қалыптастырды. Бұл кезеңдегі басқа да туындылар, олардың Джиоттоға үлкен әсер еткені айтылады, соның ішінде «Жарғылық салынған жазалау» (Frick Collection), Флоренция баптистериі үшін мозаикалар (қазір негізінен қалпына келтірілген), Болоньядағы Санта-Мария-де-Сервидегі «Маэста» және Кастельфиорентинодағы Пинакотекадағы «Мадонна» кіреді. Бұл суретшілердің шеберханасы жасаған туынды, мүмкін, сәл кейінірек жасалған, ол – Уффицидегі Франциск пен Доминиктің бейнесі. Францискан әулиесі Николай IV-нің паптығы кезінде Симабуэ Ассизиде жұмыс істеді. Ассизиде Сан-Франческоның төменгі базиликасының трансептісінде ол «Арғы таққа отырған бала, төрт періште және әулие Францискпен бірге Мадонна» атты фреска жасады. Бұл фресканың сол жағы жоғалған, бірақ ол Падуалық Антонийді бейнелеген болуы мүмкін (туындының авторлығы техникалық және стильдік себептермен жақында дау тудырды). 1301 жылдан 1302 жылға дейін Симабуэ өмірінің соңғы кезеңін Пизада өткізді. Ол жерде оған қала соборының апсидасында Маэстро Франческо бастаған «Арғы таққа отырған Мәсіх» мозаикасын аяқтау тапсырылды. Симабуэ мозаиканың киелі Иоанн Евангелист бейнеленген бөлігін жасады, ол суретшінің қолынан шыққан деп құжатталған жалғыз сақталған туынды болып табылады. Симабуэ шамамен 1302 жылы қайтыс болды.
Little is known about Cimabue's early life. One source that recounts his career is Vasari's Lives of the Most Excellent Painters, Sculptors, and Architects, but its accuracy is uncertain. He was born in Florence and died in Pisa. Hayden Maginnis speculates that he could have trained in Florence under masters who were culturally connected to Byzantine art. The art historian Pietro Toesca attributed the Crucifixion in the church of San Domenico in Arezzo to Cimabue, dating around 1270, making it the earliest known attributed work that departs from the Byzantine style. Cimabue's Christ is bent, and the clothes have the golden striations that were introduced by Coppo di Marcovaldo. Around 1272, Cimabue is documented as being present in Rome, and a little later he made another Crucifix for the Florentine church of Santa Croce. Now restored, having been damaged by the 1966 Arno River flood, the work was larger and more advanced than the one in Arezzo, with traces of naturalism perhaps inspired by the works of Nicola Pisano. According to Vasari, Cimabue, while travelling from Florence to Vespignano, came upon the 10 year old Giotto (c. 1277) drawing his sheep with a rough rock upon a smooth stone. He asked if Giotto would like to come and stay with him, which the child accepted with his father's permission. Many scholars now discount Vasari's claim that he took Giotto as his pupil, citing earlier sources that suggest otherwise. This work established a style that was followed subsequently by numerous artists, including Duccio di Buoninsegna in his Rucellai Madonna (in the past, wrongly attributed to Cimabue) as well as Giotto. Other works from the period, which were said to have heavily influenced Giotto, include a Flagellation (Frick Collection), mosaics for the Baptistery of Florence (now largely restored), the Maestà at the Santa Maria dei Servi in Bologna and the Madonna in the Pinacoteca of Castelfiorentino. A workshop painting, perhaps assignable to a slightly later period, is the Maestà with Saints Francis and Dominic now in the Uffizi. During the pontificate of Pope Nicholas IV, the first Franciscan pope, Cimabue worked in Assisi. At Assisi, in the transept of the Lower Basilica of San Francesco, he created a fresco named Madonna with Child Enthroned, Four Angels and St Francis. The left portion of this fresco is lost, but it may have shown St Anthony of Padua (the authorship of the painting has been recently disputed for technical and stylistic reasons). Cimabue spent the last period of his life, 1301 to 1302, in Pisa. There, he was commissioned to finish a mosaic of Christ Enthroned, originally begun by Maestro Francesco, in the apse of the city's cathedral. Cimabue was to create the part of the mosaic depicting St John the Evangelist, which remains the sole surviving work documented as being by the artist. Cimabue died around 1302.
Кейіпкер
Вазаридің айтуынша, Цимабуэдің замандасы: «Флоренциялық Цимабуэ – автордың өмір сүрген кезінде өмір сүрген суретші, оның асылдығын ешкім білмеген, бірақ ол соншалықты тәкаппар және мақтаншақ болған, егер біреу оның жұмысындағы кез келген қателік немесе кемшілікті көрсетсе, немесе ол өзі байқаса, жұмысты қаншалықты құнды болса да, дереу жоятын еді». Цимабуэ лақап аты итальян тіліндегі «cimare» етістігінен – «жоғары қою», «қию» және «доғарту» мағыналарынан туындаған, «төбелес бас» деп аударылады, сондай-ақ «басқалардың пікірін жоққа шығарушы» деп те аударылуы мүмкін. Екінші мағынаға қатысты қорытынды Данте туралы ұқсас пікірлерден жасалған, ол да «сынға наразылығымен» белгілі болған.
According to Vasari, quoting a contemporary of Cimabue, "Cimabue of Florence was a painter who lived during the author's own time, a nobler man than anyone knew but he was as a result so haughty and proud that if someone pointed out to him any mistake or defect in his work, or if he had noted any himself he would immediately destroy the work, no matter how precious it might be." The nickname Cimabue translates as "bull head" but also possibly as "one who crushes the views of others", from the Italian verb cimare, meaning "to top", "to shear", and "to blunt". The conclusion for the second meaning is drawn from similar commentaries on Dante, who was also known "for being contemptuous of criticism".
Мұра
Тарих Чимабуэді итальяндық Ренессанспен басылып кеткен дәуірдің соңғы өкілі деп ұзақ уақыттан бері қарастырып келді. 1543 жылы Вазари Чимабуэ туралы: «Чимабуэ, бір жағынан, сурет өнерін жаңартқан басты себепкер болды» деп жазды, бірақ «Джотто Чимабуэдің даңқын толық басып кетті, дәл үлкен жарық кішкентайын басып кеткендей» деп қосты. Чимабуэнің өзі «Тазару орнында» (Purgatorio) көрінбейді, бірақ оны мақтандығы үшін тәубе етіп отырған Одеризи еске алады. Суретші мәңгілік Құдайға қарағанда даңқтың уақытша екенін көрсетеді.
History has long regarded Cimabue as the last of an era that was overshadowed by the Italian Renaissance. As early as 1543, Vasari wrote of Cimabue, "Cimabue was, in one sense, the principal cause of the renewal of painting," with the qualification that, "Giotto truly eclipsed Cimabue's fame just as a great light eclipses a much smaller one." Cimabue himself does not appear in Purgatorio, but is mentioned by Oderisi, who is also repenting for his pride. The artist serves to represent the fleeting nature of fame in contrast with the Enduring God.</blockquote>
Нарық
2019 жылдың 27 қазанында «Мәсіхті мазақтау» картинасы 24 миллион еуроға (20 миллион фунт стерлинг, 26,6 миллион доллар) сатылды, аукциондық үй бұл бағаны орта ғасырлық суреттер үшін жаңа әлемдік рекорд деп атады. Сурет Францияның солтүстігіндегі үйдің ас үйінде орналасқан еді, ал иесі оның құнынан хабарсыз болған.
On 27 October 2019, The Mocking of Christ, was sold for €24m (£20m; $26.6m), a price the auctioneers described as a new world record for a medieval painting. The picture had been located in the kitchen of a home in northern France, and its owner had been unaware of its value.