Кіріспе

Бас сыртындағы көзге көрінетін құлақ бөлігі.

Құлақша немесе аурикула – бас сыртындағы көзге көрінетін құлақ бөлігі. Оны пинна (лат. "қанат" немесе "қанат", : pinnae) деп те атайды, бұл термин көбінесе зоологияда қолданылады.

Даму

Адам ұрығында дамитын құлақ алғаш рет жүктіліктің алтыншы аптасында байқалады, ол бірінші және екінші фарингеальдік доғалардан пайда болатын құлақ дөңгелектерінен дамиды. Бұл дөңгелектер құлақтың бүктемелеріне айналып, біртіндеп жоғары және артқа қарай жылжып, бастың соңғы орнына жетеді. Осы процесте қосымша құлақтар (преаурикулярлық тегтер деп те аталады) қалдырылуы мүмкін. Алғашқы үш дөңгелек 1-ші жегілдік доғасынан пайда болып, тиісінше трагус, спиральдің бұрышы және спиральды құрайды. Бұл аймақтардағы тері сезімі тригеминальді жүйке арқылы жүзеге асады, ол 1-ші жегілдік доғасының серік жүйкесі болып табылады. Соңғы үш дөңгелек екінші жегілдік доғасынан пайда болып, тиісінше антигеликс, антитрагус және құлақ күлдірегін құрайды. Құлақтың бұл бөліктері мойын торабынан және шағын бөлігі бет жүйкесінен қамтамасыз етіледі. Осы себепті бет жүйкесінің герпес инфекциясында (Рамсей Хант синдромы II типі) құлақ қалқаншасында көпіршіктер классикалық түрде пайда болады. Құлақтың функциясы – дыбысты жинап, оны бағыттық және басқа да ақпаратқа түрлендіру. Құлақ дөңгелегі дыбысты жинап, оны күшейтіп, естіру арнасына бағыттайды. Адамның құлақ қалқаншасының сүзгілеу әсері адам сөйлеу жиіліктеріндегі дыбыстарды басымдықпен таңдайды.

Көшейткіш және модуляция

Пинна, барабан қабығы және ортаңғы құлақ арқылы дыбысты күшейту 1,5 кГц-ден 7 кГц-ға дейінгі жиілік диапазонында шамамен 10-15 дБ деңгейін арттырады. Бұл күшейту, жоғары дыбыс деңгейлерінен туындайтын ішкі құлақ травмасының маңызды факторы болып табылады. Кончаға тығыз орналасатын, электрлік емес есту аппараттары, олар естуді қорғау мақсатында (әсіресе музыканттар мен шулы ортада жұмыс істейтіндер үшін) жасалған, Ұлыбританиядағы Саутгемптон университетінің Дыбыс және діріл зерттеу институты (ISVR) тарапынан зерттелді.

Пиннаның ойығы

Анатомиялық құрылысының арқасында, құлақ қалқаны жиілік спектрінің шағын бөлігін жояды; бұл жолақ құлақ қалқаны төмен және жоғары жиілікті дыбыстарға қатысты әртүрлі жұмыс істейді. Төмен жиілікті дыбыстар үшін ол дыбыстарды құлақ жолына бағыттайтын рефлектор тәрізді жұмыс істейді. Ал жоғары жиілікті дыбыстар үшін оның қызметі күрделірек деп есептеледі. Құлаққа кіретін дыбыстардың бір бөлігі тікелей құлақ жолына жетеді, ал екінші бөлігі құлақ қалқанының контурларынан секіріп, кейін құлақ жолына кіреді – бұл өте шағын кешігуге себеп болады. Бұл кешігу фазалық өшіруді тудырады, нәтижесінде толқын периоды кешігу периодынан екі есе ұзын жиілік компоненті жойылады. Жақын орналасқан жиіліктер де айтарлықтай төмендейді. Зардап шеккен жиілік жолағында – құлақ қалқанының ойығы – құлақ қалқаны жолақты тоқтату немесе ойық сүзгісін құрайды. Бұл сүзгі әдетте 10 кГц шамасындағы дыбыстарға әсер етеді, бірақ 6-дан 16 кГц-ға дейінгі кез келген жиілікке де әсер етуі мүмкін. Бұған қоса, ол дыбыс көзінің орналасуына байланысты, жоғарыдан келетін дыбыстарға тікелей келген дыбыстардан гөрі күштірек әсер етеді. Бұл дыбысты тік жазықтықта анықтауға көмектеседі.

Басқа түрлерде

Көрінетін құлақ қабықшалары сүтқоректілерде, әсіресе плаценталық сүтқоректілер мен сумкалыларда кең таралған қасиет, бірақ монотремдерде нашар дамыған немесе жоқ. Теңіз сүтқоректілерінде әдетте құлақ қабықшалары қысқарған немесе мүлдем болмайды, себебі судың ішінде дыбыс ауадағыдан өзгеше таралады, сондай-ақ құлақ қабықшалары суда оларды тежеп тастауы мүмкін. Тері іздері Спинолестесте егеуқұйрық сияқты үлкен құлақ қабықшаларын көрсетеді. Басқа төрт аяқты жануарлар тобында, мысалы, бауырымен жорғалаушылар, қосмекенділер және құстарда сыртқы құлақ қабықшалары жоқ.