Кіріспе
Американдық мүсінші (1867–1915), неміс қаржы министрі және музыка туралы жазушы Карл Теодор Фрэнсис Биттер (6 желтоқсан 1867 – 9 сәуір 1915) – Австрияда туған американдық мүсінші, архитектуралық мүсіндер, ескерткіштер және тұрғын үйлердегі жұмыстарымен әйгілі болған.
the German minister of finance and writer on music
Karl Theodore Francis Bitter (December 6, 1867 – April 9, 1915) was an Austrian born American sculptor best known for his architectural sculpture, memorials and residential work.
Өмір және мансап
Карл мен Генриетта Биттердің ұлы, ол Венаның Рудольфсхайм-Фünфхаус округінде дүниеге келді. Оның алғашқы білімі Венаның Кунстгевербешулесінде (қолданбалы өнер мектебі), содан кейін Кунстакадемияда (Көркем өнер академиясы) өтті. Академияда ол Август Кюне мен Эдмунд Хеллерден сабақ алды. Бітірген соң, сәулет мүсіншісінің шәкірті болды. Ол кезде Венада Рингштрассе салынып жатқандықтан, көптеген әсем ғимараттар бой көтеріп жатты. Ол Австрия армиясына шақырылып, мерзімінен бұрын қашып кетті. Дезертирлік жасағандықтан көп жылдар бойы Австрияға орала алмады. Кейіннен Австрия императоры Франц Иосиф оны кешіріп, атақты мүсіншінің Венаға қайта оралуын үміттенеді. Биттер 1889 жылы АҚШ-қа эмиграциялап, Нью-Йорк қаласына келді. Ол азаматтыққа өтініш беріп, Ellin, Kitson & Co фирмасында ассистент болып жұмыс істеді ("Америка сәулеттік декорациясының негізін қалаушы", Stone vol. XXIV, № 4. (1902 сәуір): 343–345 беттер). Осы фирмада жұмыс істегенде, 21 жасында ол Тринити шіркеуінің Астор ескерткіш қола қақпаларына арналған байқауға қатысып, жеңіске жетті. Бұл жұмыс оған 13-ші көшеде шағын студия ашуға жеткілікті капитал берді. Осы шақта Биттерді Нью-Йорктің бай және танымал адамдарының таңдаған сәулетшісі Ричард Моррис Хант таныды. Содан бері Биттер ешқашан жұмыссыз қалған жоқ. 1893 жылы Чикагодағы Дүниежүзілік Колумбиялық көрмесінде мүсінші, ал 1901 жылы Буффалодағы Панамерикандық көрмесінде директор болып жұмыс істегеннен кейін, Биттердің ұйымдастырушылық қабілеті оны 1904 жылы Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Сент-Луис көрмесіндегі мүсік бағдарламаларының жетекшісі етіп тағайындады, онда Ли Лоури оның жетекшілігімен тәлім алды. 1906/1907 жылдары Ұлттық мүсіншілер қоғамының төрағасы болды. Биттер жеңіп алған наградалардың арасында: 1900 жылғы Париж көрмесінің күміс медалі, 1901 жылғы Панамерикандық көрмесінің алтын медалі, 1902 жылғы Филадельфиядағы алтын медаль және 1904 жылғы Сент-Луис көрмесінің алтын медалі бар. Ол Ұлттық өнер және ғылым институтының мүшесі, вице-президенті (1906–1908 және 1914–1915); 1902 жылы сайланған Ұлттық дизайн академиясының мүшесі; Америка өнер және әдебиет академиясы, Ойыншылар клубы, Ғасыр клубы және 1904 жылдан 1906 жылға және 1909 жылдан 1911 жылға дейін Архитектура лигасының вице-президенті, сондай-ақ 1912 жылдан 1915 жылға дейін Нью-Йорктегі Өнер комиссиясының мүшесі болды.
Ескерткіштер және басқа да жұмыстар
Доктор Уильям Пеппер (1895, қола), Пенсильвания университетінің Колледж залының оңтүстік жағы. Доктор Уильям Пеппер (1899, қола), Филадельфия қалалық кітапханасы, Филадельфия, Пенсильвания штаты. Брекенридж ескерткіш тақтасы (1902, қола), АҚШ Әскери-теңіз академиясы, Аннаполис, Мэриленд штаты. Келісімге қол қою (кейін Луизиананы сатып алу тобы деп аталды) (1904, тіреу), Луизиананы сатып алу көрмесі, Сент-Луис. Луизиананы сатып алу тобының үлгісі (күні белгісіз, гипс), Сент-Луис өнер мұражайы, Сент-Луис, Миссури штаты. Луизиананы сатып алу тобы (1913, қола), Миссури тарихы мұражайы, Сент-Луис. Генерал Франц Сигельдің атты мүсіні (1907, қола), Риверсайд паркі, Риверсайд драйв және 108-ші көше, Манхэттен, Нью-Йорк қаласы. Уильям Генри Болдуин кішінің ескерткіш тақтасы (1909, мәрмәр), Тускеги институты, Тускеги, Алабама штаты. Доктор Джеймс Бёррилл Ангеллдің ескерткіш тақтасы (1909, қола), Мичиган университеті, Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Alumni Memorial Hall. Александр Гамильтон (1911, қола), Огайо штатының Кливленд қаласындағы Куяхога округі сотының басты кіреберісінің екі жағында. Томас Джефферсон (1911, қола), Огайо штатының Кливленд қаласындағы Куяхога округі сотының басты кіреберісінің екі жағында. Бірінші нұсқа. Томас Джефферсон (1913, мәрмәр), Миссури тарихы мұражайы, Форест-парк, Сент-Луис, Миссури штаты. Екінші нұсқа. Томас Джефферсонның үлгісі (күні белгісіз, гипс), Сент-Луис өнер мұражайы, Сент-Луис, Миссури штаты. Томас Джефферсон (1915, қола), Вирджиния университеті, Шарлоттсвилл. Үшінші нұсқа. Томас Джефферсон (1915, қола), Джефферсон орта мектебі, Портленд, Орегон штаты. Генри Филип Таппанға арналған ескерткіш (1913, қола), Таппан залы, Мичиган университеті, Энн-Арбор, Мичиган штаты. Карл Шурц ескерткіші (1913, қола), Морнингсайд паркі, Манхэттен, Нью-Йорк қаласы. Карл Шурц ескерткіші (1914, қола), Меномини паркі, Ошкош, Висконсин штаты. Томас Лоури ескерткіші (1915, қола), Смит үшбұрышы паркі, Миннеаполис, Миннесота штаты. Эндрю Диксон Уайт (1915, қола), Голдвин Смит залының сыртында, Корнелл университеті, Итака, Нью-Йорк штаты.
Өлімнен кейін
Помона (1916, қола), Пулитцер фонтаны, Үлкен Армия алаңы, Манхэттен, Нью-Йорк қаласы. Аяқтаған: Исидор Конти және Карл Группе. Депью ескерткіш фонтаны (1919, қола), Индиана штатының Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіш алаңы, Индианаполис, Индиана. Аяқтаған: Александр Стерлинг Кальдер. Луизиананы сатып алу тобы (1929 жылға дейін, қола), Миссури штатының Капитолийі, Джефферсон-Сити, Миссури. Адольф Александр Вайнман автор өлгеннен кейін қою процесін бақылап, мүсіннің граниттік тұғырын жобалады. Генри Хадсонның қаһармандық мүсіні (1939, қола), Генри Хадсон саябағы, Бронкс, Нью-Йорк қаласы. 1909 жылы тапсырыс берілген, ал Биттердің гипс үлгісінен Исидор Конти мен Карл Группе аяқтады.