Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс мүсіншісі Франц Ксавер Мессершмидт (6 ақпан 1736 – 19 тамыз 1783) – неміс-австриялық мүсінші, ең әйгілісі – "кейіптік бас" шығармалары, яғни беттері ерекше эмоциялармен бейнеленген бюстер жинағы.
German sculptor
Franz Xaver Messerschmidt (February 6, 1736 – August 19, 1783) was a German Austrian sculptor most famous for his "character heads", a collection of busts with faces contorted in extreme facial expressions.
Алғашқы жылдар
1736 жылдың 6 ақпанында Баварияның оңтүстік-батысындағы Висенштейг қаласында дүниеге келген. Мессершмидт Мюнхенде өзінің қарындасының күйеуі, мүсінші Иоганн Баптист Штраубтың үйінде өсті, ол оның алғашқы ұстазы болды. Ол екі жыл Грацта, анасының тағы бір қарындасының күйеуі, мүсінші Филипп Якоб Штраубтың шеберханасында жұмыс істеді. 1755 жылдың соңында ол Венадағы Көркемсурет академиясына қабылданды және Якоб Шлеттерердің шәкірті болды. Бітірген соң, императорлық қару-жарақ жинағында жұмысқа орналасты. Мұнда, ғимараттың салонында 1760-63 жылдары императорлық жұптың қола бюсттері мен тәж мұрагері мен оның әйелі бейнеленген рельефтер сияқты алғашқы белгілі өнер туындыларын жасады. Осы туындыларымен ол Балтазар Фердинанд Моллдың ықпалымен дамыған салтанатты бейнелеудің кеш барокко өнеріне қосылды. Осы бағытқа тағы екі, адамнан үлкен қалайыдан жасалған императорлық жұп мүсіні жатады, олар Австрияның Мария Терезиясының тапсырысымен 1764 және 1766 жылдар аралығында орындалды. Басқа портреттерден бөлек, ол діни тақырыптағы туындыларды да жасады. Савой ханшайымының тапсырысымен жасалған бірнеше мүсіндер де сақталған.
Born February 6, 1736, in the southwestern town of thence Bavarian Wiesensteig, located in the region of (now) Baden Württemberg in Germany. Messerschmidt grew up in the Munich home of his uncle, the sculptor Johann Baptist Straub, who became his first master. He spent two years in Graz, in the workshop of his other maternal uncle, the sculptor Philipp Jakob Straub. At the end of 1755 he matriculated at the Academy of Fine Arts Vienna, and became a pupil of Jacob Schletterer. Graduated, he got work at the imperial arms collection. Here, in the building's salon in 1760 63 he made his first known works of art, the bronze busts of the imperial couple and reliefs representing the heir of the crown and his wife. With these works he joined the Late Baroque art of courtly representation, which was under the determining influence of Balthasar Ferdinand Moll. To this trend belong two other, larger than lifesize tin statues representing the imperial couple, commissioned by Maria Theresa of Austria and executed between 1764 and 1766. Besides some other portraits he also made works with a religious subject. A number of statues commissioned by the Princess of Savoy have survived as well.
Мерзімділігі
Барокко дәуірі 1769 жылы императрицаның тапсырысымен сарай дәрігері Жерард ван Свитеннің бюстімен аяқталды. Осымен қатар, оның алғашқы неоклассикалық туындылары пайда болды, олар ерекшеліктерімен академия үшін жасалған. Осы және кейінгі жұмыстарында ол 1765 жылы Римге жасаған зерттеу сапары барысында алған мол тәжірибесін пайдаланды. 1769-70 жылдардағы Рим республикасы портреттерінен әсер алған осы ертедегі, қатаң бастардың бірі белгілі дәрігер Франц Антон Месмерді бейнелейді. Шамамен сол кезде, 1770-72 жылдары Мессершмидт өзінің «мінездік» бас деп аталатын жұмыстарын бастады, кейіннен (әсіресе Эрнст Крис ұсынғандай) бұл жұмыстар белгілі бір параноидалық идеялармен және галлюцинациялармен байланысты болды, содан кейін, жетпісінші жылдардың басында шебер олардан зардап шеге бастады. Мессершмидт өзінің ұмтылыстарымен үнемі келіспеушілікке түсті. Оның материалдық жағдайы нашарлап, 1774 жылы академияда бос орынға үміткерлік жасағанда, 1769 жылдан бері оқытып келгеніне қарамастан, оны оқытудан қуылды. Императрицаға жолдаған хатында граф Кауниц Мессершмидттің қабілеттерін жоғары бағалады, бірақ оның ауруының сипаты («басында шатасу») осындай тағайындаманың мекемеге зиян келтіретінін айтты. Кейіннен ол Крон ауруынан зардап шеккені айтылды, бұл асқазан-ішек жолының созылмалы қабынуы, ол галлюцинацияларға әкелетін қатты ауыруға себеп болуы мүмкін.
The Baroque period of his oeuvre ended in 1769 with a bust of the court physician Gerard van Swieten, commissioned by the Empress. At the same time his first early Neo Classic works appeared, made—characteristically—for the academy. To these and later works he applied many experiences gained in 1765 during a study trip to Rome. One of these early, severe heads from the years 1769–70, influenced by Roman republican portraits, represents the well known doctor Franz Anton Mesmer. At about the same time, in 1770 72 Messerschmidt began to work on his so called character heads, which were as has been much later proposed (notably by Ernst Kris) connected with certain paranoid ideas and hallucinations from which, at the beginning of the seventies, the master supposedly began to suffer. Messerschmidt found himself increasingly at odds with his aspirations. His material situation worsened to such an extent, that in 1774, when he applied for the newly vacant office of a leading professor at the academy, where he had been teaching since 1769, instead of getting it he was expelled from teaching. In a letter to the Empress, Count Kaunitz praised Messerschmidt's abilities, but suggested that the nature of his illness (referred to as a "confusion in the head") would make such an appointment detrimental to the institution. It is later suggested he suffered from Crohn's disease, chronic inflammation of the gastrointestinal tract that may provoke pains severe enough to cause hallucinations.
Кейінгі жылдар
Көңілі қалған ол Венадан туған ауылы Висентейгке кетіп, ал сол жылы шақырумен Мюнхенге көшті. Мұнда ол уәделенген тапсырма мен Сарайда тұрақты жұмысқа екі жыл күтті. 1777 жылы ол Пресбургке (қазіргі Братиславаға) барып, ағасы Йохан Адам мүсінші болып жұмыс істеді. Өмірінің соңғы алты жылын ол сонда өткізді. Мансабын қайта жаңартуға және студиясы бар үй сатып алуға мүмкіндік алған ол негізінен кейіпкерлерінің портреттеріне ден қойды.
Bitter, he left Vienna, moving to his native village, Wiesensteig, and from there in the same year, following an invitation, to Munich. Here he waited two years for a promised commission and for a permanent employment at the Court. In 1777 he went to Pressburg (now Bratislava) where his brother, Johann Adam worked as a sculptor. He spent the last six years of his life there. Being able to rebuild his career and to buy a house with a studio, he dedicated himself primarily to his character heads.
Таңбалардың бас әріптері (Charakterköpfe)
1781 жылы неміс жазушысы Фридрих Николай өзінің poleмикалық және сатирикалық тәсілдерімен танымал Мессершмидтті Прессбургтегі студиясында кездестірді және кейіннен олардың әңгімелерінің көшірмесін жариялады. Николайдың кездесу туралы есебі құнды дереккөз болып табылады, өйткені ол Мессершмидттің кейіпкерлер басын жасауының себептерін егжей-тегжейлі сипаттайтын жалғыз замандас құжаты. Мессершмидт оң жағындағы төменгі қабырғасына қысым түсіретін бірнеше тәсіл ойлап тапты. Айнада пайда болатын бет әлпеттерін байқап, Мессершмидт оларды мәрмәр мен қолаға түсірді. Ол Николайға адам бетінің 64 «канондық қимылын» бейнелеуді көздегенін айтты. Әңгіме барысында Мессершмидт некромантия мен құпия білімге деген қызығушылығын түсіндірді – бұл Николайға жат емес еді – және оның кейіпкерлер басына қалай ықпал еткенін айтты. Мессершмидт Гермес Трисмегисттің адал шәкірті болды (Николай Мессершмидттің шеберханасында Трисмегисттің суретінің көшірмесі бар екенін атап өтті) және «жалпыға ортақ тепе-теңдікке» ұмтылу туралы оның ұстанымдарына сүйенді: Алтын қатынас қағидаларының алға басушысы. Осының нәтижесінде Мессершмидт өзінің кейіпкерлер басы осы білімді сақтайтын ежелгі «Пропорция Рухының» ашуын тудырғанын мәлімдеді. Рух оған түсіне кіріп, қорлайтын азаптарға мәжбүрледі. Мессершмидттің ең танымал бастарының бірі («Мұқалылы») осы кездесулердің бірінен шабыттанған болып көрінеді.
In 1781, German author Friedrich Nicolai—known for his polemicist and satirical approach—visited Messerschmidt at his studio in Pressburg and subsequently published a transcript of their conversation. Nicolai's account of the meeting is a valuable resource, as it is the only contemporary document that details Messerschmidt's reasoning behind the execution of his character heads. Messerschmidt devised a series of pinches he administered to his right lower rib. Observing the resulting facial expressions in a mirror, Messerschmidt then set about recording them in marble and bronze. His intention, he told Nicolai, was to represent the 64 "canonical grimaces" of the human face using himself as a template. During the course of the discussion, Messerschmidt went on to explain his interest in necromancy and the arcane—not at all alien to Nicolai—and how this also inspired his character heads. Messerschmidt was a keen disciple of Hermes Trismegistus (Nicolai noted that among the few possessions that littered Messerschmidt's workshop was a copy of an illustration featuring Trismegistus) and abided by his teachings regarding the pursuit of "universal balance": a forerunner to the principles of the Golden ratio. As a result, Messerschmidt claimed that his character heads had aroused the anger of "the Spirit of Proportion", an ancient being who safeguarded this knowledge. The spirit visited him at night, and forced him to endure humiliating tortures. One of Messerschmidt's most famous heads (The Beaked) was apparently inspired by one of these encounters.