Кіріспе
Неміс мүсіншісі Ян Брокофф, сондай-ақ Иоганн Брокофф (23 маусым 1652 – 28 желтоқсан 1718) – барокко дәуірінің мүсіншісі және ағаш оюшысы. Брокофф карпаттық неміс тегінен шыққан, Георгенбергте, Корольдік Венгрияда (қазіргі Словакиядағы Спишская-Собота) дүниеге келген, кейін Богемияда жұмыс істеп, өмір сүрген. Ол Майкл Брокофф пен Фердинанд Брокофф мүсіншілерінің әкесі болды. 1675 жылы Брокофф Венгриядан көшіп, негізінен Батыс Богемиядағы әртүрлі жерлерде жұмыс істеді. Үш жыл өткен соң, 1692 жылы Прагаға қоныс аударды және Праганың Старе-Место (Ескі қала) қаласында азаматтық құқық алды. Оның әйелі Элизабет Шпинглерден төрт бала – Михал Ян Йозеф, Фердинанд Максимилиан және Антонин Себастьян ұлдары мен Анна Элеонора қызы дүниеге келді. Екі ұлы оның ісін жалғастырды (ал кіші ұлы Фердинанд Максимилиан одан да белгілі болды), үшінші ұлы Антонин Себастьян кейін Венадағы сарай ақыны болды. Ян Брокофф Прагада қайтыс болды.
Jan Brokoff, also known as Johann Brokoff, (23 June 1652 – 28 December 1718) was a baroque era sculptor and carver. Brokoff was of Carpathian German origin, born in Georgenberg, Royal Hungary today Spišská Sobota in Slovakia, and later working and living in Bohemia. He was the father of the sculptors Michael Brokoff and Ferdinand Brokoff. In 1675 Brokoff moved from Hungary and worked at various places mainly in western Bohemia. Three years later, in 1692 he settled in Prague and gained burgher rights in Prague's Staré město (Old Town). He and his wife Elisabeth born Spingler had four children sons, Michal Jan Josef, Ferdinand Maxmilian and Antonin Sebastian, and a daughter, Anna Eleonora. Two of the sons continued in his work (and the younger, Ferdinand Maxmilian, becoming the more prominent), the third son, Antonín Sebastian, later became the court poet in Vienna. Jan Brokoff died in Prague.
Жұмыс
Оған жатқызылатын жұмыстар екі түрлі: кейбіреулерін ол өзі жасаған, ал енді біреулерін тек жобалап, ұлы Фердинандқа жасатуға тапсырған. Брокф 1695 жылы Карл көпіріне орнатылған Мәсіхтің қайғысы (чех: Пиета) мүсінін жасаған, алайда бұл мүсін кейіннен (1859 жылы) Прагадағы Петршин төбесіндегі Карл Борромеидің Мейірімді қарындастары монастырына (Sorores Misericordiae Congregationis S. Caroli Borromei) көшірілді. Басқа да көзге түсетін туындылары: Карл көпіріндегі қазіргі қола мүсіні жасалған Непомук Иоанн мүсінінің ағаш үлгісі, сондай-ақ Карл көпіріндегі Киелі Жозеф және Раббының шомылуы мүсіндері (екеуі де 1848 жылғы революция кезінде зақымдалған және қазір Прагадағы Ұлттық мұражайдың лапидариумында сақтаулы), және Богемия аймағындағы көптеген мүсіндер, мысалы Манетиндегі Киелі Барбара шіркеуіндегі мүсін, Кляштерец-над-Огридегі сарайлар мен шатоларды безендіретін мүсіндер, Жирков маңындағы Червены Градек шатосы, Либоховице, Брумов монастыры және т.б.