Флетчер классы эсминец және Ульманның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі

USS Uhlmann (DD 687) 1943 жылдан 1946 жылға дейін және 1950 жылдан 1972 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күшінде қызмет етті. 1974 жылы жаратылысы тоқтатылды.

Есімдес

Роберт Уильям Ульман 1919 жылғы 16 тамызда Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында дүниеге келген. 1937 жылдан 1940 жылға дейін Мичиган университетінің Инженерлік колледжінде білім алған. 1940 жылдың қыркүйегінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервіне оқушы теңізші ретінде қабылданып, қараша және желтоқсан айларында «Арканзас» кемесінде оқудан өтті. 1941 жылғы 17 наурызда Әскери-теңіз күштерінің резервінде мичман болып тағайындалғаннан кейін, ол Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінің Мичман мектебінде оқыды және 1941 жылғы 12 маусымда мичман шенін алды. Қосымша оқудан кейін, 1941 жылғы 1 тамызда 24-ші патрульдік эскадрильяға баяндады. Бұл эскадрилья, Канеохе шығанағындағы Әскери-теңіз әуе станциясында орналасқан 2-ші патрульдік қанаттың құрамына кірді. 1941 жылғы 7 желтоқсан күні таңертең Перл-Харборға жасалған шабуыл кезінде Жапон императорлық теңіз күштерінің тоғыз истребителі Канеохе әуежайының үстінен төмен айналып, содан кейін шабуыл жасап, басқару мұнарасын пулеметтен оқ жауып, әуежайда және ұшу-қону жолағында ұшақтарды өртеп жіберді. 24-ші патрульдік эскадрильяның әскери қызметшілері тек мылтық пен пулеметпен жауап берді. Біраз уақыттан кейін, жау ұшақтарының екінші толқыны келіп, ангарлар мен ұшақтарды бомбалады, сондай-ақ 24-ші патрульдік эскадрильяның көптеген мүшелері пулеметтерге оқ-дәрі толтырып жатқан ангарды қиратты. Одан әрі пулеметтен оқ жаудыру шабуылдары жасалды; таң аяқталмас бұрын сегіз патрульдік бомбалаушы-гидроұшақ жойылды, ал шабуыл басталған кезде жерде тұрған 35 ұшақтың барлығы қолдануға жарамсыз болды. Әуе станциясының қызметкерлері екі жапон ұшағын атып түсіріп, тағы жеті ұшақтың жанар май бактерілеріне нұқсан келтірді. Ульман шабуыл кезінде қаза тапты.

Қызмет тарихы

Ульман 1943 жылдың 6 наурызында Нью-Йорк штатының Статен-Айленд аймағында Bethlehem Steel Co. компаниясымен салына бастады және 1943 жылдың 30 шілдесінде суға түсірілді; кеменің спонсоры – кіші лейтенант Ульманның анасы, С.Ф. Ульман ханым. Кеме 1943 жылдың 22 қарашасында Бруклин теңіз базасында командир Селден Г. Хупер басшылығымен құрамына қабылданды.

1944 жыл

Бермудадан шығарғаннан кейін, 24 қаңтарда эсминецтер эскадрильясының 56-шы тобына қосылды. Екі күннен кейін ол "Уасп" кемесін Тринидадқа сүйемелдеуге аттанды. Содан кейін Панама каналы арқылы өтіп, Сан-Диегоға (Калифорния) келді, 16 ақпанда Сан-Францискоға (Калифорния) жетті. Ол жерде жолаушыларды Гавайиге тасымалдау үшін кемеге мінгізді және 17 ақпанда Бірмингем мен Ньюкомбпен бірге батыс жағалаудан кетті. 23 ақпанда Перл-Харборға келді. Наурыз айында "Ульманн" дайындыққа түсті, жаттығулар өткізді және Гавайи суларында конвойды күзету қызметін атқарды. Сәуір айында ол авианосецтерге сүйемелдеу оқуларын өткізді және авианосецтерді күзетуге дайындық барысында жағалауға бомбалау және радарлық іздеу дағдыларын жетілдірді. 24 сәуірде күн батқаннан кейін екі сағаттан соң, "Ульманн" 19.2-ші тапсырма тобының авианосецтеріне қарсы суасты кемелерін іздеу кемесі ретінде Гавайи суларында жаттығуларға қатысып жатқанда, "Бенхам" эсминшісі оны соқты. Соқтығысу салдарынан "Ульманн" корпусында су сызығының астында тесік пайда болып, от бөлмелері мен алдыңғы машина бөлмесі суға батты. Келесі күні "Текеста" оны сүйреп алып, 26 сәуірде Перл-Харборға қайтып келді. Уақытша корпус пен қозғалтқышты жөндеуден кейін 17 мамырда Сан-Францискоға бағыт алды. 24 мамырда Хантерс-Пойнтке келіп, келесі екі айда күрделі жөндеуден өтті. Тамыз айында Перл-Харборға оралып, торпедалық ату және су асты кемелеріне қарсы жаттығуларды қайтадан бастады. Бір рет қателікке ұшырағаннан кейін, 18 қыркүйекте "Оңтүстік Дакота" мен "Вудворт"пен бірге Оахудан шығып, Адмиралтейство аралдарына бағыт алды. Манусқа бара жатқанда ол Каролина аралдарының батысына ауыстырылды және 30 қыркүйекте Улитидегі 3-ші флотқа хабарлады. 3 қазанда тайфун кезінде үш эсминецтің тобы "Ульманн"ға қарай ағылып, оның оң жағында үш тесік жасады. Бірнеше сағаттан кейін эсминец 38.2-ші тапсырма тобымен бірге лагунадан шұғыл түрде шығып кетті; бірақ түн батып, күшті толқындар апатты жағдайларды жою шараларын алып кетті және зәкір жел желінің бөлмесін суға батты. 4 қазанда "Дикси" кемесімен жөндеу жұмыстары үшін Улитиге оралды. 6 қазанда ол 38-ші арнайы топпен кездесуге жолға шықты. 9 қазанның түскісін авианосецтер Рюки аралдарына соққы беру үшін ұшып шығу позициясына жоғары жылдамдықпен жақындады. 10 қазанда авианосецтердің ұшақтары Окинаваға шабуыл жасап, жаудың ұшақтарын, кемелерін және жағалаудағы нысандарын Лейте, Себу және Негроста жерге түсуге дайындады. 11 қазанда теңізде жанармай құйғаннан кейін TF 38 екі күндік шабуыл үшін Тайваньға жоғары жылдамдықпен жақындауға кірісті, бұл да Филиппинге американдық шабуылға қолдау көрсету үшін. 12 және 13 қазанда авианосецтер Тайваньнан шығысқа қарай 137 км-ге жеткенде, "Ульманн" олардың әуе шабуылына қарсы қорғанысында әрекет етті. Ұшақ тасымалдаушы кемелердің ұшақтары жаудың базасы ретінде осы аралды жою үшін Тайваньдағы жапон әуе күшін жоюға тырысты. 12 қазанда кешкісін, аз биіктікте ұшқан жапондық бомбалаушылар мен торпеда ұшақтары 38.2 тапсырма тобына батыс және солтүстік-батыстан жақындады. Жапон ұшақтарының көпшілігі арнайы топтың ұрыс әуе патрулімен ұсталғанмен, ондағаннан астам ұшақ топқа шабуыл жасады. "Ульманн" жапондық орта торпедалық бомбалаушыны атып түсірді. Алайда, ұшақ зигзагтайтын эсминецке порттан жақындауын жалғастырды, бірақ ол "Ульманн"ның 40 миллиметрлік отына жақын аралықтан соқтығысты, кемеден өтіп, эсминецтің оң жағындағы бұрышын шашыратып жіберді. Ұшақ бірден суға батып, теңізде көп мөлшерде газ бен мұнай қалды. Екінші шабуылдаушылар толқыны біріншіден екі минут өткен соң келді, ал "Ульманн", құрамамен маневр жасап, түнде жеті жапондық шабуылшыны құлатқан отқа қосылды. Сағат 22:00-де ол жау ұшағын ұрып, жалынға айналып, бұлтсыз түнді жарық етті. Түн ортасына дейін "Ульманн" радарынан тағы бір әуе шабуылшысы байқалды. Ұшақ қарсыласқа от шашуды бұрып жіберіп, кері қашады, бірақ "Ульманн"ның өлімге әкелген атысы ұшақ жанып, теңізге лақтырылған кезде өз орнын тапты. Жоққыштар түн ортасында түтін шығара бастады, содан кейін шабуылдар азайды. Түннің қалған бөлігінде жапон ұшақтары тек 10 - 11 км аралықта жақындап, жалын шашуды тастап, құрамаға шабуыл жасамай кері қайтты. Жапон ұшақтары 14 қазанның кешкі уақытта формацияға жақын жерге қайтадан ұшып келді, бірақ ұрыс әуе патрулінің түнгі ұшақтары оларды жолға салды. Келесі күні TF 38 Лусонға соққы беру үшін жоғары жылдамдықпен жақындады, "Ульманн" 38.2-ші тапсырма тобының жылдам авианосецтеріне суасты кемелерінен қорғауды қамтамасыз етті. 16 және 17 қазанда авианосецтер Лусонға ауыр шабуылдар жасады, Манила шығанағындағы кемелер мен нысандарға ден қойды. 17 қазанның кешкісінде формация оңтүстікке бағыт алды, оңтүстікке қарай соққы беруге жарамды жағдайға келді, ал тапсырма тобының истребительдері Филиппинге американдық шабуылға қолдау көрсету үшін жол бойында жеңіл жапондық әуе қарсылығын таратып жіберді. Самардың шығысына және солтүстік-шығысына қарай жүзіп, тапсырма тобы 20 қазанда Лейтеге түсуге стратегиялық қолдау көрсету үшін Негростың соққысына түсті, сондай-ақ сол түсуге тікелей әуе қолдауын қамтамасыз етті. Темде, Лейте шығанағына жақындағанда американдық мина іздеушілерді алғаш көргенде, Жапония өз теңіз күштерін Филиппин суларына жіберді. 24 қазанда "Ульманн" контр-адмирал Джеральд Ф. Боганның 38.2-ші тапсырма тобының авианосецтерін Сан-Бернардино бұғазына жақындап келе жатқан жапондық орталық күшіне шабуыл жасағанда қорғады. Сибуян теңізіндегі шайқаста американдық әскери-теңіз авиациясы "Мусаси" жапондық эсминецін батырып, бірнеше басқа жау кемелерін зақымдады. Сол кешкі сағат 20:22-де 38-ші арнайы топ солтүстікке бұрылып, Лусонның солтүстігіндегі жапондық солтүстік күшін іздеп, жоюға тырысты, олардың авианосецтері Лейте жағаларынан 3-ші флотты алшақтатуға үміттенеді. Алайда, американдық эсминецтер, эсминецтер және эскорттық авианосецтердің батыл тобы Жапонияның басым күшімен күресіп, оны амфибиялық кемелерге шабуыл жасау жоспарынан бас тартуға мәжбүр етті. Осылайша, TG 34.5 Сан-Бернардино бұғазының авиациялық қашықтығына оралғанда, жеңілген жапондық орталық күш қауіпсіздікке осы стратегиялық өткел арқылы кері шегінді. Тарихи Лейте шығанағы шайқасынан кейінгі күндерде "Ульманн" 38.2-ші тапсырма тобын қорғауды жалғастырды, оның авианосецтері құрлықтағы нысандарға шабуылдар жасады, соның ішінде 29 және 30 қазанда Лусонға жасалған шабуылдар. 29 қазанда түскіге дейін, авианосецтер Манила ауданындағы жапондық нысандарға шабуылдан кейін ұшақтарды қабылдағанда, "Ульманн" формациядан шығып, құлаған ұшақтың шашырауы сияқты көрінген нәрсені зерттеуге кетті, бірақ кейін бұл бомбаның шашырауы екені анықталды. Эсминец шашыраудың себебін анықтауға тырысқанда, "Ханкок"тан теңіз торпедалық бомбалаушысы жақын жерге суға қонды, ал "Ульманн" пилотты және екі экипаж мүшесін жедел құтқарып алды. Темде, жау шабуылы күшейді, эсминец жалпы дабылға көшті, жылдамдығын арттырып, формацияға қайта қосылуға тырысқанда қашқындау маневрлерін жасады. Тапсырмалық орнына жеткенде, ол шабуылдаушыларға қарсы жалпы отқа қосылды - 10-12 жапондық ұшақтар, олар ерекше дәлдіксіз биік биіктікте бомбалау шабуылдары жасады және американдық кемелердің дәл атуынан біреуі немесе екеуі құлағаннан кейін кері шегінді. 4 қарашада TF 38.2 Лусонға шабуыл жасау үшін жоғары жылдамдықпен жақындауға кірісті. Екі күн бойы...

After shakedown out of Bermuda and post shakedown availability, the destroyer joined Destroyer Squadron 56 on 24 January 1944. Two days later, she got underway to escort Wasp to Trinidad. She then transited the Panama Canal, touched at San Diego, California, and arrived at San Francisco, California on 16 February. There, she embarked passengers for transportation to Hawaii and departed the west coast on 17 February in company with Birmingham and Newcomb. She arrived at Pearl Harbor on 23 February. During March, Uhlmann underwent availability, conducted training, and rendered occasional convoy screening services in Hawaiian waters. In April, she conducted carrier escort training exercises and honed her skills in shore bombardment and radar tracking in preparation for assignment to carrier screening duties. Two hours after sunset on 24 April, while Uhlmann was participating in training exercises in Hawaiian waters as an antisubmarine screening ship for the carriers of Task Group 19.2, she was struck amidships by destroyer Benham. The collision tore an hole in Uhlmanns hull below the water line, flooding her firerooms and the forward engine room. The following day, she was taken in tow by Tekesta and returned to Pearl Harbor on 26 April. After temporary hull and engine repairs, she set her course for San Francisco on 17 May, steaming on her port engine with her forward fire and engine rooms out of commission. On 24 May, she moored at Hunter's Point and, for the next two months, underwent extensive repairs. In August, she returned to Pearl Harbor and resumed training exercises including torpedo firing and antisubmarine warfare drills. After one false start, she departed Oahu on 18 September with South Dakota and Woodworth and set her course for the Admiralty Islands. En route to Manus, she was diverted to the western Caroline Islands and reported to 3d Fleet at Ulithi on 30 September. During a typhoon on 3 October, a nest of three destroyers drifted down on Uhlmann and pierced three holes in her starboard side. A few hours later, the destroyer made an emergency sortie from the lagoon with Task Group 38.2; but, by nightfall, high seas had carried away her emergency damage control measures and flooded the anchor windlass room. She returned to Ulithi on 4 October for repairs by Dixie and, on 6 October, was underway for an at sea rendezvous with Task Force 38—the 3d Fleet's Fast Carrier Force—the following day. At noon on 9 October, the carriers began a high speed approach to a launch position for strikes on the Ryukyus. On 10 October, planes launched by the carriers struck Okinawa, destroying enemy aircraft, shipping, and shore installations in preparation for the projected landings on Leyte, Cebu, and Negros. After fueling at sea on 11 October, TF 38 began a high speed approach on Taiwan for two days of strikes on that island, again in support of the impending American assault on the Philippines. On 12 and 13 October, as the carriers steamed 85 miles (137 km) east of Taiwan and launched strike after strike against that island, Uhlmann operated in their antiaircraft screen. Planes from the carriers attempted to destroy Japanese air strength on Taiwan to eliminate that island as a staging base for the enemy. Shortly after dusk on 12 October, low flying Japanese bombers and torpedo planes approached Task Group 38.2 from the west and northwest. Although most of the Japanese planes were intercepted by the task force's combat air patrol, more than a dozen broke through and attacked the formation. Uhlmann opened fire on a Japanese medium torpedo bomber at However, undeterred, the plane continued to approach the zigzagging destroyer from port until it was hit at close range by Uhlmanns 40 millimeter fire, crossed over the ship, and splashed off the destroyer's starboard bow. The plane sank at once leaving a large quantity of gas and oil floating on the sea. A second wave of attackers followed two minutes after the first, and Uhlmann, maneuvering with the formation, joined in the fire which downed some seven Japanese raiders during the night. At 2200, she hit an enemy plane which burst into flame and illuminated the moonless overcast night before splashing off the stern of the ship. Minutes before midnight, Uhlmann picked up another aerial intruder on radar and opened up with 5 inch fire. The plane countered by dropping flares as a diversionary tactic and pulled away, but Uhlmanns deadly fire found its mark as the raider burst into flame and splashed into the sea. The destroyers began laying smoke around midnight, and the raids tapered off. For the remainder of the night, Japanese planes merely approached within 6 to 7 miles (10 to 11 km), dropped flares, and retired without attacking the formation. Japanese planes again ventured near the formation late on 14 October only to be routed by night fliers of the combat air patrol. The next day, TF 38 began a high speed run in for strikes on Luzon, with Uhlmann providing antisubmarine protection for the fast carriers of TG 38.2. On 16 and 17 October, the carriers launched heavy strikes on Luzon concentrating on ships and installations in the Manila Bay area. Late on 17 October, the formation set a southerly course to get into position for strikes farther south, with the fighter planes of the task force dispersing light Japanese air opposition en route. Steaming east and northeast of Samar, the task force made strikes on Negros on 20 October in strategic support of the landings on Leyte and also provided direct air support for those landings. Meanwhile, upon first sighting American minesweepers in the approaches to Leyte Gulf, Japan had sent her naval forces into Philippine waters. On 24 October, Uhlmann protected the carriers of Rear Admiral Gerald F. Bogan's TG 38.2 as they launched strikes against the Japanese Center Force which was approaching San Bernardino Strait. In an action known as the Battle of the Sibuyan Sea, American naval aircraft sank Japanese battleship Japanese battleship Musashi and damaged several other enemy warships. At 2022 that evening, Task Force 38 turned north to seek out and destroy the Japanese Northern Force whose carriers had been spotted north of Luzon where they had been stationed in the hope of luring the 3d Fleet away from the beaches of Leyte. However, a gallant group of American destroyers, destroyer escorts, and escort carriers had fought off the overwhelmingly superior Japanese Center Force and induced it to abandon its plan of attacking the amphibious ships which were supporting the Allied beachheads on Leyte. Thus, when TG 34.5 returned within aircraft range of San Bernardino Strait, the chastened Japanese Center Force had already retreated back through that strategic passage to safety. In the days that followed the historic Battle of Leyte Gulf, Uhlmann continued to screen TG 38.2 while its carriers conducted strikes on land targets, including raids on Luzon on 29 and 30 October. Shortly before noon on 29 October, as the carriers recovered aircraft from a strike against Japanese targets in the Manila area, Uhlmann left the formation to investigate what appeared to be the splash of a downed plane but was later determined to be a bomb splash. As the destroyer attempted to discover the cause of the splash, a Navy torpedo bomber from Hancock made a water landing nearby, and Uhlmann quickly rescued the pilot and two crewmen. Meanwhile, an enemy attack had materialized, and the destroyer went to general quarters, increased her speed to , and executed evasive maneuvers as she attempted to rejoin the formation. As she steamed to her assigned position, she joined in the general fire against the attackers—10 to 12 Japanese planes which made notably inaccurate high altitude bombing runs and retired after one or two of their members had been splashed by the American ships' accurate fire. On 4 November, TF 38.2 began a high speed approach for strikes on Luzon. For two days, carrier based aircraft pounded Luzon and Bicol. Then, on 7 November, Uhlmann set her course for Ulithi. En route, heavy seas caused flooding in the boatswain's stores and chain locker; and Uhlmann, accompanied by Yarnall, left the formation and ran with the wind while damage control measures were being effected. She arrived at Ulithi on 9 November, underwent repairs, and got underway again on 16 November. She rendezvoused with TG 38.2 the following day and took up an antisubmarine screening station. Following carrier strikes on Luzon on 19 November, Uhlmann returned to Ulithi on 22 November. The destroyer conducted exercises out of Ulithi until 10 December when she got underway and rendezvoused with Task Force 38 on 12 November. From 14–16 December, the carriers made strikes against air installations on Luzon and against shipping in water off that island to support landings on Mindoro. Toward dusk on 16 December, the task force began its retirement. As the American warships fueled northeast of Samar on 17 December, weather conditions worsened. At 1330, Uhlmann abandoned fueling from Massachusetts due to rough seas and winds stirred up by an approaching typhoon. On 18 December, Uhlmann recorded winds, and rolls up to 58 degrees as the typhoon's center passed within of the formation. During the afternoon, winds decreased; and, by 2000, they had subsided to On 19 and 20 December, the ships of the battered task force resumed fueling which continued into the next day while its escorts searched for survivors of the three destroyers which had failed to survive the tropical storm. Late on 20 December, due to heavy seas, the carriers aborted a high speed run in for strikes on Luzon; and Uhlmann returned to the storm area and searched for survivors. She made port at Ulithi on 24 December.

1945 жыл

30 желтоқсанда TG 38.1 тобымен қайта жолға шықты. Жаңа жылдың басында Формоза мен Лузонға шабуылдар жасалғанда, тасымалдаушыларды күзетті. 19 қаңтарда Оңтүстік Қытай теңізінен кетуге дейін Француз Индоқытайына, Тайваньға және Гонконгқа соққы берді. Келесі күні, Лусоннан солтүстікке қарай 120 шақырым жерде орналасқан топқа жау ұшақтары шабуыл жасады, ал Ульман басқа кемелермен бірге шабуылшыларды тойтарды. Формоза мен Окинаваға соққы бергеннен кейін, TF 38 26 қаңтарда Улитиге оралды. Сол күні 3-ші флот 5-ші флот болып қайта аталды және адмирал Реймонд А. Спраунс басқаруына берілді. Су асты кемелеріне қарсы жаттығулардан кейін, Ульман 10 ақпанда Улитиден TG 58.2 тобымен жолға шықты. 16 ақпанда жапондық әуе шабуылы кезінде, Токио аймағына екі күндік шабуылдардың біріншісінде, Ульман жаудың ұшағын атуға алды, ол кеменің сол жақ қанатына төмендеп келіп, бомба тастады. Бұл кезде екі эсминец те зақымдалған жоқ. 19 ақпанда Ульман TF 58 тобымен Иво Джимадан солтүстікке қарай барып, сол аралға алғашқы десант түсірілгенде қолдау көрсетті. 20 ақпанда рульдік механизмдегі ақаулар Ульманды топтан бөліп тұруға мәжбүр етті және ол 23 ақпанда жөндеуге Улитиге келді. 14 наурызда жолға шыққан ол 16 наурызда TG 58.2 тобымен кездесті. Келесі күні тасымалдаушылар Кюсюға шабуыл жасау үшін жоғары жылдамдықпен жүріп кетті. TP 58 ұшақтары жапондықтарды ұрып-соққанда, Ульман әуе және су асты кемелерінен тасымалдаушыларды қорғады. Әуе қызметі 18 наурызда ерте басталды және Ульман, TF 58 мен оның пикеттік желісі арасындағы байланыс кемесі ретінде, таңертеңнен бұрын әуедегі тыңшыларға оқ атуды бастады. Сағат 07:00-ден сәл бұрын ол пикеттік желіге қосылды және 09:56-да жақын маңдағы торпедалық бомбалаушыдан үш әскери-теңіз авиаторын құтқарып алды. Жапондық ұшақтардың ұшқыны күні бойы және түнде кеме экипажының бас бөлмелеріне шақырылды. Түн ортасына төрт минут қалғанда Ульман жау ұшағына оқ ашты. Ұшақ жалынға айналып, эсминецтің оң жақ жағында жарылып, бірнеше минут бойы жарқырап жанды. Әуе қызметі 19 наурыздың таңертеңгі сағаттарына дейін жалғасты. Сол күні таң атпай-ақ, Ульман Кушингпен бірге жапондық рейдерлік ұшаққа оқ атып, ол жанып шашылып кетті. Шикокудың шығыс жағалауынан 80 шақырым қашықтықта 19 наурыз күні таңертең жапон ұшағы эсминецке қарай секіріп, кемеден атқан оққа қарамастан, кеменің оң жағындағы 15 метр қашықтықтағы шағын бомбаны тастады. Сол күні басқа да оқиғалар болған жоқ, өйткені TG 58.2 тобын күзеткен Ульман Кюсюден оңтүстік-шығысқа қарай TF 58 тобының қалған бөлігіне қосылды. 20-шы күні топтың кемелері жанармай құюды бастады, бірақ түстен кейін әуе шабуылы басталғанда тоқтатуға мәжбүр болды. Ульман 1453-те Сан-Хасинтоға авиациялық қызметкерлерді ауыстырып жатқанда, камикадзе "Хэнкок" әуе кемесіне түсіп, қателесіп, Хэлси Пауэллге соқтығысты. Ульман түстен кейін қалған уақытта жаудың шомылу бомбалаушыларына оқ атып, одан шрапнельдің бір бөлігі тиді, бірақ зардап шекпеді. 21 наурызда Жапонияға соққы беру жалғасқан кезде әуе қызметі ауыр болды. Түстен кейін таңғаларлық шабуыл кезінде бір бомба Кушингтен ғана құлады, ал тағы бір бомба күш тасымалдаушысын аздап жіберді. 22 наурызда түн ортасына дейін он минут қалғанда, Ульман пикеттік бекетте жүргенде, ол жер бетіндегі радармен байланыс жасады, кейін жапондық су асты кемесі деп анықталды. Хаггардпен бірге ол суға батып бара жатқан нысанаға қарай жоғары жылдамдықпен жүріп, Хаггард жау кемесін тереңдіктегі зарядтармен су үстіне шығарып жібергенде, қасында тұрды. Кейін Хаггард су асты кемесіне соғып, ол жарылып, суға батып кетті. Ульман аздап зақымдалған эсминецті 25 наурызда келген Улитиге алып барды. Ол 30 наурызда Улитиден шығып, солтүстік-батыс бағытты ұстанды. 2 сәуірде тайфунды бастан кешкеннен кейін, ол 5 сәуірде TG 58.4 тобымен кездесіп, қараңғыға қарай Окинаваға шабуыл жасау үшін жақындады. TF 58-мен кездесуден кейін ол Окинаваға ұшақпен шабуыл жасағанда радарлық пикет пен күзету міндеттерін ауыстырды. Сәуір айында Жапония Риуки суларында американдық кемелерге қарсы көпшілік камикадзе шабуылдарын бастады; Окинавадан қашықтықта болғандарына қарамастан, тасымалдаушы күштер камикадзелердің назарынан тыс қалмады. 12 сәуірде ұрыс әуе патрулі үш Mitsubishi A6M Zeroes ("Зектер") ұшағын TF 58-ден солтүстікке қарай 25 миль (40 км) жерде тұрған Ульманның көз алдында атып түсірді. Екі күннен кейін тыңшылар мен зиян келтірушілер әуе патрулін түстен кейін және кешкі сағаттарда айналыстырып отырды. 17 сәуірде радарлық пикетте TG 58.4 тобымен бірге Ульман екі жау ұшағын атып түсірді, олардың бірі Бенхамға жақын шашылып, сол кемеге аз ғана зиян келтірді. Сол түнде Ульман тереңдік зарядтарын біріктірілген шабуылға қосып, оны теңіз түбіне жіберді. 29 сәуірдің кешкі сағаттарында, жау ұшақтары солтүстік жақтан жақындағанда, эсминец Хаггард Ульманмен бірге пикеттік бекетті күшейтті. 17:00-ге дейін бір минут қалғанда, жапондық истребитель ұшағы Ульман атып түсіргеннен кейін Хаггардқа қарай төмендеп, соқтығысты. Камикадзе мен оның бомбасының жарылысы Хаггардтың оң жағында тесік жасады, оттық бөлмелерін және бірінші моторлық бөлмесін су басты, оны су үстінде мерт қалдырды. Осы уақытта екінші "Зек" шабуылға шықты. Ульман шабуылшыны Хаггардқа жақын жерде атып түсірді және зақымдалған эсминецтің экипажының екеуін судан құтқарып алды. Ульман содан кейін топтан көмек сұрады, оған екі дивизиядан тұратын ұрыс әуе патрулі жауап берді. Бір сағаттан кейін жеңіл крейсер Сан-Диего және 104-ші эсминец дивизиясы зардап шеккен эсминецке көмекке келді. Ульман Хаггардты Керама Реттоға қарай қысқа қашықтыққа сүйреп әкелді және келесі күні пикеттік міндетіне оралды. Ол тасымалдаушы күшін 11 мамырға дейін күзетті, содан кейін Каролина аралдарына бас қойды. Кеме 14-ші күні Улитиге келді. 24 мамырда TG 58.4 тобымен жолға шыққан эсминец Окинава жанындағы шабуылдарды қайта бастады және пикеттік міндеттерін жалғастырды. 28 мамырда топтың операциялық басқаруы 3-ші флотқа қайтарылды және TG 58.4 тобы TG 38.4 тобына айналды. Ульман пикеттік бекетті күзетуді және жылдам тасымалдаушыларды күзетуді 13 маусымға дейін жалғастырды, содан кейін Лейтедегі Сан-Педро шығанағына жабдықтау және техникалық қызмет көрсету үшін келді. 1 шілдеде ол солтүстік бағытты ұстады және шілде айы бойы тасымалдаушылар жапон аралдарындағы нысаналарға шабуылдар жасады, жоспарланған басып алуға дайындық ретінде жапондықтардың соңғы бекінісін әлсіретті. 25 мамырда Ульман Kii Suido арқылы жүргізілген кемелерге қарсы операцияға арналған арнайы құрылған TG 35.3 тобына қосылды. Бұл толығымен бұлтты түндік жарты сағаттан кейін Ульман Увано Хантоның оңтүстік ұшындағы радио мұнарасын бомбалады, ал топтың басқа кемелері жақын жердегі әуежайларды бомбалады. 15 тамыздағы жауынгерлік әрекеттер тоқтағанға дейін Ульман тасымалдаушы күшімен бірге Жапонияға шабуылдар жасады. 23 тамызда ол британ-американдық күштерінен құралған TF 47 тобымен кездесіп, Жапонияны басып алуға байланысты уақытша күзет міндетін атқарды. Ол 27 тамызда Сагами Ванға келді және бірден пикеттік бекетке орналасты. 30 тамызда, Cowpens үшін күзетші болып тұрғанда, ол сол кеменің қондыру сигналын берушісін құтқарып алды, ол құлап кеткен ұшақтың пилотын құтқаруға тырысып, жанынан секірді. Сол күні эсминец Сагами Ванға ішкі аймаққа орналасты, 61 күндік үздіксіз операцияны аяқтады және 31 тамызда Токио шығанағына иелік етуге ауысты. Оның міндеттеріне Иво Джима мен жапондық порттар арасындағы почта, жүк және жолаушылар тасымалы кірді. Қазан айының соңында ол...

Underway again with TG 38.1 on 30 December, she screened the carriers during strikes on Formosa and Luzon early in the new year and, an hour before midnight on 9 January 1945, transited Bashi Channel into the South China Sea. The carriers launched strikes on French Indochina, Taiwan, and Hong Kong before retiring from the South China Sea on 19 January. Steaming 75 miles (120 km) north of Luzon at dusk the next day, the formation came under attack by enemy aircraft, and Uhlmann joined other ships of the formation in repelling raiders. Following strikes on Formosa and Okinawa, TF 38 returned to Ulithi on 26 January. That day, the 3d Fleet was redesignated 5th Fleet and placed under the command of Admiral Raymond A. Spruance. Following antisubmarine training, Uhlmann got underway from Ulithi with TG 58.2 on 10 February. During a Japanese air raid on 16 February, the first of two days of strikes on the Tokyo area, Uhlmann took under fire an enemy fighter which made a low glide, diving attack on the ship's port beam and dropped a bomb in the wake of destroyer Halsey Powell. Neither destroyer suffered any damage in this exchange. On 19 February, Uhlmann screened TF 58 as it steamed north of Iwo Jima launching strikes on that island in support of the initial landings there. On 20 February, mechanical difficulties in her steering mechanism forced Uhlmann to part company with the task force, and she put in at Ulithi on 23 February for repairs. Underway on 14 March, she rendezvoused with TG 58.2 on 16 March. The next day, the carriers began a highspeed run in for strikes on Kyūshū. While the planes of TP 58 pounded that Japanese homeland, Uhlmann protected the carriers from air and submarine attack. Air activity began early on 18 March; and Uhlmann, acting as linking vessel between TF 58 and its picket line, began firing on aerial snoopers before dawn. Shortly before 0700, she joined the picket line and, at 0956, rescued three Navy aviators from a torpedo bomber which had splashed nearby. Throughout the dav and into the night, alerts prompted by Japanese surveillance planes brought the ship's crew to general quarters. Four minutes before midnight, Uhlmann opened fire on an enemy aircraft at The plane burst into flame and splashed off the destroyer's starboard quarter and burned brightly for several minutes. Air activity continued into the early hours of 19 March. Before dawn that day, Uhlmann joined Cushing in firing on a high altitude Japanese raider which burst into flames and splashed. Fifty miles (80 km) off the eastern shore of Shikoku on the morning of 19 March, a Japanese plane dove toward the destroyer and, despite fire from the ship, dropped a small bomb which hit 50 feet (15 m) off the ship's starboard quarter. No further action occurred that day as Uhlmann, screening TG 58.2, proceeded southward to rejoin the rest of TF 58 southeast of Kyūshū. Ships of the task force began refueling on the 20th but were forced to discontinue when an air attack developed in mid afternoon. Uhlmann was transferring aviation personnel to San Jacinto at 1453 when a kamikaze dove at carrier Hancock, missed, and crashed into Halsey Powell. Uhlmann fired on enemy dive bombers throughout the remainder of the afternoon, was hit by some shrapnel, but suffered no casualties. Air activity continued to be heavy as strikes on Japan continued on 21 March. During a surprise attack early in the afternoon, a bomb fell only from Cushing, and another bomb narrowly missed a carrier of the force. Ten minutes before midnight on 22 March, while Uhlmann steamed on picket station, she made a surface radar contact which was later identified as a Japanese submarine. In company with Haggard, she proceeded at high speed toward the submerging target and stood by while Haggard forced the enemy ship to the surface with depth charges. Haggard then rammed the submarine which exploded and sank. Uhlmann escorted the slightly damaged destroyer back to Ulithi where they arrived on 25 March. She departed Ulithi on 30 March and set a northwesterly course. After weathering a typhoon on 2 April, she rendezvoused with TG 58.4 on 5 April and, toward dusk, began an approach for strikes on Okinawa. Following rendezvous with TF 58, she alternated radar picket and screening duties as the carrier based planes pounded Okinawa. In April, Japan began concentrated massed kamikaze attacks against American ships in the waters of the Ryukyus; and the carrier forces, despite their discreet distance from Okinawa, were not exempt from the attentions of the kamikazes. On 12 April, combat air patrol from the formation splashed three Mitsubishi A6M Zeroes ("Zekes") within sight of Uhlmann as she stood her picket station 25 miles (40 km) north of TF 58. Two days later, snoopers and nuisance raiders kept the air patrol occupied in the afternoon and early evening. On radar picket with TG 58.4 on 17 April, Uhlmann joined in fire that downed two enemy aircraft, one of which splashed near Benham causing minor damage to that ship. That night, Uhlmann added her depth charges to a combined attack which sent to the bottom. Late on the afternoon of 29 April, as enemy planes began closing from the northward, destroyer Haggard joined Uhlman to strengthen the picket station in the face of attack. Minutes before 1700, a Japanese fighter plane, taken under fire by Uhlmann, nosed over and dove toward Haggard. The crash and explosion of the kamikaze and its bomb tore a hole in Haggards starboard side, flooding her firerooms and number one engine room, and leaving her dead in the water. Meanwhile, a second "Zeke" began a run in. Uhlmann splashed the attacker close aboard Haggard and rescued two of the damaged destroyer's crew from the water. Uhlmann then requested assistance from the task group which responded with a combat air patrol of two divisions. An hour later, light cruiser San Diego and Destroyer Division 104 came to the aid of the stricken destroyer. Uhlmann escorted Haggard a short distance toward Kerama Retto and returned to her picket duty the next day. She screened the carrier strike force until 11 May when she headed for the Caroline Islands. The ship arrived at Ulithi on the 14th. Underway with TG 58.4 on 24 May, the destroyer returned to a strike launch area off Okinawa and resumed her picket duties. On 28 May, operational control of the task force was returned to the 3d Fleet and TG 58.4 became TG 38.4. Uhlmann continued patrolling picket station and screening the fast carriers until 13 June when she arrived at San Pedro Bay, Leyte, for replenishment and maintenance. On 1 July, she set a northerly course; and, throughout July, the carriers conducted strikes on targets in the Japanese islands to soften up this last stronghold of Japanese power for the projected invasion. On 25 May, Uhlmann joined specially formed TG 35.3 for an antishipping sweep across Kii Suido between Honshū and Shikoku. Two hours after midnight on this completely overcast night, Uhlmann bombarded a radio tower on the southern tip of Uwano Hanto while other ships of the group shelled nearby airfields. Until the cessation of hostilities on 15 August, Uhlmann continued to operate with the carrier force as it launched strikes against Japan. On 23 August, she rendezvoused with TF 47—a combined British American force—for temporary escort duty in connection with the occupation of Japan. She arrived in Sagami Wan on 27 August, and immediately manned a picket station. On 30 August, while acting as plane guard for Cowpens, she rescued that carrier's landing signal officer who had jumped over the side in an attempt to rescue the pilot of a downed plane. That same day, the destroyer anchored in Sagami Wan, ending 61 days of continuous operation and, on 31 August, shifted anchorages to Tokyo Bay. Her occupation duties included mail, freight, and passenger runs between Iwo Jima and Japanese ports. Late in October, she participated in training exercises; then, on 31 October, departed Yokosuka, steamed via Pearl Harbor, and arrived at Bremerton late in November. Following alterations, she got underway on 20 April 1946 and arrived at San Diego on 24 April. There, on 14 June 1946, she was decommissioned and placed in reserve. On 12 August, she was assigned to the Naval Reserve Training Program and underwent an overhaul at Terminal Island before reporting to the Commandant, 11th Naval District, in November 1946. Operating out of San Diego, she trained reserve crews until the end of the decade. On 23 May 1950, she was recommissioned, but remained in reserve and, that summer, made a southward voyage, visiting Central and South American ports. She returned to San Diego in July and, on 18 November, was assigned active status.

Корей соғысы

1951 жылғы 27 қаңтарда ол Тынық мұхиты флотының Бас қолбасшысына қызметке келді. 16 маусымда ол 152-ші эсминец дивизиясының бөлімшелерімен бірге Сан-Диегодан шығып, Корея суларына бағыт алды. Командир П. А. "Тони" Лилли командалық құрам болды. 77 ТҚ-ға – Жапон теңізінде жұмыс істейтін жылдам авиациялық күшке – тағайындалған Ульман екінші дүниежүзілік соғыста көп уақытын алған тексеру және ұшақтарды қадағалау міндеттерін қайтадан бастады. Кейіннен ол ТФ 95 блокадалық және сүйемелдеу күштеріне қосылды және Корея жағалауын күні-түні бомбалады. 20 тамызда таңертең Вонсан портындағы Ходо түбегіндегі қарапайым бақылау патрулін жүргізген кезде, эсминец жеті жау жағалау батареясының атысына түсті. Жағажайдағы оқтардың жарқырауы, снарядтар эсминецке түсе бастағанға дейін бірнеше сәт бұрын ескерту берді. Барлық саяхатшылар тез арада ұрыс орындарына барып, Ульман қашқындау маневрлерін бастады, жылдамдығын арттырып, жағалаудағы нысандарға оқ ашты. Ұзақ уақыт өтпей, ол жаудың жағалаудағы екі қаруын жойды, ал жарым сағаттық шайқаста снарядтардың сынықтары радио антеннасын қиратқандай, кейбір снарядтар жақыннан өтті. TG 95.2 бұйрығымен Ульман жағалау батареясының қашықтығынан тысқары шықты. Командир Лилли "жауға кең ауқымды зиян келтіргені" және "Вонсан қоршауының табысына өлшеусіз үлес қосқаны" үшін "V" белгісімен қола жұлдызбен марапатталды. Лилли басқа да жауынгерлік емес тапсырманы еске алды. "Бізде бір тыңшылық миссиясы болды. Біз үш-төрт оңтүстік корейлікті солтүстікке алып, түнде Хуннам қаласының жанындағы Солтүстік Кореядағы жағалауға түсірдік. Кейін біраз уақыттан соң оларды қайта алып келдік, бірақ тек бір ғана жарақат алған адамды ғана таба алдық". Күзде ол Тайвань суларында патрульдеді және Окинава жағалауында суастына қарсы аңшылық және құтқару жаттығуларына қатысты. Қараша айында ол TF 77 құрамына қосылды және Жапон теңізінде жұмыс істеп, 1952 жылғы 22 қаңтарда Йокосукадан кетер алдында бірнеше ұшқыштарды құтқарып қалды. 6 ақпанда Сан-Диегоға оралды. Келесі айларда ол жаңа қару-жарақ орнатумен қатар, құрғақ докқа кіріп, жөндеу жұмыстарын жасады. Ол жаттығулар өткізді, содан кейін 1952 жылғы 11 тамызда Сан-Диегодан 152-ші эсминец дивизиясымен бірге шығып, Кирсардж пен Толедоны Қиыр Шығысқа сүйемелдеді. Осы жеті айлық Кореядағы жұмысында Ульман жылдам авиациялық күштерімен жұмыс істеді, суастына қарсы аңшылық іс-шараларын жүргізді және Тайваньды қарауылдады. Сондай-ақ, ол жаудың қару-жарағын, зауытын және қоймаларын жойған, ғимараттарға, бекіністерге және теміржолдарға зиян келтірген жағалаудағы бомбалауды жүргізді. 3 қараша күні таңертең Солтүстік Кореяның шығыс жағалауындағы Ханвон маңындағы теміржол мен туннельге қарсы оқ атып тұрғанда, эсминец жағалаудағы қару-жарақ, минометтер мен пулеметтердің атысына түсті. Эсминецтің сол жақ қанатынан 100 метр қашықтықта снарядтар жарылғаннан кейін дабыл салынды, Ульман жылдамдығын 25 түйірге (46 км/сағ) дейін арттырып, қашқындау маневрлерін бастады және өз қаруларынан оқ ашты. Ол жаудың қару-жарағын тікелей соққыға ұшыратып, тек аз ғана зақым шекті. Алайда, ол 13 жараланғанмен шықты. Рождествода Гонконгқа тоқтағаннан кейін, ол 1953 жылғы 3 наурызда Йокосукадан шығып, Мидуэй және Перл-Харбор арқылы жүзіп, 1953 жылғы 19 наурызда Сан-Диегоға келді.

On 27 January 1951, she reported to the Commander in Chief, Pacific Fleet, for duty and, on 16 June, departed San Diego with units of Destroyer Division 152, setting her course for Korean waters. Commander P. A. "Tony" Lilly was in command. Assigned to TF 77—the fast carrier force operating in the Sea of Japan—Uhlmann resumed the screening and plane guard duties which had occupied much of her time in World War II. She later joined TF 95, a blockade and escort force, and carried out day and night bombardment of the Korean coast. While conducting a routine observation patrol off Wonsan Harbor's Hodo Peninsula on the morning of 20 August, the destroyer came under fire from seven enemy shore batteries. Gun flashes on the beach provided a warning only moments before shells began to fall from the destroyer. All hands went quickly to battle stations as Uhlmann commenced evasive maneuvers, increased to flank speed, and opened fire on the shore installations. In short order, she reduced the enemy on shore to two guns, while she steamed among near misses, some of which came as close as Fragments from the shell explosions carried away a radio antenna during the half hour engagement. Ordered by TG 95.2 to break off the action, Uhlmann withdrew out of range of the shore batteries. Commander Lilly was awarded the Bronze Star with combat "V" for "inflicting extensive damage upon the enemy" and contributing "immeasurably to the success of the siege of Wonsan". Lilly recalled another non combat mission. "We had one espionage mission. We took three or four South Koreans up north and put them ashore near Hungnam in North Korea from our whaleboat at night. We went back some time later to pick them back up and got only one returning who was injured." In the fall, she patrolled Taiwanese waters and participated in hunter killer antisubmarine training off Okinawa. In November, she rejoined TF 77 and, operating in the Sea of Japan, rescued several pilots before leaving Yokosuka on 22 January 1952. She returned to San Diego on 6 February and, in the months that followed, underwent drydocking and alterations which included the installation of new armament. She conducted exercises; then departed San Diego on 11 August 1952 in company with Destroyer Division 152, escorting Kearsarge and Toledo to the Far East. During this seven month Korean deployment, Uhlmann operated with fast carrier forces, conducted hunter killer activities, and patrolled off Taiwan. She also conducted shore bombardment which destroyed enemy gun emplacements, a factory, and storage facilities, while damaging buildings, bunkers, and railways. On the morning of 3 November, as she was firing interdiction rounds on a railroad and tunnel on the east coast of North Korea near Hangwon, the destroyer was taken under fire by shore guns, mortars, and machine guns. Brought to alert by shell splashes only 100 yards (91 m) off her port bow, Uhlmann accelerated to 25 knots (46 km/h), began evasive maneuvers, and opened fire with her and guns. She scored a direct hit on an enemy gun emplacement and suffered only minor damages in the exchange. However, she emerged from the encounter with 13 wounded. After putting in at Hong Kong over Christmas, she departed Yokosuka on 3 March 1953, steamed via Midway and Pearl Harbor, and arrived at San Diego on 19 March 1953.

1953-1958 жылдар

Батыс жағалаудағы жаттығулардан кейін, Ульман қайтадан Тынық мұхитының батысына жөнелтілді. Ол Гавай аралдары арқылы өтіп, 1953 жылдың 20 қарашасында Йокосукаға жетті. Осы жеті айлық сапар барысында эсминец Жапония мен Корея жағалауларындағы суларда жүзіп, Йокосука мен Сасебодан TF 77 тобымен бірге оқу-жаттығулар мен операциялар жүргізді. 1954 жылдың ақпан айында Ульман француз және британдық Қиыр Шығыс флоттарының бөлімдерімен бірге "Соната" жаттығуына қатысты, ол су астына қарсы күрес бойынша кең ауқымды жаттығулар мен Филиппин және Индокитай порттарына сапарларды қамтыды. Наурыз айында ол Ұлттық Қытай Әскери-теңіз күштерінің қызметкерлерін оқу үшін кемеге алды. Наурыздың алғашқы аптасында Тайвань бұғазында патрульдеу кезінде, ол Пескадор аралдарындағы рифтерге отырған қытайлық ұлттық сауда кемесі Кианг Шанға көмектесті. Қытайлық кемесінің экипажын құтқару операциясы кезінде Ульман өзінің кит қайығын жоғалтып, пропеллерлерін, валдар мен рульді таяз судағы рифтерге бүктірді. Сәтті миссияны аяқтағаннан кейін, ол 5 наурызда Каосиунгке кірді. Редукторлық берілістеріне дірілденудан зақым келтірмеу үшін, 11 наурызда ол сол порттан буксировкаланып, 14 наурызда жөндеу үшін Субик шығанағына жетті. Сан-Диегоға оралғаннан кейін, ол күтіп-ұстау және жаттығудың штаттық тәртібін қайта бастады. Келесі 15 жылда Ульман батыс Тынық мұхитына (WestPac) тағы 11 рет жөнелтілді. 1954 жылы 152-ші эсминец дивизиясымен бірге Қиыр Шығысқа жөнелгенде, ол Ханчжоу шығанағында орналасқан Тачен аралдарын эвакуациялауға қатысты – бұл Америка Құрама Штаттарының Ұлттық Қытай мен Қытай Халық Республикасы арасындағы қақтығыстың күшеюін болдырмауға жасаған әрекеті болды. 1958 жылы, Қытайдың жағалау аралдарына байланысты шиеленіс күшейген кезде, эсминец тағы да Американың Қиыр Шығыстағы мүдделерін қолдады. Жөнелтілімдер арасында Ульман Сан-Диегодан флоттық жаттығуларға қатысып, техникалық қызмет көрсетуден өтіп, қайырымдылық шараларын жүзеге асырды.

Вьетнам соғысы

1960 жылдары бұрынғы Француз Индокитайы деп белгілі болған аймақта жағдай шиеленісіп, Ульман Тынық мұхитында үш рет соғысқа қатысты, бұл жолы Вьетнам жағалауында. Оның міндеттеріне құрлықтағы әрекеттерге артиллериялық қолдау көрсету (көбінесе әуедегі бақылаушымен келісіле отырып), жарықтандыру операциялары және кез келген бомбалау тапсырмаларын орындау кірді. 1965 жылы Вьетнам жағалауында ол контрабандалық тауарларды іздеді, жағалауға оқ атып қолдау көрсетті және Bon Homme Richard авианосесі үшін ұшақтарды күзетті. 1968 жылы, Вьетнам Республикасындағы ауыр шайқас кезінде, Ульман Тонкин шығанағында ұшақтарды күзетті және Хуэ маңында 50 артиллериялық қолдау миссиясын орындады. 1969 жылы ол Гавайи суларында флоттық жаттығуларға қатысты, содан кейін 1 қазанда батыс жағалауға оралып, Вашингтон штатының Такома қаласынан жұмыс істейтін I санаттағы Әскери-теңіз резервінің оқу кемесі ретінде жаңа міндеттерді алды. Келесі үш жыл бойы ол осы порттан резервтік оқу сапарларын жүргізіп, флоттық жаттығуларға қатысты. 1970 жылдың тамызында "Head Beagle" жаттығуы аясында ол Хуан-де-Фука бұғазында және Вашингтон жағалауында Канаданың Әскери-теңіз күштерімен бірлесіп қарқынды оқулар өткізді.

Пайдаланудан шығару

Әскери-теңіз күштерінің ең ескі қолданыстағы эсминеці, ол 1971 жылғы 24 қарашада қызметке жарамсыз деп танылды. Ал 1972 жылғы 15 шілдеде Ульманн, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соңғы «Флетчер» классы эсминеці, Текомадағы Әскери-теңіз резерв орталығының портында қызметтен босатылды. Оның аты сол күні Әскери-теңіз тізімінен шығарылып, жою үшін Бремертонның қолданыстағы емес кемелер базасына тапсырылды. 1974 жылы металлға тапсырылды.