Манитоба өнеркәсіп меценаттары: Саяси қозғалыстың тарихы

Кіріспе

Манитобадағы Өнеркәсіп меценаттары – 1880 және 1890 жылдары Онтариода (Өнеркәсіп меценаттарын қараңыз) және АҚШ-та жұмыс істеген фермерлер ұйымының тарауы болды. Меценаттар кең ауқымда лоббилік жұмыс жүргізіп, саяси белсенділікке ие болды, провинциялық және федералдық үміткерлерді тікелей ұсынды. Манитоба меценаттары бауырластық ұйым ретінде алғашқыда Прерияда аграрлық кооперативтік қозғалысты үйлестіруге бағытталған. Олардың алғашқы ложалары Манитоба мен Солтүстік-Батыс территорияларында 1890 жылы құрылды, ал 1891 жылы «Бас ложа» (орталық орган) құрылды. Бастапқыда ұйым «Манитоба және Солтүстік-Батыс меценаттары» деп аталды, оның құрылтайларына Манитобадан және Ассинибоя, Саскачеван және Альбертаның аумақтық округтерінен делегаттар қатысты. Ұйымның басшысы Чарльз Брейтуэйт болды, ол 1891 жылдың қараша айында өткен құрылтайда сайланды. Ұйым белгілі бір дүкендермен бәсекелесіп, тікелей көп көлемде тауар сатып алу арқылы шаруашылық тауарларының (жіп) және шаруалардың басқа да қажеттіліктерінің бағасын төмендетті, сондай-ақ күшті лоббилік әрекеттері арқылы шаруалар үшін маңызды импорттық тауарларға тарифтерді төмендетуге көмектесті. 1894 жылы Манитоба тобы тікелей саяси әрекетке көшті. Брейтуэйт Манитобаны аралап шыққаннан кейін (ол керемет шешен болған), меценаттар келесі провинциялық сайлауға дайындықпен екі округтен басқа провинцияның барлық округтерінен үміткерлерді тікелей ұсынды. Меценаттар 1888 жылы провинцияға партиялық үкімет ресми түрде енгізілгеннен кейін Манитобада пайда болған алғашқы «үшінші партия» болды. Олар консерваторлар мен либералдарға қарсы болды және бір кезде федералды консерватор Далтон Маккартимен байланыста болды. 1894 жылдың 23 тамызында меценаттар Манитоба саясатындағы маңызды күш екенін көрсетті, олардың үміткері Джон Форсайт консерваторлардың жетекшісі Джон Эндрю Дэвидсонды екі округті қамтитын сайлауда жеңді (жарысқа либералдық үміткер қатыспады). Форсайт 1895 жылы партия саясатын бұзғандықтан, заң шығарушыларға тегін берілген теміржол билетін пайдаланғаны үшін меценаттардан шығарылды. Өнеркәсіп меценаттары 1894 жылғы Солтүстік-Батыс Ассамблеясының сайлауына қатысты, бірақ J. E. Annable-ді Мус-Жо округінен сайлауға ұсынып, сәтсіз аяқтады. Партия Манитоба мектептері мәселесі бойынша іштен бөлінді. Көптеген католик меценаттары партияның либералды премьер-министр Томас Гринвейдің діни мектептерді таратуға жасаған әрекеттерін қолдауына наразылық білдіріп, партиядан шықты. Меценаттар 1896 жылғы провинциялық сайлауда жеті үміткерді тікелей ұсынды, олардың екеуі сайланды: Деннис округінен Уотсон Кросби және Гүлді жазықтардан Уильям Сиретт. Меценаттар 1896 жылы Манитобаның екі провинциялық сайлау округінде сәтті болмаған үміткерлерді тікелей ұсынды. (Алайда, Мэтт МакКоули 1896 жылғы Солтүстік-Батыс Ассамблеясының сайлауында Эдмонтоннан (Альберта) ресми меценаттардың қолдауымен сайланды.) Манитобаның үш меценаты – Постлтуэйт (Брэндон), Брейтуэйт (Макдональд) және Маршалл (Маркет) 1896 жылғы федералдық сайлауға қатысты, бірақ өздерінің сайлау округтерінде үшінші орынды алып, сәтсіз аяқтады. 1891 жылдан бері Манитоба Өнеркәсіп меценаттары партиясын басқарған Брейтуэйт 1897 жылдың қаңтарында партия басшысы лауазымынан кетіп, осыдан кейін партия іс жүзінде таратылды. ПИ депутаты Кросби 1897 жылы қайтыс болды, ал ПИ депутаты Сиретт 1899 жылы қайта сайлануға қатыспады. Шаруалардың мүдделерін қолдаумен қатар, меценаттар сондай-ақ тыйым салуды, ерлер мен әйелдер үшін жалпы сайлау құқығын және сайлау реформасын қолдады. Бұл саясаттар кейіннен Канаданың Прогрессивтік партиясының және Манитобаның Біріккен фермерлері мен Альбертаның Біріккен фермерлері сияқты басқа да фермерлік саяси партиялардың бағдарламаларында көрінді.

The Patrons of Industry in Manitoba was an extension of a farmers' organization operating in Ontario (see Patrons of Industry) and the United States in the 1880s and 1890s. The Patrons lobbied extensively and became politically active, running provincial and federal candidates. The Manitoba Patrons, as a fraternal organization, was initially focused on coordinating an agrarian cooperative movement on the Prairies. Its first lodges in Manitoba and the North West Territories began in 1890, with a "grand lodge" (central body) established in 1891. At first the group was known as the "Patrons of Manitoba and the North West" its conventions included delegates from Manitoba and the territorial districts of Assiniboia, Saskatchewan and Alberta. The organization's leader was Charles Braithwaite, who was chosen at a convention held in November 1891. Through direct bulk buying in competition with established stores, the movement brought down the price of farm supplies (binder twine) and other farmers' needs, and through strong lobbying it helped achieve a cut in tariffs on imported goods important to farmers. The Manitoba group turned to direct political action in 1894. Following a tour of Manitoba by Braithwaite (who was a spellbinding orator), the Patrons nominated candidates in all but two of the province's constituencies, in anticipation of the next provincial election. The Patrons were the first "third party" to emerge in Manitoba after partisan government was formally introduced to the province in 1888. They opposed both Conservatives and Liberals and were for a time affiliated with Dalton McCarthy, a dissident federal Conservative. On August 23, 1894, the Patrons proved they were a significant force in Manitoba politics when their candidate John Forsyth defeated Conservative leader John Andrew Davidson in a two sided Beautiful Plains by election (there was no Liberal candidate in the race). Forsyth was expelled from the Patrons in 1895 for using a railway pass (given free to legislators) in violation of party policy. Patrons of Industry made an appearance in the 1894 NWT Assembly election, running J. E. Annable in the Moose Jaw district unsuccessfully. The party became internally divided over the Manitoba Schools Question. Many Catholic Patrons were alienated by the party's support of Liberal Premier Thomas Greenway's efforts to eliminate denominational schools, and left the party. The Patrons ran seven candidates in the provincial election of 1896, and two of them were elected: Watson Crosby in Dennis and William Sirett in Beautiful Plains. The Patrons ran candidates in two Manitoba provincial by elections in 1896 who were not successful. (On the other hand, Matt McCauley was elected with official Patron backing in Edmonton (Alberta) in the 1896 North West Assembly election.) Three Manitoba Patrons Postlethwaite (Brandon), Braithwaite (Macdonald), and Marshall (Marquette) ran in the 1896 federal election, but were unsuccessful, finishing third in their ridings. Braithwaite, who had led the Manitoba Patrons of Industry party since 1891, stepped down as party leader in January 1897, and the party effectively ceased to exist after this time. PI MLA Crosby died in 1897, and PI MLA Sirett did not run for re election in 1899. In addition to supporting agrarian interests, the Patrons also supported prohibition, universal suffrage (for men and women) and electoral reform. These policies would later re emerge in the platform of the Progressive Party of Canada and other farmer political parties such as the United Farmers of Manitoba and the United Farmers of Alberta.