ASA 1000 GT: Ferrari жасаған «Ferrarina» тарихы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

ASA (Autocostruzioni Società per Azioni) – 1961 жылдан 1969 жылға дейін жұмыс істеген итальяндық автомобиль өндіруші, ASA 1000 GT моделін өндірумен танымал. Бұл автомобиль Ferrari инженерлері 1950-ші жылдардың соңында Ferrari GT машиналарына арзан, ықшам балама ретінде әзірленді. ASA, Gioacchino Colombo жобалаған "250" 3 литрлік V12 қозғалтқышынан алынған тік төрт және тік алты қозғалтқыштарды пайдаланды. Шассиді Giotto Bizzarrini жасады, ол 250 GTO-ның түтікшелі шассиінен алынған. ASA 1000 GT прототипі алғаш рет Carrozzeria Bertone (Женева, 1961) компаниясымен "Mille" деген атпен таныстырылды. 1961 жылдың соңындағы осы тұсаукесерден кейін Энцо Феррари жаңа көлікті Ferrari ретінде сатпауға шешім қабылдады және өндірісті жақын досы Оронцио де Нораға тапсырды. Көлік 1964-1969 жылдары Миланда, жаңа құрылған ASA компаниясы (De Nora Electrochemical Group иелігінде) өндірілді. 1000 GT моделі 1962 жылы ресми түрде таныстырылды, бірақ өндіріс қиындықтарына байланысты сериялық өндіріс 1964 жылға дейін басталмады. "Ferrarina" қозғалтқышы 1950-ші жылдардың соңындағы Tipo 122 деп аталған эксперименталды тік 4 қозғалтқыштан алынған. Бұл, негізінен, Феррари 212 Colombo V12 қозғалтқышының төрт цилиндрлі бөлігі, 65 x 64 мм цилиндр диаметрі мен ход ұзындығы және екі Weber 38DCO карбюраторымен жабдықталған. Tipo 122 қозғалтқышы 7000 айналымда жұмыс істеді. Tipo 122 қозғалтқышынан кейін қуаттырақ және сәл үлкен көлемді Tipo 125 және 126 қозғалтқыштары жасалды. Tipo 126 қозғалтқышының көлемі 973 см³ және ол 7000 айналымда жұмыс істеді. Бұл қозғалтқыштар "Ferrarina" прототипінде сынақтан өтті, ол Fiat 1100 немесе 1200 шассиінде Pininfarina кузовымен жабдықталған 2 есікті ночбек купе болды және 1950-ші жылдардың соңында Энцо Феррари оны жеке көлігі ретінде пайдаланды. "Mille" прототипінен көп өзгермеген ASA 1000 GT өндіріс үлгісі 1962 жылғы Турин автосалонында ресми түрде таныстырылды. Бұл тұсаукесерге қарамастан, өндіріс қиындықтарына байланысты 1000 GT-нің сериялық өндірісі 1964 жылға дейін басталмады. 1962 жылғы Турин автосалонында купемен бірге кабриолеттің бірі де көрсетілді. Шыны талшығынан жасалған кузовынан басқа, кабриолет 1000 GT купесімен механикалық жағынан толықтай сәйкес келетін. ASA Berlinetta 411 – 1000 GT Coupé-нің жарысқа арналған нұсқасы, ол 1965 жылы Париж автосалонында таныстырылды. Олар жалпы есепте 17-ші және 22-ші орындарды, ал 1000 және 1600 см³ прототиптер класында 3-ші және 4-ші орындарды иеленді. 1966 жылы Ле-Мандағы 24 сағаттық жарыста екі ASA RB613 қатысты, біреуі ASA зауытының, екіншісі Луиджи Чинеттидің Солтүстік Америкалық жарыс командасының құрамында болды. Екі көлік те жарысты аяқтамады. NART 1967 жылы Дейтонадағы 24 сағаттық жарыста тағы бір RB613-ке қатысты. Сузи Дитрих және Донна Мэй Мимс басқарған ASA 24-ші орынды иеленді. Сол жүргізушілер командасы 1967 жылы Себрингтегі 12 сағаттық жарыста NART үшін ASA-ны басқарып, 25-ші орынды иеленді. Америка нарығы үшін ұқсас 1.8 литрлік 4 цилиндрлі RB618 немесе Roll Bar 1800 жарыс үлгісі әзірленді. Бұл үлгінің өндірілген саны мен жарыс тарихы белгісіз.

ASA (Autocostruzioni Società per Azioni) was an Italian automobile manufacturer active from 1961 to 1969, who is known for manufacturing the ASA 1000 GT. This car was developed by Ferrari engineers in the late 1950s as a less expensive, compact alternative to existing Ferrari GT cars. ASA used inline four and straight six engines derived from the "250" 3 litre V12 designed by Gioacchino Colombo. The chassis was developed by Giotto Bizzarrini and was derived from the tubular frame chassis of the 250 GTO. The prototype that would become the ASA 1000 GT was first presented by Carrozzeria Bertone (Geneva 1961) under the name "Mille". Following this debut in late 1961, Enzo Ferrari decided to not sell the new car as a Ferrari and entrusted production to a close friend, Oronzio de Nora. The car was manufactured in Milan by a newly formed company called ASA (owned by the De Nora Electrochemical Group) from 1964 to 1969. The 1000 GT model was officially introduced in 1962, but due to production difficulties series production did not begin until 1964. The "Ferrarina" engine was derived from a late 1950s experimental inline 4, designated Tipo 122. This was basically a four cylinder, slice of a Colombo V12 from a Ferrari 212, with a bore and stroke of 65 x 64mm and supplied by two Weber 38DCO carburetors. The Tipo 122 engine produced at 7000 rpm. The Tipo 122 was followed by the more powerful and slightly higher displacement Tipo 125 and 126 engines. The Tipo 126 engine displaced 973 cc and produced at 7000 rpm. These engines were tested in the "Ferrarina" prototype, a 2 door notchback coupe on a Fiat 1100 or 1200 chassis with a Pininfarina body, which was used by Enzo Ferrari as his personal transportation for some time in the late 1950s. The ASA 1000 GT production version, almost unchanged from the "Mille" prototype, was officially introduced at the 1962 Turin Auto Show. Despite this debut, due to production difficulties series production of the 1000 GT did not begin until 1964. One of the convertibles was displayed at the 1962 Turin auto show alongside the coupe. Other than the fiberglass body, the convertible was mechanically identical to the 1000 GT coupe. The ASA Berlinetta 411 was the competition version of the 1000 GT Coupé, introduced at the 1965 Paris Motor Show. They placed 17th and 22nd overall, 3rd and 4th place in the 1000 1600cc prototype class. Two ASA RB613s were raced at the 1966 24 Hours of Le Mans, one an ASA factory entry and one entered by Luigi Chinetti's North American Racing Team. Neither car finished the race. NART entered another RB613 in the 1967 Daytona 24 Hours. Driven by Suzy Dietrich and Donna Mae Mims, the ASA finished 24th. The same driver team again drove the ASA for NART in the 1967 Sebring 12 Hours, finishing 25th. A similar 1.8 liter 4 cylinder RB618 or Roll Bar 1800 competition model was developed for the American market. The quantity produced and racing history of this model is unknown.