Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Домаб (دماب, сондай-ақ Домаб деп латын әрпімен жазылады; Дұмаб деп те белгілі) – Иранның Исфахан провинциясы, Наджафабад ауданы, Мехрдашт ауылдық округіндегі ауыл. 2006 жылғы халық санауы бойынша халқы 773 адамды, 198 отбасыны құрайды. Домаб Хансар, Наджафабад және Голпаеган қалаларының арасында орналасқан. Домабтың теңіз деңгейінен биіктігі шамамен 2140 метр. Далан тауының оңтүстік беткейінде орналасқан Домаб маусымдық өзендер арқылы суарылады. Шоғагодар да жақын жерде. Ауылда 200 экспонаттан тұратын мұражай, кітапхана, компьютер орталығы және кино орталығы бар. Сондай-ақ ауылда мәдени үй де бар.
Domab (دماب, also Romanized as Domāb; also known as Dumāb) is a village in Eshen Rural District, Mehrdasht District, Najafabad County, Isfahan Province, Iran. At the 2006 census, its population was 773, in 198 families. Domab is located between the three cities of Khvansar, Najafabad and Golpayegan. Domab is approximately 2140 meters above sea level. Located on the southern slope of Dalan mountain, Domab is irrigated via seasonal rivers. Choghagodar is also nearby. The village contains a museum with 200 artifacts, a library, computer center and film center. There is also a cultural house in the village.
Тарих
Домаб ежелгі құжаттарда Сабз Дарре Морад Абад деп аталған. Сол кезде Морадабад елді мекені Домаб аймағына ең жақын болған. Домаб суарнасын тазалау кезінде Остад Ша’бан 1112 жылғы жазуы бар тас шам табылды. Домабтың 1100 және 1150 жылдар аралығында тұрақты қонысқа айналғаны болжанады. Ауылдың негізін қалаушылар Мохаб және Салех есімді екі бауыр, олар Мохаби және Салехиан әулеттерін бастады. Домабтағы шаруашылық және оны қоршаған аймақ бастапқыда Дехагтан жалданып алынған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін аймақта инфляция мәселесі туындады, сондай-ақ Домаб пен көршілес Ешен, Рахматабад және Хундаб елді мекендері арасында жанжалдар болды. Ауылдың тарихи тізілімінде шаруалардың көтерілісі де тіркелген. Мохабтың ұлы деп есептелетін Хадж Хасан Домаби, Домаб тұрғындарын Дехагтан жер сатып алуға жетекшілік етті. Олар елді мекенді Исфахан бөліміндегі ауыл ретінде тіркеді. Хадж Хасан елді мекеннің негізін салу, жергілікті монша және мешіт құрылысы жоспарларын іске асырды. Аймақта қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін үлкен қамал салынды, ол аймақтағы ең ірі қамал деп саналады. Бұрын кішірек қамалдар болғанмен, жаңа қамал қарақшылар мен тонаушылардан қосымша қорғауды қамтамасыз етті. Осыдан кейін бірнеше онжылдық өткен соң, Мирзаби және Мохеби тайпалары арасындағы дау-жанжалдар салдарынан ауылда ішкі проблемалар туындады. Сыртқы мәселелер де болды; осы даулардың басты себептері экономикалық, сонымен қатар әлеуметтік мәселелер де болды. Судың жетіспеуі және жерге меншік құқығы осы проблемаларға себеп болды, бірақ Мирзаби мен Мохеби осы мәселелерде ауылды қорғау үшін бірікті. Домаби халықтары туралы тарихи әңгімеде, моңғолдармен шайқасқаннан кейін барлығының құйрығы болғаны айтылады; алайда бұл рас емес.
Domab was referred to as Sabz Darreh Morad Abad in ancient documents. In those times, the settlement of Moradabad was most likely the nearest settlement to the Domab area. The cleaning of the Domab aqueduct led to the discovery of a stone lamp with Ostad Sha’Ban 1112 engraved on it. It is assumed that Domab became a permanent settlement between the years 1100 and 1150 A. D. The founders of the village are thought to be two brothers, named Moheb and Saleh, who began the families of Mohebian and Salehian. The farm at Domab and its surrounding region were at first rented from Dehagh. After World War II, inflation became a problem in the region, and quarrels broke out between Domab and neighboring settlements of Eshen, Rahmatabad, and Khundab. There was also agricultural rioting, recorded in the village historical register. Haj Hassan Domabi, said to be the son of Moheb, led the settlers of Domab to purchase the land from Dehagh. They registered the settlement as a village in the division of Isfahan. Haj Hassan implemented the construction of foundation plans for the settlement, a local bath, and a mosque. Eventually, for the establishment of security in the region, a large castle was constructed, presumed to be the largest castle in the region. Although smaller castles had existed prior to this one, the new castle provided additional security against highwaymen and plunderers. A few decades after this, there were internal problems in the village, due to arguments between the Mirzabi tribe and the Mohebi tribe. Externally, there were issues too; the main reasons for these arguments were economic, but also social issues as well. Lack of water and ownership rights on land contributed to these problems, but on these issues, the Mirzabi and the Mohebi banded together to defend the village. There is a historical story about Domabian people that tells there were all with tails after the fight with Mongoliasm; However it is not true.