Кіріспе

Бушер (Иранның Бушер провинциясындағы қала) – Иранның Бушер провинциясының Бушер ауданындағы орталық ауданда орналасқан портовый қала. Бұл қала провинцияның, ауданның және ауылдық округтің орталығы болып табылады. 2006 жылғы халық санауы бойынша, қала халқы 25 158 шаңырақта 161 674 адамды құрады. 2011 жылғы санақ бойынша 52 204 шаңырақта 195 222 адам тіркелді. 2016 жылғы соңғы санақ мәліметтері бойынша, қала халқы 63 820 шаңырақта 223 504 адамға жетті.

Этимология

"Бушхер" атауының шығу тегі белгісіз. Ол Абу Шахр ("қаланың әкесі") деген сөзден туындаған деген пікір күмәнді, бірақ бұл теория әлі де кең таралған. Бұл "Бохт Ардашир" ("Ардашир сыйлады") деген сөздің қысқартылған түрі болуы мүмкін, алайда мұны нақтылайтын ешқандай сенімді дәлел жоқ. 1827 жылы жазылған "Персия эскиздері" атты еңбекте ол Әбушехер деп көрсетілген, бұл бұрынғыда осылай аталған болуы мүмкін деген болжамды қолдайды.

Шығу тегі

Бушерге қатысты бірнеше күмәнді ежелгі сілтемелер, оның ішінде 1225 жылы араб географы жасаған алғашқысы, бәрі де қазіргі Реишахр қаласына жатса керек деген пікірлер айтылуда. Реишахр – оңтүстікке қарай 10 шақырым қашықтықта орналасқан, археологиялық зерттеулер көне қоныс бар екенін көрсететін портовый қала. Реишахр гректерге Неархтың (б.з.д. 300 жылы қайтыс болған) жорығынан бері белгілі болған Месамбрия қаласына да сәйкес келуі мүмкін, және кейде Бушермен де байланыстырылып келген. Ал Иранның тікелей билігі бұл жерде алғаш рет 19 ғасырдың басында орнатылды.

Көтеріліңіз

1734 жылы ирандық әскери қолбасшы Надер Бушерді (сол кезде шағын балық аулау ауылы болған) Парсы шығанағы флотының бас штабы етіп белгіледі. Бұл Бушердің маңыздылығының артуының бастауы болды. Үлкен соғыс кемесін салу үшін Надер Бушерден 1000 км қашықтықтағы Мазандаран ормандарынан ауыр ағаш тартты. Осы кеменің қабығы келесі 50 жыл бойы еуропалық саяхатшылардың назарын өзіне тартты. Надердің теңіздік амбициялары 1747 жылы оның қазасымен аяқталды, бірақ Бушер келесі 150 жыл бойы маңызды порты ретінде қызметін жалғастырды. 1737–1753 жылдары Голландиялық Шығыс Индия компаниясы мұнда сауда орталығын ашты. Бушердің стратегиялық маңызы – Шираз қаласынан 300 км және Осман империясының билігіндегі Басрадан 600 км қашықтықта орналасқандығынан көрінеді, бірақ бұл жерде көптеген кемшіліктермен бірге аз ғана артықшылықтар болды. Қала мен оның төңірегіндегі аймақ ішкі жартасты жерлер мен тар шатқалдармен қорғалған болғанымен, ол әлі де қарақшылардың шабуылына ұшырау қаупінде болды. 19 ғасырда еуропалық кемелер жағалау мен шығанаққа дейінгі тереңдігі аз болғандықтан, шағын қайықтармен жүк пен жолаушыларды тасымалдау үшін жағалауға шамамен төрт километрдей жақындауға мәжбүр болды. Үйлердің үстінде көптеген жел ұстағыштары болғанына қарамастан, құдықтардағы су тұзды болды, ал жазғы ыстық пен ылғал шыдамсыз еді.

Иранның басты сауда порты

Бұшер көп ұзамай Бандар-Аббастың орнына елдің ең маңызды сауда порты болды. Бұл, Иранның саяси және экономикалық орталығы Зад әулетінің билеушісі Карим Хан Задтың билігімен Шираз қаласына көшірілуіне байланысты болды, ол Батыс Иранда өзінің билігін орнатқан еді.

Демография

Қаланың тілдік құрамы.

Климат

Бушерде ыстық, жартылай шөлейтті климат (Köppen: BSh) басым, жауын-шашын жағынан Жерорта теңізі климатына ұқсас, бірақ қажетті жауын-шашын мөлшеріне байланысты, ыстық климаттардың шегі әлдеқайда жоғары болғандықтан, Бушер бұл шартқа сай келмейді, себебі ол тым ыстық және ұзаққа созылған құрғақшылыққа бейім.

Ядролық даму

Бушер қаласы Ресеймен бірлесіп салынып жатқан Бушер ядролық электр стансасынан он екі шақырым қашықтықта орналасқан. Жұмысты 1975 жылы 4-6 миллиард долларлық келісімшарт бойынша екі ядролық реактор салуға келісім жасасқан Siemens AG компаниясының бөлімшесі – Бонн фирмасы de A. G. бастады. 1979 жылдың қаңтарында жұмыс тоқтатылды, ал Kraftwerk Union 1979 жылдың шілдесінде жобадан толықтай шығып кетті. Бір реактор 50% аяқталған, ал екіншісі 85% аяқталған болатын. Компания Иранның 450 миллион долларлық өтеме төлемдерін уақтылы төлемегендігіне байланысты осы қадамға барғанын мәлімдеді. Компания келісімшарттың жалпы сомасынан 2,5 миллиард доллар алған. Олардың келісімшарты 1979 жылғы Иран революциясынан кейін күшін жойды. Кейіннен Иран Siemens компаниясынан құрылысты аяқтауды сұрады, бірақ Siemens бас тартты. Одан кейін Ирак Иранға шабуыл жасады және ядролық бағдарлама соғыс аяқталғанға дейін тоқтатылды. Реакторлар 1984 жылдан 1988 жылға дейін бірнеше ирактық әуе шабуылдарынан зақым көрді. 1995 жылы Ресей станцияға жеңіл су реакторын жеткізу туралы келісімге қол қойды (келісімшарттың құны 700 миллионнан 1,2 миллиард долларға дейін бағаланды). Келісімге сәйкес, пайдаланылған отын таяқшалары қайта өңдеу үшін Ресейге қайтарылады. Станица 2011 жылдың 3 қыркүйегінде ұлттық желіге электр энергиясын беруді бастады және 2011 жылдың 12 қыркүйегінде салтанатты түрде ашылды.