Кіріспе
Y платформасы немесе Y кузовы деген атауды General Motors корпорациясы екі рет бірдей негізгі кузовқа құрылған және көптеген бөлшектері мен ерекшеліктері ортақ көліктер сериясын сипаттау үшін пайдаланған. Біріншісі – 1961 жылдан 1963 жылға дейін GM-нің Buick, Oldsmobile және Pontiac бөлімдері жасаған дәстүрлі алдыңғы қозғалтқышты компакт автомобильдерді қоса, бастапқы деңгейдегі компакт автомобильдер тобы үшін қолданылған. Екінші, қазіргі нұсқасы 1970 жылдардан 2000 жылдарға дейін жоғары сапалы артқы жетектегі спорттық автомобиль платформасы (атап айтқанда Chevrolet Corvette) үшін пайдаланылуда.
Бірінші Y платформасының инновациялары
Y-күзовті автомобильдер отбасы сол онжылдықтағы барлық американдық өнімдерден инновациялық ерекшеліктерімен көзге түсті. Әр модельде кем дегенде бір маңызды жетістік болды: Buick Special және Oldsmobile F 85 үш жыл бойы алюминий блогы бар 215 куб дюймдік V8 қозғалтқышын пайдаланды, алюминий блоктарында жиі кездесетін қызып кету және блоктың деформациялануы мәселелерін болдырмау үшін шойын қапталдарымен жабдықталған. Buick және Olds бірдей негізгі қозғалтқыш дизайнын қолданғанмен, екі бөлімше де әртүрлі цилиндр бастары, майлы құбырлары, карбюраторлары және сығылу қатынастарын қолданды. 215 V8 сондай-ақ 1961 және 1962 жылдардағы Pontiac Tempest үшін қолданылды және Buick нұсқасын пайдаланды, бірақ Tempest-тердің өте аз бөлігі осымен жабдықталды. 1962 жылы Buick төменгі деңгейдегі Special модельдері үшін базалық бағаны төмендету мақсатында жаңа 198 куб дюймдік V6 қозғалтқышын ұсынды. Бұл V6 алюминий V8 қозғалтқышымен көптеген бөлшектер мен өлшемдерді бөлісті, бірақ шойын блокпен жабдықталды. Oldsmobile 1962 жылдың ортасында 215 V8 қозғалтқышының турбо зарядталған нұсқасын, F 85/Cutlass моделінің арнайы орындалуы Jetfire үшін ұсынды. Бұл қозғалтқыш жолаушылар көлігінде ұсынылған алғашқы турбо зарядталған қозғалтқыштардың бірі болды, екіншісі – Monza Spyder үшін бір уақытта ұсынылған Chevrolet Corvair-дің турбо зарядталған қатарлы алты қозғалтқышы. Olds Jetfire турбо зарядталған V8 төрт камералы карбюратормен, 10.25:1 сығылу қатынасымен және 215 ат күшімен жабдықталды – бір ат күші куб дюймына. Pontiac Tempest стандартты түрде 195 куб дюймдік көлбеу төрт цилиндрлі қозғалтқышпен келді – сол кезде АҚШ-та осындай қозғалтқышпен жабдықталған жалғыз жолаушылар көлігі. Tempest-тің төрт цилиндрлі қозғалтқышы стандартты Pontiac-та қолданылатын 389 куб дюймдік V8 блогының жартысынан жасалған. Бұл қозғалтқыш бір және төрт камералы карбюратормен жабдықталған, қуаты 110-дан 166 ат күшіне дейін ауытқып отырды. Tempest сондай-ақ төрт дөңгелекті тәуелсіз серпімді аспаны, тегіс едені, қозғалтқыш білігінің дөңгелегін жою арқылы жақсартылған ішкі кеңістікті қамтамасыз етті, ал Buick Special және Olds F 85 дәстүрлі алдыңғы қозғалтқыш/алдыңғы беріліс жүйесін пайдаланды, бірақ екі бөліктен тұратын қозғалтқыш білігімен. Tempest сондай-ақ артқы серпімді осьті аспанымен Chevy Corvair артқы қозғалтқышына ұқсас болды, ал Buick және Olds компакттары дәстүрлі артқы серіппелі аспанымен жабдықталды. 1963 жылы Pontiac Buick-тен алынған 215 алюминий V8 қозғалтқышын Tempest үшін қуаттың ең жоғары деңгейі ретінде Pontiac-тің 336 куб дюймдік V8 қозғалтқышымен ауыстырды. 1963 жылғы 326 қозғалтқышының неліктен 326 деп аталғанын ешкім білмейді, өйткені оның нақты көлемі 336 куб дюймды құрады. Бұл 326 үлкен Pontiac 389 V8 негізінде жасалған және қуаты 260 және 280 ат күшіне ие үлкен қозғалтқыштың көптеген өлшемдері мен компоненттерін бөлісті. 1963 жылғы 326 Tempest/LeMans келесі жылы ұсынылған үлкен және дәстүрлі Tempest негізінде жасалған 389 ат күшімен жабдықталған 1964 GTO үшін сынақ алаңы болды. Motor Trend журналы Corvair-ді 1960 жылғы жылдың машинасы, Tempest-ті 1961 жылғы жылдың машинасы деп атады, ал V6 Special 1962 жылы осы награданы жеңіп алды.
Buick Special and Oldsmobile F 85 for all three years shared an aluminum block 215 cubic inch V8 engine featuring cast iron liners to prevent overheating and block warpage problems common with aluminum block engines. Although Buick and Olds shared the same basic engine design, both divisions used different cylinder heads, camshafts, carburetors and compression ratios. The 215 V8 was also available on the Pontiac Tempest for 1961 and 1962 and used the Buick version, but very few Tempests were so equipped. For 1962, Buick introduced a new 198 cubic inch V6 engine for the lower line Special models in order to allow for a lower base price. That V6 shared many parts and dimensions with the aluminum V8 engine but featured a cast iron block. Oldsmobile introduced a turbocharged version of the 215 V8 in mid 1962 for a special performance version of the F 85/Cutlass called the Jetfire. This engine was among the first production turbocharged engines ever offered in a passenger car, the other being the Chevrolet Corvair's turbocharged flat six engine introduced simultaneously for the Monza Spyder. The Olds Jetfire turbocharged V8 featured a four barrel, 10.25 to 1 compression and was rated at 215 horsepower one horsepower per cubic inch. The Pontiac Tempest came standard with a 195 cubic inch slant four cylinder engine then the only U. S. built passenger car with such an engine. The Tempest four was really created from half a 389 cubic inch V8 block used in the standard Pontiacs. This engine, available with one and four barrel carburetion offered horsepower ratings ranging from 110 to 166. The Tempest also used a rear transmission, or transaxle to permit four wheel independent suspension, a flat floor, eliminating the driveshaft hump, for improved interior space, while the Buick Special and Olds F 85 used a conventional front engine/front transmission drivetrain, albeit, with a two piece driveshaft. The Tempest also used an independent rear swing axle suspension similar to the rear engine Chevy Corvair while the Buick and Olds compacts featured a conventional rear coil spring suspension. For 1963, Pontiac replaced the Buick sourced 215 aluminum V8 with a Pontiac built 336 cubic inch V8 as the top power option for the Tempest. No one seems to know why the 326 of 1963 was called a 326, because the true displacement was 336. This 326 was based on the big Pontiac's 389 V8 and shared many of the larger engine's dimensions and components with horsepower ratings of 260 and 280. The '63 326 Tempest/LeMans served as a testbed for the 389 powered 1964 GTO that would be based on a larger and more conventionally engineered Tempest introduced the following year. Motor Trend magazine named the Corvair as its 1960 Car of the Year, Tempest as 1961's Car of the Year, and the V6 Special received the award in 1962.
Бірінші Y платформасының соңы
1964 жылғы модель үшін Buick, Olds және Pontiac Y корпусының үлкен компакт автомобильдерінің әрқайсысы Chevrolet Chevelle-мен ортақ болатын A Body деп аталатын үлкен орта өлшемді платформамен алмастырылды. Үлкен компакттан орта өлшемді платформаға көшумен, Темпесттің төрт цилиндрлі қозғалтқышы мен трансмиссиясы, алюминий блогы бар V8 (оның құралы Англияның Rover компаниясына сатылды, ол Rover P5B және Range Rover сияқты модельдерде Rover V8 ретінде сәтті пайдаланды) және Olds Jetfire-дің сол V8 қозғалтқышының турбокомпрессорлы нұсқасы сияқты көптеген «жаңашылдық» мүмкіндіктер тоқтатылды. Сонымен қатар, Y корпусы автомобильдерінде қолданылған біртұтас корпус конструкциясы A корпусы үшін дәстүрлі корпус-рама конструкциясымен ауыстырылды. Buick V6 қозғалтқышы сақталды және 225 куб дюймға дейін ұлғайтылды, ал негізгі қозғалтқыш 3,8 литрлік немесе 231 куб дюймдық көлеммен көп жылдар бойы өндірісте болды. Алюминий V8 қозғалтқышы Buick Special/Skylark үшін 300 куб дюймдық, ал Oldsmobile F 85/Cutlass үшін 330 куб дюймдық құйма темір блогы бар V8 қозғалтқыштарымен ауыстырылды, ал Pontiac өзінің 326 куб дюймдық V8 қозғалтқышын '64 Tempest/LeMans желісіне көшірді, сонымен қатар негізгі қозғалтқышты төрт цилиндрден 215 куб дюймдық тік алты цилиндрлі қозғалтқышқа ауыстырды.