Кіріспе
Қылмыс жасау немесе дене жою әдісі. Цемент аяқ киім, бетон аяқ киім немесе Чикаго пальтосы – әдетте мафия немесе бандалар сияқты қылмыскерлермен байланысты қылмыс жасау немесе дене жою тәсілі. Бұл құрбанды, тірі немесе өлген күйінде, бетонмен салмақтап, денесі табылмайды деген үмітпен суға тастауды қамтиды. АҚШ-та бұл термин қылмыскерлердің өліммен қорқытуын білдіретін сылқымдау эвфемизмге айналған. Көркем әдебиетте жиі кездесетін болғанымен, нақты өмірдегі бір ғана жағдай расталған. Цемент аяқ киім жасау үшін алдымен құрбанды байлап, оны әрекетсіз қалдыру немесе өлтіру қажет, содан кейін әрбір аяқты шелекке немесе қорапқа салып, ылғал бетонмен (цемент ұнтағы, тас, су және құм қоспасы) немесе тіпті тек цемент ұнтағы мен сумен толтырады. Әдетте, фильмдер мен романдарда құрбан бетон қатаюын көріп, азапты және драмалық жағдайды күшейтеді. Бетон қатып қалғаннан кейін, құрбанды өзенге, көлге немесе мұхитқа тастайды.
Cement shoes, concrete shoes, or Chicago overcoat is a method of murder or body disposal, usually associated with criminals such as the Mafia or gangs. It involves weighing down the victim, who may be dead or alive, with concrete and throwing them into water in the hope the body will never be found. In the US, the term has become a tongue in cheek euphemism for a threat of death by criminals. While a common trope in fiction, only one real life case has ever been authenticated. Cement shoes involve first binding, incapacitating or killing the victim and then placing each foot into a bucket or box, which is then filled with wet concrete (a mixture of cement powder, rock, water and sand), or even simply cement powder and water. Typically in films and novels, the victim is still alive as they watch the concrete harden, heightening the torture and drama. After the concrete sets, the victim is thrown into a body of water such as a river, lake or the ocean.
Нақты оқиғалар
Голливудтың "Күмектегі әйел" сияқты фильмдерінде және Э. Л. Докторовдың "Билли Батгейт" сияқты кітаптарында тақырып болғанымен, мұндай қиын және көп уақытты талап ететін өлім жазасы әдісінің тиімділігі күмәнді болып қалды. 2016 жылдың мамыр айында "цемент аяқ киім" туралы алғашқы және жалғыз құжатталған жағдай тіркелді. Бруклиндегі бандит Питер Мартинестің денесі, 28 жаста, көшеде Пити Крэк деп танымал, Бруклиндегі Манхэттен жағажайынан табылды. Басы скотчпен оралған, өлімнің тікелей себебі осы болды. Оның аяқтары мен тізе саяғы бес галлондық шелекке құйылған бетонмен қапталған. Денесі бетонға ауа кіргендіктен жағаға дейін жетті, себебі оны теңізге лақтырғанға дейін кептіруге жеткілікті уақыт берілмеген. Мәйітті тастау үшін бетон салмақ ретінде пайдаланылған. 1941 жылы Филадельфиялық рэкетші Джонни Гудманның денесі Нью-Джерсидегі өзеннен рак балықшысымен бетон блогымен ауырлатылып табылған. Сондай-ақ, контрабандашы Рокко Перри 1944 жылы цемент аяқ киіммен жабдықталып, Гамильтон портына лақтырылып өлтірілген деген болжам бар. Француз армиясы Алжир соғысы кезінде "өлім рейстері" деп аталатын жерде өлтірілген алжирліктерге цемент аяқ киім қолданған деген мәлімдеме бар. Жәбірленушілерді генерал Марсель Бигеардтың атымен, бұл процедураны бұйырған деп саналатын "Бигеардты креветка" деп атаған. Бигеард құрбандарының аяқтарын ыдысқа салып, оған тез кебуге арналған цемент құйып, тікұшақтың үстінен теңізге лақтырып жіберген, деді 1957 жылы Алжирдегі француз полициясының бас хатшысы және соғыста азаптаудың белгілі қарсыласы Пол Тейтген.