Кіріспе
1912 жылдан 1948 жылға дейін Олимпиада ойындарының бағдарламасына енген өнер сайыстарында 146 медаль иегері болды. Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) негізін қалаушы Пьер де Кубертен бұл өнер сайыстарын қозғалыстың ажырамас бөлігі деп есептеді және ежелгі Олимпиада ойындарының толық мәнін қайтару үшін қажет деп білді. Журналистика профессоры Ричард Стэнтонның сөзіне сүйенсек, 1912 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дейін олардың өткізілмеуі Кубертеннің «жаңа және нәзік қозғалысының назарын бөлуге ниетін білдірмеуінен» туындаған. Өнер сайыстары бастапқыда 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қосылуы жоспарланған, бірақ 1906 жылы Везувий тауының атқылауынан кейін Римнен Лондонға ауысқандықтан кейінге шегерілді. 1924 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қарай олар халықаралық деңгейде маңызды болып саналды және «өнерді түгелдей танымал етуде маңызды кезең» болуы мүмкін еді. Алғашқы үш рет өткізілген өнер сайыстары бес негізгі санатқа бөлінді: сәулет, әдебиет, музыка, сурет және мүсін. 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын ұйымдастыру комитеті қатысуды арттыру мақсатында оларды кіші топтарға бөлді. Бұл стратегия сәтті болғанымен, 1932 жылғы жазғы Олимпиада ойындары осы кіші топтардың бірнешеуін жойды, нәтижесінде кең санаттардағы өтініштер азайды. 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Германия үкіметі бағдарламаға кинофестивальді қосуды ұсынды, бірақ бұл ұсыныс қабылданбады. 1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында соңғы рет өткеннен кейін өнер сайыстары Олимпиада бағдарламасынан алынып тасталды. 1952 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын ұйымдастырушылар логистикалық себептермен оларды қосуға қарсы болды, өйткені бұл іс-шара үшін халықаралық қауымдастық болмағандықтан, барлық ұйымдастыру жұмысы жергілікті ұйымдастыру комитетінің мойнына жүктеледі. Іс-шараның кәсібилігі туралы да алаңдаушылықтар туды, өйткені тек әуесқойлар ғана спорттық турнирлерге қатысуға рұқсат етілді, сондай-ақ 1928 жылдан бері суретшілерге Ойындар барысында өздерінің туындыларын сатуға рұқсат берілгендіктен, сайыстардың коммерциялық сипаты артып келеді. 1952 жылы Ойындармен бірге өнер фестивалі мен көрмесі өткізілді, бұл дәстүр барлық келесі жазғы Олимпиада ойындарында сақталды. ХОК өзінің деректер базасында Олимпиада өнер сайыстарындағы жүлдегерлерді тіркемейді, сондықтан жүлдегерлер туралы ақпарат тек бастапқы Олимпиада есептерінде ғана ресми түрде сақталады. Қазылар әр санат бойынша бірінші, екінші және үшінші орындарды міндетті түрде беруге міндетті емес еді, сондықтан кейбір жарыстарда осы орындарда жүлдегерлер жоқ. Қатысушылар бірнеше туынды ұсынуға рұқсат етілгендіктен, суретшілер бір жарыста бірнеше жүлде жеңіп алуы мүмкін еді, мысалы, Швейцарияның Алекс Диггельман 1948 жылғы басылымның графикалық өнер санатында. Диггельманн өнер сайыстарында алған жүлделер саны бойынша үш рет әдебиетте екінші орын алған Данияның Йозеф Петерсенмен тең. Люксембургтің Жан Жакоби 1924 және 1928 жылдары сурет салудан екі алтын медальді жеңген жалғыз адам. 146 медаль иегерінің 11-і әйелдер, ал алтын медальді тек фин жазушысы Аале Тинни жеңіп алды. Германия ең табысты ел болды, ол сегіз алтын, жеті күміс және тоғыз қола медальді жеңіп алды, бірақ олардың бірін француз Кубертен өзі жеңіп алды. Ол «Спортқа ода» атты өлеңін Джордж Хород және Мартин Эшбах псевдонимдерімен, бірлескен туынды сияқты ұсынды және 1912 жылғы әдебиет санатында бірінші орынды иеленді. Бастапқы есепте бұл медаль Германияға тиесілі деп көрсетілген. Екі спортшы, Уолтер В. Винанс және Альфред Хайос, спорттық және өнер сайыстарында медальдар жеңіп алды.
There were 146 medalists in the art competitions that were part of the Olympic Games from 1912 until 1948. These art competitions were considered an integral part of the movement by International Olympic Committee (IOC) founder Pierre de Coubertin and necessary to recapture the complete essence of the Ancient Olympic Games. Their absence before the 1912 Summer Olympics, according to journalism professor Richard Stanton, stems from Coubertin "not wanting to fragment the focus of his new and fragile movement". Art competitions were originally planned for inclusion in the 1908 Summer Olympics but were delayed after that edition's change in venue from Rome to London following the 1906 eruption of Mount Vesuvius. By the 1924 Summer Olympics they had grown to be considered internationally relevant and potentially "a milestone in advancing public awareness of art as a whole". During their first three appearances, the art competitions were grouped into five broad categories: architecture, literature, music, painting, and sculpture. The Dutch Organizing Committee for the 1928 Summer Olympics split these into subcategories in the hopes of increasing participation. Although it was a successful strategy, the 1932 Summer Olympics eliminated several of these subcategories, which led to fewer entries in the broader categories. For the 1936 Summer Olympics, the German government proposed the addition of a film contest to the program, which was rejected. Following a final appearance at the 1948 Summer Olympics, art competitions were removed from the Olympic program. Planners of the 1952 Summer Olympics opposed their inclusion on logistical grounds, claiming that the lack of an international association for the event meant that the entire onus of facilitation was placed on the local organizing committee. Concerns were also raised about the professionalism of the event, since only amateurs were allowed to participate in the sporting tournaments, and the growing commercialization of the competitions, as artists had been permitted to sell their submissions during the course of the Games since 1928. In 1952 an art festival and exhibition was held concurrent with the Games, a tradition that has been maintained in all subsequent Summer Olympics. The IOC does not track medalists in Olympic art competitions in its database and thus the prize winners are only officially recorded in the original Olympic reports. Judges were not required to distribute first, second, and third place awards for every category, and thus certain events lack medalists in these placements. Since participants were allowed multiple submissions, it was also possible for artists to win more than one in a single event, as Alex Diggelmann of Switzerland did in the graphic arts category of the 1948 edition. Diggelmann is tied with Denmark's Josef Petersen, who won second prize three times in literature, for the number of medals captured in the art competitions. Luxembourg's Jean Jacoby is the only individual to win two gold medals, doing so in painting in 1924 and 1928. Of the 146 medalists, 11 were women and only Finnish author Aale Tynni was awarded gold. Germany was the most successful nation, with eight gold, seven silver, and nine bronze medals, although one was won by Coubertin himself, a Frenchman. He submitted his poem Ode to Sport under the pseudonyms Georges Hohrod and Martin Eschbach, as if it were a joint entry, and won first prize in the 1912 literature category. The original report credits this medal to Germany. Two individuals, Walter W. Winans and Alfréd Hajós, won medals in both athletic and art competitions.
Аралас сәулет, сәулет жобалары
+Олимпиадалық медаль иегерлері, аралас архитектура, архитектуралық жобаларОйындарАлтынКүмісҚола1928 АмстердамАмстердамдағы Олимпиадалық стадионОльеруптегі бассейніВерсальдегі стадион1932 Лос-Анджелес"Торов циркі" жобасы, Нью-Хейвен, КоннектикутПейне Уитни гимназиясының жобасыБреслау спорт паркіндегі "Schlesierkampfbahn" жобасы1936 БерлинШаңғы стадионыРейх спорт алаңыВенадағы спорт орталығы1948 ЛондонКобенцдегі шаңғы секіргіш құрылысыКаринтиядағы су спорты орталығыГетеборг үшін моншалар және спорт залы
Қалалық жоспарлау
+Ауданды жоспарлаудағы Олимпиада жүлдегерлеріОйындарАлтын КүмісҚола1928 АмстердамНюрнберг стадионыВерсальдегі стадионГамбургтегі қалалық саябақ1932 Лос-АнджелесЛиверпуль қаласы үшін стадион және спорттық-сауықтыру орталығының жобасыСтадион және қоғамдық саябақтың жобасы"Марафон саябағы" жобасы1936 БерлинРейх спорт алаңыБруклиндегі теңіз жағалау паркіКельндегі қалалық жоспарлау және спорт орталығы1948 ЛондонФинляндияның Варкаус қаласындағы жеңіл атлетика орталығы. Швейцарияның федералды спорт және гимнастика оқу орталығыФинляндияның Кеми қаласындағы атлетика орталығы.
Оркестрлік композициялар
+Олимпиадалық медаль иегерлері оркестрге арналған шығармаларОйындарАлтынКүмісҚола1928 АмстердамМарапатталған ешкім жоқМарапатталған ешкім жоқСимфония №2 "Геллас"1936 БерлинОлимпиадалық салтанатты музыкаЖеңімпазТаулық сюита1948 ЛондонОлимпиадалық симфонияАң ауы КархунпийнтиВигер