Индияны бөлудегі ақсүйек Радклиф: Өмір және қызметі
Cyril Radcliffe, 1st Viscount Radcliffe
Сирил Радклифф (1899-1977) – британдық заңгер, Үндістанның бөлінісіндегі рөлімен танымал. Уорик университетінің алғашқы канцлері болды. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық виконт (1894–1972)
British Viscount (1894–1972)
Сирил Джон Рэдклифф, 1-ші виконт Рэдклифф (30 наурыз 1899 – 1 сәуір 1977) – британдық заңгер және құқық лорды, ең белгілісі Үндістанның бөлінуіне қатысқандығымен танымал. Ол 1965 жылдан 1977 жылға дейін Уорвик университетінің алғашқы канцлері болды.
Cyril John Radcliffe, 1st Viscount Radcliffe, (30 March 1899 – 1 April 1977) was a British lawyer and Law Lord best known for his role in the Partition of India. He served as the first chancellor of the University of Warwick from its foundation in 1965 to 1977.
Түп-басқасы, білімі және алғашқы мансабы
Рэдклиф Уэльстегі Денбигширдің Лланичан қаласында әскери капитанның ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасының әкесі 1890-1891 жылдар аралығында Заң қоғамының президенті болған. Рэдклиф Хейлибери колледжінде білім алды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа шақырылды, бірақ нашар көру қабілеті салдарынан қызмет ету мүмкіндіктері шектелді, сондықтан ол Еңбек корпусына жіберілді. Соғыстан кейін Оксфордтың Нью-колледжінде стипендиямен оқыды және 1921 жылы literae humaniores саласында үздік нәтиже көрсетті. 1922 жылы Оксфордтағы All Souls College-дегі сыйлық стипендиясына ие болды. 1923 жылы Элдон заң стипендиясын жеңіп алды. 1924 жылы Инер Темплде адвокаттыққа қабылданды және кейін Роллздің шебері болған Уилфред Гриннің кеңсесіне қосылды. Ол Канцелярия сотында жұмыс істеді және 1935 жылы Корольдің кеңесшісі қызметіне тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Рэдклифф Ақпарат министрлігіне қосылып, 1941 жылы оның бас директоры болды, онда министр Брендан Брэккенмен тығыз байланыста жұмыс істеді. 1944 жылы Британ империясы орденінің кавалер-командоры (KBE) атағымен марапатталды. 1945 жылы адвокаттық практикасына қайта оралды.
Radcliffe was born in Llanychan, Denbighshire, Wales, the son of an army captain. His maternal grandfather was President of the Law Society between 1890 and 1891. Radcliffe was educated at Haileybury College. He was conscripted in World War I but his poor eyesight limited the options for service so he was allocated to the Labour Corps. After the War, he attended New College, Oxford as a scholar, and took a first in literae humaniores in 1921. In 1922 he was elected to a prize fellowship at All Souls College, Oxford. He won the Eldon Law Scholarship in 1923. He was called to the bar by the Inner Temple in 1924, and joined the chambers of Wilfred Greene, later the Master of the Rolls. He practised at the Chancery bar, and was appointed a King's Counsel in 1935. During World War II, Radcliffe joined the Ministry of Information becoming its Director General by 1941, where he worked closely with the Minister Brendan Bracken. In 1944 he was made a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE). He returned to the bar in 1945.
Үнді шекара комитеттері
Париждің шығысына ешқашан бармаған Радклифке Үндістанның тәуелсіздік туралы заңын қабылдағанда құрылған екі шекара комитетінің төрағалығы тапсырылды. Радклифке Пакистан мен Үндістанның жаңа мемлекеттерінің шекараларын салу міндеті жүктелді, осылайша мүмкіндігінше көптеген сикхтер мен индуистерді Үндістанда, ал мұсылмандарды Пакистанда қалдыру қажет болды. Оған бұл жұмысты аяқтауға бар болғаны 5 апта берілді. Радклифтің күш-жігері салдарынан, шамамен жеті миллионнан әр жақтан барлығы 14 миллионға жуық адам жаңа шекаралардың өзін "бұрыс" елде қалдырғанын білген соң, шекарадан қашып өтті. Тәуелсіздік алғаннан кейін болған зорлық-зомбылықта, бөлініске байланысты немесе оған себеп болған адам шығынының саны бірнеше жүз мыңнан екі миллионға дейін бағаланады. "Өлім-жітімдер саны әлі де даулы, көрсеткіштер 200 мыңнан 2 миллионға дейін жетеді." Ақын У.Х. Оуден 1966 жылғы "Бөлініс" өлеңінде Радклифтің Үндістан мен Пакистанның бөлінуіне қатысқан рөлін атап өтті.
Radcliffe, a man who had never been east of Paris, was given the chairmanship of the two boundary committees set up with the passing of the Indian Independence Act. Radcliffe was given the task of drawing the borders for the new nations of Pakistan and India in a way that would leave as many Sikhs and Hindus in India and Muslims in Pakistan as possible. He was given only 5 weeks to complete the job. Radcliffe's efforts saw some 14 million people – roughly seven million from each side – flee across the border when they discovered the new boundaries left them in the "wrong" country. In the violence that ensued after independence, estimates of loss of life accompanying or preceding the partition vary between several hundred thousand and two million,efn|"The death toll remains disputed with figures ranging from 200,000 to 2 million. "</blockquote>The poet W. H. Auden referred to Radcliffe's role in the partition of India and Pakistan in his 1966 poem "Partition".
Кейінгі мансап
1949 жылы Радклифке кезекті апелляциялық лордтығы берілді, ол Таяу кеңеске ант берді және Ланкастер графтығындағы Вернет бароны Радклифтің өмірлік пэрі ретінде тағайындалды. Ерекше жағдай, ол бұрын судья болған емес. 1940-1950 жылдары заңдық міндеттерімен қатар көптеген қоғамдық сауалдарды жүргізді және өмірінің соңына дейін көптеген сенімділік, басшылық және төрағалық лауазымдарды атқаруын жалғастырды. Ол 1948 жылы Британдық кино институтының болашағын зерттеу комитетіне төрағалық етті, оның ұсыныстары соғыстан кейінгі кезеңде BFI-дің жаңартылуына әкелді. 1957 жылдан бастап ол ақша-кредит жүйесінің жұмысын зерттеу үшін шақырылған Радклиф комитетінің төрағасы болды. Комитет "Радклиф есебі" деп белгілі болған есепті жариялады, онда ақша-кредит саясатын жүргізу тәсілдерін реформалау ұсынылған. Ол сонымен қатар көпшілік алдында жиі сөйлейтін және көптеген кітаптар жазған: 1951 жылы ол BBC Reith лекциясын оқыды – демократиялық қоғамның ерекшеліктерін зерттеген және билік пен құқық билігінің күмәнді ұғымдарын қарастырған жеті бағдарламадан тұратын серия. 1963 жылы Оксфорд университетінде Маунтстуарт Элфинстон туралы Романс лекциясын оқыды. 1962 жылы ол Уорик графтығындағы Хэмптон Люсидің виконты Радклиф ретінде мұрагерлік пэрі тағайындалды.
In 1949, Radcliffe was made a Lord of Appeal in Ordinary, sworn of the Privy Council, and created a life peer as Baron Radcliffe, of Werneth in the County of Lancaster. Unusually, he had not previously been a judge. In the 1940s and 1950s he chaired a string of public enquiries in addition to his legal duties and continued to hold numerous trusteeships, governorships and chairmanships right up until his death. He chaired the Committee of Enquiry into the Future of the British Film Institute (1948), whose recommendations led to the modernisation of the BFI in the post war period. From 1957 he was chairman of the Radcliffe Committee, called to enquire into the working of the monetary and credit system. The committee published a report known as the Radcliffe report which suggested reforms on how monetary policy is run. He was also a frequent public speaker and wrote numerous books: he gave the BBC Reith Lecture in 1951 – a series of seven broadcasts titled Power and the State which examined the features of democratic society, and considered the problematic notions of power and authority. He also presented the Oxford University Romanes Lecture in 1963 on Mountstuart Elphinstone. In 1962 he was made a hereditary peer as Viscount Radcliffe, of Hampton Lucy in the County of Warwick.
Жеке өмір
1939 жылы лорд Радклиф, 1-ші барон Чарнвудтың қызы және Джон Теннанттың бұрынғы әйелі Антония Мэри Робиге үйленді. 1977 жылдың сәуір айында 78 жасында қайтыс болды. Оның балалары болмады, және Радклиф виконттығы оның өлімімен тоқтатылды. 2006 жылы Линкольн Инніндегі Chancery адвокаттары кеңселерінің екі тобы бірігіп, "Радклифф кеңселері" деген атты қабылдады.
Lord Radcliffe married Antonia Mary Roby, daughter of Godfrey Benson, 1st Baron Charnwood and former wife of John Tennant, in 1939. He died in April 1977, aged 78. He had no issue and the viscountcy of Radcliffe became extinct on his death. In 2006, two sets of Chancery barristers' chambers in Lincoln's Inn merged and adopted the name "Radcliffe Chambers".