Жunction Boulevard станциясы: Нью-Йорк метрополитенінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Нью-Йорк метро станциясы Квинс ауданындағы Джункшн бульвары станциясы (бастапқыда Джункшн авеню станциясы) – Нью-Йорк метросының IRT Флашинг желісіндегі экспресс станциясы, Корона қаласында Джункшн бульвары мен Рузвельт авенюлерінің қиылысында орналасқан. Бұл станцияда 7 поез барлық уақытта тоқтайды, сондай-ақ жұмыстың ең қарбалас сағаттарында <7> экспресс бағыты бойынша да қызмет көрсетеді.

Ерте тарих

1913 жылғы екі келісімшартқа сәйкес, Бруклинде, Куинсте және Бронксте жаңа желілер салу үшін Интербороу жылдам транзит компаниясы (IRT) және Бруклин жылдам транзит компаниясы (BRT; кейін Бруклин–Манхэттен транзит корпорациясы, немесе BMT) тартылды. Куинс Бруклин мен Бронксқа қарағанда аз IRT және BRT желілерін алды, себебі қаланың Қоғамдық қызмет комиссиясы (PSC) Квинс салыстырмалы түрде дамымағандықтан, ең алдымен басқа екі округтегі метроның тығыздығын азайтуды қалады. IRT Флашинг желісі Астория желісімен бірге округтегі екі келісімшарт желісінің бірі болуы тиіс еді; ол Флашинг пен Лонг-Айленд-Ситиді, Куинстің ең ежелгі елді мекендерін, Стэнвей туннелі арқылы Манхэттенмен байланыстыратын еді. Желінің көп бөлігі 1910 жылдардың басында салынғанда, маршруттың көп бөлігі дамытылмаған жерлерден өтті, ал Рузвельт даңғылы әлі салынбаған еді. Аудандық көшбасшылар Куинсте дамуға мүмкіндік беру үшін көбірек келісімшарт желілерін салуға шақырып, үгіт жүргізді. Бұл жер үсті станциясы 1917 жылдың 21 сәуірінде Флашинг желісінің бұрынғы шығыс терминалы Квинсборо Плазадан Альбуртис Авенюіне (қазіргі 103-ші көше–Корона Плаза) дейін кеңейтілгенінің бөлігі ретінде Джункшн Авеню деп ашылды. Ол Бруклин–Манхэттен транзит корпорациясының құрамына кірді, бірақ IRT өлшемдерінде шаттлдармен қызмет көрсетілді, ал екі компания келісімшарттардың талаптарына сәйкес Флашинг және Астория желілерін бірлесіп пайдаланды. Станция 1940 жылы Джункшн Бульвар деп қайта аталды.

Кейінгі жылдар

Қалалық әкімдік 1940 жылғы 12 маусымда IRT операцияларын өз қарамағына алды. IRT бағыттары 1948 жылы нөмірленді, бұл «R типі» вагондарының енгізілуімен байланысты болды, оларда әр бағыт үшін нөмірленген табельдері бар маршрут белгілері болды. Таймс-скверден Флашингке дейінгі бағыт 7-бағыт деп аталды. 1949 жылғы 17 қазанда БМТ/IRT Флашинг желісін бірлесіп пайдалану тоқтатылды және желі IRT-нің жауапкершілігіне өтті. BMT/IRT екі бағыттық қызметі аяқталғаннан кейін Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы Флашинг желісінің платформалары 11 IRT вагонының ұзындығына дейін ұзартылатынын хабарлады; бұрын платформаларға тек тоғыз 51 футтық IRT вагоны сыйып тұрды. Станцияның платформалары 1955–1956 жылдары 11 вагонды қабылдау үшін кеңейтілді. Алайда, 7-бағыттағы пойыз 1962 жылға дейін 9 вагондан тұра берді, содан кейін 10 вагондарға дейін ұзартылды. 1964 жылы Нью-Йоркте өткен Дүниежүзілік көрменің ашылуымен бірге пойыздың ұзындығы 11 вагондарға дейін артты. 1981 жылы Метрополитен көлік басқармасы станцияны метро жүйесіндегі ең нашар күйдегі 69 станцияның тізіміне енгізді. Junction Boulevard станциясын күрделі жөндеуге қаржыландыру MTA-ның 1980–1984 жылдарға арналған капиталдық жоспарының аясында жүзеге асырылды. MTA 1983 жылғы қазанда Қалалық жаппай көлік басқармасынан 106 миллион доллар көлемінде грант алды; гранттың көп бөлігі он бір станцияны, соның ішінде Junction Boulevard-ты жөндеуге жұмсалды. Екі сыртқы жергілікті жолдар толық уақытты 7-бағыттық жергілікті қызметке пайдаланылады, ал ортаңғы экспресс жолы сағаттардағы қозғалыс бағытына сәйкес <7> экспресс қызметіне пайдаланылады. Бұл турникеттер жер астына жетеді және батысқа қарай (теміржолдың оңтүстігіне) әр платформаға бір баспалдақпен көтеріледі. Бұл станция 2007 жылы 6 миллион доллар жұмсалып, мүгедектерге қолжетімді болды. Станция орналасқан қиылыстың солтүстік-шығыс бұрышынан бір лифт платформалардың үстіндегі жабық эстакадаға дейін көтеріледі, ал эстакадада аралық аялдама бар. Эстакадада екі HEET турникеті және MetroCard жүгірген кезде автоматты түрде ашылатын қақпа бар. Ішінде екі лифт платформаға түседі, әрқайсысы бір-бір платформаға. Бұрын қақпаны ашу үшін «AutoGate» жеңілдік MetroCard картасы қажет болды. Төтенше жағдайға арналған баспалдақ Манхэттен бағытындағы платформаға түседі, ал қызметкерлерге арналған бөлме эстакаданың Флашинг бағытындағы жағында орналасқан.

The city government took over the IRT's operations on June 12, 1940. The IRT routes were given numbered designations in 1948 with the introduction of "R type" rolling stock, which contained rollsigns with numbered designations for each service. The route from Times Square to Flushing became known as the 7. On October 17, 1949, the joint BMT/IRT operation of the Flushing Line ended, and the line became the responsibility of the IRT. After the end of BMT/IRT dual service, the New York City Board of Transportation announced that the Flushing Line platforms would be lengthened to 11 IRT car lengths; the platforms were only able to fit nine 51 foot long IRT cars beforehand. The platforms at the station were extended in 1955–1956 to accommodate 11 car trains. However, nine car trains continued to run on the 7 route until 1962, when they were extended to ten cars. With the opening of the 1964 New York World's Fair, trains were lengthened to eleven cars. In 1981, the Metropolitan Transportation Authority listed the station among the 69 most deteriorated stations in the subway system. A renovation of the Junction Boulevard station was funded as part of the MTA's 1980–1984 capital plan. The MTA received a $106 million grant from the Urban Mass Transit Administration in October 1983; most of the grant would fund the renovation of eleven stations, including Junction Boulevard. The two outer local tracks are used by the full time 7 local service while the middle express track is used by the rush hour peak direction <7> express service. These turnstile banks lead to a crossunder and has a single staircase going up to each platform towards the west (railroad south) end. This station was made ADA accessible in 2007, at the cost of $6 million. From the northeast corner of the intersection this station is located at, a single elevator goes up to an enclosed overpass above the platforms with an intermediate stop at the mezzanine. The overpass has two HEET turnstiles and a gate that is automatically opened when a MetroCard is swiped at either turnstile. Inside, two elevators go down to the platforms, one for each. Previously, an "AutoGate" Reduced fare MetroCard was required to open the gate. An emergency staircase goes down to the Manhattan bound platform and an employee facility is on the Flushing bound end of the overpass.