Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Махараштра штатының жағалауындағы арал, Үндістан.
Island off the coast of Maharashtra, India
Сальсет аралы (порт. Salsete, Махараштри Конкани: साष्टी, sāṣṭī, Sashti) – Махараштра штатының Конкан бөлігінде, Үндістанның батыс жағалауында орналасқан арал. Әкімшілік тұрғыдан Үлкен Мумбай (Үлкен Бомбей) деп белгілі, Мумбай қалалық ауданы, Мира-Бхайандер және Тане ауданының бір бөлігі оның құрамына кіреді, бұл оны тығыз халықтанған және әлемдегі ең тығыз бекілген аралдардың біріне айналдырады. Аралда 20 миллионнан астам адам тұрады.
Salsette Island (Portuguese: Salsete, Maharashtri Konkani: साष्टी, sāṣṭī, Sashti) is an island in Konkan division of the state of Maharashtra, along India's west coast. Administratively known as Greater Mumbai (Greater Bombay), the Mumbai Suburban district, Mira Bhayander and a portion of Thane district lie within it, making it very populous and one of the most densely populated islands in the world. It has a population of more than 20 million inhabitants living on an area of about .
Орналасқан жері
Салсетті солтүстігінде Васай ағысымен, солтүстік-шығысында Ульхас өзенімен, шығысында Тане ағысымен және Мумбай портымен, оңтүстігінде және батысында Араб теңізімен шектеседі. 19-шы және 20-шы ғасырларда жерді қайта жарату арқылы біріктірілген Мумбайдың алғашқы жеті аралы қазір әлдеқайда үлкен Салсетті аралының оңтүстікке қарай сүйірілген түбегін құрайды. Бұрын Салсеттің оңтүстік-шығысында орналасқан Тромбей аралының көп бөлігі арасындағы батпақтарды қайта жарату нәтижесінде бүгінде Салсеттің бір бөлігі болып табылады. Аралында Боривали ұлттық паркі, сондай-ақ Санжай Ганди ұлттық паркі орналасқан. Тане қаласы солтүстік-шығыс бұрышында, Тане ағысында жатыр, ал Мумбайдың батыс қалашықтары Баяндардан солтүстік-батыс бұрышынан Бандраға дейін созылып, Мумбай қаласы ауданынан бұрынғы батыс жағында орналасқан. Ал Танеден Курлаға дейін созылған Мумбайдың шығыс қалашықтары аралдың шығыс жартысында жатыр. Екі қалашықтың арасын Боривали ұлттық паркі Андхеридегі Повай ауданына дейін бөліп тұрады. Саяси тұрғыдан Мумбай қалалық ауданы Махим мен Сионның оңтүстігіндегі түбекті қамтиды, ал бастапқы аралдың көп бөлігі Мумбай қалалық ауданының құрамына кіреді. Солтүстік бөлігі Тане ауданының құрамында, ол Тане ағысы арқылы материкке дейін созылады.
Salsette is bounded on the north by Vasai Creek, on the northeast by the Ulhas River, on the east by Thane Creek and Mumbai Harbour, and on the south and west by the Arabian Sea. The original seven islands of Mumbai, which were merged by land reclamation during the 19th and early 20th centuries to form the city of Mumbai, are now practically a southward protruding peninsula of the much larger Salsette Island. The island of Trombay that was to the southeast of Salsette is today part of Salsette as much of the intervening swamps have been reclaimed. It contains Borivali National Park, also known as Sanjay Gandhi National Park. The city of Thane is at the northeastern corner, on Thane Creek, while the western suburbs of Mumbai which stretches from Bhayandar in the northwest corner to Bandra which lies just before the Mumbai City district lies on its western side while the eastern suburbs of Mumbai that stretches from Thane to Kurla lies on the eastern half of the island. Both suburbs are separated by the Borivali National Park till the neighbourhood of Powai in Andheri. Politically, the Mumbai City district covers the peninsula south of Mahim and Sion while most of the original island constitutes the Mumbai Suburban district. The northern portion lies within Thane district, which extends across Thane creeks onto the mainland.
Тарих
Сасашти (сонымен қатар Сашти деп қысқартылған) сөзі Махараштри Конкани тілінде "алпыс алты" дегенді білдіреді, бұл аралдағы бастапқы "алпыс алты ауылға" сілтеме жасайды. Бұл жерде (Агри, Кунби) шаруалар, ауыл шаруашылығымен айналысушылар, (Бхандари) тодди-тапшылар, (Сутар, Мали) қолөнершілер және (Колис) балықшылар тұрған. Олар 55 жылы Мәсіхтің шәкірті Бартоломей елшісінің солтүстік Конкан аймағына келгенімен байланысты христиан дінін қабылдады. Кейіннен оларды Үндістандағы Латын шіркеуіне төрт діни орден – доминикан, францискан, августин және иезуиттер – 15 ғасырда португалдықтармен бірге әкелді. Салсеттің алғашқы тұрғындары – Бомбейдің шығыс үнді католиктері, Агрис және Колис. Аралда 109 буддалық үңгірлер, оның ішінде Канхеридегілер табылды, олар 2 ғасырдың соңына жатады. Салсетті бірден кейін біреуі биледі, соңғылары Силхаралар және кейін Маратхалар болды. 1343 жылы аралдар Гужарат сұлтанына қосылды. 1534 жылы португалдық империя Сұлтан Бахадур Шахтан аралдарды тартып алды. Сашти португалдық Үндістанның солтүстік провинциясының бөлігіне айналды, ол Бассейн шығанағының солтүстік жағалауындағы Васайдан (Бассейн) басқарылды. Ол 25 қазан 1535 жылдан 1548 жылға дейін зерттеуші Диого Родригеске жалға берілді. 1554 жылы аралдар атақты дәрігер, ботаник және "Индияның қарапайым дәрілері мен медициналық мәселелері туралы" еңбегінің авторы Гарсия де Ортаға берілді. Португалдықтар Салсетте аралында тоғыз шіркеу салдырды: Нирмал (1557), Носса Сеньора дос Ремедиос (1557), Сандор (1566), Агаши (1568), Нандакал (1573), Папди (1574), Пэле (1595), Маникпур (1606) және Носса Сеньора дас Мерсе (1606). Бандрадағы Сент-Эндрюс шіркеуі мен Маунт-Сент-Мария шіркеуі, Мазагаондағы Крест алаңындағы Крест, Глория шіркеуі (1632) және Санта-Крустағы шіркеудің қалдықтары – 21 ғасырға дейін сақталған жалғыз құдайға табыну орындары. 1661 жылы Бомбей (Мумбай) аралдары Англияның Карл II-іне Екатерина де Браганцаның қалыңдықтарының бөлігі ретінде Ұлыбританияға берілді, ал Салсетт португалдықтардың қолында қалды. Чарльз II өз кезегінде 1668 жылы Бомбей аралдарын ағылшын Шығыс Үнді компаниясына жылына 10 фунт стерлингке жалға берді. Компания Мумбайдағы (Бомбей) терең порты өте қолайлы екенін анықтады және 1661 жылы халық саны 10 000-нан 1675 жылға қарай 60 000-ға дейін өсті. 1687 жылы Шығыс Үнді компаниясы штаб-пәтерін Сураттан сол жерге көшірді. 1737 жылы арал Маратхалардың зорлық-зомбылығымен басып алынды, 1739 жылға дейін Маратха күштерінің жиі шабуылдауына байланысты Дамаон, Диу және Сильвассадан басқа, Үндістанның барлық португалдық солтүстік провинциясы. Маркиз де Помбал 1750 жылдары Маратха конфедерациясының Пешва Баладжи Баджираоға Үлкен Бомбейді ресми түрде берді. Британдықтар 1774 жылы Салсетті басып алды, ал ол 1782 жылғы Салбай келісімінде Шығыс Үнді компаниясына ресми түрде берілді. 1782 жылы Бомбей провинциясының губернаторы Уильям Хорнби Бомбей аралдарын біріктіру жобасын бастады. 1845 жылы оңтүстік Бомбейдің жеті аралы бірігіп, 435 км² аумақты құрады. Бомбей аралын материкке Салсет арқылы қосу үшін 19 ғасырда теміржол виадуктары мен тас жолдар салынды. Мумбайды Салсет пен Тромбейден бөліп тұрған арналар 1803 жылы Сион тас жолымен көпірленді. Бұл тас жол салынып біткеннен кейін қолжетімділік айтарлықтай артты. Махим мен Бандра 1845 жылы Махим тас жолы арқылы қосылды. Бұл теміржолдар мен жолдар бай саудагерлерді Салсетте виллалар салуға ынталандырды. 1901 жылы Салсеттің халқы 146 993 адамға жетті және аймақ Үлкен Бомбей деп атала бастады.
The word Sasashti (also shortened to Sashti) is Maharashtri Konkani term for "sixty six", referring to the original "sixty six villages" on the island. It was inhabited by (Aagri, Kunbi) farmers, agriculturists, (Bhandaris) toddy tappers, (Sutar, Malis) artisans and (Kolis) fisherfolk who trace their conversion to Christianity back to 55 AD with the arrival of Christ's disciple, Bartholomew the Apostle, in north Konkan region. They were later converted to the Latin Church in India by four religious orders—the Dominicans, Franciscans, Augustinians & Jesuits— who arrived in the 15th century with the Portuguese. These original inhabitants of Salsette are the Bombay East Indian Catholics, the Aagris & Kolis. 109 Buddhist caves, including those at Kanheri, can be found on the island, and date from the end of the 2nd century. Salsette was ruled by a succession of Hindu kingdoms, the last of which were the Silharas and later the Marathas. In 1343, the islands were annexed by the Sultan of Guzerat. In 1534, the Portuguese empire seized the islands from Sultan Bahadur Shah. Sashti became part of the northern province of Portuguese India, which was governed from Vasai (Bassein) on the north shore of Bassein Creek. It was leased to the explorer Diogo Rodrigues from 25 October, 1535 to 1548. In 1554, the islands were handed over to Garcia de Orta, a renowned physician and botanist and the author of Colloquies on the Simples Drugs and Medical Matter of India, a seminal work on Indian Eastern medicine of its time. Nine churches were built on Salsette island by the Portuguese; Nirmal (1557), Nossa Senhora dos Remédios (1557), Sandor (1566), Agashi (1568), Nandakal (1573), Papdy (1574), Pale (1595), Manickpur (1606), and Nossa Senhora das Mercês (1606). The St Andrews Church and the Mount St Mary's Church in Bandra, the Cross at Cross Maidan, Gloria Church (1632) in Mazagaon and the remnants of a church in Santa Cruz are the sole places of worship that have survived to the 21st century. In 1661, the seven Bombay (Mumbai) islets were ceded to Britain as part of the dowry of Catherine de Braganza to Charles II of England; while Salsette remained in Portuguese hands. Charles II in turn, leased the Bombay islets to the English East India Company in 1668 for £10 per year. The company found the deep harbour at Mumbai (Bombay) eminently apposite, and the population rose from 10,000 in 1661 to 60,000 by 1675. In 1687, the East India Company transferred their headquarters there from Surat. In 1737, the island was captured by Mahratta violence, all of the Portuguese northern province in India, except Damaon, Diu & Silvassa, as it was frequently invaded by the Mahratta forces until 1739. Marquis de Pombal formally ceded what would become Greater Bombay, to Peshwa Balaji Bajirao of the Mahratta Confederacy in the 1750s. The British occupied Salsette in 1774, and it was formally ceded to the East India Company in the 1782 Treaty of Salbai. In 1782, William Hornby, then Governor of Bombay Province, initiated the project of connecting the islets of Bombay. By 1845, the seven southern islands had been connected to form South Bombay, with an area of 435 km². Railway viaducts and causeways were built in the 19th century to connect Bombay Island to the mainland via Salsette. The channels separating Mumbai from Salsette and Trombay were bridged by the Sion Causeway in 1803. Accessibility considerably increased after construction of this causeway. Mahim and Bandra were connected by the Mahim Causeway in 1845. These railway lines and roads encouraged wealthier merchants to build villas on Salsette. By 1901, the population of Salsette had increased to 146,993 and the area began to be referred to as Greater Bombay.
География
Салсеттеде тасқындық жазықтармен қоршалған төбелердің орталық массиві басым. Оның батыс жағында бірнеше кішкентай аралдар жатыр. Олардың ішінде Бандра, Хар Данда, Джуху (теңіз деңгейінен бір-екі метр ғана жоғары көтерілген ежелгі, сызықты құмдар), Версова, Марве аралы, Дхарави аралы және Рай Мурде бар. Бәрінің де төбешік ядросы және толқындармен ойылған платформалары мен құмды жағажайлары бар. Бұл аралдар 1808 жылға дейін дерлік бөлек болған. 1882 жылы Тананың ескі анықтамалығында жазылғанда, төмен су кезінде арадағы тасқындық бұғаздар арқылы жүріп осы аралдарға жетуге болар еді, қазіргі Горайдағы Дхарави аралын (Махим маңындағы шалаппен шатастырмау керек) қоспағанда, оған қайықпен жету қажет еді. Қазір бұл аралдар бөлек емес, қайта құру арқылы Салсеттеге қосылған. Ең биік нүктесі – аралдың солтүстік бөлігіндегі Боривали ұлттық паркіндегі Канхеридің (467 метр) конус тәрізді шыңы. Бұл ұлттық парк – қала шегіндегі әлемдегі ең ірі ұлттық парк.
Salsette is dominated by a central mass of hills surrounded by tidal flats. A number of much smaller islands lay on its western flank. These included Bandra, Khar Danda, Juhu (an old linear sand bar rising above sea level by just a metre or two), Versova, Marve Island, Dharavi Island and Rai Murdhe, all with a knoll core and fringing wave cut platforms and sandy beaches. These islands seem to have remained separate until as late as 1808. At the time of writing of the old Gazetteer of Thana in 1882, these islands could be reached during low tides by walking across the tidal inlets in between, except for the island of Dharavi in present day Gorai (not to be confused with the slum near Mahim), which had to be reached by a boat. These are no longer separate, being joined to Salsette via reclamation. The highest point is the conical peak of Kanheri (467 metres) in Borivali National Park on the northern reaches of the island. This national park is the world's biggest within city limits.
Геология
Арал бірнеше жарықтардың тоғысқан жерінде орналасқан. Бұл аймақты жер сілкінісіне осал етеді, оның шамасы 6 балға дейін жетеді. Аралдың көп бөлігі қара базальт тас түзілімдерінен құралған. Теңіз жағасында болғандықтан, батыс жағалауында құмды жолақ бар. Ескі Мумбаидың оңтүстік бөлігі көбінесе теңіз деңгейінде жатыр. Дегенмен, бұрынғы сайлы жерлер теңіз деңгейінен төмен орналасқан. Қаланың көп бөлігі төбелі жерлерден тұрады.
The island is at the confluence of a number of fault lines. This makes the area earthquake prone, up to a magnitude of 6. The island is mostly composed of black basalt rock. Since it is along the sea coast, it has a sandy belt on its western coast. The southern region of Old Mumbai is mostly at sea level. However, the parts which were erstwhile shallows are below sea level. Many parts of the city are hilly.
Көлдер
Аралда үш ірі көл бар: Повай көлі, Тулси көлі және Вихар көлі. Соңғы екеуі Мумбай қаласының сумен жабдықталуының бір бөлігін қамтамасыз етеді. Одан басқа көптеген кішкентай тоғандар мен көлдер де кездеседі.
There are three major lakes on the island: Powai Lake, Tulsi Lake and Vihar Lake. The latter two supply part of Mumbai's water requirements. Numerous other smaller ponds and lakes are present.
Өзендер
Мити (Махим), Поисар, Ошивара және Дахисар өзендері ұлттық саябақта басталып, Араб теңізіне құяды. Мити өзені Вихар көлінен бастау алады. Васай мен Тане бұғаздары – Ульхас өзенінің тармақтары.
The Mithi River (Mahim), Poisar River, Oshiwara River and Dahisar River originate in the national park and empty into the Arabian Sea. The Mithi River originates at Vihar Lake. Vasai and Thane creeks are estuarine distributaries of the Ulhas River.
Жағалар
Жағалаудан ішкі жерлерге қарай бірнеше тұзды немесе ащы сулы салалар созылып жатыр. Махим саласы қала мен батыстағы қала шетін бөліп тұрады. Батыс жағалауының солтүстігінде Ошивара өзені Малад (немесе Марве) саласына, ал Дахисар өзені Горай саласына құяды. Шығыс жағалауында да көптеген кішкентай салалар бар.
A number of saline or brackish creeks extend inland from the coastline. Mahim Creek separates the city from the suburbs in the west. Further north on the western coast, the Oshiwara river empties into Malad (or Marvé) Creek and the Dahisar River into Gorai Creek. The eastern waterfront also has many small creeks.
Сулы-жауынды жерлер
Салсеттің шығыс жағалауының шағын оңтүстік бөлігі Мумбай портын құрайды. Осы аймақтың солтүстігінде Севриде қоныс аударатын құстар мекендейтін, кең аумақты қорғалған ылғалды жерлер орналасқан. Аралдың солтүстік және солтүстік-батыс бөлігінде, сондай-ақ Махим өзенінің бір бөлігінде үкімет қорғауындағы батпақтар бар. Бұл батпақты аймақтар тығыз мангр ормандарын құрайды.
The small southern part of the eastern waterfront of Salsette forms Mumbai Harbour. North of this region lie vast amounts of protected wetlands at Sewree, home to migratory birds. The northern and northwestern part of the island and parts of Mahim River have government protected marshlands. These swampy regions form massive, dense mangrove forests.