Кіріспе
Повай көлі ([pəʋəiː]) – Мумбайда, Повай аңғарында орналасқан жасанды көл. Бұл жерде бұрын шатырлы үйлерден тұратын Повай ауылы болған. Повай деп аталатын қала маңындағы аудан өз атын көлмен бөліседі. Үндістанның ғылым және технология саласындағы жетекші оқу орындарының бірі – Бомбей технология институты көлдің шығыс жағында орналасқан. Тағы бір танымал институт – Ұлттық өнеркәсіптік инженерлік институты (NITIE) да көлге жақын жерде орналасқан. Көлдің барлық жағасында тұрғын үй кешендері мен сәнді қонақүйлер салынған. Осылайша, жылдар бойы көл маңындағы халық саны күрт өсті. Салынған кезде көлдің ауданы шамамен 7 км² болса, тереңдігі жағалауда шамамен (көлдің шетінде) ең терең жеріне дейін өзгерген. Повай көлінің су сапасы бірнеше рет нашарлаған. Бұрын Мумбай қаласын ауыз сумен қамтамасыз еткен көл суы ішуге жарамсыз деп жарияланды. Дегенмен, көл туристер үшін әдемі орын болып табылады.
Powai Lake (Pronunciation: [pəʋəiː]) is an artificial lake, situated in Mumbai, in the Powai valley, where a Powai village with a cluster of huts existed. The city suburb called Powai shares its name with the lake. Indian Institute of Technology Bombay, one of the premier institutions of science and technology in India, is located to the east of the lake. Another famous institution, the National Institute of Industrial Engineering (NITIE), is also located close to the lake. Housing complexes and plush hotels are developed all around the lake periphery. Population around the lake has thus substantially increased over the years. When it was built, the lake had an area of about and the depth varied from about (at the periphery) to at its deepest. The Powai Lake has gone through many stages of water quality degradation. The lake water which used to supply drinking water for Mumbai has been declared unfit to drink. The lake remains a tourist attraction.
Тарих
1799 жылы британдықтар көлді салғанға дейін, қазіргі көл орналасқан жерді жылдық жалдамаға доктор Скоттқа жалға берген. Ол 1816 жылы қайтыс болғаннан кейін, үкімет 1826 жылы иелікті өз бақылауына алып, Батыс Үндістанның Ауыл шаруашылығы және Бау-бақша қоғамының вице-президенті Фрамажи Кавасжиге жалға берді, кейіннен 1891 жылы көл оның құрметіне аталды. 1891 жылы британдық кезеңде Повай ауылының су қажеттілігін қамтамасыз ететін Мити өзенінің саласы бөгеттелді. Бастапқыда Бомбей қаласын (қазіргі Мумбай) сумен қамтамасыз етуді арттыру мақсатында, Батыс Гатының төменгі беткейлерінен және төбелердің шығыс және солтүстік-шығыс беткейлерінен ағатын жаңбыр суын жинау үшін 10 метрлік екі бөгет салу жоспарланған. Бұл шара Вихар көлінің (әлдеқайда үлкен көл) оңтүстік-шығысында Мумбай қаласын сумен қамтамасыз ету үшін су тапшылығына қарсы шара ретінде жоспарланған. Жоба 1889 жылы қолға алынды. Бастапқы құны 650 000 рублиден астам болған жоба бір жылдың ішінде аяқталып, күніне 2 миллион галлон сумен қамтамасыз ете бастады, бірақ су сапасына байланысты наразылықтар туындағандықтан тоқтатылуға мәжбүр болды. 1919 жылы, кеміндегінде қала маңындағы аудандарды сумен қамтамасыз ету үшін тағы 500 000 рубль жұмсалды, бірақ Танса құрылыстары дамығаннан кейін бұл да тоқтатылды. Канжурмарг темір жол станциясы – Мумбай қалалық темір жолының (Mumbai Suburban Railway) орталық желісіндегі көлге ең жақын станция. Әуежай да жақын жерде орналасқан.
Таразыны тазарту жобасы
Көл суының кейбір жерлердегі тереңдігі, қоршаған тұрғын және өнеркәсіптік аймақтардан келіп түсетін сарқынды сулар, тұрмыстық төгінді сулар және лайдың көп мөлшері салдарынан едәуір азайғандығы хабарланды.
Фауна
Көл жағасында көптеген крокодилдер көрінді. Ақ тамақталған балықшы, кішкентай көк балықшы, үнділік нүктелі үйрек, нүктелі көгершін, бірнеше күлгін батпақ қаз, күлгін иықты күнқұс, қола қанатты және фазанқұйрықты жакандар, күлгін приниялар, брахмин қаз, қызыл қанатты, қызыл иықты және ақ қасты бұлбұлдар, қара қаз, кіші сыбызғылы үйрек, сұр, күлгін және үнділік көлдік балықшылар, кіші, орташа және үлкен аққулар, шалқар, үлкен кукал, шашты және александриялық қақпақтар, еуразиялық батпақ сұңқары (қыста келуші болуы мүмкін), жұмсақ мойынды лелек (қыста келуші), тоқылдақ және мұртты шағалалар да көрінді. Көбелектер, бал аралары, дала аралары және қоңыздар да байқалды.
Флора
Көлдің шұғыласы бойында толық гүлдеген, қызғылт-күлгін түсті бальзам бұталары кілемдей көрінеді.