Карл Теодор Пилоти: Неміс суретшісі және тарихи жанрдың шебері
Karl von Piloty
Карл Пилоти (1826-1886) – неміс суретшісі, тарихи картиналармен танымал. Германиядағы реализм мектебінің көрнекті өкілі, өнері мен мұрасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс суретшісі (1826–1886)
German painter (1826–1886)
Карл Теодор фон Пилоти (1 қазан 1826 – 21 шілде 1886) – неміс суретшісі, тарихи сюжеттерімен белгілі және Германиядағы реалистік мектептің ең көрнекті өкілі ретінде танылған.
Karl Theodor von Piloty (1 October 1826 – 21 July 1886) was a German painter, noted for his historical subjects, and recognised as the foremost representative of the realistic school in Germany.
Өмір және жұмыс
Пилоти Мюнхен қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Фердинанд Пилоти (1844 жылы қайтыс болған), литограф ретінде зор беделге ие болған. 1840 жылы Карл Карл Шорн мен Юлиус Шнорр фон Карольсфельд суретшілерінің жетекшілігімен Мюнхен академиясының студенті ретінде қабылданды. Бір жылдан кейін бельгиялық суретшілер Эдуард де Бифве мен Луи Галле салып, «Бельгиялық суреттер» деп аталатын танымал тарихи картиналар – ақсүйектердің келісімі және Карл V-нің тақтан басқаны Мюнхенде көрсетілді. Тарихи оқиғаларды реалистік бейнелеу оған терең әсер етті. Бельгия, Франция және Англияға саяхаттағаннан кейін Пилоти жанрлық суреттер салуға кірісті және 1853 жылы «Ди Аме» («Сүт анасы») атты туындысын жасады. Бұл шығарма өзінің ерекше стилімен Германияда қызу талқылау тудырды. Бірақ ол бұл бағыттан бас тартып, тарихи тақырыптарға көшті. 1854 жылы король Максимилиан II үшін 1609 жылы Максимилиан I-нің католик лигасына қосылуын бейнелеген картина салды. Одан кейін 1855 жылы «Валенштейннің денесі басындағы Сени» картинасы жарық көрді, ол жас суретшіге Мюнхен академиясының мүшелігін әкелді. 1856 жылы ол профессорлық қызметке Шорнның (онының жеңешісінің) орнына тағайындалды. Пилотидің басқа да белгілі туындылары: Прага маңындағы Ақ тау шайқасы, Рим қираған жерінде билейтін Нерон (1861), Қасиетті жерге қажылыққа барған Буйлонның Годфри (1861), түрмедегі Галилей (1864) және «Ұлы Александрдың өлімі» (аяқталмаған), оның соңғы маңызды жұмысы. Ол Мюнхендегі патша сарайы үшін көптеген қабырғалық суреттер салды. Ол табысты ұстаз болды, оның ең танымал шәкірттері Ханс Макарт, Франц фон Ленбах, Франц Дефреггер, Габриэль фон Макс, Георгиос Якобид, Эдуард фон Гретцнер және т.б. болды.
Piloty was born in Munich. His father, Ferdinand Piloty (d. 1844), enjoyed a great reputation as a lithographer. In 1840, Karl was admitted as a student of the Munich Academy, under the artists Karl Schorn and Julius Schnorr von Karolsfeld. A year later the acclaimed history paintings (referred to as the 'Belgian paintings'), i. e. the Compromise of the nobles and The Abdication of Charles V by the two Belgian artists Edouard de Bièfve and Louis Gallait, were shown in Munich and their realistic depiction of a historic subject matter made a lasting impression on him. After a journey to Belgium, France and England, Piloty commenced work as a painter of genre pictures, and, in 1853, produced a work, Die Amme (The Wet Nurse), which, on account of its originality of style, caused a considerable sensation in Germany at the time. But he soon forsook this branch of painting in favour of historical subjects, and produced in 1854 for King Maximilian II The Accession of Maximilian I to the Catholic League in 1609. It was succeeded by Seni at the Dead Body of Wallenstein (1855), which gained for the young painter the membership of the Munich Academy, where he succeeded Schorn (his brother in law) as professor in 1856. Among other well known works by Piloty are the Battle of the White Mountain near Prague, Nero Dancing upon the Ruins of Rome (1861), Godfrey of Bouillon on a Pilgrimage to the Holy Land (1861), Galileo in Prison (1864) and The Death of Alexander the Great (unfinished), his last great work. He also executed a number of mural paintings for the royal palace in Munich. He was a successful teacher, and among his more famous pupils were Hans Makart, Franz von Lenbach, Franz Defregger, Gabriel von Max, Georgios Jakobides, Eduard von Grützner,