Вильгельм Лейбль: Неміс суретшісінің өмірі мен шығармалары
Wilhelm Leibl
Вильгельм Лейбль: неміс суретшісі, реализм шебері. Портреттер мен шаруалар өмірін бейнелеген туындылары, голланд суретшілерінің ықпалы. Париждегі оқуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вильгельм Мария Губертус Лейбль (1844 жылғы 23 қазан – 1900 жылғы 4 желтоқсан) – неміс суретшісі, реализм бағытында портреттер мен шаруалар өмірінен көріністер салған.
German painter
Wilhelm Maria Hubertus Leibl (October 23, 1844 – December 4, 1900) was a German realist painter of portraits and scenes of peasant life.
Өмірбаян
Лейбл Кельн қаласында дүниеге келді, оның әкесі собор хорының директоры болған. 1861 жылы жергілікті суретші Герман Бекерден суретшілік оқуын бастамас бұрын ол құлыпшының шәкірті болды. Лейблдің суреттері, ол кезде-ақ голландиялық ескі шеберлерге деген құрметін көрсетіп, стилі жаңарды, ал олардың сюжеттері қара фонда қалың жағылған бояумен бейнеленді.
Leibl was born in Cologne, where his father was the director of the Cathedral choir. He was apprenticed to a locksmith before beginning his artistic training with the local painter Hermann Becker in 1861. Leibl's paintings, which already reflected his admiration for the Dutch old masters, became looser in style, their subjects rendered with thickly brushed paint against dark backgrounds.
Мансап
1869 жылы Курбе ұсынғаннан кейін Лейбль Парижге барып, Эдуард Манемен танысты, бірақ 1870 жылы Франко-пруссия соғысының басталуына байланысты Германияға қайта оралуға мәжбүр болды. 1873 жылы Лейбль Мюнхеннен Баварияның шалқарына, усақ ауылдарына кетіп, онда жергілікті шаруаларды сентиментальдықтан және әңгімелеуден мүлдем алыс, күнделікті тұрмыста бейнеледі. Ол өзінің ерте туындыларындағы эскиздік стильді үлкен дәлдікке және сурет салуға көбірек назар аударумен ауыстырды. 1878 жылдан 1882 жылға дейін Берблингте тұрған ол, өзінің ең танымал туындысын – «Шіркеудегі үш әйел» (Кунстале, Гамбург) картинасын жасайды. Оның аса реалистік стилі Ханс Холбейннің анық бейнелеуімен сабақтастырады. Келесі жылдары ол Бад-Айблинг қаласына, ал 1892 жылы Куттерлингке көшті, себебі оның картиналары 1880-ші жылдары қабылдаған шебер сурет салуын жаңа нәзіктік пен жарқыраумен үйлестірді. Лейбль алдын ала эскиздер жасамай, түстермен тікелей жұмыс істеп сурет салды, бұл тәсіл импрессионизмге ұқсас. Оның шындықты көзбен көрінгендей бейнелеуге деген адалдығы оған өмір бойы «Лейбль үйірмесі» (Leibl Kreis) деп аталатын топтың ең көрнекті суретшісі деген атақ әкелді, оның құрамында Карл Шух, Вильгельм Трубнер, Отто Шолдерер және Ханс Тома сияқты суретшілер болды. 1870-ші жылдардың бірінші жартысында Лейбль ең мұқият стильде 19 гравюрадан тұратын серия жасайды. Оның көміртегі суреттері жарық пен көлеңкенің үлкен массаларында жасалған, олар қылқалам мен бояуды қолданғандай кескінделген. 1898 жылы ол Нидерландыға сапар шекті, ал оның туындылары келесі жылы Берлинде өткен Сецессион көрмесіне қосылды. 1900 жылы Вюрцбургте дүние салды.
In 1869, following Courbet's suggestion, Leibl went to Paris, where he was introduced to Édouard Manet, but was forced to return to Germany in 1870, due to the outbreak of the Franco Prussian War. In 1873 Leibl left Munich for the isolated Bavarian countryside, where he depicted the local peasants in everyday scenes devoid of sentimentality or anecdote. The sketchlike quality of his earlier paintings was replaced by greater precision and attention to drawing. Living from 1878 to 1882 in Berbling, he painted perhaps his best known work, the Three Women in Church (Kunsthalle, Hamburg). Its intensely realistic style recalls Hans Holbein in its clarity of definition. During the following years he moved to the town of Bad Aibling and, in 1892, to Kutterling, as his paintings united the disciplined drawing he had adopted in the 1880s with a new delicacy and luminosity. Leibl painted without preliminary drawing, setting to work directly with color, an approach that has parallels to Impressionism. His commitment to the representation of reality as the eye sees it earned him recognition in his lifetime as the preeminent artist of a group known as the Leibl Kreis (Leibl Circle) that included, among others, Carl Schuch, Wilhelm Trübner, Otto Scholderer, and Hans Thoma. During the first half of the 1870s, Leibl executed a series of 19 etchings in a meticulous style. His charcoal drawings are conceived in great masses of light and shadow, blocked in as though he were using a brush and paint. He visited the Netherlands in 1898, and his work was included in the Berlin Secession exhibition the following year. He died in Würzburg in 1900.