Андреас Ахенбах: Немец суретшісі және Дюссельдорф мектебінің негізін қалаушысы

Кіріспе

Неміс суретшісі (1815–1910)

Андреас Аченбах (29 қыркүйек 1815 – 1 сәуір 1910) – романтикалық стильдегі неміс пейзаж және теңіз суретшісі. Ол Дюссельдорф мектебінің негізін қалаушылардың бірі саналады. Оның інісі Освальд та белгілі пейзаж суретшісі болған. Есімдерінің бас әріптері бойынша олар пейзаж суретшілерінің «Альфасы мен Омегасы» деп аталды.

Өмірбаян

Оның әкесі Герман (1783–1849) саудагерлікпен айналысқан, бірақ түрлі мамандықтарда жұмыс істеген. 1816 жылы Мангеймдегі металл зауытының басқарушысы болды. Екі жылдан кейін олар Санкт-Петербургке көшті, онда әкесі анасының мұраға алған ақшасына зауыт ашуды жоспарлады. Осы жерде Андреас алғашқы сурет сабақтарын алды. Жоба сәтсіз аяқталып, 1823 жылы Рейн провинциясына қайтып келді. Ұзақ өтпей, әкесі Дюссельдорфта сыра зауытын ашты, ал оның іргесіндегі қонақүй жергілікті суретшілер қауымының таңдаулы орнына айналды. 1827 жылы ол өнер білімін шынайы түрде бастады, Дюссельдорф сурет академиясына (Kunstakademie Düsseldorf) оқуға түсті, онда Фридрих Вильгельм Шадов пен Генрих Кристоф Колбеден сабақ алды. 1831 жылы он алты жасында жергілікті көрмеге қатысып, бір суретін сатты. Келесі жылы Иоганн Вильгельм Ширмерден пейзаж салуды үйренді. Содан кейін Нидерландыға оқу сапары жасады және 1836 жылы Кельнде өткен көрмеде алғашқы табысын иеленді, онда оның суретінің біреуін Рейн провинциясының губернаторы, принц Фредерик сатып алды. Бавария мен Тирольді аралап көргеннен кейін ол Франкфуртқа қоныстанды және Альфред Ретельдің көмегімен Städelsche Kunstinstitut-та студия ашты. Алайда, ол Скандинавия мен Италияда, көбінесе ағасымен бірге, үздіксіз саяхаттап жүрді. Екеуі де Остендке жиі баратын. 1846 жылы отбасылық мәселелермен үйіне оралды. Сол жылы сыра зауытын және қонақүйді басқаруға көшті. Әкесі, формальды түрде зейнеткерлікке шыққанмен, еркін есепші болып жұмыс істеді. 1848 жылы Мари Луиза Губертина Катарина Лихтшлагқа (1827–1889) үйленді, оны Луиза деп атады. Олардың бес баласы болды. Екінші баласы Максимилиан опера әншісі болды және Макс Альвари деген сахналық есіммен танылды. Ол "Малькастен" (Сурет жәшігі) деп аталатын суретшілер қауымдастығының негіс қалаушыларының бірі болды және оларға Пемпельфорттағы Якоби отбасының бұрынғы меншігін сатып алуға көмектесті, ол "Малькастен паркіне" айналды – қазіргі уақытта Ұлттық ескерткіш. Ол ағасынан басқа, аз ғана студенттерді қабылдады, олардың ішінде Альберт Фламм, Маркус Ларсон, Аполлинарий Горавский және Уильям Стэнли Хазельтин есімдері бар. Өмірі бойы көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде Леопольд ордені (1848), Святого Станислава ордені (1861) және Святого Олава ордені (1878). 1853 жылы Пенсильвания көркемсурет академиясының құрметті мүшесі, ал 1862 жылы Accademia di Belle Arti di Brera мүшесі атанды. 1885 жылы Дюссельдорфтың құрметті азаматы болып жарияланды. Қайтыс болғаннан кейін, оның мәйіті Малькастен үйінде салтанатты түрде қойылды және соңғы эскерткіш рәсімі өтті. Ол Карл Янсен жасаған мүсіні бар әсем қабірге жерленді. Хольстерхаузенде (Эссен) оның құрметіне "Ахенбахвег" деп аталатын көше бар.

His father, Hermann,(1783–1849) was a merchant by trade, but worked at a number of professions. In 1816, he became the manager of a metal factory in Mannheim. Two years later, they moved to St. Petersburg, where his father wanted to set up a factory with money that his mother had received as an inheritance. It was here that Andreas took his first drawing lessons. The project failed and they returned to Rhine Province in 1823. Soon, his father had established a brewery in Düsseldorf, with an inn that was frequented by the local art community. There, in 1827, he began his artistic education in earnest, attending the Kunstakademie Düsseldorf, where he studied with Friedrich Wilhelm Schadow and Heinrich Christoph Kolbe. In 1831, aged only sixteen, he participated in a local exhibition and sold one painting. The following year, he studied landscape painting with Johann Wilhelm Schirmer. He then took a study trip to the Netherlands and had his first real success in 1836, at an exhibition in Cologne, where one of his paintings was purchased by the Governor of Rhine Province, Prince Frederick. After a tour of Bavaria and Tyrolia, he settled in Frankfurt and, with the assistance of Alfred Rethel, opened a studio at the Städelsche Kunstinstitut. He travelled continuously, however, often in the company of his brother, throughout Scandinavia and Italy. They both became regular visitors to Ostend. He returned home on family business in 1846. That year, he took over the brewery and inn. His father, although technically retired, became a free lance accountant. In 1848, he married Marie Louise Hubertine Catharine Lichtschlag (1827–1889), known as Luise. They had five children. Their second child, Maximilian, became an opera singer, known under the name Max Alvary. He was one of the founding members of an art association known as "Malkasten" (The Paint Box) and helped them acquire the former estate of the Jacobi family in Pempelfort, which was turned into the "Malkastenpark"; now a National Monument. He took very few students other than his brother, notably Albert Flamm, Marcus Larson, Apollinary Goravsky and William Stanley Haseltine. He received many honors throughout his life including the Order of leopold (1848), Order of Saint Stanislaus (1861) and the Order of St. Olav (1878). He became an honorary member of the Pennsylvania Academy of Fine Arts in 1853 and a member of the Accademia di Belle Arti di Brera in 1862. In 1885, he was named an honorary citizen of Düsseldorf. When he died, he was a given a grand viewing and ceremony at the Malkasten house. He was buried in a magnificent tomb with a sculpture by Karl Janssen. There is a street, the "Achenbachweg" named after him in Holsterhausen (Essen).