Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон композиторы (1914–2006)
Japanese composer (1914–2006)
Акира Ифукубе (伊福部 昭) – жапон композиторы. Ол «Годзилла» франшизасының бірнеше бөліміне музыка жазып, сонымен қатар осы атақты монстрдың дауысын жасауымен әйгілі.
Akira Ifukube (伊福部 昭) was a Japanese composer. He is best known for composing several entries in the Godzilla franchise as well as developing the titular monster's roar.
Хоккайдодағы алғашқы жылдары
Акира Ифукубе 1914 жылғы 31 мамырда Куширо қаласында, полиция қызметкері Тошимицу Ифукубенің үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Бұл отбасының тамыры кем дегенде 7 ғасырға дейін, Ифукибе но Токотарихиме туғанға дейін жетеді. Ол 9-12 жас аралығында Обихиро маңындағы Отофукеде өткізген балалық шағында айна халқының музыкасына күшті әсер етті, себебі ол жерде айна және жапон халқының қосымша тұрғандары болды. Саппоро қаласындағы орта мектепте оқып жүргенде ол алғаш рет классикалық музыкамен танысты. Ифукубе 14 жасында Игорь Стравинскийдің «Жазғы той» атты шығармасының радиода орындалғанын естігеннен кейін композитор болуға шешім қабылдады, сондай-ақ Мануэль де Фалланың музыкасы да оған үлкен әсер еткенін айтты. Ифукубе Саппородағы Хоккайдо императорлық университетінде орман шаруашылығын оқыды және бос уақытында шығармалар жазды, бұл өзін-өзі оқытқан жапон композиторларының қатарын алдын ала көрсетті. Оның алғашқы шығармасы – фортепианоға арналған сюита (кейін оркестрге бейімделген «Жапон сюитасы» аталды), ол Испанияда тұратын Джордж Копландқа арналған. Университеттегі досы Ацуши Миура Копландқа хат жолдады. Копланд: «Жердің екінші жағында, Жапонияда тұрып жатқаныңызға қарамастан, менің дискімізді тыңдағаныңыз өте керемет. Сіз музыка жазасыз деп ойлаймын. Маған фортепианоға арналған бірнеше шығармаларды жіберіңіз». Содан кейін Миура, композитор болмаған, Ифукубе мен оның шығармасын Копландқа ұсынды. Копланд оны орындауға уәде берді, бірақ Испания азамат соғысының салдарынан хат алмасу тоқтатылды. Ифукубеге 1935 жылы үлкен мүмкіндік келді, оның алғашқы оркестрлік шығармасы «Жапон рапсодиясы» Александр Черепнин ұйымдастырған жас композиторлар арасындағы халықаралық байқауда бірінші орынды жеңіп алды. Бұл байқаудың төрешілері – Альберт Руссель, Жак Иберт, Артур Хонеггер, Александр Тансман, Тибор Харсаньи, Пьер Октав Ферру және Анри Гил Маршекс Ифукубені жеңімпаз деп бір ауыздан шешті. Ифукубе Черепнин Жапонияға келгенде заманауи батыс композициясын зерттеді, ал оның фортепиано сюитасы 1938 жылы Венецияда өткен I. C. S. M. фестивалінде арнайы мақтауға ие болды. «Жапон рапсодиясы» 1930 жылдардың соңында Еуропада бірнеше рет орындалды. Университетті бітіргеннен кейін ол Акешиде орман шаруашылығы офицері және ағаш өңдеуші болып жұмыс істеді, ал Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Жапон императорлық армиясы оны ағаштың серпімділігі мен дірілге төзімділігін зерттеуге тағайындады. Соғыс кезінде қорғасын жетіспеуінен туындаған салдардан, қорғанышсыз рентген сәулесіне ұшырады. Осы себепті ол орман шаруашылығындағы жұмысын тастап, кәсіби композитор және мұғалім болды. Ифукубе радиацияға ұшырағандықтан ауруханада біршама уақыт жатты, бір күні радиодан өзінің маршының бірі ойналып жатқанын естіп, генерал Дуглас Макартур жапондықтардың капитуляциясын ресми түрде жариялауға келгенде қатты таңқалды.
Akira Ifukube was born on 31 May 1914, in Kushiro, Japan as the third son of a police officer Toshimitsu Ifukube. The origins of this family can be traced back to at least the 7th century with the birth of Ifukibe no Tokotarihime. He was strongly influenced by the Ainu music as he spent his childhood (from age of 9 to 12) in Otofuke near Obihiro, where was with a mixed population of Ainu and Japanese. His first encounter with classical music occurred when attending secondary school in Sapporo city. Ifukube decided to become a composer at the age of 14 after hearing a radio performance of Igor Stravinsky's The Rite of Spring, and also cited the music of Manuel de Falla as a major influence. Ifukube studied forestry at Hokkaido Imperial University in Sapporo and composed in his spare time, which prefigured a line of self taught Japanese composers. His first piece was the piano solo, Piano Suite (later the title was changed to Japan Suite, arranged for orchestra), dedicated to George Copeland who was living in Spain. Atsushi Miura, Ifukube's friend at the university, sent a letter to Copeland. Copeland replied, "It is wonderful that you listen my disc in spite of you living in Japan, the opposite side of the earth. I imagine you may compose music. Send me some piano pieces." Then Miura, who was not a composer, presented Ifukube and this piece to Copeland. Copeland promised to interpret it, but the correspondence was unfortunately stopped because of the Spanish Civil War. Ifukube's big break came in 1935, when his first orchestral piece Japanese Rhapsody won the first prize in an international competition for young composers promoted by Alexander Tcherepnin. The judges of that contest—Albert Roussel, Jacques Ibert, Arthur Honegger, Alexandre Tansman, Tibor Harsányi, Pierre Octave Ferroud, and Henri Gil Marchex were unanimous in their selection of Ifukube as the winner. Ifukube studied modern Western composition while Tcherepnin was visiting Japan, and his Piano Suite received an honourable mention at the I. C. S. M. festival in Venice in 1938. Japanese Rhapsody was performed in Europe on a number of occasions in the late 1930s. On completing University, he worked as a forestry officer and lumber processor in Akkeshi, and towards the end of the Second World War was appointed by the Imperial Japanese Army to study the elasticity and vibratory strength of wood. He suffered radiation exposure after carrying out x rays without protection, a consequence of the wartime lead shortage. Thus, he had to abandon forestry work and became a professional composer and teacher. Ifukube spent some time in hospital due to the radiation exposure, and was startled one day to hear one of his own marches being played over the radio when General Douglas MacArthur arrived to formalize the Japanese surrender.
1946 жылдан 2006 жылға дейін Токиода
Ол Токио өнер университетінде (бұрынғы Токио музыка мектебінде) оқытумен айналысты, осы кезеңде ол 1947 жылы шыққан «Қарлы жол» фильміне алғашқы музыкасын жазды. Келесі елу жыл ішінде ол 250-ден астам фильмге музыка жазды, оның ең танымал туындысы – 1954 жылы Исиро Хонданың «Тохо» фильмі үшін жазған «Годзилла» музыкасы болды. Ифукубе «Годзилланың» айқын дауысын – шайыр жағылған былғары қолғапты еріккен контрабас ішектерімен үйкеу арқылы, ал оның қадамдарын – күшті қондырғы корпусына соққанда шығарды. Фильм композиторы ретінде қаржылық жетістікке қол жеткізгеніне қарамастан, Ифукубе композитор ретінде классикалық музыкаға көбірек бейім болды. Шындығында, ол екі жанрдағы шығармаларын өзара байытты. Мысалы, 1953 жылы «Шака» балеті үшін жазған музыкасын, жас Сиддхартха Гаутаманың Буддаға айналу тарихын көрсететін Кенжи Мисумидің 1961 жылғы «Будда» фильмі үшін қайта өңдеді. Содан кейін 1988 жылы ол фильм музыкасын өңдеп, үш бөлімнен тұратын «Готама Будда» симфониялық поэмасын жазды. Осы уақытта ол Токио музыка колледжінде оқытумен айналысып, келесі жылы колледж президенті болды, ал 1987 жылы колледждің этномузыкалық бөлімінің меңгерушісіне айналды. Ол Тосиро Майдзуми, Ясуси Акутагава, Акио Ясиро, Тейдзо Мацумура, Сей Икено, Минору Мики, Маки Исии, Риичиро Манабе, Хадзиме Окумура, Рейко Арима, Тайчиро Косуги, Каору Вада, Мотоджи Исимару, Сигэюки Имаи және Сатоси Имаи сияқты жас композиторларды тәрбиеледі. Ол сонымен қатар жапон композиторлары арасында кеңінен қолданылатын, теориялық білімге толы 1000 беттік «Оркестрлеу» атты кітап жариялады. 2006 жылдың 8 ақпанында Токиодағы Мегуро ауруханасында көп органды жеткіліксіздіктен 91 жасында қайтыс болды және Тоторидегі Убе киелі орнында жерленді.
He taught at the Tokyo University of the Arts (formerly Tokyo Music School), during which period he composed his first film score for Snow Trail, released in 1947. Over the next fifty years, he would compose more than 250 film scores, the high point of which was his 1954 music for Ishirō Honda's Toho movie, Godzilla. Ifukube also created Godzilla's trademark roar – produced by rubbing a resin covered leather glove along the loosened strings of a double bass – and its footsteps, created by striking an amplifier box. Despite his financial success as a film composer, Ifukube's first love had always been his general classical work as a composer. In fact his compositions for the two genres cross fertilized each other. For example, he was to recycle his 1953 music for the ballet Shaka, about how the young Siddhartha Gautama eventually became the Buddha, for Kenji Misumi's 1961 film Buddha. Then in 1988 he reworked the film music to create his three movement symphonic ode Gotama the Buddha. Meanwhile, he had returned to teaching at the Tokyo College of Music, becoming president of the college the following year, and in 1987 retired to become head of the College's ethnomusicology department. He trained younger generation composers such as Toshiro Mayuzumi, Yasushi Akutagawa, Akio Yashiro, Teizo Matsumura, Sei Ikeno, Minoru Miki, Maki Ishii, Riichirō Manabe, Hajime Okumura, Reiko Arima, Taichiro Kosugi, Kaoru Wada, Motoji Ishimaru, Shigeyuki Imai, and Satoshi Imai. He also published Orchestration, a 1,000 page book on theory, widely used among Japanese composers. He died in Tokyo at Meguro ku Hospital of multiple organ dysfunction on 8 February in 2006, at the age of 91 and buried at the Ube shrine in Tottori.
Құрметтер
Жапон үкіметі Ифукубеге Мәдениет орденін берді. Содан кейін ол үшінші дәрежелі Ыстық белгі орденімен марапатталды.
The Japanese government awarded Ifukube the Order of Culture. Subsequently, he was awarded the Order of the Sacred Treasure, Third Class.
Құрмет
2021 жылдың 31 мамырында Google оның туғанына 107 жыл толуын Google Doodle арқылы тойлады.
On May 31, 2021, Google celebrated the 107th anniversary of his birth with a Google Doodle.