Кіріспе

Гертфордшир геологиясы – Лондон алабы деп аталатын үлкен, көлбеу синклиннің солтүстік бөлігін құрайтын Гертфордшир ағылшын округінің тау жыныстарын сипаттайды. Қабаттар Темза өзені астындағы синклиннің ең төменгі нүктесіне қарай оңтүстік-шығысқа қарай төмендейді. Ең маңызды формациялар – округтің солтүстігі мен батысындағы жоталар ретінде көрінетін бор кезеңінің әк тастары, сондай-ақ палеоцендік Рединг қабаттарынан және қалған оңтүстік бөлігін құрайтын эоцендік Лондон сазынан тұратын кайнозойлық жыныстар.

Қырық дәуірі

Солтүстік шекарасында және округтің ішінде, әктас Чилтерн тауларының етегінде, Тринг пен Эшвеллдің жанында, крейд кезеңіне жататын гаультті балшық пен жоғарғы Гринсэндтің тар жолағы орналасқан. Бұл тастар 100 миллион жыл бұрын пайда болған және округтегі ең көне тастар болып табылады. Округ бойынша оңтүстік-шығысқа қарай жылдамдықпен қозғалғанда тастардың жасы арта түседі.

Кенозой

Палеоцендік Reading қабаттары ала-құла және сары саз балшықтар мен құмнан тұрады, соңғысы көбінесе жергілікті жерде «Хертфордшир пудингі» деп аталатын кремнийлі цементтегі шағыр тастардан тұратын массаларға қатаяды. Reading қабаттарының үлгілері Сент-Олбанс, Айот Грин, Бернхам Грин, Миклфилд Грин, Саратт және Бедмонд сияқты әктас аймақтарында кездеседі. Reading қабаттары шамамен 60 миллион жыл бұрын, бұл аймақ өзен сағасы болған кезде, батыстан құрлықтан өзен шөгінділерін қабылдаған. Лондон балшығы – бұл қатаң, көк түсті балшық, ол қоңыр түске өзгереді және Reading қабаттарының үстінде дерлік барлық жерде орналасқан. Бұл 55-40 миллион жыл бұрын Гертфордшир тағы бір рет терең теңіз астында болған, бірақ құрлыққа жеткілікті жақын болғандықтан, майда лай шөгінділерін қабылдаған кезеңді көрсетеді.

Мұз дәуірі

478 000 - 424 000 жыл бұрын, Англия кезеңінде мұздықтар Солтүстік теңізден келіп, Брикет Вудқа дейін оңтүстік-батысқа қарай жеткен. Мұздық шағылдары мен тас балшықтар өлкенің солтүстік-шығысындағы кең аумақты жабады, ал Рид пен Барлидегі Жоғарғы балшық мұздық әсерінен бұзылған. Мұз дәуірінен бұрын Темза өзені Гертфордширдің оңтүстік бөлігі арқылы ағып, қазіргі Стейнс аймағынан Колн аңғары арқылы Хэтфилдке, содан кейін Эссекс арқылы шығысқа қарай, бастапқыда алғашқы Рейнге, бірақ кейін қазіргі Лиа өзенінің аңғарымен төменге қарай ағып өткен. Бұл жол Хэтфилд маңындағы мұз массасымен тосылып, батысында Сент-Олбанс маңында көл пайда болды. Су Стейнс маңында толып, қазіргі Темзаның Лондон орталығы арқылы өтетін арнасын жасады. Шамамен 400 000 жыл бұрын мұз шегінген кезде өзен арнасы жаңа бағыт бойынша төменге қарай өзгерді, сондықтан өзен қазіргі арнасында қалды. Колн аңғарындағы ағыс бағыты өзгеріп, оңтүстікке қарай ағып, қазіргі Темзаға құйылатын саласы болды. Бастапқы Темзадан қалған шағыл шөгінділері Сент-Олбанс аңғарының барлық жерінде кездеседі. Мұздықтар шегінген кезде, желмен көтерілген ұнтақ тас – лесс бүкіл округ бойынша таралып, бір метрден аспайтын жұқа қабаттар түзілді. Бұл қызғылт түсті балшық төмен температурада, отпен қыздырылатын пеште оңай кірпішке айналады және «brickearth» деп аталды. Осының нәтижесінде округ бойынша шашыраңқы кірпіш өндіруші кенттік өнеркәсіптер пайда болды. Сонымен қатар, ол өңдеуге оңай, құнарлы және жақсы топыраққа айналады.