Кіріспе

Метмиоглобин – оттегі тасымалдайтын гемопротеин миоглобиннің тотыққан түрі. Метмиоглобин ет ескірген сайын пайда болатын ерекше қоңыр түске себеп болады. Тірі бұлшық етте метмиоглобиннің концентрациясы өте төмен болады, себебі метмиоглобин редуктаза ферментінің болуы, NADH кофакторы және цитохром b4 коферментінің қатысуымен метмиоглобиннің гема протездік тобындағы Fe3+ ионы қалыпты миоглобиннің Fe2+ ионына айналады. Ет, яғни өлі бұлшық етте, метмиоглобинді жоюдың қалыпты процестері бұл түзетуті жүзеге асыруға мүмкіндік бермейді, немесе метмиоглобиннің пайда болу жылдамдығы олардың қабілетінен асып түседі, сондықтан ет ескірген сайын метмиоглобин жинақталады. Метмиоглобиннің тотығуын азайту миоглобиннің тотығуын шектеуге көмектеседі, ал миоглобиннің тотығуы әр түрге тән. Яғни, метмиоглобин миоглобиннің электрондарды жоғалтуын шектеу үшін электрондарды қабылдайды. Миоглобинмен тотыққаннан кейін метмиоглобин көптеген ет түрлерінде көрінетін қоңыр түс көрсетеді. Метмиоглобин оксимиоглобинмен салыстырғанда тотығуға бейім. Метмиоглобиннің тотығу белсенділігі түрлерге қарай өзгереді және осы мәселе сиыр, шошқа, бизон, бұғы, эму, жылқы, ешкі және қойларда ерекше зерттелді. Қазіргі уақытта барлық түрлерде метмиоглобиннің мөлшерін анықтау үшін стандартты әдіс жоқ. Бірақ рефлекциялық спектрофотометрия және абсорбциялық спектрофотометрия сияқты көптеген әдістер қолданылады.