USS Wickes (DD 75) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірінші Wickes классы эсминеці, кейін HMS Montgomery ретінде Ұлыбританияға өткен. Тарихы мен құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уикс класты эсминец
Wickes class destroyer
Бірінші USS Wickes (DD 75) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі эсминецтер класының бас кемесі болды, кейіннен Корольдік Әскери-теңіз күштеріне HMS Монтгомери ретінде өткізілді. Ол Корольдік Әскери-теңіз күштерінде Монтгомери деген атпен жүзген жалғыз кеме.
The first USS Wickes (DD 75) was the lead ship of her class of destroyers in the United States Navy during World War I, later transferred to the Royal Navy as HMS Montgomery. She has been the only ship of the Royal Navy to bear the name Montgomery.
АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету
Викс 1917 жылғы 26 маусымда Мэн штатының Бат қаласындағы Бат темір жұмысы зауытында салынды. Кеме 1918 жылғы 25 маусымда суға түсірілді; оны Ламберт Уикстің ұрпағы, доктор Уолтер Уикстің қызы Энн Элизабет Янг Уикс қолдау көрсетті. Эсминец 1918 жылғы 31 шілдеде қолданысқа енгізілді.
Wickes was laid down on 26 June 1917 at Bath, Maine, by the Bath Iron Works. The ship was launched on 25 June 1918; sponsored by Miss Ann Elizabeth Young Wickes, the daughter of Dr. Walter Wickes, a descendant of Lambert Wickes. The destroyer was commissioned on 31 July 1918.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Қысқаша сынақтан өткен соң, «Викс» 5 тамызда Бостоннан шығып, 8 тамызда Нью-Йоркке жетті. Сол күні ол он екі сауда кемесін сүйемелдеп, Ұлыбритания аралдарына бағыт алды. Атлантика мұхитын кезіп өткеннен кейін «Викс» конвойдан бөлініп, 19 тамызда Ирландиядағы Куинстаун қаласында қысқа тоқтады. Келесі күні кеме Азор аралдарына жол тартты. Нью-Йоркке қайта оралуға дейін ол Понта-Делгададан жолаушылар мен АҚШ-қа бағытталған поштаны алды. Содан кейін «Викс» АҚШ-тың солтүстік-шығыс жағалауында конвойларды сүйемелдеді. Ол 7 қазанда Нью-Йорктен шығып, Нова-Скотияға бет алды, бірақ солтүстікке қарай сапар барысында экипажы тұмауға шалдықты. Кеме Галифаксқа келгеннен кейін көп ұзамай, 30 теңізші, оның ішінде командир де, жағалаудағы ауруханаға жатқызылды. «Викс» кемесіндегі тұмау жұқпасы тез арада басылды, бірақ қайырлы жақтан күтпеген жағдайлар оқшаланды. Ол 23 қазан күні сағат 17:48-де Нью-Йорктен шығып, бронелі крейсер «Пьюблодан» алда озып, сауда кемелерінің конвойын сүйемелдеді. Сағат 21:04-те «Викс» сол жағынан қарсы бағытта келе жатқан белгісіз кемені байқады. Ол дереу бағытын өзгертті және шамдарын қосты. Алға келе жатқан кеме жол бермегендіктен, жойғыш кемеге максималды жылдамдықпен кері жүруге бұйрық берілді және жалпы дабыл жарияланды. Сағат 21:10-да, алғашқы байқаудан кейін алты минут өткен соң, белгісіз кеменің мұрты «Викс» кемесінің сол жақ бортына соқтығысты. Белгісіз кеменің мұрты жойғыш кеменің түбін кесіп, алдыңғы бөлігіне ауыр зақым келтірді. Құрбан болғандар жоқ, ал су ағыны берік болған басты бөлімше арқылы тоқтатылды. Теңізде болған «соққы және қашу» оқиғасында шабуылдаушы белгісіз күйінде қалды, өйткені ол жойғыш кеменің сол жағын сыпырып, қараңғы түнгі уақытта бумен кете барды. Сағат 21:12-де қозғалтқыштар тоқтатылып, «Викс» экипажы зақымды бағалап, Нью-Йорк теңіз портына қайта бағыт алды, ол 24 қазан күні сағат 04:53-те жетті. Кемеде жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқанда, 1918 жылдың 11 қарашасында бейбітшілік туралы келісімге қол қойылды, соның нәтижесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс тоқтатылды. Президент Вудро Вильсон «Джордж Вашингтон» көлігімен Еуропаға аттанды; ал «Викс» президенттің кемесін сүйемелдеген эскорт тобының бір бөлігі болды, ол 1918 жылдың 4 желтоқсанында Нью-Йорктен Франциядағы Брестке бағыт алды.
After an abbreviated shakedown, Wickes departed Boston on 5 August and arrived at New York City on 8 August. Later that day, she sailed for the British Isles, escorting a convoy of a dozen merchantmen. After shepherding her charges across the Atlantic, Wickes was detached from the convoy to make a brief stop at Queenstown, Ireland, on 19 August. Underway again the following day, the warship sailed for the Azores to pick up passengers and United States bound mail at Ponta Delgada before continuing on to New York. Wickes subsequently escorted convoys off the northeast coast of the United States. She departed New York on 7 October, bound for Nova Scotia; but, during the voyage north, her crew was hit by influenza. Soon after the ship's arrival at Halifax, 30 men—including the commanding officer—were hospitalized ashore. Soon the outbreak of flu in Wickes abated, but bad luck seemed to dog the destroyer. She departed New York at 1748 on 23 October, screening ahead of the armored cruiser Pueblo and escorting a convoy of merchant vessels. At 2104, Wickes sighted an unidentified ship to port on a collision course. She immediately changed her course and switched on her lights. When the oncoming ship failed to give way, the destroyer ordered full speed astern and went to general quarters. At 2110, only six minutes after the initial sighting, the unidentified ship's bow smashed into Wickes port billboard. The stem of the stranger cut through the destroyer's keel and caused extensive damage forward. There were no personnel casualties; and the flood was contained by a key bulkhead which held fast. In this case of "hit and run" on the high seas, the assailant remained unknown, since she scraped the destroyer's port side and steamed off into the night. Stopping engines at 2112, Wickes crew took stock of the damage and put about for the New York Navy Yard, where she arrived at 0453 on 24 October. While the ship was undergoing repairs there, the signing of the armistice on 11 November 1918 stilled the guns of World War I. President Woodrow Wilson sailed for Europe in the transport George Washington; and Wickes served as part of the escort screen for the President's ship, departing from New York on 4 December 1918, bound for Brest, France.
1918 22
Кейіннен 1918 жылдың соңында «Викс» солтүстік Еуропа порттарына сапар шегіп, Германияның Гамбург және Штеттин қалаларына, сондай-ақ Англияның Харвич портына тоқтады. Бұл еуропалық сапар кезінде 1919 жылдың 3 наурызында Гамбургте тұрғанда, эсминец «Ljusne Elf» неміс сауда кемесімен соқтығысты. Жөндеу жұмыстарынан кейін, маусым айында эсминец Брестке көшіріліп, ол жерден президент Уилсонды АҚШ-қа қайтару үшін «Джордж Вашингтон» тасымалдағышына сүйемелдеді. 1919 жылдың 4 шілдесінде Атлант жағалауында мерекелік шаралар өткізілгеннен кейін «Викс» және оның бірқатар кемелері Тынық мұхитына бет алды, 1919 жылдың 24 шілдесінде Панама каналы арқылы Атлант мұхитынан Тынық мұхитына кемелердің жаппай қозғалысымен өтті. Сол жылы командир Уильям Ф. Холси Маре-Айленд теңіз базасында өткен жөндеу жұмыстарынан кейін кеменің басқаруын өз қолына алды. Екінші дүниежүзілік соғыста даңққа ие болған Холси кейіннен естеліктерінде «Викс» – «Мен басқарған ең жақсы кеме болды; ол ең зиялы және таза кеме еді» деп мәлімдеді. 10-шы эсминец дивизиясының флагманы ретінде «Викс» 1922 жылға дейін батыс жағалаудағы әдеттегі мақсатты жаттығулар мен оқуларды жүргізіп келді. АҚШ-та бейбіт уақыттағы үнемдеу саясаты күшейген кезде, Әскери-теңіз күштері шығындардың азаюын және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда болған әскери-қарсы көңіл-күйдің күшеюін сезінді. Осыған байланысты «Викс» 1922 жылдың 15 мамырында қызметтен босатылып, Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы резервке орналастырылды.
Wickes subsequently cruised to northern European ports in late 1918 —calling at Hamburg and Stettin, Germany; and Harwich, England. During this European cruise, while mooring at Hamburg on 3 March 1919, the destroyer collided with the German merchantman Ljusne Elf. After repairs, the destroyer shifted to Brest in June and from there escorted George Washington as that transport carried President Wilson back home to the United States. After celebrating the 4 July 1919 off the Atlantic coast, Wickes and her sisters sailed for the Pacific, transiting the Panama Canal on 24 July 1919 with the mass movement of the ships from Atlantic to Pacific. Later in that year, Commander William F. Halsey took command of the ship, after an overhaul at the Mare Island Navy Yard. Halsey, who would win fame in World War II, later stated in his memoirs that Wickes was "the best ship I ever commanded; she was also the smartest and the cleanest." As flagship for Destroyer Division 10, Wickes operated off the west coast into 1922, conducting the usual target practices and exercises. As a wave of peacetime austerity swept over the United States, the Navy felt the "pinch" of decreased expenditures and the widespread antimilitary sentiment which cropped up in the aftermath of World War I. Accordingly, Wickes was decommissioned and placed in reserve at San Diego, California, on 15 May 1922.
192340
Жоқшы сегіз жыл бойы қолданыстан шығарылған. 1930 жылғы 26 сәуірде қайта қолданысқа енгізілген «Викс» Атлантикаға ауыстырылып, Нью-Йоркте орналасқан. Ол шығыс жағалауда жаттығулар жүргізді. 1931 жылғы 3-18 ақпан аралығында кеме Флорида штатының Тампа қаласына, Флорида штатының жәрмеңкесіне және Гаспарилла пираттық фестиваліне барды. Қараша айында, бос жүріп, эсминец 11-і күні Коннектикут штатының Бриджпорт қаласына келіп, Соғыс бітісі күніне қатысты. 1932 жылғы қаңтар және ақпан айларында эсминец Орталық Америка суларында жұмыс істейтін Арнайы қызмет эскадрильясына қосылып, Екінші Никарагуа кампаниясының медалін алды. 1932 жылғы сәуірде, қайта қолданысқа енгізілгеннен кейін екі жыл өткен соң, «Викс» 20-шы айналымдық резервтік эскадрильямен қызметке хабарлап, кейін Тынық мұхитына оралды. 1933 жылдан 1937 жылға дейін «Викс» Сан-Диегодан, лейтенант-коммандер Ральф Ю. Хайдпен (17 жылғы түлек) және лейтенант Милтон Э. Майлзбен басқарылды. 1937 жылғы 6 сәуірде қызметтен босатылған эсминец Еуропа мен Қиыр Шығыстағы жағдайдың шиеленісуіне байланысты қысқа уақытқа ғана резервте қалды. 1939 жылғы 1 қыркүйекте Польшада соғыс басталды, өйткені неміс күштері елге басып кірді, осылайша Польшаға британдық және француздық көмек көрсетілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Президент Франклин Делано Рузвельт тез арада Әскери-теңіз күштеріне «Бейтараптық патрулін» құруды тапсырды. Осы теңіз аумақтарын қарауылдауға көмектесу үшін Әскери-теңіз күштері 77 эсминец пен жеңіл мина тастаушы кемені тез арада қайта қолданысқа енгізді. «Викс» 1939 жылғы 30 қыркүйекте қайта қолданысқа енгізілді. Келесі айда кемеге «Уитни» эсминші базасында жөндеу жұмыстары жүргізілді. Қарашаның басында ол Калифорния штатының Вальехо қаласындағы Маре-Айленд Әскери-теңіз кемежайына суға сүңгіп ауысты. 21 қарашада Сан-Диегоға оралғаннан кейін, 27 қарашада «Викс» батыс жағалаудан Панамаға қарай 64-ші эсминец дивизиясымен (DesDiv) жолға шықты. Жолда ол «Нечес» мұнай тасушысынан жанармай құйып, 6 желтоқсанда Панаманың Балбоа қаласына жетті. Келесі күні каналдан өтіп, 11 желтоқсанда Флорида штатының Ки-Уэст қаласындағы Әскери-теңіз базасына (NOB) келіп, бейтараптық патрульдік қызметін бастады. «Викс» және оның бауырлары Кубаның шығыс жағалауы мен Юкатан түбегінің арасындағы Юкатан арнасында және Флорида мен Кубаның батыс жағалауы арасындағы өткелде кезекпен қарауылдады. Олар соғыстың басталуымен Американың жағалауындағы суларда немесе оның жанында тұтқындалған неміс жүк немесе жолаушылар кемелерін іздеген британдық және одақтас теңіздерінің соғысқа дайын сауда және әскери кемелерін көлеңкеледі. Бірінші патрульде «Викс» крейсерді байқады. Крейсердің көлеңкесін түсіріп, басқа кеменің қозғалысына сәйкес бағыт пен жылдамдықты өзгертіп, түн түскенге дейін жалғастырды. 1939 жылғы Рождество қарсаңында Флорида штатының Эверглейдс портына бекіген «Викс» британдық эсминецтің 23-25 желтоқсан аралығында Флорида жағалауынан 19 шақырым қашықтықта тынымсыз патрульдік бақылауға алғандығын байқады. «Викс» 30 желтоқсанда Ки-Уэстке оралды, бірақ ол 2 қаңтарда қайтадан жолға шығуға дейін жанармай құюға және қамтамасыз етуге жеткілікті уақыттан пайдаланды. Ол 9 қаңтарда Ки-Уэстке қайтып оралғанға дейін бір апта бойы Юкатан түбегіндегі патрульді ұстады. Көп ұзамай Гуантанамо шығанағына ауысқанда, «Викс» 24-26 қаңтарда Пуэрто-Кабельо, Венесуэлаға DesDiv 64 командасымен барудан бұрын Атлантика эскадрильясының үлкен бөлімшелерімен жаттықты. Келесі күні кемелер келіп, үш күндік портқа сапар шегеді. Пуэрто-Кабельодан шыққаннан кейін «Викс» және оның дивизия мүшелері 6 ақпанда Сент-Эвстациус, Голландияның Батыс Индиясында DesDiv 65-ке қосылғанға дейін Виргин аралдарындағы Сент-Томасқа барды. Келесі күні бұл екі дивизия «Уичита» және DesDiv 82 крейсерлерімен кездесті; DesDivs 61 және 83 және «Винсенс» ауыр крейсерлерімен бірге бұл кемелер Атлантика эскадрильясының «Антильдік отряды» құрады. Формациядан кейін, «Викс» 9 ақпанда Гуантанамо шығанағына оралды, ал 14-і күні NOB Ки-Уэстке ауысты. Ақпан айының соңында «Викс» қайтадан Флорида боғазында патрульдік сапармен жүріп, операциялар барысында Құрғақ Тортугаға барды. Наурыздың соңында ол Юкатан патруліне аттанды. 8 сәуірде Ки-Уэстке оралғанда «Викс» «Твиггс» эсминшісімен бірге ондағы жанармай жағажайда маневр жасады. Екі кеме бір-біріне жанасып, «Твиггс» кемесінен ұшқан винт қорғаушысын сындырып алды, бұл «Викс» кемесімен ұшқан ұшқыштың су деңгейінен жоғарыда кішкентай тесікті ашты. Зыян аз болды, және эсминец аз уақыттан кейін Ки-Уэсттен шығып, Ки-Уэсттен шалқап, орташа қашықтықтағы жауынгерлік жаттығулар жасады, содан кейін сәуірдің ортасында Юкатан патруліне қайта оралды. Сәуірдің соңынан маусымның ортасына дейін «Викс» Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласына және Сент-Томасқа барды. Ол 1 шілдеде соңғы порттан шығып, сол күні «Техас», «Арканзас» және «Нью-Йорк» шайқас кемелеріне қосылып, түнде оларға торпедалық шабуылдар жасады. «Викс» айдың қалған бөлігінде Сан-Хуаннан жұмыс істеді. Сонымен қатар, Еуропада британдықтардың жағдайы нашарлап бара жатқан еді. Немістің қирату соғысы Төмен елдерді басып алып, Францияны соғыстан шығарды. Норвегия кампаниясында және Дюнкерктан эвакуациялау кезінде британдық эсминец күштері қатты зардап шекті. Сонымен қатар, неміс суасты қайықтары британдық конвойларына қарсы операцияларында өз рөлін атқарды. 1940 жылдың жазында Италия соғысқа кірген кезде британдықтар Жерорта теңізінде қорғауға тиіс тағы бір ұзақ желіге тап болды.
The destroyer lay out of commission for eight years. Recommissioned on 26 April 1930, Wickes shifted to the Atlantic and was based at New York. She operated off the eastern seaboard, making training cruises with Naval Reserve detachments from the 3d Naval District embarked. From 3 to 18 February 1931, the ship visited Tampa, Florida, for the Florida State Fair and Gasparilla Pirate Festival, before she shifted to Mobile, Alabama, to take part in Mardi Gras observances. In November, the busy destroyer visited Bridgeport, Connecticut, to participate in the Armistice Day observances on the 11th. During January and February 1932, the destroyer was attached to the Special Service Squadron operating in Central American waters and qualified for the Second Nicaraguan Campaign Medal. In April 1932, two years after being recommissioned, Wickes reported for duty with Rotating Reserve Squadron 20 and subsequently shifted back to the Pacific. From 1933 to 1937, Wickes operated out of San Diego, commanded by Lt. Comdr. Ralph U. Hyde, ('17), with Lt. Milton E. Miles as Exec. Decommissioned on 6 April 1937, the destroyer remained in reserve only a short time because of the increase of tension in Europe and the Far East. Fighting broke out in Poland on 1 September 1939 as German forces invaded that country and thus triggered British and French assistance to Poland. World War II was on. President Franklin Delano Roosevelt promptly directed that the Navy establish a "Neutrality Patrol" off the eastern seaboard, in the approaches to the Panama Canal and Guantánamo Bay, and at the two entrances to the Gulf of Mexico. To help patrol these stretches of sea, the Navy quickly reactivated 77 destroyers and light minelayers. Wickes was recommissioned on 30 September 1939. Over the ensuing month, the destroyer was fitted out while moored at the destroyer base alongside Whitney. Early in November, she shifted to the Mare Island Navy Yard, Vallejo, California, for drydocking. After returning to San Diego on 21 November, Wickes departed the west coast on 27 November, bound for Panama in company with her division, Destroyer Division (DesDiv) 64. En route, she fueled from the oiler Neches and arrived at Balboa, Panama, on 6 December. Transiting the canal the next day, the destroyer arrived at the Naval Operating Base (NOB), Key West, Florida, on 11 December and commenced neutrality patrol duty. Wickes and her sister ships patrolled alternately in the Yucatán Channel between the east coast of Cuba and the Yucatán Peninsula and in the passage between Florida and the west coast of Cuba. They shadowed belligerent merchantmen and warships of the British and Commonwealth navies searching for German freighters or passenger ships caught in or near American coastal waters by the outbreak of war. On her first patrol, Wickes spotted a cruiser—possibly or (her log is not specific here)—at 1058 on 14 December. The destroyer shadowed the cruiser, changing courses and speeds to conform to the other ship's movements, until well after nightfall. Anchored off Port Everglades, Florida, just before Christmas of 1939, Wickes noted the British destroyer maintaining a diligent patrol 12 mile (19 km) off the Florida coast between 23 and 25 December. Wickes returned to Key West on 30 December but enjoyed barely enough time to refuel and provision before she got underway again on 2 January 1940. She maintained a patrol off the Yucatán Peninsula for a week before returning to Key West on 9 January. Shifting to Guantánamo Bay soon thereafter, Wickes exercised with larger units of the Atlantic Squadron from 24 to 26 January before proceeding with DesDiv 64 for Puerto Cabello, Venezuela on 26 January. Arriving the following day, the ships commenced a three day port visit. After leaving Puerto Cabello, Wickes and her division mates visited St. Thomas, Virgin Islands, before joining DesDiv 65 at St. Eustatius, Dutch West Indies, on 6 February. The next day, these two divisions rendezvoused with the cruiser Wichita and DesDiv 82; together with DesDivs 61 and 83 and the heavy cruiser Vincennes, these ships formed the "Antilles Detachment" of the Atlantic Squadron. After formation steaming and exercises, Wickes arrived back at Guantánamo Bay on 9 February before shifting to NOB Key West on the 14th. In late February, Wickes again patrolled the Florida Straits, visiting the Dry Tortugas in the course of her operations. At the end of March, she sailed on the Yucatán Patrol. Returning to Key West on 8 April, Wickes maneuvered alongside the destroyer Twiggs at the fuel pier there. The two ships touched and broke off the propeller guard from Twiggs which punctured a small hole above Wickes waterline. The damage was minor, and the destroyer returned to sea shortly thereafter to conduct short range battle practice off Key West before undertaking another stint on the Yucatán Patrol in mid April. From late April through mid June, Wickes visited San Juan, Puerto Rico, and St. Thomas. She departed from the latter port on 1 July to join the battleships Texas, Arkansas, and New York that afternoon and conducted simulated torpedo attacks upon them at night. Wickes then operated out of San Juan for the remainder of the month. Meanwhile, in Europe, the situation facing the British had materially worsened. The devastating German blitzkrieg had carried the Low Countries before it and knocked France out of the war. British destroyer forces had suffered terribly in the ill fated Norwegian campaign and in the evacuation from Dunkirk. Moreover, German U boats had taken their toll in their operations against British convoys. With Italy's entry into the war in the summer of 1940, the British were faced with another long lifeline to defend in the Mediterranean.
Ұлыбританияға көшіру
Премьер-министр Уинстон Черчилль президент Рузвельтке көмек сұрады; және 1940 жылдың жазында АҚШ пен Ұлыбритания арасында келісім жасалды. Корольдік теңіз флотына берілген 50 "қаржылық ескірген" американдық эсминецке алмасу шарты бойынша, АҚШ Ньюфаундлендтен Британдық Гвианаға дейінгі стратегиялық базалық орындарды 99 жылға жалға алды. Осыған сәйкес, 50 кеме, оның ішінде Wickes, ауыстыруға таңдалды. Кариб теңізіне соңғы сапарынан кейін, эсминец 24 шілдеде Кью-Уэстке оралды. 27 шілдеде ол Техастың Галвестон қаласына Тоддтың құрғақ док компаниясында күрделі жөндеуге түсу үшін бағытталды және тамыз айы бойында онда қалды. Wickes 22 қыркүйекте Еванс эсминшісімен бірге Галвестоннан шығып, Кей-Вестке қысқа тоқтады және 26 қыркүйекте Портсмут қаласындағы Норфолк әскери-теңіз кемежайына жетті. 9 қазанда Wickes Хэмптон Роудстан 64-ші дивизиямен бірге шығып, көп ұзамай Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Теңіз торпедалық стансасында тоқтады. Кемелер Кейп-Код каналы арқылы Массачусетс штатының Провинстаун қаласына жол тартты, онда қысқа тоқтағаннан кейін, Галіфакс, Нова-Скотияға бет бұрды, онда 16 қазанда жетті. Ұлыбритания мен Канадаға берілген эсминцтердің бесінші тобының құрамында Wickes-ті 19 қазанда Канаданың премьер-министрі Маккензи Кинг және Атлантика флотының эсминцтер командирі, контр-адмирал Фердинанд Л. Рейхмут бақылады. 1940 жылдың 23 қазанында Wickes Корольдік теңіз флотына тапсырылды. Оның аты 1941 жылдың 8 қаңтарында Әскери-теңіз тізімінен өшірілді.
Prime Minister Winston Churchill appealed to President Roosevelt for assistance; and, during the summer of 1940, an agreement was worked out between the United States and Great Britain. In return for 50 "overage" American destroyers transferred to the Royal Navy, the United States received leases, for a duration of 99 years, on strategic base sites stretching from Newfoundland to British Guiana. Accordingly, 50 ships were picked for transfer— Wickes among them. After her last Caribbean tour, the destroyer returned to Key West on 24 July. She shifted to Galveston, Texas, on 27 July for an overhaul at Todd's Drydock Company and remained there through August. Wickes departed Galveston in company with the destroyer Evans, on 22 September, touched briefly at Key West, and arrived at the Norfolk Navy Yard, Portsmouth, Virginia, on 26 September. On 9 October, Wickes departed Hampton Roads with DesDiv 64 and stopped at the Naval Torpedo Station, Newport, Rhode Island, soon thereafter. The ships transited the Cape Cod Canal, en route to Provincetown, Massachusetts, and after stopping there briefly, pushed on for Halifax Nova Scotia, where they arrived on 16 October. As part of the fifth group of destroyers transferred to the British and Canadians, Wickes was visited by Prime Minister Mackenzie King of Canada and Rear Admiral Ferdinand L. Reichmuth, USN, the Commander, Destroyers, Atlantic Fleet, on 19 October, during the indoctrination period for the prospective British crew. On 23 October 1940, Wickes was turned over to the Royal Navy. Her name was struck from the Navy List on 8 January 1941.
HMS Монтгомери ретінде
23 қаңтарда "Ақ байрақ" командасымен бірдей HMS Монтгомери (G95) ретінде қолданысқа берілді. 1 қарашада Канада суларынан шығып, Британ аралдарына қарай бет алғанға дейін эсминец қосымша жабдықталып, таныстырылды. Сапар барысында Монтгомери және оның басқа бауырлары қарулы сауда кемесі мен неміс "кішкентай шайқас кемесі" – неміс крейсері "Адмирал Шер" арасындағы теңсіз теңіз шайқасы болған жерді шолып өтті. Бұл оқиға 5 қарашада болған, ол кезде неміс соғыс кемесі бұрынғы сауда кемесімен сүйемелденген конвойға шабуыл жасады. "Джервис Бей" рейдкер конвой мен шабуылшы арасына өзінің кемесін қойып, конвойдың қашуына мүмкіндік берді, ал өзі батып кетті. Дегенмен Монтгомери ештеңе таба алмады, және 11 қарашада Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласына келді. Бір аптадан кейін Англияның Плимут қаласына ауысқан Монтгомери Батыс жақындау командасына бекітілді және Ливерпульде орналасқан. Алғашқы патрульдерінің бірінде Монтгомери 1941 жылдың 21 ақпанында U 96 немісденіз шабуылынан құлаған "Scottish Standard" танкерінен 39 адамды құтқарып алды. 24 ақпанда құтқарылған теңізшілерді жағаға шығарып, Монтгомери көп ұзамай Батыс жағалауындағы патрульдерін жалғастырды. Сәуір мен қыркүйек айларында Фурнесс қаласындағы Барроу қаласында жөндеуден өтті. Монтгомери сауда конвойларын сүйемелдеу үшін бастапқы 4 дюймдік 50 калибрлі зеңбіректердің үшеуі мен бір үштік торпедалық аппаратты алып тастау арқылы қайта жабдықталды, бұл жоғары жағындағы салмақты азайтып, қосымша тереңдік зарядтарын орнатуға мүмкіндік берді. Гринкокта орналасқан эсминец 1941 жылдың соңына дейін Британ аралдары мен Канада порттары арасында жұмыс істеді. 1942 жылдың 13 қаңтарында Панама тіркелген SS Friar Rock кемесі U 130 суасты қайығымен торпедаланып батып кетті, ол 1941 жылы суға түсірілген. Ньюфаундлендтің Кейп-Рейс мүйісінен оңтүстік-шығысқа қарай 100 миль (161 км) қашықтықта. Төрт күннен кейін Монтгомери сол кемеден жеті аман қалған адамды құтқарып алды. 1942 жылдың ақпан айында Монтгомери Галифакстағы Батыс жергілікті сүйемелдеу күштерінің басқаруына өтті. Кейін 1942 жылы эсминец Канада Корольдік теңіз күштеріне жалға берілді, содан кейін оңтүстікке қарай жүзіп, Шарлстон теңіз кемесінде жөндеуден өтті, ол келесі 1943 жылға дейін жалғасты. 1943 жылдың ақпанында жағалау конвойларын сүйемелдеу операцияларын қайта бастаған Монтгомери, 25 ақпанда U 628 суасты қайығымен батып кеткен "Манчестер Мерчант" кемесінің аман қалғандарын құтқарып алды, ол 1943 жылы 25 ақпанда суға түсірілген, Кейп-Рейс мүйісінен 390 миль (628 км) қашықтықта. Эсминец 1943 жылдың соңына дейін Галифакстан жұмыс істейтін Батыс жергілікті сүйемелдеу күштерімен бірге болды. 1943 жылдың 12 желтоқсанында ол "Боуотер Ллойд Папер Ко" компаниясының "Спраус Лейк" баржасына көмек көрсетті және 27 желтоқсанда Халифакстан Британ аралдарына U 415 суасты қайығымен батып кеткен британдық эсминецтің аман қалған экипажымен бірге кетті, ол 24 желтоқсанда суға түсірілген. Ұлыбританияға келгеннен кейін Монтгомери 1944 жылдың 23 ақпанында Тайн өзенінде резервке қойылды. "Қызмет ететін тізімнен" алынған – АҚШ Теңіз күштерінің "Теңіз тізіміне" баламасы – бұл тәжірибелі эсминец 1945 жылдың көктемінде Еуропадағы соғыс аяқталар алдында металл тескілеріне жіберілді.
She was commissioned simultaneously on 23 January under the White Ensign as HMS Montgomery (G95). The destroyer underwent further fitting out and familiarisation before departing Canadian waters on 1 November, bound for the British Isles. En route, Montgomery and the other of her sister ships in company swept through the scene of the one sided naval engagement between the armed merchant cruiser and the German "pocket battleship" German cruiser Admiral Scheer. This action had occurred on 5 November when the German warship attacked a convoy escorted by the erstwhile merchant steamship. Jervis Bay had interposed herself between the raider and the convoy, allowing the latter to escape while being herself sunk. Montgomery found nothing, however, and after searching briefly for the German "pocket battleship"—with orders to shadow by day and attack by night—arrived at Belfast, Northern Ireland, on 11 November. Shifting to Plymouth, England, a week later, Montgomery was allocated to the Western Approaches command and based at Liverpool. During the course of one of her early patrols, Montgomery rescued 39 survivors from the motor tanker Scottish Standard which had been torpedoed and sunk by the German submarine U 96 on 21 February 1941. Disembarking the rescued mariners on 24 February, Montgomery resumed her Western Approaches patrols soon thereafter. The flush decker underwent repairs at Barrow in Furness from April to September and was later assigned to the 4th Escort Group. Montgomery was modified for trade convoy escort service by removal of three of the original 4 inch/50 caliber guns and one of the triple torpedo tube mounts to reduce topside weight for additional depth charge stowage and installation of hedgehog. Based now at Greenock, the destroyer operated between the British Isles and Canadian ports through the end of 1941. On 13 January 1942, the Panamanian registered steamer SS Friar Rock was torpedoed and sunk by U 130 was launched in 1941. 100 mile (161 km) southeast of Cape Race, Newfoundland. Four days later, Montgomery picked up seven survivors from that ship. In February 1942, Montgomery came under the aegis of the Western Local Escort Force at Halifax. Later in 1942, the destroyer was loaned to the Royal Canadian Navy before she sailed south and underwent repairs at the Charleston Navy Yard which lasted into the following year 1943. Resuming her coastwise convoy escort operations in February 1943, Montgomery rescued survivors of the torpedoed Manchester Merchant— sunk by U 628 was launched in on 25 February 1943, 390 mile (628 km) off Cape Race. The destroyer remained with the Western Local Escort Force into late 1943, operating out of Halifax. On 12 December 1943, she assisted the Bowater Lloyd Paper Co. barge Spruce Lake and, on 27 December, departed Halifax for the British Isles, carrying the surviving crew members from the torpedoed British destroyer which had been sunk by U 415 was launched in on 24 December. Arriving in England soon thereafter, Montgomery was placed in reserve in the River Tyne on 23 February 1944. Removed from the "effective list"—the British equivalent of the United States Navy's "Navy List" – the veteran flush decker was subsequently broken up for scrap in the spring of 1945 shortly before the end of the war in Europe.