Кіріспе
Drop Dead Gorgeous) – 1999 жылы Майкл Патрик Янн режиссерлік еткен және Лона Уильямс жазған американдық сатирикалық мақұлдамалық қара комедиясы. Басты рөлдерде Кирстен Данст, Эллен Баркин, Бриттани Мерфи, Эллисон Дженни, Денис Ричардс, Кирсти Алли және Эми Адамс (оны кинодағы тұңғыш рет пайда болуы) ойнаған. Фильм шағын қаладағы сұлулық сайысын және жеңімпаз атанғандардың тәжді иелену үшін барған қатал, тіпті өлімге дейін жететін күресін көрсетеді. Фильм прокатта үлкен табысқа жете қоймағанмен және бастапқыда сыншылардың арасында әртүрлі пікірлер тудырған, бірақ уақыт өте келе жанкүйерлер қатары көбейіп, қазір культты фильм ретінде танылады.
Drop Dead Gorgeous is a 1999 American satirical mockumentary black comedy film directed by Michael Patrick Jann and written by Lona Williams. It stars Kirsten Dunst, Ellen Barkin, Brittany Murphy, Allison Janney, Denise Richards, Kirstie Alley, and Amy Adams in her film debut. The film follows a small town beauty pageant and the fierce, deadly lengths the contestants will take to secure the crown. Though the film was not a box office success and was initially met with mixed critical reviews, it has gained a following over time and is now regarded as a cult film.
Сюжет
1995 жылы Миннесота штатының Маунт-Роуз деген шағын консервативті қалашығында Сара Роуз косметикасының жыл сайынғы «Америкалық жас принцесса» сайысы өтеді. Қалаға кино түсіру тобы келіп, сайыс пен оған дайындық процесін түсіре бастайды. Сұхбаттасушылардың бірі – 17 жасар Эмбер Аткинс, ол колледжге оқуға стипендия ұту ниетімен қатысады және өзінің кумирі Диана Сойердің жолын жалғауды армандайды. Басқа қатысушылардың арасында қаладағы ең бай адамның қызы Ребекка («Бекки») Лиман да бар. Беккидің анасы Глэдис – сайысты ұйымдастыру комитетінің төрағасы және бұрынғы жеңімпаз. Лиманның жиһаз дүкені мен сайыс төрешілері арасындағы байланыстарға байланысты, көптеген адамдар сайыстың нәтижесі бұрмаланған болуы мүмкін деп қорқады. Сайысқа дейін күндер өткен сайын қалада түрлі оқиғалар орын алады: мысалы, қатысушы Тэмми Карри астық сабау машинасы жарылып қаза табады, ал Беккиге көңіл білдірген жігіт Амберге қызығушылық танытқандықтан аң ауы кезінде қаза болады. Эмбер анасы Аннеттің трейлері жарылып кеткен соң сайыстан бас тартуды ойлайды, бірақ анасын қуанту үшін жарысқа қатысады. Киімдерді көрсету кезінде сахнадағы шам қатысушы Дженелл Бетцті соққыға ұрып, ол есітімін жояды. Сайыс күні Эмбердің би костюмі жоғалып кетеді. Ол Беккиді костюмді ұрлады деп айыптайды, содан кейін екеуі сахна артында төбелес шығарады. Сайыстың хореографы Хлорис Клингаген Эмберге жаңа костюм береді, бірақ ұйымдастырушы Айрис Кларк бұл костюм бұрын мақұлданбағанын, сондықтан Эмбер өнер көрсете алмайтынын айтады. Эмбердің тағы бір қатысушысы Лиза Свенсон оған аянып, мақұлданған костюмін беру үшін жарыстан шығады. Эмбер өзінің шлеп биін орындайды және көрермендер оған аяқ астынан қолдау көрсетеді. Өнер көрсетуі барысында Бекки «Менің көздерімді ала алмайсың» әнін орындайды, ал қолында айқышқа ілінген Исаның қуыршағымен билейді, бұл көрермендерді қызықтырып, қорқытады. Сайыс жеңімпаздарын жариялайды: сүйіктісі Лесли Миллер – үшінші орын, Эмбер – бірінші орын, ал Бекки жеңіске жетеді. Келесі күні Беккидің жеңіс шеруі кезінде оның әсем аққу бейнесіндегі жүзі өртеніп, жарылып, таңғажайып апатқа ұшырайды. Қайғыға батқан Глэдис ашуға беріліп, барлық жағдайларға өзі жауапты екенін мойындайды және дереу тұтқындалады. Эмбер жаңа жеңімпаз атанды. Штаттық сайыста Эмбер басқа қатысушылар тамақтан уланғандықтан автоматты түрде жеңіске жетеді. Ол ұлттық сайысқа барлық шығындары төленген сапарды жүлде ретінде алады, бірақ келгеннен кейін Сара Роуз косметикасы салықтан қашу айыбымен жабылғанын, демек ұлттық сайыс болмайтынын біледі. Бұл жағдайға байланысты барлық қатысушылар, Эмберден басқа, ашуға беріліп, компанияның мүлкін бүлдіреді. Бірнеше жылдан кейін Глэдис түрмеден қашып, Маунт-Роуз супермаркетінде полициямен қақтығысады, Эмберден кек алу ниетін білдіреді. Алты сағатқа созылған қақтығыс кезінде оқиға орнында болған тележурналистке кездейсоқ оқ тиеді. Эмбер дереу микрофонды алып, оқиғаны баяндай бастайды, жаңалықтар станциясын өзінің салмақтылығымен және сенімділігімен таң қалдырады. Эмбер Миннеаполис-Сент-Пол қаласының WAZB телеарнасының кешкі жаңалықтарының жетекшісі болады, осылайша Диана Сойер сияқты болатын арманының орындалуына жақындайды.
Өмірбаян
Фильмнің оқиғасы Миннесота штатының ойдан шығарылған Маунт-Роуз қаласында өтеді, бұл өз кезегінде жазушы Лона Уильямстың өскен Роузмоунт қаласына негізделген. Фильм бастапқыда "Сүт патшайымдары" деп аталатын, бірақ заңдық себептермен өзгертілді. Фильмдегі кейіпкерлердің бәрі Миннесота акцентінің шамадан тыс әстеулеген пародияларын көрсетеді. Фильм Карвер округі аймағында, негізінен Миннесота штатының Вакония қаласында түсірілді, бірақ кейінірек фильмде конкурсанттардың ленталарында Миннесотаның нақты қалаларының аттары көрсетілді. Жаңалықтар тілшісі Дайан Сойер Кирстен Дансттың кейіпкері Эмбер Аткинстің кумирі ретінде жиі еске алынады, өйткені Сойер бұрынғы сұлулық сайыстың жеңімпазы болған. Эмбердің басқа да кумирлері – оны трейлерде жалғыз өсірген сұлулық сайыстың анасы және анорексиядан ауруханада жатқан өткен жылғы сайыстың жеңімпазы. Сұлулық сайыста стипендия үшін күресу, Маунт-Роузден шығуға ер балаларға берілген мүмкіндіктермен – мысалы, хоккейге стипендия алу немесе түрмеге түсумен салыстырылады. Фильмде екі Мелисса Манчестер әні конкурсанттардың талант көрсету бөлімінде пайдаланылған әндер ретінде ойнатылады. Мэри "Don't Cry Out Loud" әнін ерін қозғалмай орындайды, ал Дженелл "Through the Eyes of Love" әнін ән салып, қолмен ишаралайды. "Жалпыға ортақ адамға фанфара" бәсекеге қатысушылардың парады мен Хэнктың қиын жағдайын көрсету үшін ойнатылады.
Сыни жауап
Фильмге көбінесе аралас пікірлер айтылды. Әсіресе, Эллисон Дженни мен Денис Ричардс өнерлерімен көптеген сыншылардың мақтауына ие болды. Variety журналынан Дэннис Харви бұл фильмді "кейде қызықты сатира деп атады, бірақ оның нәзік болуы тиіс еді, онда одан да көп пайда көрер едік". Роджер Эберт фильмнің идеясын ұнатты, бірақ сценарий экранға дұрыс аударылмағанын және өндіріс және актерлік шеберліктің ұсақ қателіктерінен туындаған жеткіліксіз күлкілі екенін жазды. Deseret News газетінен Джефф Вайс фильмді көшірмелік деп сынап, оны 1975 жылғы "Smile" комедиясымен, 1996 жылғы "Fargo" фильмімен және "Waiting for Guffman" мокьюментариімен салыстырды. Entertainment Weekly фильмге D бағасын берді және оны "Smile" және "The Positively True Adventures of the Alleged Texas Cheerleader Murdering Mom" фильмдерімен қолайсыз салыстырды.