Александр Гамильтон: Шотландия саяхатшысы және өнер жинаушысы
Alexander Hamilton, 10th Duke of Hamilton
Александр Гамильтон – шотланд саяхатшысы, өнер жинаушысы. 1802-1852 ж. Ланкаширдегі депутат, Санкт-Петербургтегі елші, және Ланкашир лорды болды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд саясаткері
Scottish politician
Александр Гамильтон, 10-шы Гамильтон герцогы, 7-ші Брэндон герцогы КГ ПК ФРС ФСА (3 қазан 1767 – 18 тамыз 1852) – шотланд саясаткері және өнер коллекционері.
Alexander Hamilton, 10th Duke of Hamilton, 7th Duke of Brandon KG PC FRS FSA (3 October 1767 – 18 August 1852) was a Scottish politician and art collector.
Өмір
1767 жылғы 3 қазанда Лондонның Сент-Джеймс-скверінде, Гамильтонның 9-шы герцогы Арчибальд Гамильтонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Харроу мектебінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды, 1786 жылғы 4 наурызда тіркелді. 1789 жылғы 18 ақпанда магистр дәрежесін алды. Гамильтон виг саясаткері болды, оның саяси мансабы 1802 жылы Ланкастер округінен парламент депутаты болып сайланғаннан бастау алды. Ол 1806 жылға дейін Парламентте отырды, содан кейін Құпия Кеңеске мүше болып тағайындалды және 1807 жылға дейін Санкт-Петербург сарайына елші ретінде жіберілді; сонымен қатар, ол 1802 жылдан 1852 жылға дейін Ланаркширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1819 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін көптеген атақтарға ие болды. Ол 1831 жылы король Уильям IV-тің тәж кию рәсімінде және 1838 жылы королева Викторияның тәж кию рәсімінде Лорд-Горный Стюард болды және осы міндетті екі рет атқарған соңғы адам болып танылды. 1836 жылы ол "Жартер" орденінің рыцары атанды. 1820-1822 жылдар аралығында Шотландияның еркін зияратшылардың бас шебері болды. 1827-1831 жылдар аралығында Шотландияның Таулы және Ауыл шаруашылығы қоғамының президенті қызметін атқарды. 1834-1852 жылдар аралығында Британ мұражайының қамқоршысы болды. 1810 жылғы 26 сәуірде Лондонда Уильям Томас Бекфордтың қызы Сьюзан Эуфемия Бекфордқа және Чарльз Гордонның қызы, 4-ші Абойн графының қызы Леди Маргарет Гордонға үйленді. Гамильтон өз заманының танымал дендиі болды. Некрологта былай делінген: "Ұялдылығы мен мінезінің тұрақсыздығы оның партиясына көп қызмет етуіне немесе олардың сеніміне ие болуына кедергі келтірді. Ежелгі тегінің маңыздылығын жоғары бағалауға бейімділігі оны Англиядағы ең мақтанды адам деп санауға лайық етті". Ол сонымен қатар Наполеонды қолдады және Жак Луи Давидтің "Тюйлеридегі кабинетіндегі император Наполеон" картинасын тапсырыс берді. Лорд Лэмингтон "Дендилер күні" еңбегінде оның туралы былай деп жазды: "Екатерина патшайымның елшісі болған 10-шы герцог сияқты керемет адам болған ешкім жоқ; мен оны білген кезде ол өте қарт еді, бірақ өзін кез келген гранадер сияқты тік ұстады. Ол әрқашан әскери тігістермен безендірілген пальто, шалбар және гессиандық бут киіп жүрді". Леди Стаффорд ұлына жолдаған хаттарында "оның ұзын пальтосы, ұзақ шашы, саусақтары алтын сақиналармен әрленген" және оның шетелдік келбеті туралы айтқан. Тағы бір некрологта, "Джентльменс" журналында оның "отбасылық мақтанышы" зор болғаны жазылған.
Born on 3 October 1767 at St. James's Square, London, a son of Archibald Hamilton, 9th Duke of Hamilton, he was educated at Harrow School and at Christ Church, Oxford, where he matriculated on 4 March 1786. He received his MA on 18 February 1789. Hamilton was a Whig, and his political career began in 1802, when he became MP for Lancaster. He remained in the House of Commons until 1806, when he was appointed to the Privy Council, and Ambassador to the court of St. Petersburg until 1807; additionally, he was Lord Lieutenant of Lanarkshire from 1802 to 1852. He received the numerous titles at his father's death in 1819. He was Lord High Steward at King William IV's coronation in 1831 and Queen Victoria's coronation in 1838, and remains the last person to have undertaken this duty twice. He became a Knight of the Garter in 1836. He held the office of Grand Master Mason of the Freemasons of Scotland between 1820 and 1822. He held the office of President of the Highland and Agricultural Society of Scotland between 1827 and 1831. He held the office of Trustee of the British Museum between 1834 and 1852. He married Susan Euphemia Beckford, daughter of William Thomas Beckford and Lady Margaret Gordon, daughter of Charles Gordon, 4th Earl of Aboyne, on 26 April 1810 in London, England. Hamilton was a well known dandy of his day. An obituary notice states that "timidity and variableness of temperament prevented his rendering much service to, or being much relied on by his party With a great predisposition to over estimate the importance of ancient birth he well deserved to be considered the proudest man in England." He also supported Napoleon and commissioned the painting The Emperor Napoleon in His Study at the Tuileries by Jacques Louis David. Lord Lamington, in The Days of the Dandies, wrote of him that 'never was such a magnifico as the 10th Duke, the Ambassador to the Empress Catherine; when I knew him he was very old, but held himself straight as any grenadier. He was always dressed in a military laced undress coat, tights and Hessian boots, &c'. Lady Stafford in letters to her son mentioned 'his great Coat, long Queue, and Fingers cover'd with gold Rings', and his foreign appearance. According to another obituary, this time in Gentleman's Magazine, he had 'an intense family pride'.
Өлім және мұра
Гамильтон ежелгі Египет мумияларына зор қызығушылық танытты және мумиялар сарапшысы Томас Петтигрюдің жұмысына қатты әсерленді, сондықтан ол Петтигрюдің өлімінен кейін оны мумиялауын өтінді. Ол 1852 жылдың 18 тамызында 84 жасында Лондонның Портман-сквер 12 мекенжайында қайтыс болды және 1852 жылдың 4 қыркүйегінде Шотландияның Гамильтон қаласындағы Гамильтон сарайында жерленді. Оның өсиетіне сәйкес, Гамильтонның денесі қайтыс болғаннан кейін мумияланды және ол 1836 жылы Парижде, бастапқыда Британ мұражайы үшін сатып алған Птолемей дәуірінің саркофагына салынды. Осымен қатар, ол қазір Келвингроув мұражайында сақталатын маңызды дворян Пабасаның саркофагын да сатып алды. 1842 жылы Гамильтон сарайдағы отбасылық мазардың тығыздығын шешу үшін Гамильтон кесенесін салуды бастады. Ол 1858 жылы кесененің құрылысы аяқталғаннан бастап 1921 жылға дейін Гамильтон герцогтарымен бірге жерленді, бірақ жердің шөгуі және сарайдың соңынан бұзылуы салдарынан денелерді Гамильтонның Бент зиратына көшіруге тура келді, онда ол әлі де өз саркофагында жатыр. Оның картиналар, заттар, кітаптар мен қолжазбалардан тұратын жинағы 1882 жылдың шілдесінде 397 562 фунт стерлингке сатылды. Германия үкіметі қолжазбаларды 80 000 фунт стерлингке сатып алды. Олардың бір бөлігін Ұлыбритания үкіметі қайта сатып алып, қазір Британ мұражайында сақталған.
Hamilton had a strong interest in Ancient Egyptian mummies, and was so impressed with the work of mummy expert Thomas Pettigrew that he arranged for Pettigrew to mummify him after his death. He died on 18 August 1852 at age 84 at 12 Portman Square, London, England and was buried on 4 September 1852 at Hamilton Palace, Hamilton, Scotland. In accordance with his wishes, Hamilton's body was mummified after his death and placed in a sarcophagus of the Ptolemaic period that he had originally acquired in Paris in 1836 ostensibly for the British Museum. At the same time he had acquired the sarcophagus of Pabasa, an important nobleman which is now in the Kelvingrove Museum. In 1842 Hamilton had begun construction of the Hamilton Mausoleum as repository for the overcrowded family vault at the Palace. He was interred there with other Dukes of Hamilton, from the 1858 completion of the Mausoleum until 1921 when subsidence and the subsequent demolition of the Palace forced removal of the bodies to the Bent cemetery in Hamilton, where he still lies buried in his sarcophagus. His collection of paintings, objects, books and manuscripts was sold for £397,562 in July 1882. The manuscripts were purchased by the German government for £80,000. Some were repurchased by the British government and are now in the British Museum.