Белгісіз X: Қызыл қауіп және ғарыздық қорқыныш

Кіріспе

1956 жылы Лесли Норман мен Джозеф Лози түсірген британдық фильм.

"Х Беймәлім" – 1956 жылы Лесли Норман режиссерлік жасаған, Дин Джаггер мен Эдвард Чапман қатысқан британдық ғылыми-фантастикалық қорқыныш фильмі. Оны Hammer Film Productions компаниясы жасады, сценарийін Джими Сангстер жазды. Бұл фильм "Хаммер студиясын төмен бюджеттік триллерлерден қорқыныш пен ғылыми-фантастикаға көшуін бекітті" және "Қышқы соғыс алаңдауларын және Ұлыбританияның әлемдік держава ретіндегі беделінің төмендеуінен туындаған ұлттық идентитінің жоғалуын" көрсететін маңызды трилогияны ("Кватермасса эксперименті" (1955) және "Кватермасса 2" (1957) фильмдерімен бірге) аяқтады.

Сюжет

Фильм Шотландияның ауылдық аймағында басталады. Төңкерілген далада сарбаздар Гейгер санаушын қалай пайдалануға үйрену үшін кезекпен сынап жатыр. Кенеттен жарылыс болады. Бір сарбаз сәулеленуден қаза табады, ал екіншісі ауыр күйік шағады. Жерде түбі көрінбейтін Y пішіндес жарық пайда болады. Атом энергиясы зертханасының докторы Ройстон тергеу үшін шақырылады. Кейіннен, Ұлыбританияның Атом энергиясы комиссиясының қауіпсіздік қызметін басқаратын "Мак" Макгилл оған қосылады. Сол түні, жергілікті бала камерадан тыс жердегі қорқынышты көрініске куә болады. Ол ертесі күні сәулеленуден болған күйіктен көз жұмады. Ройстон тергеу жүргізеді және бұрынғы сәулелену эксперименттерінен қалған контейнерді сақтап тұрған қарт адам тұратын мұнараға келеді. Кейіннен, жергілікті ауруханада, жас дәрігер бала көргендей, экраннан тыс қорқынышты көріп құлап, денесі еріді. Сол кешкі, Y пішіндес жарықты күзетіп тұрған екі сарбаз түсініксіз жағдайда қаза тапқанда, Ройстонның әріптесі Питер Эллиотт шұңқырға түсіп тергеу жүргізуге ерікті болады. Ұзақ өтпей, ол бұрынғыдай қорқынышты көреді. Бірақ, оны уақытында шұңқырдан шығарып алады. Әскерлер көзге көрінбейтін жаратылысты өлтіру үшін от тастағыштарды қолданады, бірақ бұл әрекет нәтижесіз болады. Ройстон осы құбылысты түсіндіруге тырысады. Оның теориясы бойынша, бұл Жер бетінің көп бөлігі балқыған кезде алыс өткенге қатысты тіршілік формасы. Бұл жаратылыс Жер қыртысы суығанда тұтқындалып қалған. Бірақ, әр 50 жыл сайын олар сезінетін толқын пайда болады, бұл оларды жер бетіне шығуына және радиоактивті заттарды "тамақ" ретінде табуына себеп болады. Соңында, жаратылыс ашылады – үнемі өсіп келе жатқан, қазір зертханаға қарай қозғалып, ондағы кобальтты жеуге тырысатын дене. Ройстон мен Макгилл оның қозғалысын дұрыс болжайды. Олар жүк көліктеріне екі үлкен "сканер" орнатып, кобальт контейнерін жем ретінде қояды. Питер джиппен жемді айдап, оның қауіпті назарын өзіне аударады. Ақырында, жаратылыс жойылды және жарылады. Бірақ, команда монстр шыққан жарыққа жақындағанда, екінші, күшті жарылыс болады, бірнеше адамды құлатады. Оқиғаға қызыққан команда жарыққа жақындауды жалғастырады, мүмкін фильм аяқталар кезде қосымша зерттеулер жүргізу үшін.

The film opens in rural Scotland. In a deserted field, soldiers take turns familiarizing themselves with how to use a Geiger counter. Suddenly, there is an explosion. One soldier dies of radiation exposure while another is badly burned. At the site, there is a Y shaped crack in the ground with no apparent bottom. Dr. Royston of the Atomic Energy Laboratory, is called in to investigate. He's later joined by "Mac" McGill, who runs security at the UK Atomic Energy Commission. That night, a local boy witnesses an horrific off camera sight. He dies the next day of radiation burns. Royston investigates and comes upon a tower occupied by an old man in possession of a canister left over from previous radiation experiments. Later, in a local hospital, a young doctor collapses and melts after witnessing the same off screen horror as the boy. The same evening, when two soldiers mysteriously die while guarding the Y shaped crack, Royston's colleague Peter Elliott volunteers to be lowered into the pit to investigate. Before long, he encounters the same off screen horror as witnessed before. However, he is pulled out of the pit in the nick of time. The army uses flamethrowers to try to kill the unseen creature but to no avail. Royston hypothesizes an explanation for the phenomenon. His theory involves a form of life that existed in distant prehistory when the Earth's surface was largely molten. This entity had been trapped by the crust of the Earth as it cooled. But every 50 years there is a tidal surge that these creatures feel, causing them to reach the surface and find "food" in the form of radioactive sources. The thing is finally revealed – an ever growing blob, now crawling its way toward the Laboratory to feed on cobalt being used there. Royston and McGill accurately predict its movement. They proceed to a location where they set up two large "scanners" on lorries and a canister of cobalt as bait. Peter drives the bait by jeep, drawing the blob's deadly attention. Eventually, the creature is neutralized and explodes. But as the team approaches the crack from which the monster had emerged, a second, more powerful explosion occurs, knocking several off their feet. Puzzled, the team continues approaching the crack, presumably to make further tests, as the film comes to an end.

Өндіріс

Фильм бастапқыда Hammer компаниясының өткен жылғы сәтті «Кватермас эксперименті» фильмінің жалғасы ретінде жоспарланған, бірақ сценарист Найджел Книл Бернард Кватермас кейіпкерін пайдалануға рұқсат бермеді. Фильмнің алғашқы режиссері – Джозеф Лози, ол Джозеф Уолтон есімімен жұмыс істеді. Лози Голливудтың «қара тізіміне» енгеннен кейін Ұлыбританияға көшіп келген американдық режиссер еді. Лози фильм түсіруді бастады, тіпті оның түсірілген материалдарының бір бөлігі соңғы нұсқаға енді, бірақ денсаулығына байланысты оны Лесли Норман ауыстырды. Басқа бір мәлімет бойынша, Джаггер оның «қара тізімде» болуына байланысты онымен жұмыс істеуден бас тартқан. Норманды Ealing компаниясынан уақытша шақыртқан. Ол 1955 жылы «Түнде менің нөмірім келді» фильмімен режиссерлік дебютін жасаған еді. Кейін ол: «Мен Hammer-де жұмыс істегенді ұнатпадым, себебі [продюсер] Энтони Хиндспен тіл табыса алмадым» деді. Фильм түсірілімі Беркширдегі Bray Studios студиясында өтті. Фильм бюджетінің жартысын RKO Pictures компаниясының продюсері Сол Лессер берді. Дегенмен, Hammer мен RKO арасындағы американдық тарату келісімі соңғы компанияның таралу қаупі туғандықтан күшін жойды, ал фильмтің АҚШ-тағы дистрибьюторы Warner Bros. болды. Variety журналы фильмді екі рет қарап шықты. Бірінші рецензент, «Myro» 1956 жылы былай жазды: «Белгісіз Х» – өте қиялшыл және фантастикалық, сонымен қатар кассада табысқа жетуіне көмектесетін шиеленісті драмалық көріністері бар фильм. Сапалы түсірілген бұл фильмде толық сенбеуге болатын, бірақ қызықты оқиға баяндалады. Әрекетке үзіліс аз, күдік тудыратын жағдайлар үнемі назарда ұсталады. Атомдық зерттеу станциясындағы зертханалық тәжірибелер әсерлі, бірақ таныс көрінеді, бірақ соңында сюжетте маңызды рөл атқарады. Соғыс министрлігі фильмнің түсіріліміне көмектесті, және осы сипаттағы оқиғаға олардың қойған мөрінің құндылығы бар. Шөл даладағы көріністер, негізгі нысанаға қарай аяусыз қозғалатын атомдық масса, радиоактивті құрбандардың жақыннан түсірілген кадрлары және нейтрализатордың тиімділігі, шиеленісті, тіпті қорқынышты атмосфераны құруға бірлесіп көмектеседі. Актерлік шеберлік, көбінесе стереотиптік болғанымен, Джаггер, Эдвард Чапман және Лео МакКерннен тұратын актерлік құраммен үйлеседі. Марианна Браунс медбике рөлінде ерекше көзге түседі, жылы және тартымды мінезін көрсетеді». Келесі рецензент, «Whit» бір жыл өткен соң былай деді: «Талғампаз көрермендерге арналмаған, нашар және күрделі ғылыми-фантастикалық фильм. Бұл фильмде түсіну қиын күрделі құрылым бар. [Бұл] ғылыми-фантастикалық әңгімедегі «белгісіз» қауіптің мәні соншалықты тұманды, көрермендер тым қатты шатасуы мүмкін. Рөлдердің барлығы дерлік өзгермейді және Лесли Норманның режиссерлік шеберлігі оған берілгеннен асып түсе алмайды». Films and Filming журналы фильмді «ғарыштық әңгімелерден құтылудың сәтті әрекеті» деп атады.

The film was originally intended by Hammer to be a sequel to the previous year's successful The Quatermass Xperiment, but writer Nigel Kneale refused permission for the character of Bernard Quatermass to be used. The original director of the film was Joseph Losey, working under the name Joseph Walton – Losey was an American director who had moved to the UK after being placed on the Hollywood blacklist. Although Losey did begin shooting the film and some of his footage is included in the final cut, he was replaced by Leslie Norman due to illness. An alternative version is that Jagger refused to work with him because of his blacklisting. Norman was borrowed from Ealing. He had just made his directorial debut with The Night My Number Came Up (1955). He later said "I hated working at Hammer because I never got on with [Producer] Anthony Hinds." Filming took place at Bray Studios in Berkshire. Half the film's budget was provided by Sol Lesser, a producer for RKO Pictures. Nonetheless, the American distribution deal between Hammer and RKO fell through due to the latter company's pending demise, and the film was distributed in the U. S. by Warner Bros. Variety reviewed the film twice. The first reviewer, "Myro", wrote in 1956: X the Unknown is a highly imaginative and fanciful meller, with tense dramatic overtones which will help it along at the boxoffice. Made with creditable slickness, it tells a story which is completely absorbing, though totally unbelievable. There's little let up in the action, and suspense angles are kept constantly to the forefront. Laboratory experiments in an atomic research station have an impressive, but familiar appeal, though ultimately they play a key role in the plot. War Office cooperated in the production, and its seal on a story of this kind should have some value. The scenes on the desolate moor, the sight of the grim atomic mass moving relentlessly towards its main target, the closeups of the radio active victims, and the ultimate efficacy of the neutralizer combine in achieving a tense, almost horrific atmosphere. The acting, though mainly stereotype in style, is in the same vein, with Jagger, Edward Chapman and Leo McKern leading a vigorous cast. Marianne Brauns does a standout bit as the nurse, revealing a warm pert personality." The next reviewer, "Whit", said the following year: "Poor and complicated science fictioner not for discriminating audiences. This picture carries a complicated structure difficult to follow. The 'unknown' that serves as the menace in [this] science fiction yarn is so vague that audiences may be overmystified. Roles are strictly static and Leslie Norman's direction isn't able to rise above what was handed him." Films and Filming called the film "a welcomed change from interplanetary yarns."