Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эстетикалық қозғалыс.
Aesthetic movement
Неовикториандық – Викториан дәуіріне деген айқын ностальгиямен сипатталатын эстетикалық қозғалыс.
Neo Victorianism is an aesthetic movement that features an overt nostalgia for the Victorian period.
Өнер және қолөнер саласында
Бұл стильде жасалған қолөнер бұйымдарының мысалдарына антикалық қабырғаға ілінетін телефондарға ұқсатып жасалған түймелі сымсыз телефондар, ескі радиоларға еліктетілген CD ойнатқыштар, викториандық жиһаз және викториандық дәуірдегі киім-кешек жатады. Неоромантикалық және фантастикалық өнерде викториандық эстетикалық құндылықтардың элементтерін көруге болады. Сондай-ақ, стимпанк өнері жанры да қарқынды дамып келеді. Макдермот пен Макго – заманауи суретшілер, олардың туындылары тоғызыншы ғасырдағы өмірді қайта жаңғыртуға арналған: олар тек соңғы технологияларды ғана қолданады, және анахронистік тұрғын өмір сүруге тиіс болғандықтан, бұл ертерек фотосуреттеу процестерін пайдалануды және ұмытылған дәуірде тоқтап қалған өмірдің иллюзиясын сақтауды білдіреді.
Examples of crafts made in this style would include push button cordless telephones made to look like antique wall mounted phones, CD players resembling old time radios, Victorianesque furniture, and Victorian era style clothing. In neo romantic and fantasy art, one can often see the elements of Victorian aesthetic values. There is also a strongly emerging genre of steampunk art. McDermott & McGough are a couple of contemporary artists whose work is all about a recreation of life in the nineteenth century: they only use the ultimate technology available, and since they are supposed to live anachronistically, this means the use of earlier photographic processes, and maintaining the illusion of a life stuck in the ways of a forgotten era.
Көркем шығармалар
Неовикториялық көркем шығармалар – Виктория дәуірінде өтетін, бірақ заманауи суретшілер жазған, түсіндірген немесе қайта өндірген шығармашылық әңгімелер. Көптеген неовикториялық романдар Виктория мәдениетін жаңаша түсіндіріп, қайта жаңғыртып, қайта жазды. Маңызды туындыларға «Француз лейтенантының әйелі» (Джон Фаулз, 1969), «Иелік» (А.С. Байат, 1990), «Артур мен Джордж» (Джулиан Барнс, 2005), «Дориан, еліктеу» (Уилл Сельф, 2002), «Жек Маггс» (Питер Кэри, 1997), «Кең Саргассо теңізі» (Жан Рис, 1966) кіреді. Жақындағы неовикториялық романдар жиі экрандаланды, мысалы, «Француз лейтенантының әйелі» (Карел Рейс, 1981) және Сара Уотерстің телеспектакльдері («Кепілдің бұрыштамасы», BBC2, 2002, «Fingersmith», BBC1, 2005, «Affinity», ITV, 2008) мен Мишель Фабердің («Кримсон жапырақша және ақ», BBC 1, 2011). Бұл әңгімелер неовикториандыққа деген қызығушылықты көрсетеді және «көзге бірден түсетін» неовикториандық деп аталады (Войтс Вирчоу). Неовикториандық туындылардың жаңашылдығын көрсететін экрандағы соңғы жұмыстарға Гай Ричидің «Шерлок Холмс» фильмдері және «Шерлок», «Риппер-стрит», «Уайтчапел», «Мердок құпиялары» және «Penny Dreadful» сияқты телесериалдар жатады. Неовикториялық формула Эдвард дәуірінің тұтыну мәдениетін («Даунтон Абби», «Парадайс» және «Мистер Селфридж») қамту үшін кеңейтілуі мүмкін.
Neo Victorian works of fiction are creative narrative works set in the Victorian period, but written, interpreted or reproduced by more contemporary artists. Many neo Victorian novels have reinterpreted, reproduced and rewritten Victorian culture. Significant texts include The French Lieutenant’s Woman (John Fowles, 1969), Possession (A. S. Byatt, 1990), Arthur and George (Julian Barnes, 2005), Dorian, An Imitation (Will Self, 2002) Jack Maggs (Peter Carey, 1997), Wide Sargasso Sea (Jean Rhys, 1966). Recent neo Victorian novels have often been adapted to the screen, from The French Lieutenant’s Woman (Karel Reisz, 1981) to the television adaptations of Sarah Waters (Tipping the Velvet, BBC2, 2002, Fingersmith, BBC1, 2005, Affinity ITV, 2008) and Michel Faber (The Crimson Petal and the White, BBC 1, 2011). These narratives may indicate a of neo Victorianism, and have been called "in yer face" neo Victorianism (Voigts Virchow). Recent productions of neo Victorianism on screen include Guy Ritchie’s Sherlock Holmes films and TV series such as Sherlock, Ripper Street, Whitechapel, Murdoch Mysteries and Penny Dreadful. The neo Victorian formula can be expanded to include Edwardian consumer culture (Downton Abbey, The Paradise and Mr Selfridge).
Киім кию және мінез-құлық
Неовикториялық стильді қабылдаған көптеген адамдар викториялық мінез-құлық еліктеулерін де қабылдады, викториялық әдеп-ғайып, айтылу ерекшеліктері және қарым-қатынас нормаларын ұстануға тырысады. Кейбіреулері тіпті викториялық дәуірдің кейбір әдеттерін – мысалы, тік пышақпен қырқу, пенни-фартингке мініп жүру, визитка алмасу және балауыз мөрмен жабылған көркем тілмен хаттар жазу сияқты – қабылдайды. Готикалық сәнде кейде неовикториялық стиль элементтері кездеседі. Неовикториандық стиль Жапониядағы Лолита, Аристократ және Мадам модаларымен байланысты, бірақ олардан ерекшеленеді және Еуропада да көріне бастады.
Many who have adopted Neo Victorian style have also adopted Victorian behavioural affectations, seeking to imitate standards of Victorian conduct, pronunciation, interpersonal interaction. Some even go so far as to embrace certain Victorian habits such as shaving with straight razors, riding penny farthings, exchanging calling cards, and using fountain pens to write letters in florid prose sealed by wax. Gothic fashion sometimes incorporates Neo Victorian style. Neo Victorianism is embraced in, but also quite distinguished from, the Lolita, Aristocrat and Madam fashions popular in Japan, and which are becoming more noticeable in Europe.
Әлеуметтік консерваторлар
Неовикториялық эстетика АҚШ және Ұлыбританияда мәдени консерваторлар мен әлеуметтік консерваторлар арасында да танымал. "Мәдениеттің мейірімділігі: ізгілікпен өмір сүрудің жоғалған өнерін қайтару" сияқты кітаптар Виктория дәуірінің моральдық қағидаларына оралуға шақырады. "Неовикториялық" термині әлеуметтік консерваторларды сынайтын мағынада да жиі қолданылады. Қазіргі өмірде әдеттегідей көрінетін көптеген нәрселер, мысалы, демеушілік, сенсациялық журналистика және танымал тауарлар Виктория дәуірінде бастау алды.
Neo Victorian aesthetics are also popular in the United States and United Kingdom among cultural conservatives and social conservatives. Books such as The Benevolence of Manners: Recapturing the Lost Art of Gracious Victorian Living call for a return to Victorian morality. The term Neo Victorian is also commonly used in a derogatory way towards social conservatives. Many of the things that seem commonplace in modern life began in the Victorian era, such as sponsorship, sensational journalism and popular merchandise.
Зерттеу
2007 жылдың қыркүйегінде Эксетер университеті "Неовикториандық: иелену саясаты мен эстетикасы" тақырыбымен өткен ірі халықаралық конференцияда осы құбылысты зерттеді. Академиялық зерттемелердің қатарында "Неовикториандық: Жиырма бірінші ғасырдағы викториандықтар, 1999–2009" еңбегі бар. Неовикториандық сынның негізгі мәтіндері: Кучич және Садофф (2000), Каплан (2007), Кольке (2008), Мунфорд және Янг (2009), Митчелл (2010), Дэвис (2012), Уэлехан (2012), Клейнеке Бейтс (2014), Бём Шниткер және Грусс (2014), Томайуоло (2018) және тағы да басқалар.
In September 2007, The University of Exeter explored the phenomenon in a major international conference titled Neo Victorianism: The Politics and Aesthetics of Appropriation. Academic studies include Neo Victorianism: The Victorians in the Twenty First Century, 1999–2009. Other foundational texts of neo Victorian criticism are Kucich and Sadoff (2000), Kaplan (2007), Kohlke (2008 ), Munford and Young (2009), Mitchell (2010), Davies (2012), Whelehan (2012), Kleinecke Bates (2014), Böhm Schnitker and Gruss (2014), Tomaiuolo (2018), and others.
Халықтық мәдениет пен әдебиетте
Неовикториандық стимпанк жанрындағы фантастикалық әдебиет пен Эмили Оутон сияқты музыканттарда да көрініс береді. Неовикториандық, сонымен қатар Виктория дәуірі мен тарихи қайта жаңғыртуға қызығушылардың арасында танымал және олардың қызығушылығын көп жағдайда болжаған. Нейл Стивенсонның "Алмас дәуірі" романында неовикториандықтар негізгі кейіпкерлердің бірі болып табылады. "Карнавал Диабло" - Солтүстік Америкада 20 жылдан бері гастрольде жүрген неовикториандық цирк шоуы. "Unhallowed Metropolis" - неовикториандық әлемдегі рөлдік ойын.
Neo Victorianism can also be seen in the growing steampunk genre of speculative fiction and in music performers such as Emilie Autumn. Neo Victorianism is also popular with, and in many ways prefigured by, those who are interested in Victoriana and historical reenactment. Neo Victorian details appear in The Diamond Age by Neal Stephenson, in which Neo Victorians are one of the main groups of protagonists. Carnival Diablo is a Neo Victorian circus sideshow that has been touring North America for 20 years. Unhallowed Metropolis is a roleplaying game based in a Neo Victorian setting.