Беннет К. Райли (1787-1853) – АҚШ армиясының генералы, Калифорнияның соңғы әскери губернаторы. Калифорнияның штат болуына көмектесті, соғыстарда қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы және саясаткері (1790–1853)
United States Army general and politician (1790–1853)
Беннет С. Райли (27 қараша 1787 – 6 маусым 1853) Калифорнияның жетінші және соңғы әскери губернаторы болды. Райли штаттық конституциялық конвенцияға өкілдер сайлауын тапсырды және 1849 жылдың соңында барлық азаматтық билікті губернатор мен сайланған делегаттарға берді; келесі жылы Калифорния АҚШ-қа штат ретінде қосылды. Ол 1812 жылғы соғыста Онтарио көлінде қатысты. Сондай-ақ ол Флоридадағы Семинол соғысы мен Мексика-Америка соғысында АҚШ армиясында қызмет етті.
Bennet C. Riley (November 27, 1787 – June 6, 1853) was the seventh and last military governor of California. Riley ordered the election of representatives to a state constitutional convention, and handed over all civil authority to a Governor and elected delegates at the end of 1849; the following year, California joined the U. S. as a state. He participated in the War of 1812 on Lake Ontario. He also served in the United States Army during the Seminole War in Florida, and Mexican–American War.
Жас шағы мен отбасы
Райли 1787 жылы Мэриленд штатының Сент-Мэри қаласында ирландтық католик отбасында, Беннет Райли мен Сюзанна Энн Дрюридің ұлы ретінде дүниеге келді. Әкесі оны аяқ шеберлігіне оқытты, кейін ол аяқ киім фабрикасында бригадир болып жұмыс істеді. 1811 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол жеке қарақшы кемесіне қызметке түсті. Райли 1834 жылдың 9 қарашасында Миссури штатының Лемей қаласындағы Джефферсон казармасында Филадельфиялық Арабелла Израильге үйленді. Олардың сегіз баласы болды: Уильям Дэвенпорт Райли және Сэмюэл Израиль Райли – егіздер, 1841 жылдың 15 және 17 қарашасында Флорида штатының Форт-Кинг қаласында қайтыс болды; Беннет Израиль Райли, 1835 жылы Массачусетс штатында туған, теңіз күштерінде қызмет етті және 1854 жылдың қыркүйегінде экипажымен бірге жоғалып кеткен соғыс кемесінде қайтыс болды; Мэри, 1836 жылы туған; Арабелла И. Райли (1837–1916) (ешқашан үйленбеген); Джордж, 1838 жылы туған; және Эдвард Бишоп Дадли Райли (1839–1918), оның әскери мансабы Одақ және Конфедерация армиялары арасында бөлінді. Улисс С. Грант Беннет Райлиді "Мен көрген ең мыкты дене бітімі бар адам" деп сипаттады – 190 см бойы, тік, тартылмаған садақ сияқты, кең иықты, әр мүшесі пропорционалды, құбыршықтай қадаммен және орман жолбарысының жеңілдігімен. Жастық шағында болған оқиға немесе жарақат салдарынан ол таңдайдың бір бөлігін жоғалтқан, сондықтан дауысы қарлы болған.
Riley was born to an Irish Catholic couple, Bennet Riley and Susanna Ann Drury, in St. Mary's, Maryland, 1787. His father apprenticed him to a cobbler; later, he served as a foreman in a shoe factory. After his father's death in 1811, he signed up for service on a privateer. Riley married Arabella Israel, of Philadelphia, on 9 November 1834, at the Jefferson Barracks, Lemay, Missouri. They had eight children: William Davenport Riley and Samuel Israel Riley, twins, died in Fort King, Florida, on 15 and 17 November 1841; Bennet Israel Riley, born 1835 in Massachusetts, served in the Navy and died aboard the war sloop Albany, which disappeared with all hands in September 1854; Mary, born 1836; Arabella I. Riley, 1837–1916) (never married); George, born 1838; and Edward Bishop Dudley Riley (1839–1918), whose military career was split between the Union and Confederate armies. Ulysses S. Grant described Bennet Riley as "the finest specimen of physical manhood I had ever looked upon 6'2 (190 cm) in his stocking feet, straight as the undrawn [sic] bowstring, broad shouldered with every limb in perfect proportion, with an eagle and a step as light as a forest tiger." An accident or injury in his youth caused him to lose part of his palate, and he spoke with a hoarse voice.
1812 жылғы соғыстағы әскери мансап
Райли 1812 жылғы соғысқа өз еркімен қатысты және 1813 жылдың 19 қаңтарында мылтық әскерінің прапорщигі болып тағайындалды. Сол жылдың наурыз айында үшінші лейтенант, ал 1814 жылдың сәуірінде Бірінші мылтық әскерінде екінші лейтенант болды. Ол Онтарио көліндегі кеме жасау орындары үшін болған екі шайқастың екіншісінде, Нью-Йорк штатындағы Саккетс-Харбор шайқасына қатысты. 1817 жылдың наурыз айында бірінші лейтенант шеніне көтерілді. Райли 5-ші АҚШ жаяу әскерінің капитаны болды, ал 1821 жылы 6-шы АҚШ жаяу әскеріне ауыстырылды.
Riley volunteered for service in the War of 1812, and on 19 January 1813, he was appointed Ensign of Rifles. In March of the same year, he became a third lieutenant and in April 1814 a second lieutenant in the First Rifles. He saw action at Sackets Harbor, New York, in second of two battles for control of the shipyards on Lake Ontario. He gained a promotion to first lieutenant in March 1817. Riley was further advanced to captain in the 5th U. S. Infantry, and by 1821 he was transferred to the 6th U. S. Infantry.
Йорк қаласына шабуыл жасап, шабуыл жасау
Бенджамин Форсайт пен Беннет С. Райли Йоркке шабуыл жасады. Бұл 14 қарулы кемедегі 1700-нен астам әскери күш, оның ішінде мылтықшылар да бар. Форсайт пен Райли өздерінің мылтықшыларымен алдыңғы қатарда болып, жағажайға тіксін жасады. Форсайт, Райли және мылтықшылар жағажайға қонды. Америкалықтар британдық әскерлер, үндістер және канадалықтарға қарсы шайқасты, олар қорғаныс құруға тырысып жатқан болатын. Форсайт, Райли және олардың мылтықшылары ағаштар мен бұталардың арасында жасырынып, тек оқ атқанда ғана көзге түсті, қаруларын қайта жүктеу үшін тізе бүгіп, жасыл киімдерінің арқасында бұталар мен ағаштармен үйлесіп кетті. Америкалықтардың қонуға таңдаған жері, бұталар мен өсімдіктерге толы болғандықтан, әскерлері үшін өте қолайлы болды. Америкалықтар британдық одақтас күштерді жылдам қоршап, оларды тоқтатты, өзіне ешқандай қауіп тудырмады. Көптеген шығындарға ұшыраған британдықтар мен олардың одақтастары шайқас алаңынан шегінді. Америкалықтар британдық одақтастардың қалдықтарынан, патрондық жарылысынан немесе басқа да жағдайлардан орташа зиян шекті. Йоркке жасалған американдық шабуыл сәтті аяқталды, бірақ оған дау-дамайлар да болды. Бейбіт тұрғындар зардап көрмесе де, олардың көптеген мүліктері америкалықтар тарапынан тоналып, көптеген жеке меншіктер өртеп жіберілді. Бұл американдық командир Пайк берген (осы шабуылда қаза тапқан) жеке мүлікті тонауға немесе өртеп жібермеуге қатысты нақты тапсырмаға қарамастан болды. Американдықтар шабуылдан кейін Йорктан шегінді. Форсайт, Райли және олардың қалған мылтықшылары да шегінді.
Benjamin Forsyth and Bennet C. Riley spearheaded a raid in York. It would be a massive large force of 1,700 regulars including riflemen in 14 armed vessels. Forsyth and Riley led the way with their riflemen at the front to make a beachhead. Forsyth, Riley, and the riflemen landed at the beach. The Americans engaged the British regulars, Indians, and Canadians who were trying to set up a defense. Forsyth, Riley, and their riflemen hid behind trees and logs and never exposed themselves except when they fired, squatting down to load their pieces, and their clothes being green they were well camouflaged with the bushes and trees. The place chosen by the Americans for landing was very advantageous for their troops, being full of shrubs and bushes. The Americans immediately covered and cut off the British allied forces, with little or no danger to the Americans. The British and their allies, suffering many casualties, withdrew from the field. The Americans suffered moderate casualties from resistance from British allied remnants, magazine explosion, or other circumstances. The American raid at York was successful, however it was not without some controversy. Even though the civilians were not harmed, many of their belongings were looted by the Americans and much private property was burned to the ground. This was in spite of the explicit instructions of the American commander, Pike (who was killed in this raid), not to loot or burn private property. The Americans, after conducting their raid, withdrew from York. Forsyth, Riley, and the rest of their riflemen also withdrew.
Тұтқындарды тұтқындау және тергеу
Райли, Форсайт және олардың мергендері Американың шапқынына қолдау көрсету мақсатымен Британдық Канадада жарымәскери операциялар жүргізді. Райли және оның мергендері патрульдеумен және қарауылда тұрумен айналысты. Олар тыңшылық жасаған екі канадалық жасөспірімді тұтқынға алды. Райли оларды Форсайттың алдына әкелді. Форсайт пен Райли осы тұтқынға алынған жасөспірімдерді өлтіргісі келмеді, себебі олар өлтіру ниеті болмаған жас балалар еді. Форсайт пен Райли тұтқынға алынғандарды өліммен қорқытып, сөйлету үшін алдады. Алдау сәтті аяқталды, және балалар Форсайтқа американдықтардың ілгерілеуіне қарсы тұру үшін салынып жатқан блокхаус туралы құнды ақпаратты берді. Содан кейін Форсайт пен Райли екі жасөспірімді де босатты. Форсайт Райлиді американдық генералдарға блокхаус туралы хабар беруге жіберді. Райли американдық генералдарға хабар бергеннен кейін, американдық армия блокхаусты оңай басып алып, британдық-канадалық қорғаушыларды жеңді.
Riley, Forsyth, and their riflemen were performing paramilitary operations in British Canada in support of America's invasion. Riley and his riflemen were out patrolling and acting as sentries. They captured 2 Canadian teenage boys who were acting as spies. Riley brought them before Forsyth. Forsythe and Riley did not wish to kill these captured teenagers, as they were just young boys whom they had no intention of killing. Forsyth and Riley bluffed their captured prisoners into talking by pretending to threaten them with death. The ruse worked, and the boys told Forsyth of valuable intelligence about a blockhouse that was being built to contest the American advance. Then Forsyth and Riley released both teenagers. Forsyth sent Riley to inform the American generals of the blockhouse. After Riley informed the American generals, the American army easily overtook the blockhouse and routed the British Canadian defenders.
Британдық Лаколл Миллс блоктарын қоршау және қоршау
Бенджамин Форсайт, Беннет С. Райли және олардың мергендері британдық одақтас күштерге шабуыл жасады, олар блокпостқа қайтып шегініп жатқан еді. Америка армиясы олардың артынан ерді. Британдықтар мен олардың одақтастары блокпостқа қашып кірді. Британдықтар мен олардың одақтастары блокпост ішінде жақсы бекініп, нығайды. Райли, Форсайт, олардың мергендері және американдық армия блокпостты мылтықпен, мушкетпен және артиллериямен қоршады. Бірақ британдықтар қарсы тұрып, үлкен шығын келтірді. Ұзақ қоршаудан кейін американдық күштер шегінді.
Benjamin Forsyth, Bennet C. Riley, and their riflemen spearheaded an attack on British allied forces who were retreating back to a blockhouse. The main American army followed behind. The British and their allies fell back into their blockhouse. The British and their allies were deeply entrenched and fortified in their blockhouse. Riley, Forsyth, their riflemen, and the American army besieged the blockhouse with rifle/musket fire and artillery. But the British held them off to great effect. After a long siege, the American force withdrew.
Ұзақ қашықтыққа қарауылдау
Бенджамин Форсайт, Беннет С. Райли және олардың 70 мылтықшысы Чемберлендегі базасынан Канада шекарасына жақын жердегі аймақты қарауылдау үшін шықты. Америкалықтар кеңірдектеу V формациясында патрульдеу кезінде Форсайт өзінің әскерін тоқтатып, Райлимен құпия сөйлесті. Форсайт Райлиге үндістер мен канадалықтардың тықсыруға дайын тұрғанын сезгенін айтты. Форсайт Райлиге қалған мылтықшыларға үндістер мен канадалықтарды шабуылға асықтырмау үшін, тыныш түрде кері шегінуді бұйырды. Райли Форсайтқа қала шетіндегі тавернаға барып, жасынуды ұсынды. Райли түсіндірді, тавернаның жасырындығынан снайперлік атыс жүргізе алатындарын. Райли мен Форсайт олардың колоннасын он минут бойы бейқамдықпен жүргізіп бара жатқанда, канадалық үнділер оларды қуып жетіп, оқ ашты. Барлық 70 американдық мылтықшы бірден атыс ашты, көптеген канадалықтар мен үндістерді өлтірді немесе жаралады. Американдықтар лебіздей шегінді. Бір топ мылтықшылар жақтан қорғап атып, екінші топ шегінді. Американдықтар тавернаға жеткенше осы процесті қайталап орындады. Райли, Форсайт және олардың барлық мылтықшылары тавернаға кірді. Американдықтар таверна ішіндегі жасырынған орындардан жауға снайперлік атыс жасады. Американдықтар көптеген канадалықтар мен үндістерді өлтірді немесе жаралады. Осы қаһарлы шайқастан кейін жау толығымен шегінді. Американдықтар жеңіске жетті. Бір американдық мылтықшы қаза тапты, ал бірнешесі жараланды. Кейін американдықтар Чемберлендегі американдық бекіністеріне қайта шегінді.
Benjamin Forsyth, Bennet C. Riley, and 70 of their riflemen went out from their base from Chamberlain to patrol near the Canadian border. While the Americans were patrolling in a loose skirmishing V formation. Forsyth stopped his men and had a secret conversation with Riley. Forsyth whispered to Riley that he sensed that there were Indians and Canadians hiding in ambush. Forsyth commanded Riley to tell the rest of the riflemen to casually withdraw so as not to cause the Indians and Canadians to be eager to launch their ambush. Riley suggested to Forsyth that they should withdraw to a tavern on the outskirts of this town and take shelter in it. Riley explained that they could conduct sniper fire from within the cover of the tavern. While Riley and Forsyth were marching their column casually for ten minutes. The Canadian Indian force caught up and opened fire. All 70 American riflemen opened a simultaneous volley fire killing or wounding many Canadians and Indians. The Americans retreated by leapfrogging. One group of riflemen would provide covering fire while one group of riflemen retreated. The American repeated this process until they reached the tavern. Riley, Forsyth, and all their riflemen went inside the tavern. The Americans sniped at the enemy from behind covered and concealed positions within the tavern. The Americans killed or wounded many Canadians and Indians. After this intense engagement, the enemy fully retreated. The Americans were victorious. One American rifleman was killed and some wounded. The Americans later withdrew back to American lines in Chamberlain.
Жаудың басшысына шабуыл жасап өлтіру
1814 жылдың 10 тамызында Райли мен он екі американдық мылтықшы жау тылында Капитан Джозеф Сент-Валиер Майлу атты жау канадалық индей тайпасының партизандық көшбасшысын өлтіру немесе тұтқындау үшін миссия жүргізуге кірісті. Райли мен оның он екі мылтықшысы Канададағы Одельтаунға үнсіз кірді. Жау күзетшісі болды. Америкалық мылтықшылардың бірі күзетшіге жақындап, оны томахокпен үнсіз өлтірді. Райли мен оның адамдары өлтірілген күзетшінің денесін жасырды. Америкалық мылтықшылардың бірі өлтірілген күзетшінің киімін киіп, капитан Майлу күзетшіге тексеруге келгенде, оны жаңылыстырып, қауіпсіздік сезімін тудыруды көздеді. Күзетші кейпіндегі американдық мылтықшы күзетке тұрды, ал Райли мен оның басқа мылтықшылары бұталардың арасына жасырынып қалды. Капитан Майлу келіп, күзетшіге жақындап, оның жағдайын тексерді. Сосын Райли мен оның мылтықшылары жасырынған жерінен шығып, капитан Майлудан қарсылық көрсетпеуін талап етті. Капитан Майлу қашып кетті. Райлидің мылтықшылары он бір рет атып, Майлуды он бір рет жаралады. Майлу ауыр жарақат алды. Райли мен оның мылтықшылары Майлуды Чемберлендегі американдық шепке жеткізді. Америкалықтар Майлуды емдеуге тырысты, бірақ ол жарақатынан көз жұмды.
On August 10, 1814, Riley and a dozen American riflemen would conduct a mission behind enemy lines to kill or capture an enemy Canadian Indian tribal partisan leader named Captain Joseph St Valier Mailloux. Riley and his dozen riflemen infiltrated Odeltown in Canada silently. There was an enemy sentry. One of the American riflemen crept on the sentry and silently killed him with his tomahawk. Riley and his men hid the dead sentry's body. One of the American riflemen put on the dead sentry's uniform to trick captain Mailloux into a false sense of security when he came in to check on the sentry. The American rifleman disguised as the sentry stood guard while Riley and his other riflemen concealed themselves behind the bushes. Captain Mailloux came by and came closer to the sentry imposter to check up on him. Then Riley and his riflemen rose out of their concealment and demanded captain Mailloux to surrender. Captain Mailloux ran away. Riley's riflemen fired eleven shots hitting Mailloux eleven times. Mailloux was badly wounded. Riley and his riflemen carried Mailloux back to American lines in Chamberlain. The Americans tried to nurse Mailloux back to health, but Mailloux succumbed to his wounds and passed away.
Арикара индейлеріне қарсы әскери операциялар
1823 жылы тамызда офицер өзінің жоғары тұрған полковнигі Генри Ливенвортпен бірге арикара үндістеріне қарсы шайқасқа қатысты. Райли 1828 жылғы 6 тамызда он жылдық адал қызметі үшін майор шеніне көтеріліп, 1829 жылы Санта-Фе жолымен алғашқы әскери сүйемелдеуді жетекшілік етті. Ол сүйемелдегендердің арасында болашақ мексика-американ соғысы кезінде Нью-Мексиконың бірінші аумақтық губернаторы болған Чарльз Бент те болды.
The officer joined his superior, Colonel Henry Leavenworth, in an engagement against the Arikara Indians in August 1823. Riley was honored for ten years of faithful service by being promoted to brevet major on 6 August 1828, leading the first military escort along the Santa Fe Trail in 1829. Among those he escorted were Charles Bent, future first territorial Governor of New Mexico during the later Mexican American War.
Семинол соғыстары
Ол 1837 жылы 4-ші АҚШ жаяу әскерінде майор, ал 1839 жылдың желтоқсанынан бастап 2-ші АҚШ жаяу әскерінде подполковник болып қызмет етті. Ол генерал-майор шеніне өкілдік етіп тағайындалды және Чапультепекте шайқасты. Чурубуско шайқасынан кейін, Сан-Патрисио монастырында жасырынып жүрген, «Святой Патрик» батальоны деп аталатын 72 дезертирдің әскери трибуналына төрағалық етті, олардың арасында Джон Мерфи мен Джон Райли де болды. Мексикамен соғыс кезінде ол армиядағы ең қабілетті бригада командирлерінің бірі саналды. 1849 және 1850 жылдары генерал Райли Жоғарғы Калифорниядағы әскери департаментке қолбасшылық етті және провинциялық губернатордың міндеттерін атқарды: Калифорния штаты мәселесін шешуде Конгресс белсенділік танытпауы оның қызметін қиындатты. 1849 жылдың 13 сәуірінде ол Б.Т. генерал Персифор Фрейзер Смиттен қызметін қабылдады, алтын асыру қозғалысы ең қауіпті кезеңіне енген кезде. Оның әскері алтын іздеушілердің көптеп келуінен және өз салдатының күнделікті дезертирлігінен тез азайды. Алтын асырудың шарықталу кезінде оның Сан-Диего мен Сан-Франциско арасында 8 жаяу әскер ротасы, 2 артиллерия бөлімі және 2 драгун полкі орналасқан еді. Конгресс Калифорния мен Нью-Мексиконың штаттық мәселесін қарастырудан бас тартқан кезде, ол де-факто үкімет құру үшін азаматтық лауазымдарға сайлау шақыруға мәжбүр болды. Осының салдарынан әскери билік Калифорнияның жергілікті халқының қырғынын тоқтатуға және заңсыз алтын лагерьлеріндегі зорлық-зомбылықты басуға күш жеткізбеді. 1849 жылдың 20 желтоқсанында ол барлық азаматтық өкілеттіктерінен бас тартты. Тынық мұхитындағы әкімшілік қызметін аяқтағаннан кейін Райлиге Рио-Грандеде полкке басшылық ету тапсырылды. Бірақ нашар денсаулығы одан әрі қызмет етуіне кедері келтірді. Ол Нью-Йорк штатының Буффало қаласына жақын орналасқан Блэк-Рокқа қайтып оралды, онда ол рактан қайтыс болды. Райли Буффалодағы Форест-Лаун зиратында жерленген.
He had tenures as major in the 4th U. S. Infantry (1837) and lieutenant colonel, 2nd U. S. Infantry, beginning in December 1839. He was appointed brevet major general and fought at the Chapultepec. After the battle at Churubusco, he also presided over the courts martial of 72 deserters of the so called Saint Patrick's Battalion discovered hiding in the San Patricios convent; among them were John Murphy and John Riley. He was generally considered one of the ablest brigade commanders in the army during the war with Mexico. In the years 1849 and 1850, General Riley commanded the Military Department in Upper California and exercised the duties of Provincial Governor: the inaction of Congress in deciding the issue of California statehood complicated his service. He relieved Bvt. Gen. Persifor Frazer Smith on 13 April 1849, as the Gold Rush worked into its most violent phase. In addition to the influx of prospectors seeking their fortunes, daily desertions of his own men rapidly depleted his troops. At the height of the Gold Rush, he had eight companies of infantry, two artillery, and two dragoons stretched between San Diego and San Francisco. When Congress refused to act on the statehood of California and New Mexico, he called for the election of civil officers to a de facto government. Consequently, the military authorities could not prevent the slaughter of California's native population, nor could they suppress the violence in the lawless gold camps. He relinquished all his civil power on 20 December 1849. After his administrative service concluded on the Pacific, Riley was ordered to take command of a regiment on the Rio Grande. However ill health prevented further service on his part. He returned to his home in Black Rock, near Buffalo, New York, where he died of cancer. Riley is buried at Forest Lawn Cemetery, Buffalo.