Кіріспе
Аяқталмаған музыка № 2: Life with the Lions – Джон Леннон мен Йоко Ононың авангардтық музыка жанрындағы үш тәжірибелік альбомының екіншісі, 1969 жылдың мамыр айында Apple компаниясының қосалқы лейблі Zapple арқылы жарық көрген. Бұл 1968 жылы шыққан, үлкен дау тудырған «Unfinished Music No. 1: Two Virgins» альбомының жалғасы болды, ал одан кейін «Wedding Album» альбомы шықты. Альбом АҚШ-та 174-орынға жетті, бұл алдыңғы альбомнан 50 орынға төмен. Альбомның атауы BBC радиосындағы «Life with The Lyons» бағдарламасының сөздерімен ойынға тартылған. Альбом 1968 жылдың қараша айында Лондондағы Королева Шарлотта ауруханасында және 1969 жылдың наурыз айында Кембридж университетінде тіркелді. Оно шақырылған және онымен бірге Леннон келген Кембриджтегі қойылым, Леннон мен Ононың жұп ретіндегі екінші өнері болды. Альбомның бірнеше тректері Aspen журналының арқасында тыңдаушыларға таныстырылды. Альбом 1997 жылы қайта жаңартылды.
Өмірбаян
Битл тобының мүшесі Джон Леннон мен Йоко Ононың "Аяқталмаған музыка" сериясы – Леннон мен Ононың бірге өткен өмірін жазуға жасаған әрекет болды. Ононың "Грейпфрут" туындысын еске алып, Леннон мен Оно дыбысты винилдің ойықтарына жазбау керектігін, оның орнына тыңдаушының санасында тууы керектігін ойлады. Леннон "Аяқталмаған музыканы" былай сипаттады: "Қайдағы бір нәрсені айтқың келсе, айт. Бұл – бала сияқты өзіңді білдіру, ол қалай сезінсе, солай. Біз сіздерге өз музыкаңызды жасауға шақырамыз. Міне, осы – Аяқталмаған музыка". Жазбаның бірінші жағында негізінен Ононың үні естіледі, ал Леннон екінші жағын бір үзіліс ретінде толықтырды, оны Марио Амая өңдеді, #tag:ref|Оно жасаған, басқаша белгіленбесе. Бірінші жақ: "Джонға арналған ән"/"Ұшып кетейік"/"Қар үнемі жауады", "Ана қардағы қолын ғана іздейді", "Битл Джонға төсек жоқ" (Оно мен Леннон). Екінші жақ: "Радио ойнауы" (Леннон). Леннон мен Оно жұп болып біріккенге дейін, Оно Кембридж университетінің Леди Митчелл залында өткен тегін джаз концертіне шақырылды. Саксофонист Джон Тчикай мен перкуссионист Джон Стивенс концерттің соңында Оно мен Леннонға қосылды. Өнер көрсету барысында Леннон көрермендерге арқасын бұрып тұрды. Тчикай еске алғандай, Леннон мен Оно музыканттарға: "Егер импровизацияға қосылғыларыңыз келсе, қосылыңыз" деді. Оның ішінде аурухананың Ононың түсігі кезінде Леннонға төсек бермеуі, сондай-ақ EMI компаниясының "Аяқталмаған музыка №1: Екі пері" альбомын оның даулы мұқабасы мен а капелла стилінде орындалғандығына байланысты шығарудан бас тартуы туралы хабарлар бар. Альбом "Радио ойнауы" әнімен аяқталады, онда радионың дыбыстары, Леннон мен Ононың қысқа сөздері және Леннонның телефон арқылы сөйлескені естіледі.
Шығару
Unfinished Music No.2: Life with the Lions 1969 жылы 9 мамырда Ұлыбританияда жарық көрді. Сол кезде, Ed Ward Rolling Stone журналында альбомды "толыққанды әуесқойлық" және "дәмсіз" деп жазды. Линкольншир Эхосының Алан Джонс альбомның "Йоконың баспа бетіндегі үзінділерін жоғары мысықтай дауыста оқуынан бастап, Джонның радиодағы диалды бұрауына дейін" дейін баратынын ескертті және "жасырын сатып алу бюджеті шектеулі" адамдарға оны ұсынбады. The Sault Star журналы оның мазмұны мен суреттерін "роктың революциялық күш ретіндегі толық көрінісі" деп бағалады. Кембридж кешкі жаңалықтарына берген шолуында Дуглас Оливер Кембридж концертін "ерекше және қорқынышты" деп сипаттады. Жаман мағынада емес, ерекше атмосфера болғандықтан. Музыка ешқашан жұбаныш берген жоқ. Бұл - керемет тәжірибе болды. AllMusic-тің Уильям Рулман ретроспективті шолуда Леннон мен Оно туралы: "Егер олардың өмірі олардың өнері болса, онда бұл да солай. Бәлкім", - деп жазды. Entertainment Weekly журналының Том Карсон альбомды "көзге түспейтін" дыбыс коллажы деп сипаттады. The Great Rock Discography-ның Мартин С. Стронг альбом Леннон мен Ононың "коммерциялық емес, еркін формадағы бағытын жалғастырғанын, әндердің көп бөлігі шағын кассета плеерде жазылғанын" айтты. Ал "Популярлы музыка энциклопедиясында" Колин Ларкин Леннонның "бізге жасаған керемет әзілін" жалғастырғанын мәлімдеді.
Contemporaneously, Ed Ward wrote in Rolling Stone that the album was "utter bullshit" and "in poor taste". Alan Jones of Lincolnshire Echo warned that the album ranged "from Yoko singing their press cuttings in a high cat like voice to John twiddling the dial on the radio", and did not advise the record for those "on small record buying budgets." The Sault Star were more favourable, deeming its contents and artwork to "sum up the total of rock as a revolutionary force." In a review for Cambridge Evening News, Douglas Oliver said the Cambridge concert was "strange and chilling. Not in a bad sense, but because there was so much unusual texture. At no time did the music become comforting. It was an extraordinary experience." In a retrospective review, AllMusic's William Ruhlmann wrote of Lennon and Ono: "If, as they suggested, their lives were their art, then this is, too. Maybe." Tom Carson of Entertainment Weekly described the album as a "notoriously oblique" sound collage. Martin C. Strong of The Great Rock Discography said the album continued Lennon and Ono's "anti commercial, free form direction, the songs mainly recorded on a small cassette player." while in The Encyclopedia of Popular Music, Colin Larkin said the album saw Lennon continue "his marvellous joke on us".
Диаграммалар
График (1969) Ең жоғары позиция Толық апта саны АҚШ Billboard 200 17 48