Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммерциялық емес қаржы институттарының санаты
Category of non profit financial institutions
Жинақтау банкі – пайданы барынша арттыру мақсатында жұмыс істемейтін, негізгі немесе бастапқы міндеті – төмен тәуекелмен инвестицияланатын және пайыз төленетін жинақ шоттарына депозиттер жинау болып табылатын қаржы институты. Жинақтау банктері Еуропада көбінесе жеке категория ретінде кездеседі. Сақтау банктері 18-шы ғасырдың соңында Еуропада ағартушылықтың дамуы нәтижесінде пайда болды және 19-шы ғасырдың бірінші жартысында Еуропа құбылысына айналды. Жинақтау банк жүйелерінің даму жолдары Еуропа елдері бойынша әртүрлі болды, осының нәтижесінде біріктірілген банк топтары, тұтас ұлттық желілер құрылды, кооперативтік немесе коммерциялық банктерге айналды, сондай-ақ басқа несие мекемелерімен біртіндеп біріктірілді. Көптеген елдерде сақталған жинақтау банктері жеке сектор мәртебесіне ие және енді ерекше заңнамалық база бойынша жұмыс істемейді; Германия мен Люксембург – ерекше жағдайлар, онда жинақтау банктері мемлекеттік сектор субъектілері болып табылады.
A savings bank is a financial institution that is not run on a profit maximizing basis, and whose original or primary purpose is collecting deposits on savings accounts that are invested on a low risk basis and receive interest. Savings banks have mostly existed as a separate category in Europe. Savings banks originated in late 18th Europe as a development of the Enlightenment, and became a Europe wide phenomenon in the first half of the 19th century. The trajectories of savings bank systems then diverged across European nations, variously leading to the formation of integrated banking groups, cohesive national networks, conversion into cooperative banking or commercial banking entities, and/or piecemeal consolidation with other credit institutions. In most countries, the surviving savings banks have private sector status and no longer operate under a distinctive legislative framework; significant exceptions include Germany and Luxembourg, where savings banks are public sector entities.
Атау беру
Көптеген еуропалық тілдерде жинақ банкілерін банктерден ерекшелейтін сөз қолданылады (, Kasse, , касса, lang es) және олардың қызметтерінің шектеулі ауқымын көрсетеді, кейде "қор" деп аударылады. Ағылшын тілінде осыған сәйкес тікелей сөз жоқ; оның этимологиясы қолма-қол ақша сөзімен бірдей, ал бастапқыда ол ақша сақталатын қорапты, кейіннен кассалық аппаратты білдірген.
In many European languages, savings banks are referred to by a word that differentiates them from banks (, Kasse, , касса, lang es) and denotes their more restricted scope of activity, sometimes translated as "fund". That word has no direct equivalent in English; its etymology is identical with that of cash and it originally referred to a cash box, then a cash register.
Шолу
Жинақ банкілерінің пайда болуы либералдық және қайырымдылыққа негіделген ұмтылыстарда жатыр, бұл оларды құрушыларды төменгі топтар арасында үнемдеу және қаржылық сақтық мәдениетін қалыптастыруға бағытталған коммерциялық емес мекемелерді құруға және жинақтар мен күрделі пайыздың логикасын пайдаланып, адамдарды қысқа мерзімді перспективадан тысқары ойлауға ынталандыруға жетеледі. Францияда жинақ банкі жобалары 1750 жылдары көріне бастады және Француз революциясы кезінде көбейді, бірақ ұзаққа созылмады. Адам Смит, Томас Роберт Мальтус және Жан Батист Сей сияқты либералды ойшылдар жинақтардың экономикалық және әлеуметтік рөліне қызығушылық танытты. Жинақ банкілерінің бастапқы функциясы тұтынушыларға қызмет көрсетуде несие беруге емес, тек жинақтарға ғана шектелді, бұл 19 ғасырда дамыған кооперативтік банктерден басты айырмашылығы болды. Жинақ банкілері әдетте жергілікті немесе ұлттық үкіметтер тарапынан қатаң реттеледі және бақыланды, сондай-ақ инвестицияларды тек мемлекеттік қарызға немесе төмен қаржылық тәуекелді құралдарға шектеді. Алайда, уақыт өте келе бұл айырмашылықтар жойыла бастады, және 20 ғасырда жинақ банкілерінің нормативтік-құқықтық базасы мен бизнес-моделі коммерциялық банктермен жақындасты, бірақ әртүрлі елдерде маңызды айырмашылықтар сақталды. 1861 жылы Ұлыбритания пошта жинақ банкінің құрылуымен жинақ банкілері пошта жинақ жүйелерінен күшті бәсекелестікке тап болды, олар жеке тұлғалардан жинақтарды қабылдап, оларды қауіпсіз мемлекеттік бағалы қағаздарға инвестициялады, бірақ елдер арасында айырмашылықтар болды. Кейбір пошта банктері "жинақ банктері" деп аталды, мысалы, Нидерландыдағы Rijkspostspaarbank (1881 ж. құрылған), Франциядағы Ұлттық жинақ кассасы (1882 ж. құрылған), Австрияның Пошта жинақ банкі және Венгрияның Пошта жинақ банкі (1882 және 1886 ж. құрылған), Зимбабведегі Халықтың жеке жинақ банкі (1904 ж. құрылған, 1999 ж. қайта аталған), Таиландтағы Мемлекеттік жинақ банкі (1913 ж. құрылған), Мадагаскардың Жинақ кассасы (1918 ж. құрылған), Шри-Ланкадағы Ұлттық жинақ банкі (1971 ж. құрылған) және Қытайдың Пошта жинақ банкі (2007 ж. құрылған). Екі дүниежүзілік соғыс және 1931 жылғы Еуропалық банктік дағдарыс сияқты ұзақ тұрақтылық кезеңінен кейін, олар коммерциялық банктерге қарағанда аз зардап шекті, жинақ банктері 1970 жылдардағы пайыздық мөлшерламалардың өзгеруі кезінде күшті бәсекелестікке тап болды және 20 ғасырдың соңғы тоқсанында көптеген елдерде маңызды өзгерістер мен қайта құрылымдауларға ұшырады. 21 ғасырдың басында жинақ банктері Германия мен Испанияда, ал Австрияда аз дәрежеде маңызды болды. 20 ғасырдағы коммунистік банктік жүйелерде монополиялық ұлттық бөлшек банктік желілер жинақ банктері деп аталды. Бұл атау бірнеше маңызды Орталық және Шығыс Еуропа коммерциялық банктерінің аттарында сақталды, мысалы, Болгариядағы DSK Bank, Чехиядағы Česká spořitelna, Венгриядағы OTP Bank, Польшадағы PKO Bank Polski, Ресейдегі Sberbank, Словакиядағы Slovenská sporiteľňa және Украинадағы Oschadbank. Басқа еуропалық емес банктер (пошта жинақ жүйелерінен немесе олардың мұрагерлерінен басқа) ұқсас атауларды иеленді, мысалы, Ботсвана жинақ банкі және Судандағы مصرف الادخار والتنمية الاجتماعية.
The origin of savings banks lies in liberal and philanthropic aspirations that motivated their promoters to create non profit establishments aimed at promoting a culture of thrift and financial prudence among the lower classes, and using savings and the logic of compound interest as an incentive to think beyond short term living horizons. In France, savings banks projects started to emerge in the 1750s and multiplied during the French Revolution but with no lasting success. Liberal luminaries including Adam Smith, Thomas Robert Malthus and Jean Baptiste Say took interest in the economic and social role of savings. The original function of savings banks to service consumers was limited to savings, not borrowing, a foundational difference with cooperative banking which started developing a bit later during the 19th century. Savings banks were typically heavily regulated and supervised by local or national governments, and restricted to invest only in government debt or other instruments deemed of low financial risk. Over time, however, these distinctions have tended to erode, and over the 20th century the regulatory framework and business model of savings banks has largely converged with those of commercial banks, albeit with significant variations across jurisdictions. Starting in 1861 with the establishment of the British Post Office Savings Bank, savings banks were increasingly subject to competition from postal savings systems which similarly collected retail savings and invested them in safe government securities, albeit with variations across countries; some of the postal banks have themselves been called "savings banks", e. g. the Rijkspostspaarbank in the Netherlands (est. 1881), the Caisse Nationale d'Épargne in France (est. 1882), the Austrian Postsparkasse and Hungarian Postal Savings Bank in Austria Hungary (est. 1882 and 1886 respectively), the People's Own Savings Bank in Zimbabwe (est. 1904, renamed in 1999), the Government Savings Bank in Thailand (est. 1913), the Caisse d'Épargne de Madagascar (est. 1918), and the National Savings Bank in Sri Lanka (est. 1971), and the Postal Savings Bank of China (est. 2007). After a long period of relative stability, including through two world wars and the European banking crisis of 1931 during which they were comparatively less affected than commercial banks, the savings banks came under increasing competitive pressure during the interest rate turmoil of the 1970s and underwent significant transformation and restructuring in many jurisdictions during the last quarter of the 20th century. By the early 21st century, savings banks were most significant in Germany and Spain, and to a lesser extent in Austria. In Communist banking systems during the 20th century, monopolistic national retail banking networks were often labeled as savings banks. The label survives in the names of several significant Central and Eastern European commercial banks such as DSK Bank in Bulgaria, Česká spořitelna in Czechia, OTP Bank in Hungary, PKO Bank Polski in Poland, Sberbank in Russia, Slovenská sporiteľňa in Slovakia, and Oschadbank in Ukraine. Other non European banks (other than postal savings systems or their successors) similarly named include the Botswana Savings Bank and مصرف الادخار والتنمية الاجتماعية in Sudan.
Өкілдік
Дүниежүзілік жинақ банктері институты (WSBI) 1924 жылы Миланда құрылып, 1949 жылы Амстердамға, 1969 жылы Женеваға және 1994 жылы Брюссельге көшірілді. Осы уақыттан бері WSBI және Еуропалық жинақ банктері тобы (1963 жылы құрылған) біртұтас құрылым ретінде жұмыс істеп келеді, Еуропа және әлемдік деңгейде жинақ банктерінің мүдделерін қорғайды және жинақ банктері тәжірибесін салыстыру үшін платформа қызметін атқарады. Оның Еуропалық емес мүшелерінің көпшілігі кооперативтік банктер, мемлекеттік банктер немесе бастапқы еуропалық түсінігіндегі жинақ банктері емес, пошталық жинақ жүйелері болып табылады.
The World Savings Banks Institute (WSBI), was created in 1924 in Milan, relocated in 1949 in Amsterdam and again in 1969 in Geneva and in 1994 in Brussels. Since then, the WSBI and the European Savings Banks Group (est. 1963) have operated as a single entity, representing savings banks on a European and global basis and serves as a forum to compare savings banks practices. Most of its non European members are cooperative banks, public banks, or postal savings systems rather than savings banks in the original European sense.