АҚШ Жұмыс Оқу Заңы: 1982 жылғы Жұмыс Оқу Серіктестігі Актісі

Жұмыс оқыту заңы (JTPA) 1982: АҚШ федералдық заңы, мақсаты – жастар мен біліктісіз еңбекке даярлау, жұмыссыздықпен күресу. Workforce Investment Act-пен алмастырылды.

10 мин оқу

100%

Дереккөз: Job Training Partnership Act of 1982 — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ федералды заңы

1982 жылғы Жұмыспен қамту және оқыту серіктестігі туралы заң (JTPA, және т.б.) – 1982 жылғы 13 қазанда Конгресс қабылдаған, ал Рональд Рейган әкімшілігі кезінде АҚШ Еңбек министрлігі ережелерімен толықтырылған АҚШ федералды заңы. Бұл заң бұрынғы федералды жұмыс орындарына оқыту туралы заң, яғни Жалпы жұмыспен қамту және оқыту туралы заңның (CETA) жалғасы болды. Ол президент Билл Клинтон басқаруы кезінде 1998 жылғы Жұмыс күшін дамыту туралы заңмен күшін жойды.

Мақсаты

Заң жастарды және біліктілігі жоқ ересектерді еңбекке дайындау, сондай-ақ экономикалық тұрғыдан қиын жағдайдағы және жұмысқа орналасуда елеулі кедергілерге тап болған адамдарға жұмыс дайындығын ұсыну мақсатында федералдық көмек бағдарламаларын құру үшін қабылданды. Осы мақсатын іске асыру үшін заң 1983 жылғы қаржы жылына және одан кейінгі әрбір қаржы жылына ересектер мен жастарға арналған бағдарламаларды, федералдық басқарудағы бағдарламаларды, жазғы жастарды жұмыспен қамту және оқыту бағдарламаларын, сондай-ақ жұмысынан айырылғандарға жұмыспен қамту және оқыту көмегін көрсету үшін қаражат бөлуді бекітті.

Қаулылар

Осы заңның мақсаты федералдық қаржыландыру қажет болатын төрт негізгі бағдарламаны қамтиды.

Ересектер мен жастар бағдарламалары

Жұмыспен қамтуға бағытталған білім беру бағдарламасын көздейді, оның аясында оқу орталықтарының желісі сақталады, студенттерге ыңғайлы орындарда жеке оқыту ұсынылады және олар мемлекеттік және жергілікті жалпы білім беру дипломының, сондай-ақ негізгі білім беру деңгейінің талаптарына сай болуына дайындық жасалады. 14-ден 21 жасқа дейінгі жастарға жұмысқа орналасуға дайындық курстары ұсынылады, мұнда академиялық үлгерімдері төмен және мектепті бітіргеннен кейін толық жұмыс күшіне қатысуды жоспарлаған жастарға басымдық беріледі. Белгілі бір талаптарға сай келетін жастар үшін жұмыс тәжірибесі бағдарламасы қарастырылады. Экономикалық қиын жағдайдағы және мектепті тастаған жоғары сынып оқушыларына мектептен жұмысқа өтуге көмектесу бағдарламасы қамтамасыз етіледі.

Федералды басқарудағы бағдарламалар

Заңда жеті түрлі федералдық басқарылатын бағдарламалар көзделген.

Американың түпкүллі тұрғындары мен көшіп-қонушы және маусымдық ауыл шаруашылығы жұмысшылары үшін жұмыспен қамту және оқыту бағдарламалары

Американың түпкілікті тұрғындарының жұмысқа орналастыру және оқыту бағдарламаларына қатысты ережелер белгіленеді. Мемлекеттік хатшыға осы Заңға сәйкес, Американың түпкілікті халықтарының жұмыспен қамту және оқыту бағдарламаларын, сондай-ақ көшпенді және маусымдық жұмыспен қамту және оқыту бағдарламаларын іріктеу, басқару, бақылау және бағалау үшін әкімшілік процедуралар мен құралдарды (оның ішінде осы салада ерекше біліктілігі бар персоналды) құру үшін қажетті шаралар қабылдау тапсырылады. Көшпенді және маусымдық шаруашылық жұмысшыларының жұмысқа орналастыру және оқыту бағдарламаларына қатысты ережелер белгіленеді. Бағдарламалық қызметтерді жүзеге асыратын мемлекеттік органдар мен жеке коммерциялық емес ұйымдардың көшпенді және маусымдық шаруашылық жұмысшылары үшін әртүрлі жұмыспен қамтуды дамыту бағдарламасын тиімді басқару тәжірибесін бұрын көрсеткені талап етіледі. Мемлекеттік хатшыға ұлттық шаруашылық жұмысшыларының бағдарламаларын басқару кезінде тиісті мемлекеттік және жергілікті лауазымды тұлғалармен кеңесу тапсырылады.

Жұмыс корпусы

Экономикалық тұрғыдан қиын жағдайдағы жастарға арналған Жұмыс корпусын ұстап тұрады, ол тек жекелеген ұлттық бағдарлама ретінде жұмыс істейді. Мемлекеттік хатшыға үміткерлерді іздеу, тексеру және іріктеуге байланысты шығындарды жеке тұлғалар мен ұйымдарға төлеуге құқық береді. Мемлекеттік хатшыға Корпустың таңдалған мүшелері үшін Корпусқа қатысу мерзімін бір жылға дейін ұзартуға болатын, жоғары деңгейдегі кәсіби дайындық бағдарламаларын ұйымдастыруға өкілеттік береді. Мұндай бағдарламаларды жоғары білім беру мекемелері немесе бизнес және кәсіби одақтар ұсынуы мүмкін. Мемлекеттік хатшыға Корпусқа қатысушыларға жәрдемақы мен қолдау көрсетуді ұсынады. Мемлекеттік хатшыға Жұмыс корпусы бағдарламасының тәжірибесінен алынған, басқа да бағдарламаларға көмектесетін ақпаратты таратуды тапсырады. Мемлекеттік хатшыға Қорғаныс министрімен бірлесіп, жастарды әскери қызметке дайындау үшін Жұмыс корпусы орталықтарында пилоттық жобаларды жүргізуге рұқсат береді. Мемлекеттік хатшыға тиімділігі дәлелденген қоғамдық ұйымдарды пайдалана отырып, Жұмыс корпусы орталықтарын басқару бойынша пилоттық жобаларды жүргізуге рұқсат береді. Мемлекеттік хатшыға Жұмыс корпусының атынан қайырымдылық көмектерін қабылдауға өкілеттік береді.

Ардагерлерді жұмыспен қамту бағдарламалары

Министрге әскери қызметте мүгедек болған, Вьетнам соғысының ардагерлері және жақында әскери қызметтен босатылған ардагерлердің жұмыспен қамту және оқыту қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін бағдарламалар жүргізуді міндеттейді.

Ұлттық іс-шаралар

Осы Заңның барлық тарауларында рұқсат етілген қызметтерді ұсыну үшін белгіленген қаражатты пайдалануды талап етеді. Министрге жұмыспен қамту және оқыту саласындағы зерттеулердің жан-жақты бағдарламасын және тәжірибелік, дамыту және демонстрациялық жобалар бағдарламасын құруды міндеттейді. Министрге ерекше көмекке мұқтаж адамдардың жұмысқа орналасуына кедергі келтіретін жасанды және басқа да тосқауылдарды жоюға көмектесетін пилоттық жобаларды қаржыландыруға құқық береді. Министрге тиісті лауазымды тұлғалармен кеңесе отырып, осы Заң бойынша бағдарламалар үшін персоналды оқытуды және тиісті техникалық көмек көрсетуді (көшіп-қонушы және маусымдық шаруаларға арналған тұрғын үйлерді даярлау бағдарламаларына техникалық көмек көрсетуді қоса алғанда) міндеттейді.

Жұмыспен қамту саясаты жөніндегі ұлттық комиссия

Министрге осы тақырып бойынша бөлінген қаржының әрбір қаржы жылына 2 000 000 долларын Жұмыспен қамту саясаты жөніндегі ұлттық комиссияны қаржыландыру үшін резервте ұстауды тапсырады. Комиссияны құрады және оның құрамын, мүшелерінің санын 15-ке дейін азайту және оларды Президент тағайындау ережелерін белгілейді. Мына талаптарды қояды: (1) мүшелердің бірі кәсіптік білім беру жөніндегі Ұлттық кеңес өкілі болуы керек; және (2) комиссия мүшелігі еңбек күшінің маңызды сегменттерін, соның ішінде әйелдерді және аз ұлт өкілдерін көрсететін болуы керек. Комиссия төрағасының белгілі бір мемлекеттік қызмет ережелеріне қарамастан тағайындауға болатын қосымша кәсіби қызметкерлер санын беске дейін көтереді.

Жақсылықпен әрекет ету бойынша міндеттерді орындау үшін оқыту

Келісімшарт жасасушыларға белгіленген оң әрекет міндеттемелерін орындауға көмектесу үшін құрылған, талаптарға сай келетін тұлғаларға арналған оқу бағдарламаларын құруға немесе оларға қатысуға рұқсат береді. Мұндай оқу бағдарламаларының талаптарын белгілейді. Федералдық келісімшарттарды сақтау бағдарламаларының директорына осындай оқу бағдарламаларының оң әрекетке сәйкестігін тексеру үшін қағидаларды жариялауға тапсырма береді. Мұндай мердігерлерге қысқартылған жазбаша оң әрекет бағдарламасын сақтауға мүмкіндік береді. Мұндай оқу бағдарламасын сәтті жүзеге асыру немесе іске қосу оң әрекет міндеттемелерін орындауға жақындық танытқан деген презумпция тудырады.

Жастарды жазғы жұмыспен қамту және оқыту бағдарламалары

Жазғы жастар бағдарламалары үшін белгілі бір аумақтар мен штаттарға қаржы бөлінеді. Осы тарау бойынша қолжетімді қаражатты жұмысқа орналасуға немесе жұмысқа даярлауға, сондай-ақ жұмысқа орналастыруға және бағдарламаға қатысу мен жұмысты сақтап тұруға көмекші қызметтерге бағытталған іс-шараларға жұмсауға рұқсат етіледі. Осы тарау бойынша бағдарламалар жаз айларында жүргізілуі тиіс. Бұл бағдарлама 22 жасқа дейінгі экономикалық жағдайы нашар адамдарды қатысуға құқылы етеді, бірақ 14 немесе 15 жастағы экономикалық жағдайы нашар адамдарға да қатысуға рұқсат етіледі, егер оларға қатысу орынды деп танылса және жұмыс оқыту жоспарында көрсетілген болса.

Жұмысқа орналасу және жұмыстан шығарылған жұмысшыларға оқыту бойынша көмек

Министрге осы тақырыптағы қаражаттың 25 пайызын штаттарға жұмысқа оқыту, қайта даярлау, жұмыс іздеуге көмектесу, орналастыру, көшіруге көмек көрсету және басқа да көмек (соның ішінде белгіленген уәкілетті іс-қимылдар) алу үшін өтініш білдірген штаттар пайдалануына рұқсат береді. Бұл көмек жаппай жұмыстан босату, табиғи апаттар, федералды үкіметтің шаралары (мысалы, федералды мекемелерді көшіру немесе жоғары жұмыссыздық деңгейі бар немесе белгіленген кәсіпорын аймақтарында тұратын) салдарынан зардап шеккен адамдарға арналған. Штаттарға мынадай шарттарға сай келетін үлкен топтарды анықтау үшін процедуралар құруға рұқсат беріледі: 1) жұмыстан босатылған немесе жұмыстан босату туралы хабарлама алған, жұмыссыздық жөнелтуге құқығы бар немесе оның мерзімі бітіп, бұрынғы саласына немесе мамандығына оралуы екіталай болғандар; 2) өсімдік немесе мекеменің тұрақты жабылуына байланысты жұмыстан босатылған немесе жұмыстан босату туралы хабарлама алғандар; немесе 3) ұзақ мерзімді жұмыссыздыққа тап болған және тұрғылықты жерінде сол немесе ұқсас мамандық бойынша жұмысқа орналасу немесе қайта жұмысқа орналасу мүмкіндігі шектеулі адамдар (жасының кедергісіне байланысты жұмысқа орналасуда қиындықтарға тап болған егде жастағы азаматтарды қоса алғанда). Осы тарау бойынша қаржыландырылатын және осындай еңбек ұйымының көптеген мүшелеріне қызмет көрсететін кез келген көмек бағдарламасын құру алдында осы еңбек ұйымымен толық кеңесуді талап етеді. Штаттардан осы бөлім бойынша көмекті пайдалану жоспарын Министрге ұсынуды талап етеді, оның ішінде бағдарламаларды үйлестіру, төмен кірісті азаматтарға арналған жылыту және басқа да энергияны үнемдеу бағдарламалары және әлеуметтік қызметтер туралы ережелерді қамтуды талап етеді.

JTPA-ны талдау және сын

JTPA-ның мақсаты – экономикалық жағдайы нашар халыққа жұмысқа орналасуға көмек көрсету. JTPA-ға бөлінетін қаржы II-тарауда баяндалған формула бойынша анықталады. Қаржының үштен бірі аумақтық жұмыссыздардың санына пропорционалды түрде, үштен бірі жұмыссыздардың артық санына пропорционалды түрде, ал үштен бірі экономикалық жағдайы нашар адамдардың санына пропорционалды түрде бөлінеді. JTPA-ның тағы бір талабы – ешбір штаттың жалпы соманың кемінде 1/4 пайызынан кем алуға құқығы жоқ. Аталған критерийлерге сәйкес қаржы штат ішінде де бөлінеді. (8) Осы саясатты әзірлеу кезінде формулаға саяси факторлардың ықпалы тигендіктен, қарама-қайшылықтар туындауы мүмкін. Бұл факторларға штаттың өкілдерінің заң шығару билігі, штаттың басқа штаттардағы заң шығарушылардың сайлаушыларына әсер ету мүмкіндігі және атқарушы биліктің мүдделері жатады. Сворный жүргізген зерттеудің нәтижелері штаттың саяси күшінің өкілдердің дауыс беруіне әсер етудегі маңыздылығын нақты көрсетеді (8). Зерттеулер көрсеткендей, АҚШ-та экономикалық жағдайы нашар халықтың саны мен нақты көмек алатын адамдардың саны арасында айырмашылық бар және бұл көрсеткіш АҚШ бойынша әртүрлі. 1985 жылы бұл мәселе көтеріліп, АҚШ Еңбек департаменті 1985 жылдың шілдесінде қолданыстағы формуламен байланысты мәселелерді зерттеу үшін зерттеу жүргізуге тапсырыс берді. Зерттеу нәтижесінде негізгі мәселелердің үлестірудің әділдігі, қаржыландырудың тұрақтылығы, деректердің сапасы және формуланың қарапайымдылығы екені анықталды. Қаржыны бөлуді зерттегенде, зерттеушілер кейбір аймақтар, мысалы, Орта Батыс, артық қаржыландырылса, ал басқа аймақтар, мысалы, Оңтүстік, жеткіліксіз қаржыландырылғанын анықтады (7). Жылдар бойы JTPA-ның әсерін бағалауға бағытталған зерттеулер жүргізілді. Ұлттық JPTA зерттеуі JTPA-ның уақыт өте келе ұсынатын қосымша қызметтердің әсерін өлшеуге бағытталған. 1986 жылы Ұлттық Еңбек департаменті тапсырысымен жүргізілген зерттеуде елдің 16 аймағындағы 21000 адам тексерілді. Бұл зерттеу ересек ерлер мен әйелдерге оң әсерін көрсетті, бірақ мектептен тыс жастарға қатысты қарама-қайшылықтарды анықтады. Бағдарламаның ең көп әсерін әлеуметтік жәрдемақы алатын аналар көрді. Сонымен қатар, JTPA орта мектепті бітірушілердің үлесін арттырды, бірақ мақсатты топтың мүшелерінің тек бір бөлігі ғана орта мектепті бітіргендер еді (1). Дегенмен, Ұлттық JTPA зерттеуінің зерттеу жоспары мен әдістері сынға түсті. Ең басты мәселе – зерттеу орындарының таңдалуы кездейсоқ болмауы. Зерттеу орындары еңбек нарығының жағдайы және JTPA жобасының нәтижелері сияқты кейбір жағынан ұлттық жүйеге ұқсас болды. Сонымен қатар, зерттеуге қатысқан адамдардың жасы, жұмыс тәжірибесі және ұлты JTPA ұлттық деңгейде қызмет көрсететін адамдарға ұқсас болды. Зерттеудегі негізгі кемшілік – ірі қаланың болмауы және аз адамдарға қызмет көрсететін орындардың қатыстырылмауы; қатыстырылған орындар ұлттық орындардың көпшілігіне қарағанда жұмыс орындаларына арналған оқытуды аз ұсынды (4). JTPA-ны сынға алудың бір мысалы 1991 жылы Мемлекеттік операциялар комитетінің жұмыспен қамту және тұрғын үй жөніндегі кіші комитетінің нәсілдік және жыныстық кемсітушілікке қатысты отырысында айтылды. Конгрессмен Лантос нәсілге байланысты қызмет көрсету мен жұмысқа орналасудың әртүрлі үлгілерін көрсететін дәлелдер келтірді. 1988 жылғы Чикаго қалалық лигасының есебінде афроамерикалықтар тұрақты түрде төменгі жұмыс орындары мен жалақы алатыны көрсетілді. Сонымен қатар, 1991 жылғы Жұмыспен қамту және тұрғын үй жөніндегі кіші комитет отырысында айтылғандай, 1988 жылғы "Әйелдер ісі альянсы" баяндамасында JTPA әйелдерді кедейліктен шығаруда тиімсіз екені және кәсіби бөліну кең таралғаны айтылды, бұл әйелдердің көпшілігі кеңседе және сату мен қызмет көрсету саласында жұмыс тапқанынан көрінеді (6). JTPA-ны тағы да сынға алудың себебі, оның құрылымына байланысты жеке тұлғалар жүйеден пайдалана алады. Крэггтің пікірінше, Жұмыспен қамту және оқыту серіктестік туралы заңдағы шаралар мемлекеттік бағдарламаларда өнімділікті ынталандыруды пайдаланудан туындайтын "адамгершілік қауіп" проблемасына әкеледі. Жұмыспен қамту және оқыту серіктестік туралы заң қатысушының табысына және әлеуметтік қамсыздандыруға тәуелділікті азайтуға бағытталған "жұмыспен қамту жүйесіне" ақы төлеуді ұсынады. Крэггтің пікірінше, оқуға түсуге мұқтаж болмаған қатысушылар жоғары оқу орнынан кейінгі табысқа қол жеткізе алады. Сондықтан кейбір қатысушылар үкіметтік ресурстарға шын мұқтаждық болмаса да, ынталандыру бағдарламасынан пайда көреді (3). 1993 жылы Еңбек департаменті төмен кірісті, мектептен тыс жастардың зерттеуінде JTPA бағдарламасына қатысқан еркектердің табысы осы сипаттағы бағдарламаға қатыспаған еркектерге қарағанда 10 пайызға төмен екенін көрсетті. Зерттеу жарияланғанға дейін Еңбек департаментінің инспекторы жас оқушылардың JTPA-ға қатысқаннан кейін азық-түлік талондарына тәуелді болу ықтималдығы екі есе жоғары екенін мәлімдеді, себебі оқыту оларға азық-түлік талондарына қалай өтініш беру керектігін көрсетті (2).

The stated goal of the JTPA is to target an economically disadvantaged population for job training assistance. The funding allocation for the JTPA is determined using a formula that is outlined in Title II. One third of the funding is allotted based on the relative number of unemployed individuals living in areas of substantial unemployment, one third is based on the relative excess number of the unemployed, and one third is based on the relative number of economically disadvantaged individuals. A final stipulation of JTPA is that no state is allowed to receive below a minimum of one quarter of one percent of the total allotment. The money is further divided within the state based on the same criteria. (8) Inconsistencies are likely due to political variables that influenced the formula at the time these policies were developed. These variables include the legislative power of a state's own representatives, a state's ability to influence voters of legislators in other states and executive branch interests. The results of the study conducted by Svorny clearly demonstrate the importance of a state's political power in influencing the votes of representatives (8). Research has shown that there is an inconsistency between the number of economically disadvantaged in the United States and the number of individuals who actually receive resources and that the number varies across the United States. Concerns were initially raised in 1985, which caused the United States Department of Labor to commission a research study in July 1985 to explore the problems with the current formula. The study further showed that the main issues existed with regards to distributional equity, funding stability, data quality and formula simplicity. When investigating the distribution of funding, researchers found that certain regions, such as the upper Midwest, were over funded while other regions, such as the South, were underfunded (7). Studies have tried to estimate the impact of the JTPA over the years. The National JPTA study was designed to measure the impact of incremental services provided by the JTPA over time. The study commissioned by the National Department of Labor investigated 21,000 people within 16 centers around the country in 1986. This research found modest positive impacts on adult men as well as adult women, but did cite inconsistencies with regards to out of school youths. Welfare mothers appeared to receive the largest impact as a result of the program. In addition, JTPA increased the proportion of dropouts who eventually received a high school credential but only a fraction of the target group members were high school dropouts (1). The National JTPA Study has been criticized for its research design and techniques, however. The biggest issue is that the process through which the sites were selected was not a random one. The sites do resemble the national system in some ways, such as labor market conditions and JTPA project performance. In addition, the samples of individuals in the study were similar regarding age, work experience and ethnicity to those served nationally by the JTPA. The main flaw in the research is that there is no large, central city and that sites serving small numbers of people were not included; the sites which were included did not provide as much on the job training than most of the national sites (4). One criticism of the JTPA is summarized in a 1991 meeting of the Employment and Housing Subcommittee of the Committee on Government Operations focused on race and sex discrimination. Congressman Lantos cited evidence of differential patterns of service and job placement by race. The 1988 Chicago Urban League report stated that African Americans were shown to consistently receive lower job placements and wages. In addition, as stated in the 1991 Employment and Housing Subcommittee meeting, a 1988 Women's Action Alliance report states that the JTPA is ineffective with regards to moving women out of poverty and that occupational segregation is prevalent as evidenced by the fact that the majority of women received jobs in clerical and sales and service rather than other areas (6). Further criticisms of the JTPA stem from the argument that individuals can take advantage of the system due to the way that it is set up. Cragg claims that measures in the Job Training Partnership Act lead to problems of "moral hazard" which stem from the use of performance incentives in government programs. The Job Training Partnership Act offers a "pay for performance system" that focuses on a participant's earnings and a reduction on welfare dependency. Cragg claims that participants may enroll who are capable of high post training earnings without any actual training. Therefore, some participants are reaping the benefits of the incentives program without an actual need for the government resources (3). In 1993, the Labor Department released a study that showed that in a study of low income male out of school youth, males in the JTPA program actually had 10 percent lower earnings than males from a similar demographic who never participated in the program. Prior to the study's release, the Labor Department's inspector general stated that young trainees were twice as likely to rely on food stamps after JTPA involvement due to the fact that the training showed the individuals how to apply for food stamps (2).

Жою

Бұл акт 1998 жылғы «Жұмыс күшін дамыту туралы» заңның I тармағы, 199(b)(2) бөлігімен күштен жойылды. Кейбір шаралары жаңа заңға бейімделді, ал кейбіреулері алынып тасталды. 1901-2001 жылдар аралығында қабылданған АҚШ федералдық заңнамасының хронологиялық тізімін қараңыз.