Франсис Фокс: Канадалық саяхаткердің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық саясаткер Фрэнсис Фокс (2 желтоқсан 1939 жылы туған) – Канада Сенатының бұрынғы мүшесі, Канада Министрлер кабинетінің министрі және Премьер-министр кеңсесінің Бас хатшысы, осылайша Премьер-министр Пол Мартиннің жетекші кеңесшісі болды. Ол 1980-жылдары лоббист ретінде де жұмыс істеген.

Өмір және мансап

Монреаль қаласында туған Фокс – Квебек провинциясының заңгері. Ол алғаш рет 1972 жылғы сайлауда Аргентейль—Дю Монтань округінен Либералдық партияның парламент депутаты (MP) ретінде Канада Төменгі палатасына сайланды. 1974 жылғы сайлауда ол сол округтен қайта сайланды. 1979 және 1980 жылғы сайлауларда Бленвиль—Дю Монтань округінен депутат болып қайта сайланды, бірақ 1984 жылғы сайлауда осы округте жеңіліске ұшырады. 1976 жылы Фокс премьер-министр Пьер Трюдоның кабинетіне тағайындалды, ол Канаданың Бас прокуроры (Solicitor General) болды. Екі тілді Фокс Либералдық партия кабинетінде перспективті саясаткер ретінде қарастырылды, тіпті партия басшысы болуға да мүмкіндігі бар еді. Алайда, 1978 жылдың 27 қаңтарында ол сол кездегі әйелінің күйеуінің қолтаңбасын, оның абортын жасауға рұқсат беру туралы құжатқа жалған қойғаны белгілі болғаннан кейін, отставкаға кесуге мәжбүр болды. Ол оқиға кезінде үйленген болса да, кейіннен 1965 жылы үйленген әйелінен ажырасты. Кейіннен ол Вивиан Кейсқа (1950 ж. т.) үйленді. Қазіргі уақытта ол суретші Кейспен (~1979) бірге тұрып, үш баласы бар. 1980 жылғы сайлаудан кейін Фокс қайтадан үкіметке оралды, ол кезде Трюдо оны Канаданың Мемлекеттік хатшысы және Коммуникация министрі қызметіне тағайындады. 1984 жылы Трюдоның орнын басып алған Джон Тернердің қысқа мерзімді үкіметінде Халықаралық сауда министрі болды. Тернер үкіметінің жеңіліске ұшырауымен және өзінің мандатын жоғалтуымен Фокс жеке секторға оралды. Ол лоббист болды және Франк Мурс, Гэри Уэллет және Джеральд Дусетпен бірге «Үкіметтік консультанттар халықаралық» (Government Consultants International) кеңес беру фирмасының мүшесі болды. Кейіннен ол «Мартино Уокер» заң фирмасының аға серіктесі, ал кейін «Роджерс AT&T Wireless» компаниясының бас директоры болды. 2003 жылы Фокс Жан Кретьеннің орнына премьер-министр болып келетін Пол Мартиннің командасының аға мүшесі болды. 2004 жылы Фокс Мартиннің бас хатшысы болды, бірақ 18 тамызда ол жеке өмірге оралу үшін 1 қазанда қызметтен кететінін хабарлады. Жеке өмірінде Фокс бұрынғы министр Лиза Фрулланың сайлау округінің төрағасы болды. Ол бұрынғы Либералдық партияның көшбасшысы Майкл Игнатьевтің ерте қолдаушысы болды. Фокс 2005 жылдың 29 тамызында Мартиннің ұсынысы бойынша Сенатқа тағайындалды және 2011 жылдың 30 қарашасында 2 желтоқсаннан бастап отставкаға кететінін жариялады.

Born in Montreal, Quebec, Fox is a lawyer by training. He was first elected to the House of Commons of Canada in the 1972 election as a Liberal Member of Parliament (MP) for the riding of Argenteuil—Deux Montagnes, Quebec. He was re elected in the 1974 election from the same constituency. In the 1979 and 1980 elections, he was returned as MP for Blainville—Deux Montagnes before being defeated in that riding in the 1984 election. Fox was appointed to the Cabinet of Prime Minister Pierre Trudeau in 1976 when he became Solicitor General of Canada. Bilingual, Fox was seen as an up and comer in the Liberal cabinet, and even a potential party leader. However, he was forced to resign on January 27, 1978, when it became known that he had forged the signature of his then girlfriend's husband on a form granting permission for her to have an abortion. Although he was married at the time of the scandal, he subsequently divorced his wife (m. 1965), Joan Pennefather. He later married a subsequent girlfriend, Vivian Case (b. 1950). He is currently married (~1979) to Case, who is an artist, and has three children. Fox returned to Cabinet after the 1980 election when Trudeau appointed him to the position of Secretary of State for Canada and Minister of Communications. He then served as Minister of International Trade in 1984 in the short lived government of Trudeau's successor, John Turner. With the defeat of the Turner government and the loss of his own seat, Fox returned to the private sector. He became a lobbyist, and a member of Government Consultants International, a consulting firm, with Frank Moores, Gary Ouellet, and Gerald Doucet. Subsequently, he was a senior partner in the law firm of Martineau Walker, and later as an executive at Rogers AT&T Wireless. In 2003, Fox became a senior member of Paul Martin's transition team as he prepared to succeed Jean Chrétien as prime minister. In 2004, Fox became Martin's principal secretary, but it was announced on August 18 that he would be leaving the position on October 1 in order to return to private life. In private life, Fox served as the president of former minister Liza Frulla's riding. He was an early prominent supporter of former Liberal leader Michael Ignatieff. Fox was appointed to the Senate on Martin's recommendation on August 29, 2005, and announced his resignation on November 30, 2011, effective December 2.