Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ-тың алғашқы ұлттық табыс салығын орнату туралы заңнама – 1861 жылғы Кірістер туралы заң, ресми түрде 1861 жылғы 5 тамыздағы заң, тарау XLV, 12 Stat. 292, АҚШ-тың алғашқы Федералды табыс салығы туралы заңды қамтиды (49-бапты қараңыз). Азамат соғысын қаржыландыру қажеттілігімен туындаған бұл заң, «АҚШ-та тұратын әрбір адамның жылдық табысынан, табыс кез келген мүліктен, кәсіптен, саудадан, жұмыстан немесе кез келген басқа көзден түскен болса да, табыс салығы салынуға, жиналуға және төленуге» тиіс еді. Салық мөлшерлемесі – 800 доллардан аспайтын табысқа 3% құрайтын бірыңғай салық. 1861 жылғы Кірістер туралы заңға Авраам Линкольн қол қойды. Табыс салығы туралы ережелер (49, 50 және 51-баптар) 1862 жылғы Кірістер туралы заңмен күштен шығарылды. (89-бапты қараңыз, ол бірыңғай мөлшерлемені 600 доллардан жоғары жылдық табысқа 3% прогрессивті шкаламен алмастырды (бұл 1862 жылғы номиналды жалпы ішкі өнімнің жан басына шаққандағы көрсеткішінің 3,4 есесі, ал 2021 жылғы сәйкес табыс 234 мың доллар) және 10 000 доллардан жоғары табысқа 5% (бұл 1862 жылғы номиналды жалпы ішкі өнімнің жан басына шаққандағы көрсеткішінің 56 есесі, ал 2021 жылғы сәйкес табыс 3,9 миллион доллар) немесе АҚШ-тан тыс жерде тұратындар үшін, сондай-ақ бұл заң уақытша екендігі айқын түрде көрсетілді, «мың сегіз жүз алпыс алтыншы жылы» табыс салығы тоқтатылатыны белгіленді).
US legislation establishing the first national income taxThe Revenue Act of 1861, formally cited as Act of August 5, 1861, Chap. XLV, 12 Stat. 292, included the first U. S. Federal income tax statute (see Sec. 49). The Act, motivated by the need to fund the Civil War, imposed an income tax to be "levied, collected, and paid, upon the annual income of every person residing in the United States, whether such income is derived from any kind of property, or from any profession, trade, employment, or vocation carried on in the United States or elsewhere, or from any other source whatever". The tax imposed was a flat tax, with a rate of 3% on incomes above $800 The Revenue Act of 1861 was signed into law by Abraham Lincoln. The income tax provision (Sections 49, 50 and 51) was repealed by the Revenue Act of 1862. (See Sec.89, which replaced the flat rate with a progressive scale of 3% on annual incomes beyond $600 (which was 3.4 times the 1862 nominal gross domestic product per capita of $177.69; the corresponding income in 2021 is $234K) and 5% on incomes above $10,000 (which is 56 times the 1862 nominal gross domestic product per capita; corresponding to $3.9M of income in 2021) or those living outside the U. S., and perhaps more significantly it was explicitly temporary, specifying termination of income tax in "the year eighteen hundred and sixty six").
Тарих
Азамат соғысына дейін АҚШ-та 1857 жылғы үрейден кейін қаржылық депрессия басталды, оған ішкі экономиканың тым жоғары деңгейде кеңеюі және еуропалық қаржы жүйесінің күйреуі себеп болды. Азамат соғысына дейінгі үш жылда Федералдық үкімет 40 миллион доллардан астам бюджет тапшылығына тап болды. Бөліну қаупімен қатар, Федералдық тапшылық АҚШ үкіметін елеулі қаржылық жағдайға түсірді. 1860 жылы АҚШ Қаржы министрлігі қосымша қаражат жинау және мемлекеттік шығындарды жабу үшін мемлекеттік облигацияларға 8-12 пайыздық мөлшерлемемен сыйақы төледі. 1861 жылдың желтоқсан айында АҚШ Қаржы министрлігі 12 пайыздық сыйақымен бес миллион долларлық облигацияларды сатуға тырысты, бірақ тек төрт миллион долларлық құндылықты ғана сата алды. 1861 жылдың наурыз айында Президент Линкольн Оңтүстікке қарсы соғыс жүргізу үшін Федералдық үкіметтің мүмкіндіктерін логистикалық тұрғыдан зерттеуді бастады. Ол Эдвард Бейтс, Салмон Чейз және Гидеон Уэллс сияқты кабинет мүшелеріне хаттар жолдап, Президенттің импорттық тарифтен бастап мүлік салығына дейінгі баж салығын жинауға конституциялық құқығы бар-жоғын сұрады. Конгресс кітапханасында сақталған құжаттар Линкольннің Оңтүстік-Шығыс теңіз жағалауындағы порттардан тарифтерді жинау мүмкіндігіне алаңдағанын көрсетеді, сонымен қатар бөлінудің алда тұрғанын атап өтті. 1861 жылдың 4 шілдесінде Президент Линкольн Конгрестің арнайы сессиясын ашып, Азамат соғысын заңнамалық тұрғыдан қарастыру мақсатын қойды. Конгресс алдындағы басты мәселелердің бірі қаржыландыру мәселесі болды: еріктілердің көптігіне байланысты Одақ армиясы әскери күштерді оқыту және қаруландыру кезінде үлкен шығындарға тап болды. Президент Линкольн: «Үкіметтің ең үлкен қиындықтарының бірі – әскерлерді оларға қамтамасыз ете алатындай жылдам қабылдамау. Бір сөзбен айтқанда, егер үкімет өзінің үлесін атқарса, халық өзінің үкіметін құтқарады» деді. Шамамен 50 миллион долларлық кіріс табу үшін заң шығарушылар үш бағыттан тұратын тәсілді қабылдады: белгілі бір импорттық тарифтерді арттыру, жаңадан енгізілген мүлік салығы және алғашқы жеке табыс салығы. Конгресте заң жобасы кең пікірталас тудырды: Уақытша комитет төрағасы Таддеус Стивенс: «Бұл заң жобасы өте жағымсыз. Бірақ біз оны болдырмаудың және үкіметті қолдаудың жолын таба алмаймыз. Осы үкіметті жоюға тырысып жатқан көтерілісшілер елге көптеген жағымсыз нәрселерді таңды» деді. Мүлік салығы: 1861 жылғы «Кірістер туралы» заң жылжымайтын мүлікке салық салды, ол әр штаттың халқына пропорционалды түрде алынды. Заңның орындалу механизмі шектеулі болғанымен, ол салық аудандарының, бағалаушылардың және жинаушылардың жүйесін ресми түрде құрды, бұл 1862 жылдың 1 шілдесінде Ішкі кірістер қызметінің құрылуына негіз болды. Мүлік салығы ауылдық штаттардың өкілдерінен сынға ұшырады: жылжымайтын мүлікті салыққа салу және жеке меншіктің басқа түрлерін алып тастау арқылы салық, олардың пікірінше, Батыс пен Оңтүстік-Батыстағы үлкен, сирек қоныстанған штаттар мен аумақтарға артық жүктеме салды. Халық тығыз орналасқан штаттар, мысалы, Нью-Йорк, халықтың көптігіне байланысты жоғары бағамен бағаланса да, мұндай штаттардағы байлықтың көп бөлігі жылжымайтын мүліктен басқа жеке меншікке салынған.
Prior to the Civil War, the United States faced a financial depression subsequent to the Panic of 1857, an event facilitated by over expansion of the domestic economy and a European financial meltdown. In the three years preceding the Civil War, the Federal Government incurred a budget deficit exceeding $40 million. Coupled with the threat of secession, the Federal deficit placed the US government under considerable financial strain. In 1860, the US Treasury paid between 8 and 12 percent interest on government bonds in order to raise additional funds and meet public expenditures. In December 1861, the US Treasury attempted to sell five million dollars of interest bearing notes at 12 percent but found itself able to dispose of only four million dollars worth. In March 1861, President Lincoln began to explore the federal government's ability to wage war against the South from a logistical standpoint. He sent letters to cabinet members including Edward Bates, Salmon Chase, and Gideon Welles inquiring whether the president had constitutional authority to collect duties ranging from an import tariff to a property tax. Documents housed at the Library of Congress indicate that Lincoln was concerned with the Federal government's ability to collect tariffs from ports along the Southeastern seaboard, noting the imminent threat of secession. On July 4, 1861, President Lincoln opened a special session of Congress with the explicit purpose of addressing the Civil War from a legislative standpoint. One of the primary concerns facing Congress was the question of funding: given a surfeit of volunteers, the Union Army military incurred extraordinary expenditures as they trained and armed a martial force. President Lincoln noted that, "One of the greatest perplexities of the government, is to avoid receiving troops faster than it can provide for them. In a word, the people will save their government, if the government itself, will do its part" To raise revenue by approximately $50 million, legislators adopted a three pronged approach consisting of an increase in certain import tariffs, a newly instituted property tax, and the first personal income tax. In Congress, the bill provoked considerable debate: Thaddeus Stevens, chairman of the House Committee of Ways and Means, declared that, "This bill is a most unpleasant one. But we perceive no way in which we can avoid it and sustain the government. The rebels, who are now destroying or attempting to destroy this Government, have thrust upon the country many disagreeable things." Property Tax: The Revenue Act of 1861 instituted a tax on real estate, levied in proportion to each state's population. While the act's enforcement mechanism was limited, it formally established a system of tax districts, assessors, and collectors, laying the groundwork for the Internal Revenue Service's formation on July 1, 1862. The property tax drew criticism from representatives of rural states: by taxing real estate and excluding other forms of personal property, the tax, they argued placed an undue burden upon large, sparsely populated states and territories in the West and Southwest. Though densely populated states such as New York were assessed at a higher rate due to a large population, a greater proportion of wealth in such states was invested in personal property other than real estate.