АҚШ салық жүйесі және ережелері

АҚШ салық жүйесі: федералды, штат, жергілікті салықтар, табыс, мүлік, сату салықтары. Салық ставкалары табысқа байланысты өседі, теңсіздікті азайтады.

45 мин оқу

100%

Дереккөз: Taxation in the United States — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ салық кодексі

АҚШ-та әр деңгейде салық салынатын жеке федералды, штаттық және жергілікті үкіметтер бар. Салықтар табысқа, жалақыға, мүлікке, сатуға, капиталдан алынған пайдаға, дивидендтерге, импортқа, мұраға және сыйлықтарға, сондай-ақ түрлі төлемдерге салынады. 2020 жылы федералды, штаттық және жергілікті үкіметтер жинаған салықтар ЖІӨ-нің 25,5%-ын құрады, бұл ОЭСР-дің 33,5% орташа көрсеткішінен төмен. АҚШ-тың салық және трансферт саясаты прогрессивті болып табылады, сондықтан табыс теңсіздігін азайтады, себебі салық ставкалары салық салынатын табыс артаған сайын көбейеді. Ең төмен жалақы алатын жұмысшылар, әсіресе асыраулылары барлар, топ ретінде табыс салығын төлемейді және федералды үкіметтен шағын көмек ала алады (балаларға берілетін төлемдер мен еңбек табысынан алынатын салық жеңілдіктері арқылы). Салықтар еңбек табысына, капитал табысына қарағанда әлдеқайда көп түседі. Әртүрлі табыс түрлері мен шығыстарға арналған салықтар мен жеңілдіктер кейбір қызмет түрлеріне басқаларына қарағанда жанама салық салу түрін құрауы мүмкін. Жеке және корпоративтік тұлғалардың таза табысына салықтарды федералды, көптеген штаттық және кейбір жергілікті үкіметтер қояды. Азаматтар мен резиденттерге бүкіл әлем бойынша табыс салығы салынады және шетелдік салықтарға есеп беріледі. Салық салынатын табыс қаржылық есеп принциптері емес, салық есеп принциптері бойынша анықталады және кез келген көзден алынған барлық табысты қамтиды, бірақ 2022 жылғы инфляцияны төмендету туралы заң күшіне енгеннен кейін ірі корпорациялар 15% ең төменгі салыққа жатады, оның бастапқы нүктесі жылдық қаржылық есептілік табысы болып табылады. Көптеген кәсіптік шығындар салық салынатын табысты азайтады, бірақ кейбір шығыстарға шектеулер қойылады. Жеке тұлғалар жеке жеңілдіктер мен бизнеске қатысты емес шығыстарды, соның ішінде үй ипотекасының сыйақысын, штаттық және жергілікті салықтарды, қайырымдылық көмектерін, медициналық және басқа да шығыстарды табыстың белгілі бір пайызынан азайтуға рұқсат етіледі. Салық салынатын табысты анықтау бойынша штаттық ережелер көбінесе федералды ережелерден өзгешеленеді. Федералды шекті салық ставкалары салық салынатын табыстың 10%-дан 37%-ға дейін өзгереді. Штаттық және жергілікті салық ставкалары юрисдикцияға байланысты кең ауқымда өзгереді, 0%-дан 13,30%-ға дейін, ал көптеген штаттарда прогрессивті жүйе қолданылады. Штаттық салықтар, әдетте, федералды салық есептеу үшін шегерімге жататын шығыс ретінде қарастырылады, бірақ 2017 жылғы салық заңы штаттық және жергілікті салық шегеріміне (SALT) 10 000 доллар шектеу қойды, бұл жоғары салықты штаттардағы орташа және жоғары табыс иелері үшін тиімді салық мөлшерлемесін көтерді. SALT шегеріміне шектеу қойылғанға дейін, орташа шегерім Орта Батыстың көп бөлігінде 10 000 доллардан асып, Солтүстік-Шығыс АҚШ-тың көп бөлігінде, сондай-ақ Калифорния мен Орегонда 11 000 доллардан асты. Шектеудің ең көп әсер еткен штаттары үш штаттық аймақ (Нью-Йорк, Нью-Джерси және Коннектикут) және Калифорния болды; 2014 жылы бұл штаттардағы орташа SALT шегерімі 17 000 доллардан асты. Дегенмен, шетелдегі табысқа салық салудан босату АҚШ азаматтары мен шетелде тұратын және жұмыс істейтін кейбір АҚШ резиденттерінің шетелдегі табысының алғашқы 120 000 долларына АҚШ салықтарын жояды. (Бұл 2023 жылға түзетілген сома). Жалақыға салынатын салықты федералды және барлық штаттық үкіметтер қояды. Бұл салықтарға жұмыс берушілер мен қызметкерлерге салынатын әлеуметтік қамсыздандыру және медициналық сақтандыру салықтары кіреді, олардың жиынтық мөлшерлемесі 15,3% (2011 және 2012 жылдар үшін 13,3%). Әлеуметтік қамсыздандыру салығы 2019 жылғы жалақының алғашқы 132 900 долларына ғана қолданылады. 200 000 доллардан жоғары жалақыға 0,9% қосымша Medicare салығы салынады. Жұмыс берушілер жалақыдан табыс салығын ұстап тұруы тиіс. Жұмыс берушілерге жұмыссыздық салығы және басқа да салықтар салынады. 1950 жылдан бері жалақыға салынатын салықтар федералды кірістердің үлесі ретінде күрт өсті, ал корпоративтік табыс салығы кірістердің үлесі ретінде төмендеді. (Кәсіпорындардың табысы ЖІӨ-нің үлесінде төмендеуді байқамайды). Мүліктік салықтарды көптеген жергілікті билік органдары мен арнайы мақсаттағы органдар мүліктің нарықтық құнына сәйкес төлейді. Мектептер мен басқа да органдар көбінесе бөлек басқарылады және бөлек салықтар қояды. Мүліктік салық, әдетте, тек жылжымайтын мүлікке салынады, бірақ кейбір юрисдикциялар бизнес-мүліктің кейбір түрлеріне салық салады. Мүліктік салық ережелері мен мөлшерлемелері штатқа байланысты кең ауқымда өзгереді, жылдық орташа мөлшерлемелер мүліктің құнына қарай 0,2%-дан 1,9%-ға дейін жетеді. Сату салығы көптеген штаттар мен кейбір жергілікті билік органдары тарапынан көптеген тауарлар мен қызметтердің бөлшек сауда бағасына салынады. Сату салығы мөлшерлемелері юрисдикцияға байланысты кең ауқымда өзгереді, 0%-дан 16%-ға дейін, және салық салынатын тауарлар мен қызметтерге байланысты юрисдикция ішінде де өзгеруі мүмкін. Сату салығы сатушы тарапынан сату кезінде жиналады немесе салық төленбеген тауарларды сатып алушылар қолданыс салығы ретінде төлейді. АҚШ көптеген түрдегі тауарларды көптеген юрисдикциялардан импорттау кезінде тарифтер мен кедендік баж салығын қояды. Бұл тарифтер мен баждар тауарлар заңды түрде импортталуы үшін төленуі керек. Баж мөлшерлемелері тауар түріне және еліне байланысты 0%-дан 20%-дан астамға дейін өзгереді. Мұра және сыйлық салығы федералды және кейбір штаттық үкіметтер тарапынан мүліктің мұраға берілуіне, өсиет бойынша немесе өмір бойы сыйлық ретінде берілуіне салынады. Федералды табыс салығы сияқты, федералды мұра және сыйлық салығы азаматтар мен резиденттердің бүкіл әлемдік мүлігіне салынады және шетелдік салықтарға есеп беріледі.

The United States has separate federal, state, and local governments with taxes imposed at each of these levels. Taxes are levied on income, payroll, property, sales, capital gains, dividends, imports, estates and gifts, as well as various fees. In 2020, taxes collected by federal, state, and local governments amounted to 25.5% of GDP, below the OECD average of 33.5% of GDP. U. S. tax and transfer policies are progressive and therefore reduce effective income inequality, as rates of tax generally increase as taxable income increases. As a group, the lowest earning workers, especially those with dependents, pay no income taxes and may actually receive a small subsidy from the federal government (from child credits and the Earned Income Tax Credit). Taxes fall much more heavily on labor income than on capital income. Divergent taxes and subsidies for different forms of income and spending can also constitute a form of indirect taxation of some activities over others. Taxes are imposed on net income of individuals and corporations by the federal, most state, and some local governments. Citizens and residents are taxed on worldwide income and allowed a credit for foreign taxes. Income subject to tax is determined under tax accounting rules, not financial accounting principles, and includes almost all income from whatever source, except that as a result of the enactment of the Inflation Reduction Act of 2022, large corporations are subject to a 15% minimum tax for which the starting point is annual financial statement income. Most business expenses reduce taxable income, though limits apply to a few expenses. Individuals are permitted to reduce taxable income by personal allowances and certain non business expenses, including home mortgage interest, state and local taxes, charitable contributions, and medical and certain other expenses incurred above certain percentages of income. State rules for determining taxable income often differ from federal rules. Federal marginal tax rates vary from 10% to 37% of taxable income. State and local tax rates vary widely by jurisdiction, from 0% to 13.30% of income, and many are graduated. State taxes are generally treated as a deductible expense for federal tax computation, although the 2017 tax law imposed a $10,000 limit on the state and local tax ("SALT") deduction, which raised the effective tax rate on medium and high earners in high tax states. Prior to the SALT deduction limit, the average deduction exceeded $10,000 in most of the Midwest, and exceeded $11,000 in most of the Northeastern United States, as well as California and Oregon. The states impacted the most by the limit were the tri state area (NY, NJ, and CT) and California; the average SALT deduction in those states was greater than $17,000 in 2014. Nonetheless, the foreign earned income exclusion eliminates U. S. taxes on the first $120,000 of annual foreign source earned income of U. S. citizens and certain U. S. residents living and working abroad. (This is the inflation adjusted amount for 2023.) Payroll taxes are imposed by the federal and all state governments. These include Social Security and Medicare taxes imposed on both employers and employees, at a combined rate of 15.3% (13.3% for 2011 and 2012). Social Security tax applies only to the first $132,900 of wages in 2019. There is an additional Medicare tax of 0.9% on wages above $200,000. Employers must withhold income taxes on wages. An unemployment tax and certain other levies apply to employers. Payroll taxes have dramatically increased as a share of federal revenue since the 1950s, while corporate income taxes have fallen as a share of revenue. (Corporate profits have not fallen as a share of GDP). Property taxes are imposed by most local governments and many special purpose authorities based on the fair market value of property. School and other authorities are often separately governed, and impose separate taxes. Property tax is generally imposed only on realty, though some jurisdictions tax some forms of business property. Property tax rules and rates vary widely with annual median rates ranging from 0.2% to 1.9% of a property's value depending on the state. Sales taxes are imposed by most states and some localities on the price at retail sale of many goods and some services. Sales tax rates vary widely among jurisdictions, from 0% to 16%, and may vary within a jurisdiction based on the particular goods or services taxed. Sales tax is collected by the seller at the time of sale, or remitted as use tax by buyers of taxable items who did not pay sales tax. The United States imposes tariffs or customs duties on the import of many types of goods from many jurisdictions. These tariffs or duties must be paid before the goods can be legally imported. Rates of duty vary from 0% to more than 20%, based on the particular goods and country of origin. Estate and gift taxes are imposed by the federal and some state governments on the transfer of property inheritance, by will, or by lifetime donation. Similar to federal income taxes, federal estate and gift taxes are imposed on worldwide property of citizens and residents and allow a credit for foreign taxes.

Салық салу деңгейлері мен түрлері

АҚШ-та федералдық, штаттық, жергілікті және арнайы мақсаттағы мемлекеттік билік органдарының алуан түрлері бар. Олардың әрқайсысы өздерінің қызметін толық немесе ішінара қаржыландыру үшін салықтар жинайды. Бұл салықтар бір және де сол табысқа, мүлікке немесе қызметке салынуы мүмкін, көбінесе бір салықты екіншісінен есепке алмастан. Әрбір үкімет деңгейінде салынатын салық түрлері конституциялық шектеулерге байланысты әртүрлі болады. Табыс салығы федералдық және көптеген штаттық деңгейлерде қолданылады. Мүлік салығы көбінесе жергілікті деңгейде ғана салынады, бірақ бір мүлікті салыққа тартатын бірнеше жергілікті билік органдары болуы мүмкін. Басқа акциздерді федералдық және кейбір штаттық үкіметтер белгілейді. Сату салығын көптеген штаттар мен көптеген жергілікті үкіметтер белгілейді. Кедендік баждар мен тарифтерді тек федералдық үкімет ғана белгілейді. Сонымен қатар, түрлі пайдаланушылық ақылар мен лицензиялық төлемдер де жиналады.

Салық төлеушілердің түрлері

Салықтар жеке тұлғаларға (физикалық тұлғаларға), кәсіпкерлік субъектілерге, мүлікке, трасттарға немесе басқа да ұйымдық нысандарға салынуы мүмкін. Салықтар мүлікке, табысқа, мәмілелерге, аударымдарға, тауарлар импортына, кәсіпкерлік қызметке немесе түрлі факторларға негізделуі мүмкін және, әдетте, осы салық базасы тиіс салық төлеушінің түріне салынады. Осылайша, мүлік салығы көбінесе мүлік иелеріне салынады. Сонымен қатар, кейбір салықтар, әсіресе табыс салығы, кәсіпорынның немесе басқа да ұйымның мүшелеріне ұйымның табысына байланысты салынуы мүмкін. Мысалы, серіктес серіктестік ретінде жіктелетін немесе ұйымдарды жіктеу ережелеріне сәйкес серіктестік ретінде жіктелетін кәсіпорын табысының оған тиесілі үлесіне салық төлейді. Тағы бір мысал – трасттардың берушілері мен иеленушілеріне қатысты. Тағы бір мысал – бақыланатын шетелдік корпорациялардың АҚШ акционерлеріне қатысты. Көптеген ерекше жағдайларды қоспағанда, бір мемлекеттік билік басқа мемлекеттік биліктен немесе оның құралдарынан салық алуға құқығы жоқ.

Табыс салығы

Кіріске негізделген салықтар АҚШ-та федералды, көптеген штаттық және кейбір жергілікті деңгейлерде салынады. Әрбір құзыреттегі салық жүйелері салыққа тартылатын табысты жеке-жеке анықтауы мүмкін. Көптеген штаттар салыққа тартылатын табысты анықтауда федералдық ұғымдарды белгілі бір шамада пайдаланады.

Табыс салығының тарихы

АҚШ-та алғашқы табыс салығы 1861 жылғы Кіріс Заңымен Авраам Линкольн Азамат соғысы кезінде енгізілді. 1895 жылы Жоғарғы Сот «Поллок против Фермерлердің қарыз және сенім компаниясы» ісінде АҚШ-тың пайыздық табыс, дивидендтік табыс және жалдама ақысы бойынша федералды табыс салығын конституцияға қайшы деп шешті, себебі ол тікелей салық болды. «Поллок» шешімі 1913 жылы АҚШ Конституциясына он алтыншы түзетуді бекіту арқылы және кейіннен АҚШ Жоғарғы Сотының «Грейвс против Нью-Йорк» (О'Киф арқылы), «Оңтүстік Каролина против Бейкер» және «Брушабер против Юнион Пасифик Темір жол компаниясы» істері бойынша қабылданған шешімдермен күштен шығарылды.

Негізгі түсініктер

АҚШ-тың табыс салығы жүйесі жеке тұлғаларға, корпорацияларға, мүліктерге және трасттарға табыс салығын қатыстырады. Салық – бұл белгілі бір салық ставкалары бойынша анықталған салық салынатын табыс. Бұл салық есептелген салықтан асып кеткен жағдайда, кейбір салық жеңілдіктері қайтарылуы мүмкін. Салық салынатын табыс басқа мақсаттар үшін есептелген табыстан (мысалы, қаржылық есептілік үшін) өзгеше болуы мүмкін. Федералдық мақсаттар үшін салық салынатын табыстың анықтамасын көптеген штаттар қолданады, бірақ барлық штат емес. Табыс пен шегерімдер салық ережелеріне сәйкес танылады, ал штаттар арасында ережелерде айырмашылықтар бар. Бухгалтерлік және салықтық кірістер әртүрлі болуы мүмкін. Кіріс "капиталдық табысқа" және "қарапайым табысқа" бөлінеді. Капиталдық табыс төменгі ставка бойынша салық салынады және салық төлеуші оны "іске асыруды" қадағалағанда ғана салық салынады. Қарапайым табыс жоғары ставка бойынша және жылдық негізде салық салынады. Осы айырмашылықтың нәтижесінде капиталға еңбекке қарағанда жеңіл салық салынады. АҚШ жүйесінде жеке тұлғалар, корпорациялар, мүліктер және трасттар табыс салығын төлейді. Серіктестіктерге салық салынбайды, керісінше, олардың серіктестері табыс және шегерімдер үлесі бойынша табыс салығын төлейді және салық жеңілдіктерінің үлесін алады. Кейбір бизнес ұйымдары корпорация ретінде немесе серіктестік ретінде қарастырылуға құқылы. Салық төлеушілер салық декларациясын беруге және салықты өздігінен есептеуге міндетті. Табыс төлемінен салық ұсталуы мүмкін (мысалы, жалақыдан салық ұсталуы). Егер салықтар ұстап қалу арқылы жабылмайтын болса, салық төлеушілер әдетте тоқсан сайын белгілі бір салық төлемдерін жасауы керек. Салық декларациялары салық органдары тарапынан қаралып, түзетулер енгізілуі мүмкін, бірақ барлық декларациялардың аз бөлігі ғана қарастырылады. Салық салынатын табыс – бұл жалпы табыстан босатылған, жеке босатулар мен жеке салық жеңілдіктерін қысқан сома. Жалпы табысқа "көздеріне қарамастан барлық табыс" кіреді. Алайда, кейбір табыстар федералдық немесе штаттық деңгейде салықтан босатылады. Бұл табыс салық шегерімдерімен, соның ішінде көптеген бизнес және кейбір бизнеске қатысы жоқ шығындармен азайтылады. Жеке тұлғаларға жеке босатулар үшін шегерім жасауға рұқсат етіледі, бұл белгілі бір сомадағы жеңілдік. Кейбір бизнеске қатысы жоқ шегерімдер жоғары табыс деңгейінде кезең-кезеңмен тоқтатылады. АҚШ-тың федералдық және көптеген штаттық табыс салығы жүйелері азаматтар мен тұрғындардың әлемдік табысына салық салады. Шетелдік табыс салығы үшін федералдық шетелдік салық жеңілдігі беріледі. Шетелде тұратын жеке тұлғалар шетелде тапқан табысқа жеңілдік беруге құқылы. Жеке тұлғалар АҚШ азаматы немесе тұрғыны болуы мүмкін, бірақ штаттың тұрғыны емес. Көптеген штаттар басқа штаттарға төленген салықтар үшін ұқсас жеңілдіктер береді. Бұл жеңілдіктер әдетте шетелдік (немесе басқа штаттық) көздерден алынған табыс салығының сомасына шектеледі.

The U. S. income tax system imposes a tax based on income on individuals, corporations, estates, and trusts. The tax is taxable income, as defined, times a specified tax rate. This tax may be reduced by credits, some of which may be refunded if they exceed the tax calculated. Taxable income may differ from income for other purposes (such as for financial reporting). The definition of taxable income for federal purposes is used by many, but far from all states. Income and deductions are recognized under tax rules, and there are variations within the rules among the states. Book and tax income may differ. Income is divided into "capital gains", which are taxed at a lower rate and only when the taxpayer chooses to "realize" them, and "ordinary income", which is taxed at higher rates and on an annual basis. Because of this distinction, capital is taxed much more lightly than labor. Under the U. S. system, individuals, corporations, estates, and trusts are subject to income tax. Partnerships are not taxed; rather, their partners are subject to income tax on their shares of income and deductions, and take their shares of credits. Some types of business entities may elect to be treated as corporations or as partnerships. Taxpayers are required to file tax returns and self assess tax. Tax may be withheld from payments of income (e. g., withholding of tax from wages). To the extent taxes are not covered by withholdings, taxpayers must make estimated tax payments, generally quarterly. Tax returns are subject to review and adjustment by taxing authorities, though far fewer than all returns are reviewed. Taxable income is gross income less exemptions, deductions, and personal exemptions. Gross income includes "all income from whatever source". Certain income, however, is subject to tax exemption at the federal or state levels. This income is reduced by tax deductions including most business and some nonbusiness expenses. Individuals are also allowed a deduction for personal exemptions, a fixed dollar allowance. The allowance of some nonbusiness deductions is phased out at higher income levels. The U. S. federal and most state income tax systems tax the worldwide income of citizens and residents. A federal foreign tax credit is granted for foreign income taxes. Individuals residing abroad may also claim the foreign earned income exclusion. Individuals may be a citizen or resident of the United States but not a resident of a state. Many states grant a similar credit for taxes paid to other states. These credits are generally limited to the amount of tax on income from foreign (or other state) sources.

Өтініш берудің жағдайы

Федералды және штаттық табыс салығы әрбір салық төлеуші үшін есептеледі және декларациялар тапсырылады. Екі үйленген адам салықты бірлесіп немесе бөлек есептеп, декларация тапсыруға құқылы. Сонымен қатар, балаларын немесе белгілі бір басқа туыстарын асырап отырған үйленбеген адамдар отбасы басшысы ретінде декларация тапсыруға болады. Компаниялардың бағынышты топтары бірыңғай декларация тапсыруды таңдауы мүмкін. Қазіргі уақытта федералды жеке табыс салығын есептеу үшін бес жағдай бар: жалғыз, бірлесіп үйленген, бөлек үйленген, отбасы басшысы және құрметті жесір/жеңгей. Салық төлеушіге қандай шегерімдер мен салық жеңілдіктері қолданылатынын анықтау үшін қолданылатын жағдай маңызды. Штаттар салық төлеушінің жағдайын анықтау үшін басқаша ережелерге ие болуы мүмкін, әсіресе отандық серіктестіктегі адамдар үшін.

Кезекті салық ставкалары

Федералды және штаттық деңгейде корпорациялар мен жеке тұлғалар үшін табыс салығы мөлшерлемелері әртүрлі. Федералды және көптеген штаттық табыс салығы мөлшерлемелері табыстың жоғары деңгейлерінде жоғары (сараланған) болады. Сонымен қатар, федералды және көптеген штаттық жеке табыс салығы мөлшерлемелері жеке тұлғаның салық декларациясының түріне байланысты өзгеше болады. Мысалы, әр мөлшерлеме басталатын табыс деңгейі некеде тұратын жұбайлар үшін немесе үй шаруасының басшысы ретінде декларация тапсыратын жеке тұлғалар үшін әдетте жоғары болады (яғни, салық төмен). Жеке тұлғалар 10% -дан 37% -ға дейінгі федералды салық мөлшерлемелеріне жатады. Корпорациялар 21% федералды салық мөлшерлемесіне жатады. 2018 жылға дейін, 2017 жылғы Салықты қысқарту және жұмыс орындары туралы заң күшіне енгенге дейін, корпорациялар федералды салықтың 15% -дан 35% -ға дейінгі сараланған мөлшерлемелеріне жатады; 335 000 доллардан 15 000 000 долларға дейінгі табысқа 34% мөлшерлеме қолданылды. Жеке табыс салығы бар штаттардағы штаттық табыс салығы мөлшерлемелері 1% -дан 16% -ға дейін, қажет болған жағдайда жергілікті табыс салығын қоса алғанда, өзгереді. Тоғыз штат жеке табыс салығын қабылдамайды. Оларға Аляска, Флорида, Невада, Оңтүстік Дакота, Техас, Вашингтон және Вайоминг штаттары кіреді. Штаттық және жергілікті салықтар, әдетте, салық төлеушілердің салық төлеуді нақтылайтын федералды салық салынатын табысын есептеуде шегеріледі; алайда, 2017 жылғы Салықты қысқарту және жұмыс орындары туралы заң 2018 жылдан 2025 жылға дейін жеке тұлғалар мен некеде тұратын жұбайлар үшін шегерімнің ең жоғары сомасын 10 000 долларға дейін шектеді.

Шегерімдер мен босатулар

АҚШ жүйесі салық салынатын табысты бизнес және кейбір бизнес емес шығындар арқылы азайтуға мүмкіндік береді, олар шегерімдер деп аталады. Тауар сататын кәсіпорындар жалпы табысты тікелей сатылған тауарлардың құны бойынша азайтады. Сонымен қатар, кәсіпорындар бизнесте туындаған көптеген шығындарды шегеруге болады. Бұл шегерімдердің кейбіреулері шектеулерге жатады. Мысалы, тамақтандыру немесе ойын-сауыққа жұмсалған соманың тек 50% ғана шегеріледі. Кәсіптік шығындар бойынша шегерімдердің мөлшері мен мерзімі салық төлеушінің салық есебінің әдісімен анықталады, ол бухгалтерлік жазбаларда қолданылатын әдістерден өзгеше болуы мүмкін. Кейбір бизнес шығындарын пайда болған кезде емес, бірнеше жыл бойы шегеруге болады. Бұған ғимараттар мен жабдықтар сияқты ұзақ қызмет ететін активтердің құны кіреді. Мұндай активтердің құны амортизация немесе амортизациялық шегерімдер арқылы қайтарылады. Бизнес шығындарынан өзге, жеке тұлғалар табысты жеке босатуларға арналған жәрдемақы және белгіленген стандартты шегерім немесе егжей-тегжейлі шегерімдер арқылы азайта алады. Әр салық төлеушіге бір жеке босату қарастырылады, сондай-ақ салық төлеуші күтіп отырған әрбір балаға немесе басқа да жеке тұлғаларға қосымша шегерімдер беріледі. Стандартты шегерімнің мөлшері салық төлеушінің мәртебесіне байланысты өзгереді. Жеке тұлғалардың егжей-тегжейлі шегерімдеріне үй ипотекасының сыйақысы, мемлекеттік және жергілікті салықтар, белгілі бір басқа салықтар, мойындалған қайырымдылық ұйымдарына жасалған жарналар, түзетілген жалпы табыстың 7,5% асып кеткен медициналық шығындар және басқа да сомалар кіреді. Жеке босатулар, стандартты шегерім және егжей-тегжейлі шегерімдер белгілі бір табыс деңгейінен асып кеткен жағдайда шектеледі (кезең-кезеңмен азайтылады).

Кәсіпкерлік субъектілер

Корпорациялар акционерлеріне тәуелсіз, салық салынатын табыстары бойынша салық төлеуге міндетті. Керісінше, серіктестіктер табыс салығынан босатылады, бірақ олардың серіктестері серіктестік активтерінің үлесін есепке алып, өз салықтарын есептейді. АҚШ азаматтары немесе тұрғындарына толық тиесілі болатын корпорациялар (S корпорациялары) серіктестіктер сияқты қарауға құқылы. Шешікті жауапкершілігі бар компаниялар және басқа да кейбір кәсіпкерлік ұйымдар корпорация немесе серіктестік ретінде қарастырылуын таңдай алады. Мемлекеттер мұндай жіктемеге көбінесе сәйкес келеді. Көптеген штаттар корпорацияларға S корпорациясы мәртебесін таңдауға рұқсат береді. Әлеуметтік ұйымдар кәсіптік табысқа салық төлейді. Кәсіпкерлік ұйымдардың кейбір мәмілелері салық салудан босатылады. Оларға көптеген құрылымдастырулар мен қайта ұйымдастырулар жатады.

Кредиттер

Салық жеңілдіктерінің кең спектрі федералды және штаттық деңгейде табыс салығын төмендетуге мүмкіндік береді. Кейбір жеңілдіктер тек жеке тұлғаларға арналған, мысалы, әрбір тәуелді балаға арналған балалық салық жеңілдігі, білім беру шығындарына арналған Американдық мүмкіндік салық жеңілдігі немесе кірісі аз жұмыс істейтін азаматтарға арналған Еңбек табысы бойынша салық жеңілдігі. Ал кейбір жеңілдіктер, мысалы, Жұмыс мүмкіндігі салық жеңілдігі, кәсіпорындарға қолжетімді, соның ішінде түрлі салалық арнайы жеңілдіктер де бар. Тағы да кейбір жеңілдіктер, мысалы, шетелдік салық жеңілдігі, барлық салық төлеушілерге қолжетімді.

Салықтарды төлеу немесе салықтың көзінен ұстап қалу

АҚШ-тың федералды және штаттық табыс салығы жүйелері өзін-өзі бағалау жүйелері болып табылады. Салық төлеушілер салық органы бағалауынсыз салықты жариялап, төлеуге міндетті. Егер салықтар жалақыдан ұстап қалмаса, төленуге тиіс салық сомасы бойынша тоқсан сайын төлемдер жасау қажет. Екінші және төртінші "тоқсан" жылдың тоқсан бөлігіне сәйкес келмейді. Екінші "тоқсан" екі айды (сәуір және мамыр), ал төртінші "тоқсан" төрт айды (қыркүйектен желтоқсанға дейін) қамтиды. Бұрын есептелген салықтар күнтізбелік тоқсан бойынша төленетін, бірақ 60-шы жылдары қазан айының мерзімі қыркүйекке ысырылды. Бұл үшінші тоқсанның ақшалай түсімдерін федералды бюджет жылының басына, яғни жыл сайынғы 1 қазанға жылжытуға мүмкіндік берді, соның арқасында федералды үкімет жылды қолма-қол ақшаның келуімен бастай алады. Жұмыс берушілер жалақыдан табыс салығын, сондай-ақ әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare салықтарын ұстап алуға міндетті. Ұстап алуға жататын сомаларды жұмыс берушілер W-4 нысанындағы қызметкерлердің салық статусы туралы мәлімдемелеріне сүйене отырып есептейді, мемлекеттік бақылау шектеулі болады.

Мемлекеттік өзгерістер

АҚШ-тың 43 штаты және көптеген аудандары жеке тұлғаларға табыс салығын қадағалайды. 47 штат және көптеген жергілікті билік корпорациялар табысына салық салады. Салық ставкалары штатқа және жергілікті жерге байланысты өзгереді, сондай-ақ белгілі немесе прогрессивті болуы мүмкін. Көптеген жағдайларда, ставкалары барлық табыс түрлері үшін бірдей болады. Штаттық және жергілікті табыс салығы федералды табыс салығына қосымша салынады. Штаттық табыс салығы федералды табысты есептеу кезінде шегерім ретінде қарастырылады, бірақ 2017 жылғы салық заңы қабылданғаннан бері бір үй шаруашылығы үшін 10 000 доллармен шектелді. Бұл өзгеріске дейін, Орта Батыстың көп бөлігінде, Солтүстік-Шығыстың көп бөлігінде, сондай-ақ Калифорния және Орегон штаттарында орташа шегерім 10 000 доллардан асып түсті. Штаттардың ережелері жеке шегерімдерге қатысты кең ауқымда әртүрлі. Көптеген штаттар жеке тұлғалар мен корпорациялар үшін штаттық табыс салығын шегеруге рұқсат бермейді және федералды деңгейде салықтан босатылған табыс түрлеріне салық салады. Кейбір штаттарда салық салынатын табыстың баламалы өлшемдері немесе баламалы салық түрлері бар, әсіресе корпорациялар үшін. Табыс салығын қадағалайтын штаттар әдетте штат аумағында тіркелген корпорациялардың және штат тұрғындарының барлық табысына салық салады. Басқа штаттың салық төлеушілері тек қана сол штат аумағында тапқан немесе оған бөлінген табысқа салық төлейді. Кәсіпорындар штат бойынша табыс салығын төлеу үшін, штатпен байланыс (қатысы) болуы керек.

Резидент еместер

АҚШ-та тұрақты мекені жоқ шетелдік жеке тұлғалар мен корпорациялар тек АҚШ-тағы кәсіпорыннан түскен табысқа және АҚШ көздерінен алынған табыстың белгілі бір түрлеріне ғана федералды табыс салығын төлейді. Штаттар штаттан тыс тұратын жеке тұлғаларға және штаттан тыс құрылған корпорацияларға тек штат ішіндегі жалақыдан немесе кәсіптік табыстан салық салады. Кейбір табыс түрлерін резидент емес тұлғаларға төлеушілер төлемнен федералды немесе штаттық табыс салығын ұстап қалуға міндетті. Мұндай табысқа қатысты 30% федералды ұстап алу салық шарты арқылы төмендетілуі мүмкін. Аталған шарттар штаттық салықтарға қолданылмайды.

Балама салық негіздері (АМТ, штаттар)

Алмақты ең төменгі салық (АМТ) салық салынатын табыстың сәл өзгертілген түріне федералдық деңгейде салынады. Бұл салық жеке тұлғалар мен корпорацияларға қолданылады. Салық салынатын база – салық төлеушінің жағдайына қарай өзгеретін белгілі бір сомаға азайтылған түзетілген жалпы табыс. Жеке тұлғалардың егжей-тегжейлі шегерімдері үй ипотекасы бойынша пайыздық төлемдермен, қайырымдылық көмектерімен және медициналық шығындардың бір бөлігімен шектеледі. АМТ жеке тұлғалар үшін 26% немесе 28% мөлшерінде, ал корпорациялар үшін 20% мөлшерінде салынады, одан әдеттегі салық сомасы алынады. Мұндай артық төлем үшін болашақтағы әдеттегі табыс салығынан несие алуға рұқсат етіледі, бірақ белгілі бір шектеулер бар. Көптеген штаттар корпорацияларға ең төменгі табыс салығын немесе баламалы салық базасы бойынша есептелген салықты тағайындайды. Бұл корпорация капиталына негізделген салықтарды және жеке тұлғалар үшін табыстың баламалы өлшемдерін қамтиды. Егжей-тегжейлі мәліметтер штаттар бойынша кеңінен өзгереді.

Кәсіпорындардың бухгалтерлік және салық салынатын табыстары арасындағы айырмашылықтар

АҚШ-та салық салынатын табыс, АҚШ-тың қалыпты есептік принциптерінен (жалпыға қабылданған есептік қағидаларынан) маңызды жағынан өзгеше ережелер бойынша есептеледі. Тек биржада саудаланатын компаниялар ғана қаржылық есептілік дайындауға міндетті болғандықтан, көптеген биржалық емес компаниялар өздерінің қаржылық жазбаларын салық ережелері бойынша жүргізуді жөн көреді. Салық ережелерінен өзге принциптерді қолданып қаржылық есептілік ұсынатын корпорациялар, салық декларацияларының бір бөлігі ретінде қаржылық есептілік кірісі мен салық салынатын кіріс арасындағы толық сәйкестікті көрсетуі керек. Ерекшеліктердің негізгі салаларына: тозу мен тозудың өтелуі, кіріс немесе шығыстарды есепке алу мерзімі, тауарлық өнімдердің құнына жасалған болжамдар, сондай-ақ салық бойынша шектеулер қойылған белгілі бір шығындар (мысалы, тамақ және ойын-сауық) кіреді.

Өзін-өзі бағалау жүйесі бойынша есеп беру

АҚШ-та табыс салығы салық төлеушілердің салық декларациясын ұсыну арқылы өздігінен есептеледі. Салық төлеушілер, сондай-ақ серіктестіктер сияқты салық төлемейтін белгілі бір ұйымдар, федералды және тиісті штат деңгейінде жылдық салық декларациясын тапсыруға міндетті. Бұл декларациялар салық принциптеріне сәйкес салық салынатын табыстың толық есебін көрсетеді. Салық төлеушілер табыстардың, шегерімдердің және салық жеңілдіктерінің барлығын өздері есептейді және қажетті алдын ала төлемдер мен ұсталған салықтарды ескергеннен кейін төленуге тиіс салық сомасын анықтайды. Федералды және штаттық салық органдары салық декларациясын тапсыру үшін пайдаланылуға тиіс алдын ала басылған нысандарды ұсынады. Жеке тұлғалар үшін IRS 1040 сериясы, корпорациялар үшін 1120 сериясы, серіктестіктер үшін 1065 сериясы және салықтан босатылған ұйымдар үшін 990 сериясы қажет. Штаттық нысандар кең ауқымда әртүрлі болады және федералдық нысандармен сирек сәйкес келеді. Салық декларациялары көлемі бойынша, дерлік 70% жеке тұлғалар қолданатын екі беттік (1040EZ нысаны) түрінен бастап, ірі ұйымдар үшін мыңдаған беттік нысандар мен қосымшаларға дейін өзгереді. Корпорациялар тобы федералдық деңгейде және кейбір штаттарда біріктірілген декларацияларды тапсыруға құқылы. Федералдық және көптеген штаттық декларацияларды электрондық түрде тапсыру кеңінен ұсынылады және кейбір жағдайларда талап етіледі, сонымен қатар көптеген сатушылар салық төлеушілерге және ақылы декларация дайындаушыларға декларацияны дайындау және электрондық түрде тапсыру үшін компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету ұсынады.

Капиталды пайдаға салынатын салық

Жеке тұлғалар мен корпорациялар АҚШ-тың барлық капиталдық табысының жалпы сомасынан федералды табыс салығын төлейді. Салық мөлшерлемесі инвестордың салық сатысына және инвестиция қанша уақыт ұсталғанына байланысты. Бір жыл немесе одан аз уақыт ұсталған және сатылған инвестициялар қысқа мерзімді капиталдық табыс ретінде қарастырылады және оларға инвестордың жалпы табыс салығының мөлшерлемесі қолданылады. Бір жылдан астам ұсталған активтерді сатудан түскен ұзақ мерзімді капиталдық табысқа төменгі мөлшерлеме бойынша салық салынады.

Жалақыға салынатын салықтар

АҚШ-та жалақыға салынатын салықты федералды үкімет, көптеген штаттар, Колумбия округі және көптеген қалалар белгілейді. Бұл салықтар жұмыс берушілер мен жұмыскерлерге, сондай-ақ әртүрлі еңбекақы төлеу негіздеріне салынады. Оларды жұмыс берушілер жинап, салық салу құзыретіне төлейді. Көптеген құзыреттер жалақы салығын есепке алу үшін көбінесе тоқсан сайын және жыл сайын есеп беруді талап етеді, ал электрондық есеп беру шағын жұмыс берушілерден басқа барлық жұмыс берушілер үшін міндетті болып табылады. Жалақыға салынатын салықтар инвестициядан түскен табысқа емес, жалақыға ғана салынатындықтан, еңбек табысына салынатын салықтар капиталдан түскен табысқа салынатын салықтардан әлдеқайда жоғары.

Табыс салығын ұстап қалу

Федералды, штаттық және жергілікті салықтар табыс салығын енгізетін аумақтарда талап етіледі. Осы аумақтармен байланысы бар жұмыс берушілер өз қызметкерлеріне осы аумақтарда төленген жалақыдан салық ұстап алуға міндетті. Ұстап алынатын салық сомасын есептеуді жұмыс беруші қызметкердің IRS W 4 нысанындағы салық статусы туралы берген мәлімдемелеріне сүйене отырып жүргізеді. Осылайша ұсталған табыс салығының сомалары салық салушы аумаққа төленуі тиіс және қызметкерлерге қайтарылатын салық кредиттері ретінде қолжетімді. Жалақыдан ұсталған табыс салығы соңғы салық емес, тек алдын ала төлем болып табылады. Қызметкерлер әлі де табыс салығы бойынша декларация тапсырып, салықты өздері есептеп, төлем ретінде ұсталған сомаларды есепке алуы керек.

Әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare салықтары

Федералды әлеуметтік сақтандыру салығы жұмыс берушілер мен қызметкерлерге тең мөлшерде салынады, ол жылдық жалақының ең жоғары шегіне дейін (2019 жылы 132 900 доллар) жалақының 6,2% құрайды. 2011 жылы қызметкердің үлесі 4,2%-ға төмендетілді, ал жұмыс берушінің үлесі 6,2% деңгейінде қалды. 200 000 доллардан астам жалақыға 0,9% қосымша Medicare салығы салынады, оны тек қызметкер төлейді (қызметкердің салық декларациясында 8959 нысаны бойынша бөлек көрсетіледі). Егер қызметкердің 6,2% салықтан төленетін үлесі бірнеше жұмыс берушілердің (әрқайсысы жылдық жалақының ең жоғары шегіне дейін жинайтын) есебінен максималды шектен асып кетсе, қызметкерге жылдық табыс салығын есептеген кезде қайтарылатын салық жеңілдігі беріледі.

Жұмыссыздыққа салынатын салықтар

Жұмыс берушілер федералды және барлық штат үкіметтері тарапынан жұмыссыздық салығын төлейді. Салық, салық салынатын жалақының проценттік үлесі ретінде есептеліп, белгілі бір шегі бар. Салық мөлшерлемесі мен шегі әр аймаққа, сондай-ақ жұмыс берушінің қызмет саласына және тәжірибе рейтингісіне қарай өзгеріп отырады. 2009 жылы бір қызметкерге шаққандағы салықтың максималды мөлшері 1000 доллардан аспады. Кейбір штаттар қызметкерлерден жұмыссыздыққа, мүгедектікке сақтандыру немесе осы сияқты басқа да салықтар жинайды.

Есеп беру және төлеу

Жұмыс берушілер тиісті салықтық юрисдикцияға әрбір юрисдикция белгілеген тәртіппен жалақы салығын есептеп тапсыруға міндетті. Көптеген юрисдикцияларда жалпы кіріс салығы және әлеуметтік қамсыздандыру салығын тоқсан сайын есептеп беру талап етіледі. Жұмыс берушілер жұмыссыздық салығының жалпы есебін әрбір тиісті штатқа тоқсан сайын және жыл сайын, ал федералдық деңгейде жыл сайын тапсыруы керек. Әр жұмыс беруші әрбір қызметкерге IRS W-2 нысаны бойынша төленген жалақы және федералдық, штаттық және жергілікті салықтар туралы жылдық есеп беруі тиіс, оның көшірмесі IRS және штаттың салық органына жіберіледі. Бұл есептер жалақы төленген күнтізбелік жылдан кейін 31 қаңтарға және 28 ақпанға дейін (электрондық түрде тапсырылған жағдайда 31 наурызға дейін) тапсырылуы керек. W-2 нысаны қызметкердің салық төлегенін растайды. Жұмыс берушілер әртүрлі ережелерге сәйкес салық салушы юрисдикцияға жалақы салығын төлеуге міндетті, көбінесе 1 банк күні ішінде. Белгілі бір сомадан асып кеткен жағдайда федералдық және көптеген штаттық жалақы салығы электрондық төлем арқылы немесе салық салушы юрисдикцияның есебінен банкке депозит арқылы төленуі керек.

Жазалар

Федералды жалақы салығын уақтылы және дұрыс төлемеу жағдайында автоматты түрде 2%-дан 10%-ға дейін айыппұл салынады. Осыған ұқсас штаттық және жергілікті айыппұлдар да қолданылады. Айлық немесе тоқсандық есеп берулерді дұрыс тапсырмау қосымша айыппұлдарға әкелуі мүмкін. W-2 нысандарын тапсырмау жағдайында, уақтылы тапсырылмаған әрбір нысан үшін 50 долларға дейін айыппұл салынады. Штаттық және жергілікті айыппұлдар әр өңір бойынша өзгеше болуы мүмкін. Федералды табыс салығын ұстап алу және Әлеуметтік қамсыздандыру салығын IRS-ке төлемеу жағдайында ерекше қатаң айыппұл қолданылады. Төленбеген соманың 100%-ға дейін айыппұлды жұмыс беруші ұйымға, сондай-ақ төлем жасалуға тиіс қаражатты бақылауға немесе ұстауға құқылы кез келген адамға (мысалы, корпоративтік лауазым иесіне) тағайындауға болады.

Сату және пайдалану салығы

АҚШ-та федералдық сату немесе пайдалану салығы жоқ. Бес штатты қоспағанда, барлық штаттар көптеген тауарлардың, сондай-ақ кейбір қызметтердің бөлшек саудада сатылуы, жалға берілуі және жалдануы бойынша сату және пайдалану салығын қолданады. Көптеген қалалар, округтер, көлік органдары және арнайы мақсаттағы аудандар қосымша жергілікті сату немесе пайдалану салығын енгізеді. Сату және пайдалану салығы сатып алу бағасы мен тиісті салық мөлшерлемесінің көбейтіндісі арқылы есептеледі. Салық мөлшерлемелері юрисдикцияға қарай 1%-дан кемнен 10%-дан асады. Сату салығын сатушы сату кезінде жинайды. Пайдалану салығын салық салынатын тауарды сатып алғанда сату салығын төлемеген сатып алушы өзі есептеп төлейді. Қосылған құн салығынан айырмашылығы, сату салығы тек бір рет, бөлшек сауда деңгейінде, нақты тауарларға ғана салынады. Көптеген юрисдикциялар сату салығынан босатылған немесе жеңілдікпен салынатын тауарлар мен қызметтердің көптеген түрлерін ұсынады. Тауарларды одан әрі өңдеу немесе қайта сату мақсатымен сатып алу сату салығынан толығымен босатылады. Көптеген юрисдикциялар азық-түлік дүкендерінде сатылатын азық-түліктерді, рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектерді және көптеген ауыл шаруашылығы құралдарын салықтан босатады. Әдетте, қолма-қол ақшалай жеңілдіктер, соның ішінде купондар салықты есептеуге қолданылатын бағаға кірмейді. Сату салығы, оның ішінде жергілікті билік органдарымен салынатын салықтар, әдетте, мемлекеттік деңгейде басқарылады. Сату салығын енгізетін штаттар бөлшек сауда сатушыларын мемлекеттік тіркеуге, клиенттерден салық жинауға, салық декларациясын тапсыруға және салықты мемлекетке аударуға міндеттейді. Процедуралық ережелер кең ауқымда өзгереді. Сатушылар, егер сатып алушы салықтан босату туралы сертификат ұсынбаса, штат ішіндегі сатып алушылардан салық жинауға міндетті. Көптеген штаттар салықты электрондық түрде аударуға рұқсат береді немесе талап етеді. Штаттар сатушының штатпен байланысы болмаса, одан салық жинауды талап етуге құқығы жоқ.

Акциздік салықтар

Акциздік салықтар тауарлардың сату бағасына немесе бірлікке немесе басқа негізде салынуы мүмкін, теория бойынша салық салынатын тауарлар мен қызметтерді тұтынудан ұстау мақсатында. Акциздік салықты өндіруші көтерме сауда кезінде төлеуі немесе бөлшек сауда кезінде тұтынушыдан жинауы мүмкін. Акциздік салықтар федералды және штаттық деңгейде алкоголь, темекі, шиналар, бензин, дизель отыны, көмір, қару-жарақ, телефон байланысы, әуе тасымалы, тіркелмеген облигациялар және көптеген басқа тауарлар мен қызметтерге салынады. Кейбір мемлекеттер салық төленгенін растау үшін тауарларға салық маркаларын қоюды талап етеді.

Мүліктік салықтар

АҚШ-тағы штат деңгейінен төменгі көптеген юрисдикциялар жылжымайтын мүлікке (жер, ғимараттар және тұрақты жақсартулар) салық салады. Кейбір юрисдикциялар сондай-ақ, шағын бизнестің жеке мүлігіне де салық қояды. Ережелер юрисдикциялар бойынша кеңінен өзгереді. Көптеген бір-бірімен байланысты юрисдикциялар (округтар, қалалар, мектеп округтері) бірдей мүлікті салыққа тартуға құқылы болуы мүмкін. Аз ғана штаттар мүліктің құнына салық салады. Мүліктік салық мүліктің нарықтық құнына негізделген. Салық сомасы әрбір мүліктің белгілі бір күніне дейінгі нарықтық құны бойынша жыл сайын анықталады, және көптеген юрисдикциялар мүліктің құнын мерзімді түрде қайта қарауды талап етеді. Салық, анықталған нарықтық құнның бағалау коэффициентіне көбейтілген салық мөлшерлемесі арқылы есептеледі. Бағалау коэффициенттері мен салық мөлшерлемелері юрисдикциялар арасында кеңінен өзгереді, сондай-ақ юрисдикция ішінде мүліктің түріне қарай да өзгеруі мүмкін. Егер мүлік жақында тәуелсіз сатушылар арасында сатылған болса, онда бұл сату нарықтық құнды белгілейді. Басқа (яғни, көпшілік) жағдайларда құнды бағалау қажет. Көбінесе қолданылатын бағалау әдістеріне салыстырмалы сатулар, тозу есебінен төмендетілген құн және табысқа негізделген әдіс жатады. Мүлік иелері салық органы өзгерте алатын құнды жариялауға құқылы.

Салық салынатын мүлік түрлері

Мүліктік салықтар көбінесе жылжымайтын мүлікке және кәсіпкерлік мүлікке қолданылады. Жылжымайтын мүлікке, әдетте, сол штаттың заңына сәйкес жер, ғимараттар және жақсартулардағы меншік құқығына жататын барлық мүдделер кіреді. Меншік құқығына меншік атауымен қатар, мүлікке қатысты белгілі бір басқа да құқықтар жатады. Автомобильдер мен қайықтарды тіркеу ақылары осы салықтың бір бөлігі болып табылады. Басқа жеке мүліктер мүліктік салықтан босатылады, бірақ Вирджиния штаты барлық автокөліктерге, соның ішінде кәсіптік емес көліктерге де жеке мүлік салығын салады.

Бағалау және жинау

Бағалау процесі штаттар бойынша әр түрлі, кейде бір штаттың ішінде де өзгеше болуы мүмкін. Әр салық салушы аумақ өз аумағындағы мүліктің құнын анықтайды, содан кейін мүліктің құнына сүйене отырып, салық мөлшерін белгілейді. Салық салушы аумақтардың салық бағалаушылары мүліктің құнын анықтауға жауапты. Құнның анықталуы және салықтың есептелуі әдетте салық бағалаушы деп аталатын лауазымды тұлғамен жүзеге асырылады. Мүлік иелері әр аумақта анықталған құнға наразылық білдіруге немесе оны жария етуге құқылы. Мүліктің құны аумақтар арасында үйлестірілуі керек, мұндай үйлестіру көбінесе теңестіру арқылы жасалады. Құн анықталғаннан кейін, бағалаушы әдетте мүліктің соңғы белгілі иесіне құнның анықталғаны туралы хабарлайды. Құн белгіленгеннен кейін мүлік салығының шоттары немесе хабарламалары мүлік иелеріне жіберіледі. Төлем мерзімі мен шарттары кең ауқымда өзгеруі мүмкін. Егер мүлік иесі салықты төлемесе, салық салушы аумақ жинау үшін түрлі шаралар қолданады, оның ішінде көп жағдайда мүлікті тәркілеу және сату да бар. Мүлік салығы мүлікке заңдық талап құқығын құрайды, сондай-ақ ол аударымдарға да қатысты. Ипотекалық компаниялар көбінесе мүлік иелерінен салықтарды жинап, оларды иесінің атынан төлейді.

Кедендік баждар

АҚШ тауарлар импортына тарифтер немесе кедендік баж салығын қояды. Бұл баж импорт кезінде алынады және оны тіркелген импорттаушы төлейді. Кедендік баждар тауардың түріне және шығу еліне қарай өзгеріп отырады. Көптеген елдерден келетін тауарлар түрлі сауда келісімдеріне сәйкес баж салығынан босатылады. Кейбір тауар түрлері шығу орнына қарамастан бажтан босатылады. Кедендік ережелер басқа импорт шектеулерінен өзгеше. Кедендік ережелерді тиісінше сақтамау салдарынан тауарлар тәркіленіп, кінәлі тараптарға қатысты қылмыстық жазалар қолданылуы мүмкін. АҚШ Кеден және шекараны қорғау қызметі ("CBP") кедендік ережелерді сақтауды қамтамасыз етеді.

Тауарларды импорттау

Тауарлар импорт шектеулерімен АҚШ-қа импортталуы мүмкін. Тауар импорттаушылар импортталған тауардың құнына салық ("кедендік баж" немесе "тариф") төлеуге міндетті болуы мүмкін. "Импортталған тауарлар жүк кіру портына келгеннен және тауарды жеткізуге CBP-дан рұқсат алынғаннан және шамамен баж төленгеннен кейін ғана заңды түрде елге кіргізіледі." Импорттау, декларациялау және кедендік баж төлеуді тіркеуші импорттаушы жүзеге асырады, ол тауардың иесі, сатып алушы немесе лицензияланған кедендік брокер болуы мүмкін. Тауарлар АҚШ-тағы кедендік қоймада немесе еркін экономикалық аймақта бес жылға дейін баж төлемей сақталуы мүмкін. Тауарлар келіп түскеннен кейін 15 күн ішінде немесе кедендік қоймадан немесе еркін экономикалық аймақтан шыққанға дейін АҚШ-қа кіргізу үшін декларациялау қажет. Көптеген импорттаушылар CBP-мен ерікті түрде өзін-өзі бағалау бағдарламасына қатысады. Пошта арқылы импортталатын тауарларға арнайы ережелер қолданылады. АҚШ-қа импортталатын барлық тауарлар CBP-ның тексеруінен өтеді. Кейбір тауарлар ATA Carnet жүйесіне ұқсас жүйе бойынша АҚШ-қа уақытша импортталуы мүмкін. Мысалы, АҚШ-та саяхаттайтын адамдар қолданатын ноутбуктер және сатушылар қолданатын үлгілерді атауға болады.

Шығу тегі

Транзакциялық құнға салынатын салық ставкалары тауардың шығу еліне қарай әртүрлі болады. Арнайы тауар түрлерін қоспағанда, тауарлардың шығу елін көрсету үшін әрқайсысы жекелеп таңбалануы керек. Белгілі бір тауарлар үшін ең жоғары баж ставкасы бар елде өндірілгені ескеріледі, егер тауарлар нақты минималды құрам талаптарына жатпаса. [Солтүстік Америка еркін сауда келісімі] аясында Канададан немесе Мексикадан келетін тауарларға қатысты баж ставкалары мен жіктемелеріне кең ауқымды өзгерістер енгізіледі.

Жіктеу

Ерекшеліктерімен байланысты босатылмаған барлық тауарлар АҚШ Кедендік қызметі (CBP) және АҚШ Халықаралық сауда комиссиясы жариялаған Келісілген тарифтік тізімде көрсетілген шамамен баж салығына жатады. Бұл кеңейтілген тізім тауарлардың әр түрі үшін баж ставкаларының нормаларын қамтиды. Көптеген тауарлар олардың мәніне қарай жіктеледі, бірақ кейбір жіктемелер қолданылуына байланысты жасалады.

Кедендік баж ставкасы

Кедендік баж ставкалары тауар құнының проценттік мөлшері түрінде немесе бірлікке шаққандағы доллар мен центтермен көрсетілуі мүмкін. 2011 жылғы кестеде құнға негізделген ставкалары 0-ден 20%-ға дейін ауыспайды. Ставкалар нақты тауар түріне қатысты тиісті өлшем бірліктеріне (тонна, килограмм, шаршы метр және т.б.) байланысты белгіленуі мүмкін. Кейбір баждар құнның және санының бір бөлігіне негізделген. Егер әртүрлі баж ставкалары қолданылатын тауарлар қосылса, бүкіл партия ең жоғары қолданылатын баж ставкасы бойынша салынады.

Іс-шаралар

Импортталатын тауарларға көбінесе тауарды сипаттайтын коносамент немесе әуе жүк қағазы қоса беріледі. Кедендік баж мөлшерін анықтау үшін олармен бірге мәміленің құнын көрсететін шот-фактура да болуы керек. Коносаментте және шот-фактурада көрсетілген тауарлар жіктеліп, баж мөлшері импорттаушы немесе CBP (АҚШ Кеден және шекара қорғау қызметі) арқылы есептеледі. Бұл баж сомасы дереу төленуге тиіс және тауарлар импортталғанға дейін төленуі керек. Көбінесе тауарларды бағалауды импорттаушы жүргізеді және құжаттарды CBP-ге электрондық түрде ұсынады. Баж төленгеннен кейін CBP тауарларды импортқа жіберуге рұқсат береді. Оларды кіру портынан, кеден қоймасынан немесе еркін сауда аймағынан алып шығуға болады. Егер тауарлар маңызды өзгерістерсіз экспортталса, импорттаушы белгілі бір тауарға төленген бажды қайтаруға құқылы. Бажды қайтаруды талап ету процесі "баж қайтарымы" деп аталады.

Жазалар

CBP ережелерін сақтамағандық және баж салығын төлемегендік үшін белгілі бір азаматтық жазалар қолданылады. Мұндай жазаларға қатысты тұлғалардың тауарлары CBP-мен тәркіленіп, сатылуы мүмкін. Сонымен қатар, кейбір қылмыстар үшін қылмыстық жазалар да қарастырылады. Қылмыстық жазалар тауар құнының екі есесіне дейін айыппұл салумен және жиырма жылға бас бостандығынан айыруға дейін жетеді.

Шетелдік сауда аймақтары

Сыртқы сауда аймақтары – физикалық тұрғыдан АҚШ-та орналасқан, бірақ заңды жағынан АҚШ-тың кедендік аумағынан тысқары қауіпсіз аймақтар. Мұндай аймақтар көбінесе кіру порттарының жанында болады. Олар импорттаушының қоймасында да орналасуы мүмкін. Сыртқы сауда аймақтары кеңесінің бекітуіне сәйкес, мұндай аймақтардың қолданыс саласы мен жұмыс істеуі шектеледі. Сыртқы сауда аймағындағы тауарлар аймақтан шыққанға дейін АҚШ-қа импортталған болып есептелмейді. Шетелдік тауарларды кедендік баждар төленбестен экспортқа арналған басқа тауарларды өндіру үшін аймақ ішінде пайдалануға болады.

Мүлік және сыйлық салығы

АҚШ-та мұралық және сыйлық салықтарын федералды және кейбір штат үкіметтері белгілейді. Мұра салығы – өлімнен кейін мүліктік құқыққа салынатын акциз. Бұл салық мүлікті иеленушіге емес, мұрагерге салынады. Кейбір штаттар мұрагерлерге мұралық салық төлеуді талап етеді. Сыйлық салығы мүліктің тиісті бағасынан төмен бағаға берілген жағдайда, сыйлық берушіге (донорға) салынады. Немерелерге (немесе олардың ұрпақтарына) берілетін аударымдар бойынша федералды және кейбір штат үкіметтері қосымша ұрпақтан ұрпаққа аударым (GST) салығын енгізеді. Федералды сыйлық салығы алушыға емес, сыйлық берушіге қолданылады және жиынтық салық салынатын сыйлықтардың негізінде есептеледі, сондай-ақ бұрын төленген сыйлық салығынан азайтылады. Федералды мұра салығы салық салынатын мүлік пен салық салынатын сыйлықтардың қосындысына есептеледі және бұрын төленген сыйлық салығынан азайтылады. Бұл салықтар салық салынатын сомаға еселенген салық мөлшерлемесі ретінде есептеледі (2011 жылы 35%-ға дейін). Мұралық және сыйлық салықтары да ірі "бірыңғай кредит" арқылы азайтылады, ол алып тастауға тең (2011 жылы 5 миллион доллар). Мөлшерлемелер мен алып тастаулар өзгеріп отырады, ал төменгі мөлшерлемелер мен кредиттер кейбір жылдары біртіндеп жойылды. Салық салынатын сыйлықтар – резидент емес шетелдіктердің АҚШ-тағы мүлікті сыйлық ретінде беруі, азаматтар немесе резиденттердің кез келген мүлікті сыйлық ретінде беруі, сыйлық алушыға сыйлық берушінің жылдық алып тастау сомасынан асып түсетін (2011 жылы жасалған сыйлықтар үшін 13 000 доллар). Салық салынатын мүлік – резидент емес шетелдік марқұмдардың белгілі бір мүлігі, сондай-ақ азаматтардың немесе резиденттердің мүлігінің көп бөлігі. Шетелдіктер үшін мұралық салық мақсатындағы резиденттік негізінен тұрақты тұратын жеріне байланысты, бірақ АҚШ азаматтарына олардың тұратын орнына қарамастан салық салынады. АҚШ-тағы жылжымайтын мүлік пен көптеген материалдық мүлік, қайтыс болған немесе сыйлық беруші резидент немесе резидент емес, азамат немесе шетелдік болсын, мұралық және сыйлық салығына жатады. Сыйлықтың салық салынатын сомасы – сыйлық күні алынған өтемақыдан артық мүліктің нарықтық құны. Мұралық мүліктің салық салынатын сомасы – қайтыс болған күнi (немесе баламалы бағалау күнi) мүлiк болып саналатын барлық құқықтың ("жалпы мүлік") нарықтық құны, одан қайтыс болған адамның міндеттемелері, әкімшілік шығындары (қорғау шығындарын қоса алғанда) және басқа да белгілі бір шегерімдер алынып тасталады, қараңыз Бағаның өсуі. Штаттық мұралық салық федералды салық салынатын мүлікті есептеуде шектеулермен шегеріледі. Қайырымдылық ұйымдарына мұра қалдырулар салық салынатын мүлікті азайтады. Сыйлық салығы материалдық немесе материалдық емес мүлікке қатысты барлық қайтарылмайтын аударымдарға қолданылады. Мұралық салық азаматтың немесе резиденттің қайтыс болған кезде мүлкіне үлесі мөлшерінде оның мүлкіне толық немесе ішінара иелік ететін барлық мүлікке қолданылады. Жалпы алғанда, барлық мүлік түрлеріне мұралық салық салынады. Мүлікке үлесі бар адамның мүлкіне сыйлық немесе мұра салығы салынатын болса, бұл мемлекеттік мүлік заңдарына сәйкес анықталады. Өлім кезінде өшіп кететін мүліктік үлестер (мысалы, өмірді сақтандыру) салық салынатын мүлікке кіреді. Мұралық мүлік пен сыйлықтардың салық салынатын құны – нарықтық құны. Кейбір активтер үшін, мысалы, кеңінен саудаланатын акциялар мен облигациялар үшін, құндылық нарықтағы тізімдер арқылы анықталуы мүмкін. Басқа мүліктердің құны бағалау арқылы анықталуы мүмкін, олар салық органымен даулануы мүмкін. Арнайы пайдалану бағасы шаруашылықтар мен жекеменшік кәсіпорындарға қолданылады, олар доллармен шектелген сомаға және басқа да шарттарға сәйкес. Ақшалай активтер, мысалы, қолма-қол ақша, ипотекалық несиелер және вексельдер, егер басқа құндылық анықталмаса, номиналды сома бойынша бағаланады. Өмірді сақтандырудан түскен ақшалар жалпы мүлікке кіреді. Мүлікке ие тұлғаның аннуитет алуға құқығы бар құндылығы жалпы мүлікке қосылады. Өмір бойына берілетін белгілі бір аударымдар жалпы мүлікке енгізілуі мүмкін. Қайтыс болған адамның мүлкіне басқа адамның иелік етуін бақылауға арналған белгілі бір өкілеттіктері жалпы мүлікке кіреді. Ерлі-зайыпты қайтыс болған адамның салық салынатын мүлкі қайтыс болған адамның жұбайына берілетін барлық мүлік бойынша шегерім арқылы азайтылады. Кейбір тоқтатылатын мүдделер кіреді. Басқа шарттар қолданылуы мүмкін. Жылдық алып тастау сомасынан асатын сыйлықтарды берушілер IRS 709 нысанында сыйлық салығы бойынша декларация тапсыруы және салықты төлеуі керек. Жалпы мүліктің құны алып тастау сомасынан асатын мүліктің иесі эстафеталық декларацияны IRS 706 нысанында тапсырып, мүліктен салықты төлеуі керек. Алып тастау сомасынан асатын сыйлықтар немесе жалпы мүлік декларация тапсыруды талап етеді. Әр штаттың өзінің нысандары мен декларация талаптары бар. Салық органдары сыйлық және мұралық салық декларацияларын тексеру және түзету құқығына ие.

Estate and gift taxes in the United States are imposed by the federal and some state governments. The estate tax is an excise tax levied on the right to pass property at death. It is imposed on the estate, not the beneficiary. Some states impose an inheritance tax on recipients of bequests. Gift taxes are levied on the giver (donor) of property where the property is transferred for less than adequate consideration. An additional generation skipping transfer (GST) tax is imposed by the federal and some state governments on transfers to grandchildren (or their descendants). The federal gift tax is applicable to the donor, not the recipient, and is computed based on cumulative taxable gifts, and is reduced by prior gift taxes paid. The federal estate tax is computed on the sum of taxable estate and taxable gifts, and is reduced by prior gift taxes paid. These taxes are computed as the taxable amount times a graduated tax rate (up to 35% in 2011). The estate and gift taxes are also reduced by a major "unified credit" equivalent to an exclusion ($5 million in 2011). Rates and exclusions have varied, and the benefits of lower rates and the credit have been phased out during some years. Taxable gifts are certain gifts of U. S. property by nonresident aliens, most gifts of any property by citizens or residents, in excess of an annual exclusion ($13,000 for gifts made in 2011) per donor per donee. Taxable estates are certain U. S. property of non resident alien decedents, and most property of citizens or residents. For aliens, residence for estate tax purposes is primarily based on domicile, but U. S. citizens are taxed regardless of their country of residence. U. S. real estate and most tangible property in the U. S. are subject to estate and gift tax whether the decedent or donor is resident or nonresident, citizen or alien. The taxable amount of a gift is the fair market value of the property in excess of consideration received at the date of gift. The taxable amount of an estate is the gross fair market value of all rights considered property at the date of death (or an alternative valuation date) ("gross estate"), less liabilities of the decedent, costs of administration (including funeral expenses) and certain other deductions, see Stepped up basis. State estate taxes are deductible, with limitations, in computing the federal taxable estate. Bequests to charities reduce the taxable estate. Gift tax applies to all irrevocable transfers of interests in tangible or intangible property. Estate tax applies to all property owned in whole or in part by a citizen or resident at the time of his or her death, to the extent of the interest in the property. Generally, all types of property are subject to estate tax. Whether a decedent has sufficient interest in property for the property to be subject to gift or estate tax is determined under applicable state property laws. Certain interests in property that lapse at death (such as life insurance) are included in the taxable estate. Taxable values of estates and gifts are the fair market value. For some assets, such as widely traded stocks and bonds, the value may be determined by market listings. The value of other property may be determined by appraisals, which are subject to potential contest by the taxing authority. Special use valuation applies to farms and closely held businesses, subject to limited dollar amount and other conditions. Monetary assets, such as cash, mortgages, and notes, are valued at the face amount, unless another value is clearly established. Life insurance proceeds are included in the gross estate. The value of a right of a beneficiary of an estate to receive an annuity is included in the gross estate. Certain transfers during lifetime may be included in the gross estate. Certain powers of a decedent to control the disposition of property by another are included in the gross estate. The taxable estate of a married decedent is reduced by a deduction for all property passing to the decedent's spouse. Certain terminable interests are included. Other conditions may apply. Donors of gifts in excess of the annual exclusion must file gift tax returns on IRS Form 709 and pay the tax. Executors of estates with a gross value in excess of the unified credit must file an estate tax return on IRS Form 706 and pay the tax from the estate. Returns are required if the gifts or gross estate exceed the exclusions. Each state has its own forms and filing requirements. Tax authorities may examine and adjust gift and estate tax returns.

Лицензиялар мен кәсіптік салықтар

АҚШ-тағы көптеген юрисдикциялар белгілі бір бизнесті жүргізу немесе белгілі бір кәсіби сертификатты сақтау құқығы үшін салықтар немесе алымдар салады. Бұл лицензиялық немесе кәсіби салықтар лицензия иесіне жылына белгілі бір сомада, фирмадағы мамандардың санына, кірістің пайыздық үлесіне немесе басқа да бірнеше негіздерге байланысты болуы мүмкін. Кәсіби немесе жеке қызметтер ұсынатын адамдар көбінесе мұндай алымдар төлейді. Мысалы, бухгалтерлер, адвокаттар, шаштараздар, казинолар, тіс дәрігерлері, дәрігерлер, автомеханиктер, сантехниктер және брокерлер. Салықтан өзге, лицензия алу үшін қосымша талаптар да болуы мүмкін. Барлық 50 штат көлік құралын тіркеу үшін алым салуды жүзеге асырады. Әдетте, алымдар көліктің түрі мен мөлшеріне байланысты және жыл сайын немесе екі жылда бір рет төленеді. Барлық штаттар мен Колумбия округі де жүргізуші куәлігі үшін алым салады, оны әдетте бірнеше жыл сайын төлем жасау арқылы жаңарту қажет.

Пайдаланушылар үшін алымдар

Үкіметтер кейбір нысандарды немесе қызметтерді пайдаланғаны үшін жиі ақы алады. Мұндай ақылар көбінесе пайдаланған кезде төленеді. Көп реттік пайдалануға рұқсаттар қолжетімді болуы мүмкін. Мысалы, ұлттық немесе штаттық саябақтарды пайдаланғаны үшін, АҚШ Ішкі Кірістер Қызметінен (IRS) белгілі бір мәліметтерді сұрап алғаны үшін, кейбір тас жолдарды пайдаланғаны үшін (олар "жол төлемі" немесе ақылы жолдар деп аталады), қоғамдық көшелерге тұрақтап қойғаны үшін және қоғамдық көлікті пайдаланғаны үшін ақы төленеді.

Салықтық әкімшілік

АҚШ-та салықтарды жүздеген салық органдары басқарады. Федералдық деңгейде үш салық әкімшілігі бар. Көптеген ішкі федералдық салықтарды Қазынашылық департаментінің құрамындағы Ішкі кірістер қызметі (IRS) басқарады. Алкоголь, темекі және қару-жараққа салынатын салықтарды Алкоголь және темекі салығы мен сауда бюросы (TTB) басқарады. Импортқа салынатын салықтар (кедендік баждар) АҚШ Кеден және шекараны қорғау қызметі (CBP) арқылы басқарылады. TTB сондай-ақ Қазынашылық департаментінің бөлігі болып табылады, ал CBP Ішкі қауіпсіздік департаментіне қарасты. Штаттық және жергілікті салық әкімшіліктерінің ұйымдастырылуы кең ауқымда әртүрлі. Әр штаттың өзінің салық әкімшілігі бар. Кейбір штаттар жергілікті салықтардың бір бөлігін толығымен немесе жартылай басқарады. Көптеген жергілікті биліктер өздерінің салық әкімшілігін ұстайды немесе оны көршілес жергілікті биліктермен бөліседі.

Тексеру

Салық декларациялары IRS-ке ұсынылғаннан кейін тексерілуге және түзетулер енгізілуге жатады, бұл әдетте IRS аудиті деп аталады. Әр жыл сайын декларациялардың шамамен аз пайызы (2008 қаржы жылында жеке декларациялардың шамамен 1%-ы) тексеріледі. Декларацияларды іріктеу IRS тәжірибесіне негізделген әртүрлі әдістерді қолданады. Тексеру кезінде IRS салық төлеушіден қосымша ақпаратты пошта арқылы, IRS жергілікті кеңселерде жеке кездесу арқылы немесе салық төлеушінің қызмет орнында сұрауы мүмкін. Салық төлеуші өзінің есебінен адвокаттың, аккредиттелген бухгалтердің (CPA) немесе тіркелген агенттің көмегіне ие, олар салық төлеушінің атынан IRS-ке өкілдік ете алады. Салық төлеушілердің аудиті кезінде белгілі бір құқықтары бар. Аудит аяқталғаннан кейін IRS салық декларациясын өзгеріссіз қабылдауы немесе оған түзетулер енгізуді ұсына алады. Сонымен қатар, IRS айыппұлдар мен үстеме төлемдерді де есептеуі мүмкін. Әдетте, түзетулер салық декларациясын ұсыну мерзімінен бастап үш жыл ішінде ұсынылуы керек. Табыстың айтарлықтай кем көрсетілуі және алаяқтық сияқты жағдайлар бұл мерзімді ұзартуы мүмкін. Салық төлеуші мен IRS аудитті аяқтау үшін IRS-ке қосымша уақыт беруге келісе алады. Егер IRS түзетулер ұсынса, салық төлеуші оған келісе алады, IRS ішінде шағымдана алады немесе салық мәселесін сот арқылы шеше алады.

Кеден және шекараны қорғау

АҚШ Кеден және шекараны қорғау қызметі (CBP) – АҚШ Ішкі қауіпсіздік департаментінің құрамындағы орган, кедендік баждарды жинап, халықаралық сауданы реттейді. Оның штаттарында 58 000-нан астам қызметкер жұмыс істейді, олар АҚШ-қа кіретін 300-ден астам ресми шекаралық өткізу пунктін қамтиды. CBP белгілі бір кеден ережелерін бұзу жағдайларында жүкті тәркілеу және жою құқығына ие.

Мемлекеттік әкімшіліктер

АҚШ-тың әрбір штатының өз салық әкімшілігі бар, ол сол штаттың заңдары мен ережелеріне бағынады. Мысалы, Калифорниялық франчайздық салық басқармасы. Көптеген штаттарда осы органдар "Жеңіл түсімдер департаменті" немесе "Салық департаменті" деп аталады. Штаттық салық органдарының өкілеттіктері кең ауқымды. Көпшілігі штат деңгейіндегі барлық салықтарды іске асырады, бірақ жергілікті салықтардың көп бөлігін емес. Дегенмен, көптеген штаттарда жергілікті сату салықтарын қоса алғанда, штат деңгейіндегі сату салығын басқару бірыңғай жүйеде жүзеге асырылады. Штаттық салық декларациялары федералдық емес, осы салық әкімшіліктеріне жеке тапсырылады. Әр штаттың өзіне тән процедуралық ережелері бар, және олар өте әртүрлі.

Жергілікті әкімшіліктер

АҚШ-тағы көптеген аудандар өз салықтарының басым бөлігін дербес басқарады. Көп жағдайда, белгілі бір салық төлеушіге немесе мүлікке қатысты бірнеше жергілікті салық салу өкілеттіктері болады. Жылжымайтын мүлік салығы бойынша салық салу өкілеттігі әдетте салық бағалаушы/жинаушы арқылы бейнеленеді, олардың кеңселері салық салу өкілеттігінің ғимараттарында орналасқан.

Құқықтық негіз

АҚШ Конституциясы Конгреске "салықтар, баждар, алымдар және акциздерді салу және жинау құқығын" береді, бірақ "барлық баждар, алымдар және акциздер АҚШ-тың барлық штатында біркелкі болуы тиіс". Түзетулерге дейін "Ешқандай жеке бастық салығы немесе басқа да тікелей салық, егер халық санағына пропорционалды болмаса, салына алмайды" деп белгіленген. 16-шы түзетуде "Конгресс табысқа, оның көзіне қарамастан, штаттар арасында бөліспей және халық санағын ескермей салық салу және жинау құқығына ие" деп көрсетілген. 10-шы түзетуде "Бұл Конституциямен АҚШ-қа берілмеген және штаттарға тыйым салынбаған өкілеттіктер тиісінше штаттарға немесе халыққа беріледі" делінген. Конституция қабылданғаннан бері Конгресс салықтармен байланысты көптеген заңдарды қабылдады. Бұл заңдар қазір 19-тарау, Кедендік баждар, 26-тарау, Ішкі кірістер кодексі және басқа да ережелер түрінде кодификацияланған. Бұл заңдар АҚШ Қаржы министріне салық салуға, бағалауға және жинауға қатысты түрлі өкілеттіктерді жүктеуге арнайы рұқсат береді. Штаттардың конституциялары біркелкі түрде штат үкіметіне салық салу және жинау құқығын береді. Штаттардың конституцияларындағы шектеулер кең ауқымды. Әртүрлі маргиналды тұлғалар мен топтар АҚШ Федералды табыс салығының заңдылығына күмән келтірді. Бұл аргументтер әртүрлі, бірақ Ішкі кірістер қызметі және соттар оларды біркелкі түрде қабылдамады және оларды негіссіз деп таныды.

Саясат мәселелері

Комментаторлар Бенджамин Пейдж, Ларри Бартелс және Джейсон Сиурайт АҚШ-тағы реттеу және реформаға қатысты федералды салық саясатының еңбекке жарамды американдықтарға көбірек пайда әкелетінін айтады. Олар саяси ықпал – байлардың өздерінің саяси ұстанымдарын ілгерілету үшін қаржылай қаражат жұмсау арқылы пайдалана алатын заңды құқық деп санайды. АҚШ-тағы салықтың кез келген негізгі түрі белгілі бір аумақта әлеуметтік саясат құралы ретінде қолданылған. Либералдар да, консерваторлар да АҚШ-та прогрессивті салықтарды енгізуді қалайды. Пейдж, Бартелс және Сиурайт үкімет мүшелері прогрессивті салықтарға көшуді қолдайтынымен, бюджет тапшылығына байланысты жоғары табысты азаматтар әлі өзгерістерді ілгерілетуге дайын емес екенін мәлімдейді. Буш әкімшілігі кезінде салықтар төмендетілді және 2010 жылы олардың мерзімі ұзартылды, бұл федералды табыс салығын азырақ прогрессивті етті. Ішкі кірістер қызметі (IRS) 2001 жылы салықтық айырмашылықтың 345 миллиард долларды құрағанын бағалады. Салықтық айырмашылық – заң бойынша төленуге тиіс салық сомасы мен үкімет жинаған нақты сома арасындағы айырмашылық. 2006 жылы салықтық айырмашылық 450 миллиард долларға тең деп есептелді. Екі жылдан кейін, 2008 жылы салықтық айырмашылық 450-500 миллиард доллар аралығында бағаланды, ал жарияланбаған табыс шамамен 2 триллион долларға жетеді деп есептелді. Осылайша, жалпы табыстың 18-19 пайызы IRS-ке дұрыс есептелмеген. IRS алушыға айыппұл қашан салынатынын хабарлама немесе пошта арқылы хат жолдау арқылы хабарлайды. Бұл құжаттарда айыппұл туралы, оның себебі және келесі қадамдар туралы толық ақпарат беріледі. Сондай-ақ, толыққанды ақпарат расталуы керек, себебі егер пайдаланушы мәселені мүмкіндігінше тезірек шешсе, айыппұл салынбайды. IRS салған айыппұлға белгілі бір пайыздық үстеме қосады. Алайда, пайыздық үстеме есептеуді бастайтын күн айыппұл түріне байланысты өзгеруі мүмкін. Бұл пайыздық үстеме барлық сома төленгенге дейін берешектің сомасына есептеледі. Екінші жағынан, пайыздық үстеме жалпы қарыз сомасын айтарлықтай арттыра алатынын ескеру маңызды, сондықтан пайдаланушы салық міндеттемелерін мүмкіндігінше тезірек және тиімді орындауы керек, осылайша қосымша төлемдерден сақтануға болады. IRS айыппұлдың мөлшері шамадан тыс емес деп есептесе, айыппұл төлеушіге оны қайта қарауға рұқсат беретінін білу маңызды.

Commentators Benjamin Page, Larry Bartels, and Jason Seawright contend that Federal tax policy in relation to regulation and reform in the United States tends to favor wealthy Americans. They assert that political influence is a legal right the wealthy can exercise by contributing funds to lobby for their policy preference. Each major type of tax in the United States has been used by some jurisdiction at some time as a tool of social policy. Both liberals and conservatives have called for more progressive taxes in the U. S. Page, Bartels, and Seawright assert that, although members of the government favor a move toward progressive taxes, due to budget deficits, upper class citizens are not yet willing to make a push for the change. Tax cuts were provided during the Bush administration, and were extended in 2010, making federal income taxes less progressive.]] The Internal Revenue Service estimated that, in 2001, the tax gap was $345 billion. The tax gap is the difference between the amount of tax legally owed and the amount actually collected by the government. The tax gap in 2006 was estimated to be $450 billion. The tax gap two years later in 2008 was estimated to be in the range of $450–$500 billion and unreported income was estimated to be approximately $2 trillion. Therefore, 18–19 percent of total reportable income was not properly reported to the IRS. The IRS will inform the recipient when the penalty will be assessed by means of a notice or a letter in the mail. These documents will detail the penalty, the reason for the penalty and what steps to take next. Likewise, the detailed information must be corroborated, since if the user can resolve the problem as soon as possible, the fine will not be imposed. The IRS applies certain interest on the penalties that have been incurred. However, the date from which interest begins to be charged may vary depending on the type of penalty that has been imposed. This interest accrues on the amount owed until the entire balance is paid. On the other hand, it is important to consider that interest can significantly increase the total amount owed, so the user should take care of his tax obligations as soon as possible and in an efficient manner so that he can avoid any additional charges. It is important to be aware that the IRS allows the penalized person to contest their penalty if they believe that the amount imposed is inadequate.

Төрт айлық пайыздық мөлшерлемелері

2024 жылға қарай тоқсандық пайыздық мөлшерлемелер оларға тағайындалған санатқа байланысты бөлінеді. Салық органы ескеретін санаттардың ішінде, бизнес, яғни жеке тұлғаның артық төлемегені үшін есептелетін пайыз 8% құрайды. Ал, бизнес жасаған артық төлем 7% құрайды. Компанияның немесе жеке тұлғаның төлем кемшілігі үшін 8% пайыз есептеледі. ГАТТ-қа (компанияның 10 000 евродан жоғары артық төлеген бөлігіне) есептелетін пайыз 5,5% құрайды. Үлкен компаниялардың төлем кемшілігі үшін есептелетін пайыздық мөлшерлеме 10% болады. Соңында, Ішкі Кірістер Кодексінің (IRC) 6603 депозитіне (федералды қысқа мерзімді ставка) есептелетін пайыз 5% құрайды.

АҚШ салықтық ошақ ретінде

АҚШ жалпы алғанда салықтық бейіт деп есептелмейді, бірақ оның 50 штатының арасында жеке тұлғалар мен компаниялар өз байлықтарын сақтап, салықтан қашуға немесе одан жалтарғандары бар. Бұл факт көбінесе 2021 жылдың 31 қазанынан бастап әлемдік лидерлер мен танымал адамдардың офшорлық шоттарын жариялаған 11,9 миллион құжаттан тұратын «Пандора құжаттары» арқылы ашылды. Барлығы бойынша, АҚШ әлемдегі екінші ең көп сомадағы қаржыны сақтаған мемлекет болып табылды.

Оңтүстік Дакота

2011 және 2021 жылдар аралығында Оңтүстік Дакотадағы сенім компаниялары басқаратын активтер көлемі 75 миллиард доллардан 367 миллиард долларға дейін өсті. Активтер бүкіл әлемнен келіп түсуде – Оңтүстік Дакота сенім компаниясының клиенттері 54 елде бар. Трасттар Оңтүстік Дакотада ерекше танымал, себебі 1983 жылы мұрагерлік мүлікті сатуға тыйым салатын заң күштен шығарылды, бұл мүлікті балаларға беруге арналған трасттар құруға мүмкіндік берді. Бұл трасттар мүліктің сатылуын болдырмайды және осы мүлікті салықтан қорғайды. Ағылшын ортақ құқығында осындай трасттардың өмір сүру мерзімі 21 жылмен шектелетін болса, Оңтүстік Дакота трасттардың мерзімін шексіз етіп белгілеуге мүмкіндік береді. Оңтүстік Дакотадағы трасттар мемлекеттік тексерулерден де қорғайды, тіпті адам ажырасып немесе банкрот болған жағдайда да оны қамтамасыз ете алады.

Делавэр штаты

Делавэр штатында Fortune 500 компанияларының шамамен 68% орналасқан. Уилмингтон қаласындағы корпоративтік траст орталығы 285 000-нан астам компанияның тіркелген мекенжайы болып табылады, оның ішінде Google, Amazon, General Motors, Deutsche Bank еншілес компаниялары және тағы да басқалары. Бұл штат жергілікті және штаттық сату салығын қабылдамайды және ондағы компаниялар өзінің материалдық емес активтерінен табыс салығын төлемейді. Заң жүзінде, бұл салықтық бейкентті холдингтік компаниялар пайдалана алады, олар өз еншілес компанияларынан тауар таңбасы үшін төлем қабылдайды – осылайша табыстарын (есептеу тұрғысынан, шығындар арқылы табыс салығы базасын азайта отырып) Делавэрде құрылған компанияға ауыстырады, онда штаттық салықтар қолданылмайды. Тауар таңбасы сияқты мүлікке нақты сандық мән беру қиын, бұл компанияларға Делавэрге ауыстырылатын ақша сомасын еркін анықтауға мүмкіндік береді. Егер компаниялар Делавэрде қызмет атқармаса, олар корпоративтік табыс салығының орнына төменгі франшизалық салық төлейді. Сонымен қатар, бизнеске қолайлы проценттік ставка заңдарының арқасында пайыздық мөлшерлемелер орташа көрсеткіштен жоғары болуы мүмкін, сондықтан Делавэр қаржы компанияларын тартады. Делавэр жоғары құпиялылық деңгейі (компаниялар өздерінің иеленушілерін, қызметкерлерін және директорларын тіркеуге міндетті емес) және компаниялар арасындағы дауларда сот шешімдерінің болжамдылығы тұрғысынан да қосымша артықшылықтар ұсынады.

Невада штаты

Невада штатында мемлекеттік табыс салығы, жеке табыс салығы, мұрагерлік салығы және франшиза салығы жоқ. Осы себепті ол Оңтүстік Дакота және Делавэрмен бірге кеңінен қолданылатын салық бейіті болып табылады. Неваданың IRS-пен ақпарат алмасу туралы келісімі болмағандықтан, кейбір ұйымдар жоғары құпиялылықты пайдалану үшін осында тіркелуді қалайды. Бұдан өзге, Невадада бизнеске қолайлы жағдай жасау үшін құпиялылық және компания басшыларының жауапкершілігіне қатысты басқа да заңдар бар.

Экономика

2011 жылғы зерттеуге сәйкес, АҚШ экономикасы күрделі АҚШ салық жүйесін жеңілдету нәтижесінде шамамен 1,6 триллион долларға ұлғаяды немесе әр адамға 5200 доллар көбірек табыс түседі.

Тарих

1776 жылға дейін Америка колониялары Ұлыбританиядан салық төлеп, сонымен қатар жергілікті салықтар да төледі. 1634 жылы колонияларда мүлік салығы енгізілді. 1673 жылы Англия Парламенті Америка колонияларынан экспортталатын тауарларға салық салды, осылайша болашақта АҚШ-тың алғашқы салық әкімшілігі құрылды. Парламент басқа да тарифтер мен салықтарды бекітті. Көптеген колониялар мен жергілікті биліктер мүлік салығын қабылдады. Конфедерацияның VIII бабына сәйкес, АҚШ үкіметінің салық салуға құқығы болмады. Бұл құқық штаттарда ғана болды. 1787 жылы қабылданған АҚШ Конституциясы федералды үкіметке салық салу және жинау құқығын берді, бірақ салық түсімдерінің кейбір түрлерін халық санына пропорционалды түрде штаттарға беруді талап етті. 1800 жылдарға дейін тарифтер федералды үкіметтің негізгі салығы болып табылды. 1796 жылға қарай 15 штаттың 14-індегі мемлекеттік және жергілікті биліктер жерге салық салды. Делавэр штаты мүліктік табысқа салық салды. 1812 жылғы соғыс салдарынан федералды үкіметке белгілі бір сәнді тауарларға сату салығы енгізу қажет болды. Алайда, 1817 жылы ішкі салықтар федералды үкіметке түсетін импорттық тарифтердің пайдасына тоқтатылды. Америка Азамат соғысына дейін мүлікті бірыңғай мөлшерлемеде салық салу қағидасы қалыптасты, және көптеген штаттар мүліктік салықты негізгі кіріс көзі ретінде пайдаланды. Алайда, корпоративтік акциялар сияқты материалдық емес мүліктің маңыздылығының артуы 1900 жылдары штаттардың салық салудың басқа түрлеріне көшуіне әкелді. Колониялар "факультет" салықтары түрінде табыс салығын енгізді. Бұл салықтар табыс пен мүлік сипаттамаларын біріктірді, ал табыс элементі 1776 жылдан кейін бірнеше штаттарда сақталды. 1837 жылы бірнеше штат табыс салығын қабылдады. Висконсин штаты 1911 жылы корпоративтік және жеке табыс салығын қабылдады және салықты мемлекеттік салық әкімшілігі арқылы басқаруға бірінші болып кірісті. Алғашқы федералды табыс салығы 1861 жылғы Кірістер туралы заңның бір бөлігі ретінде қабылданды. АҚШ-тағы Азамат соғысынан кейін бұл салық күшін жойды. Кейіннен қабылданған табыс салығын Жоғарғы Сот "Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co." ісі бойынша конституциялық емес деп таныды, өйткені ол мүлік салығын штаттардың халқына пропорционалды түрде бөле алмады. 1913 жылы АҚШ Конституциясының он алтыншы түзетуі ратификацияланды, бұл федералды үкіметке мүлік пен еңбекке табыс салығын салуға мүмкіндік берді. 1913 жылы қабылданған федералды табыс салығы корпоративтік және жеке табыс салығын қамтыды. Ол бұрынғы заңдардан алынған тілді пайдаланып, "көздеріне қарамастан барлық табыс" деп анықтады. Салық бизнес шығындары үшін шегерімдерге рұқсат берді, бірақ бизнеске қатысы жоқ шегерімдер шектеулі болды. 1918 жылы табыс салығы туралы заңға шетелдік салық кредиті және табыс пен шегерімдердің кеңейтілген анықтамалары енгізілді. Қазіргі анықтамалар жүйесінің әртүрлі аспектілері 1926 жылы АҚШ заңы АҚШ Кодексі ретінде ұйымдастырылған кезде кеңейтілді. Табыс, мүлік, сыйлық және акциз салығы ережелері, сондай-ақ салық декларацияларына және оны іске асыруға қатысты ережелер 26-тарау ретінде кодификацияланды, ол Ішкі Кірістер Кодексі деп те аталады. Бұл 1954 жылы қайта ұйымдастырылды және біршама кеңейтілді, және ол сол жалпы түрінде сақталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде федералды салықтар күрт өсті. 1921 жылы Қаржы министрі Эндрю Меллон үш президенттің басшылығымен табыс салығын едәуір төмендетті. Меллон салықты төмендету экономикалық өсімді ынталандырады деп мәлімдеді. Салықтар Ұлы депрессияның соңғы кезеңінде және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайта көтерілді. Джонсон, Никсон және Рейган президенттіктері кезінде табыс салығы едәуір төмендетілді. Буш президенттігінің екінші кезеңінде корпорациялар мен барлық жеке тұлғалар үшін салықтың елеулі мөлшерде төмендетілуі жүзеге асырылды. 1936 жылы АҚШ британдық жүйе бойынша табыстан шегерім жасауды қабылдады. Бұл корпорациялар төлейтін дивидендтер, пайыздар, жалға алу, жалақылар мен еңбекақыны қамтыды. Бұл жүйе ұзаққа созылмады, өйткені ол көп ұзамай ақпарат көзінен жүйемен ауыстырылды. Ұлыбританияда бұл ең нашар жүйелердің бірі болып шықты, өйткені ол салық органдарына үлкен көлемде ақпаратты салыстыруға үлкен жүктеме салды. Ұлыбритания сияқты, АҚШ-та да 30 жылдан кейін табыстан шегерім жүйесіне қайта оралды. 1986 жылы Конгресс 1985 жылы АҚШ Қаржы министрлігі ұсынған IRS кодексінің табыс салығы бөлігін кеңейтуді қабылдады. 1986 жылғы мың беттік Салық реформасы туралы заң салық ставкаларының айтарлықтай төмендеуіне, халықаралық ережелердің кеңейтілуіне, капиталдық табысқа төмендетілген салық мөлшерлемесінің жойылуына, едәуір инвентаризациялық есептік ережелерге және заңның басқа да маңызды кеңейтулеріне әкелді. Федералды табыс салығы ставкалары жиі өзгертілді. 1913 жыл мен 2010 жыл арасындағы 97 жылдың 34-інде салық ставкалары өзгерді. 1913 жылғы заңнан бері салық мөлшерлемесі прогрессивті болып келеді. 1913 жылғы заң бойынша алғашқы жеке табыс салығы декларациясы 1040 формасы төрт беттен тұрды. 1915 жылы кейбір конгрессмендер форманың күрделілігіне шағымданды. 1921 жылы Конгресс табыс салығын ұлттық сату салығымен алмастыруды қарастырды, бірақ қабылдамады. 1920 жылдарға қарай көптеген штаттар жеке және корпоративтік табыс салығын қабылдады. Көптеген штаттық салықтар федералды анықтамаларға негізделген. Штаттар әдетте резиденттердің барлық табысын, басқа штаттарда табылған табысын, сондай-ақ штатта табылған резидент емес тұлғалардың табысын салыққа тартты. Бұл Жоғарғы Соттың резидент емес тұлғалардың табысын салыққа тарту штаттардың құқығын шектеуге байланысты көптеген істерге әкелді. Штаттар бөлшек сату салығына да көп сенді. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыстың басына қарай, тек екі қала (Нью-Йорк және Жаңа Орлеан) жергілікті сату салығына ие болды. Федералды мүлік салығы 1916 жылы, сыйлық салығы 1924 жылы енгізілді. Көптеген мұрагерлік салықтардан айырмашылығы, сыйлық және мүлік салығы алушы емес, берушіге салынды. Көптеген штаттар мұрагерлік салықтарды немесе мүлік және сыйлық салығын қабылдады, көбінесе федералды мақсаттар үшін шегерім ретінде рұқсат етілген сомаға сәйкес есептелді. Бұл салықтар 1990 жылдарға дейін үкімет кірістерінің 1% төмен болды. АҚШ-тағы барлық үкіметтер кейбір табысқа, мүлікке немесе тұлғаларға салық жеңілдіктерін ұсынады. Бұл жеңілдіктер салық теориясының, федералды және штаттық заңнама тарихының және АҚШ Конституциясының тамырларына дейін жетеді.

Before 1776, the American Colonies were subject to taxation by Great Britain and also imposed local taxes. Property taxes were imposed in the Colonies as early as 1634. In 1673, the English Parliament imposed a tax on exports from the American Colonies, and with it created the first tax administration in what would become the United States. Other tariffs and taxes were imposed by Parliament. Most of the colonies and many localities adopted property taxes. Under Article VIII of the Articles of Confederation, the United States government did not have the power to tax. All such power lay with the states. The United States Constitution, adopted in 1787, authorized the federal government to lay and collect taxes, but required that some types of tax revenues be given to the states in proportion to population. Tariffs were the principal federal tax through the 1800s. By 1796, state and local governments in fourteen of the 15 states taxed land. Delaware taxed the income from property. The War of 1812 required a federal sales tax on specific luxury items due to its costs. However, internal taxes were dropped in 1817 in favor of import tariffs that went to the federal government. By the American Civil War, the principle of taxation of property at a uniform rate had developed, and many of the states relied on property taxes as a major source of revenue. However, the increasing importance of intangible property, such as corporate stock, caused the states to shift to other forms of taxation in the 1900s. Income taxes in the form of "faculty" taxes were imposed by the colonies. These combined income and property tax characteristics, and the income element persisted after 1776 in a few states. Several states adopted income taxes in 1837. Wisconsin adopted a corporate and individual income tax in 1911, and was the first to administer the tax with a state tax administration. The first federal income tax was adopted as part of the Revenue Act of 1861. The tax lapsed after the American Civil War. Subsequently enacted income taxes were held to be unconstitutional by the Supreme Court in Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co. because they did not apportion taxes on property by state population. In 1913, the Sixteenth Amendment to the United States Constitution was ratified, permitting the federal government to levy an income tax on both property and labor. The federal income tax enacted in 1913 included corporate and individual income taxes. It defined income using language from prior laws, incorporated in the Sixteenth Amendment, as "all income from whatever source derived". The tax allowed deductions for business expenses, but few non business deductions. In 1918 the income tax law was expanded to include a foreign tax credit and more comprehensive definitions of income and deduction items. Various aspects of the present system of definitions were expanded through 1926, when U. S. law was organized as the United States Code. Income, estate, gift, and excise tax provisions, plus provisions relating to tax returns and enforcement, were codified as Title 26, also known as the Internal Revenue Code. This was reorganized and somewhat expanded in 1954, and remains in the same general form. Federal taxes were expanded greatly during World War I. In 1921, Treasury Secretary Andrew Mellon engineered a series of significant income tax cuts under three presidents. Mellon argued that tax cuts would spur growth. Taxes were raised again in the latter part of the Great Depression, and during World War II. Income tax rates were reduced significantly during the Johnson, Nixon, and Reagan presidencies. Significant tax cuts for corporations and all individuals were enacted during the second Bush presidency. During 1936 the United States adopted the British system of deduction at source. This was extended to include dividends, interest, rent, wages and salaries paid by corporations. This system was short lived as it was soon to be replaced by the system of information at source. As was found in Britain this proved to be one of the worst systems as it imposed a huge burden on revenue authorities to correlate large quantities of information. As had Britain, the United States returned to the deduction at source system thirty years after it was abolished. In 1986, Congress adopted, with little modification, a major expansion of the income tax portion of the IRS Code proposed in 1985 by the U. S. Treasury Department under President Reagan. The thousand page Tax Reform Act of 1986 significantly lowered tax rates, adopted sweeping expansions of international rules, eliminated the lower individual tax rate for capital gains, added significant inventory accounting rules, and made substantial other expansions of the law. Federal income tax rates have been modified frequently. Tax rates were changed in 34 of the 97 years between 1913 and 2010. The rate structure has been graduated since the 1913 act. The first individual income tax return Form 1040 under the 1913 law was four pages long. In 1915, some Congressmen complained about the complexity of the form. In 1921, Congress considered but did not enact replacement of the income tax with a national sales tax. By the 1920s, many states had adopted income taxes on individuals and corporations. Many of the state taxes were simply based on the federal definitions. The states generally taxed residents on all of their income, including income earned in other states, as well as income of nonresidents earned in the state. This led to a long line of Supreme Court cases limiting the ability of states to tax income of nonresidents. The states had also come to rely heavily on retail sales taxes. However, as of the beginning of World War II, only two cities (New York and New Orleans) had local sales taxes. The Federal Estate Tax was introduced in 1916, and Gift Tax in 1924. Unlike many inheritance taxes, the Gift and Estate taxes were imposed on the transferor rather than the recipient. Many states adopted either inheritance taxes or estate and gift taxes, often computed as the amount allowed as a deduction for federal purposes. These taxes remained under 1% of government revenues through the 1990s. All governments within the United States provide tax exemption for some income, property, or persons. These exemptions have their roots both in tax theory, federal and state legislative history, and the United States Constitution.