1894 жылғы Уилсон-Горман тарифтік заңы: АҚШ тарифінің төмендетілуі

Кіріспе

АҚШ-тың 1894 жылғы тарифті төмендетуі

1894 жылғы «Жарғы» немесе Уилсон-Горман тарифі (ch. 349, §73, 27 тамыз 1894 ж.) АҚШ-тың тарифтік ставкаларының 1890 жылғы Маккинли тарифінде белгіленген деңгейлерден сәл төмендетті және 4000 доллардан астам табысқа 2% салық салды. Ол Батыс Вирджиниядан сайланған өкіл Уильям Л. Уилсонның және АҚШ Өкілдер палатасының Жолдар және құралдар комитетінің төрағасы, сондай-ақ Мэриленд штатының сенаторы Артур П. Горманның есімдерімен аталады, екеуі де Демократиялық партия өкілдері. Демократиялық партияның еркін сауданы жақтаушыларының қолдауымен жасалған бұл тарифтік реформа әрекеті бейбіт уақыттағы алғашқы табыс салығын енгізді (4000 доллардан астам табысқа 2%, немесе 2010 жылғы шамамен 88 100 доллар, яғни халықтың 1% - дан да аз бөлігі салық төлейтін болар еді). Табыс салығының мақсаты – тарифтерді төмендету нәтижесінде мемлекеттік кірістердің азаюын толықтыру болды. Гровер Кливленд басшылығымен демократтар Маккинли тарифі ұсынған протекционизмнен Кливленд өкіметтік кезеңінде бас тартуды көздеді. Кездейсоқ жағдайға орай, 1913 жылғы қазан айында президент Вудро Вильсон АҚШ Конституциясының 16-шы түзетуі ратификацияланғаннан кейін, 1913 жылғы (қазан) «Жарғыға» қол қойғанда, үйленген жұптар үшін 4000 доллар (2010 жылғы шамамен 88 100 доллар) салықтан босатылатын сома ретінде белгіленді. Уилсон ұсынған және Палатада қабылданған заң жобасы Демократиялық партияның сайлау алды бағдарламасына сәйкес тарифтік ставкаларыны айтарлықтай төмендетті, сонымен қатар темір кені, көмір, ағаш және жүнге тарифтің жойылуына себеп болды, бұл американдық өндірушілерді наразылыққа итерді. Сенатор Горман көлеңкеде жұмыс істеген кезде, Сенаттағы протекционистер реформалардың көп бөлігін күштен шығарып, тарифтік ставкаларыны қайта көтеру үшін 600-дан астам түзетулер енгізді. Әсіресе «Қант тресі» шетелдік бәсекелестердің есебінен өзіне артықшылық беретін өзгерістер жасады. Президент Гровер Кливленд, тарифтерді төмендетуді жақтаған және Уилсонның заң жобасын қолдаған болатын, бірақ оның бағдарламасының бұзылуына қатты ренжіді. Ол түзетілген шараны «партиялық опасыздық пен партиялық арсыздықтың» ұятты өнімі деп айыптады, бірақ оған қол қоймай заң күшіне енуге рұқсат берді, өйткені бұл ештеңеден де жақсы және кем дегенде Маккинли тарифінен жақсырақ деп санады.

The Revenue Act or Wilson Gorman Tariff of 1894 (ch. 349, §73, , August 27, 1894) slightly reduced the United States tariff rates from the numbers set in the 1890 McKinley tariff and imposed a 2% tax on income over $4,000. It is named for William L. Wilson, Representative from West Virginia, chair of the U. S. House Ways and Means Committee, and Senator Arthur P. Gorman of Maryland, both Democrats. Supported by pro free trade members of the Democratic Party, this attempt at tariff reform imposed the first peacetime income tax (2% on income over $4,000, or $88,100 in 2010 dollars, which meant fewer than 1% of households would pay any). The purpose of the income tax was to make up for revenue that would be lost by tariff reductions. The democrats under the Grover Cleveland administration wanted to move away from the protectionism proposed by the McKinley tariff while Cleveland was still in office. By coincidence, $4,000 ($88,100 in 2010 dollars) would be the exemption for married couples when the Revenue Act of (October) 1913 was signed into law by President Woodrow Wilson, as a result of the ratification of the 16th Amendment to the U. S. Constitution in February 1913. The bill introduced by Wilson and passed by the House significantly lowered tariff rates, in accordance with Democratic platform promises, and dropped the tariff to zero on iron ore, coal, lumber and wool, which angered American producers. With Senator Gorman operating behind the scenes, protectionists in the Senate added more than 600 amendments that nullified most of the reforms and raised rates again. The "Sugar Trust" in particular made changes that favored itself at the expense of the foreign competitors. President Grover Cleveland, who had campaigned on lowering the tariff and supported Wilson's version of the bill, was devastated that his program had been ruined. He denounced the revised measure as a disgraceful product of "party perfidy and party dishonor," but still allowed it to become law without his signature, believing that it was better than nothing and was at the least an improvement over the McKinley tariff.

Табыс салығын өзгерту

"Нью-Йорк таймс" газеті шығыстағы көптеген демократтардың "Вилсонның тарифтік заң жобасын жеңіп алудың орнына, олар табыс салығын, оның қаншалықты жағымсыз болғанына және сайлаушылары үшін танымал болмауына қарамастан, қабылдауды артық көреді" деп хабарлады. Огайо штатының демократ өкілі Джонсон табыс салығын екі жамандықтың азырақ жаманы ретінде қолдады: "ол тарифтік салыққа қарсы табыс салығын жақтады; бірақ ол оның демократиялық емес, тексеруші және принципті түрде бұрыс деп есептеді".

Мұра

1895 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co. ісі табыс салығы ережесін күштен шығарды. 1913 жылы 16-шы түзету федералды табыс салығына жол берді. Уилсон-Горманның тарифтік шаралары 1897 жылғы Дингли тарифімен алмастырылды.