Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1952 жылы Chrysler компаниясы үш Chrysler Imperial Parade Phaetons салтанатты көліктер ретінде шығарды. Олар Виржил Экзнердің дизайнымен жасалған және көп жағынан 1955 жылы жаңадан бөлінген Imperial маркасында және басқа да толық көлемді Chrysler Corporation машиналарында пайда болатын жаңа "100 миллион долларлық" стильдің алғашқы үлгісі болды.
Three Chrysler Imperial Parade Phaetons were produced in 1952 by Chrysler as ceremonial vehicles. They were styled by Virgil Exner and were in many ways a preview of the new "100 Million Dollar" styling that would debut in 1955 on the newly separate Imperial marque and on other full size Chrysler Corporation Cars.
Егжей-тегжейлер
Көліктер 1952 жылы созылған (147.5 дюймге дейін) Imperial Crown лимузинінің шассиіне негізделген және 1951 жылғы Imperial торлы торынан, бамперлерінен және алдыңғы және артқы безендірулерінен басқа толығымен жекешеленген кузовқа ие болды. Соғыстан кейінгі автомобильдер үшін сирек кездесетін ерекшелік – екі бөлікті фаэтон, жеке алдыңғы және артқы жолаушылар бөлімдері, әрқайсысының өз алдыңғы әйнегі болды. Бүйірлік терезелер болған жоқ, ал жеңіл Dacron жұмсақ шатыры нашар ауа-райы кезінде тек артқы бөлімін жауып, пайдаланбағанда артқы жапқыш қақпағының астына қолмен жиырылатын. Артқы есіктер «суицид» есіктер болып саналды және сыртқы тұтқалары болған жоқ. 1940 жылы Chrysler Imperial шассиін пайдаланып, Chrysler Newport Phaeton деп аталған, сол сияқты бірегейлікке ұмтылған, шектеулі өндіріспен шығарылған алты автомобиль жасады. Жекешеленген кузовтың астындағы механизм сол кездегі Chrysler-дің стандартты жабдықтарына сай келіп, 331 куб дюймдік (5.42 л) FirePower V8 қозғалтқышы, айналмалы моментті автомат беру қоробкасы және күшті рульдік басқару жүйесімен жабдықталды. Үш автомобиль жасалды. Біреуі Нью-Йорк қаласына, екіншісі Лос-Анджелес қаласына, ал үшіншісі Ақ үйге сыйлық ретінде тағайындалған, бірақ сол кездегі сыйлық қабылдау ережелеріне қайшы келгендіктен сыйлық қабылданбады. Оның орнына үшінші автомобиль номиналды түрде Детройт қаласында орналасқан және ел бойынша пайдаланылды. Автомобильдер Chrysler Corporation компаниясының меншігінде болды және оларға қызмет көрсету осы компания жүзеге асырды. Қызмет еткен үш жылдан кейін, автомобильдер 1955 жылы зауытқа 1956 жылғы Imperial стиліне сәйкес жаңарту үшін қайтарылды және осы күйінде бүгінге дейін сақталып келеді. Алдыңғы және артқы бөліктері, соның ішінде торлы торы, бамперлер және безендірулері ауыстырылды. Ішкі жағынан қозғалтқыштар 4 баррельді карбюраторлармен жаңартылды және толық автоматты Powerflite беру қоробкалары орнатылды. Автомобильдердің барлығы қайта боялды. Жаңартудан кейін автомобильдер тиісті қалаларға сыйға берілді. 1997 жылы Chrysler Phaeton деп аталған концепт-кар ретінде Chrysler компаниясы қайта жаңғыртуды ұсынды.
The cars were based on stretched (to 147.5 in) 1952 Imperial Crown Limousine chassis and carried completely custom bodywork with the exception of the 1951 Imperial grille, bumpers and front and rear trim. Almost uniquely for a postwar car, they were dual cowl phaetons, with separate front and rear passenger compartments, each with its own windshield. There were no side windows, and a lightweight Dacron convertible top covered only the rear compartment during inclement weather, and was manually retracted beneath the rear hinged deck lid when not in use. The rear doors were suicide doors and had no exterior handles. In 1940, Chrysler built six limited production cars with the same approach to uniqueness called the Chrysler Newport Phaeton also using an Imperial chassis. Under the custom bodywork, the mechanicals were standard top of the line Chrysler for the period, with a 331 cubic inch (5.42 L) FirePower V8 engine, torque converter transmission, and power steering. Three cars were built. One was for New York City, the second for Los Angeles, and the third was intended to be a gift to the White House, but the gift was refused as against the then rules for receiving gifts. Instead, the third car was nominally based in Detroit and was used around the country. The cars continued to be owned and serviced by the Chrysler Corporation. After three years of service, the cars were brought back to the factory in 1955 to be updated to 1956 Imperial appearance, in which form they continue to exist to the present day. The front and rear, including grilles, bumpers and trim, were replaced. Internally, the engines were updated with 4 barrel carburetors, and fully automatic Powerflite transmissions were installed. The cars were all repainted. After the rebuild, the cars were donated to the respective cities. A revival was introduced by Chrysler as a concept car, called the Chrysler Phaeton in 1997.
Нью-Йорк машинасы
Нью-Йорк машинасы бастапқыда қара түске боялған, ал ішкі бөлігі сұр болған. 1955 жылы жаңартылғанда, ол сүттей ақ түске боялып, ішкі жағы қызыл түсті болды. 11 тамыз, 1969 жылғы Аполлон-11 ғарышкерлерімен өткен шеруге дейін, суретке сүйенсек, ол қайтадан қара түске боялған болуы керек. Көлік Нью-Йорк қаласының меншігінде қалып, 1980 жылдардың басында қайта құрылды. Сол кезде ол қайтадан қара түске боялды, бірақ қызыл ішкі бөлігі сақталды. Фаэтон әлі де ресми шараларға, шерулерге және салтанатты жиындарға пайдаланылады. Ол жылдар бойында көптеген саяхатшыларды, мәшһүр тұлғаларды және белгілі адамдарды тасымалданды.
The New York car was originally painted in black with a grey interior. In the 1955 rebuild, it was repainted off white with a red interior. It must have been repainted in black again before the August 11, 1969 parade with the Apollo 11 astronauts as evidenced in the photo. The car remains in the possession of the City of New York, and was rebuilt in the early 1980s. At this time, it was repainted in black again, but retained the red interior. The Phaeton is still occasionally used for official functions, parades and ceremonies. It has carried many dignitaries, celebrities, and notables over the years.
Лос-Анджелес автокөлігі
Лос-Анджелес машинасы қаймақ түсті болып, ішкі бөлігі раушан түсті жасалған және алғаш рет 1953 жылы Розалар парадында қолданылды. Содан кейін ол Батыс жағалауында жиі пайдаланылды. 1955 жылы жаңартылғанда, ол металл күміс көк түске боялды, ал ішкі бөлігі ақшыл түсті болды. Ол осы түрінде 1959 жылы "Лиль Абнер" Бродвей мюзиклінің фильмінде "Генерал Бульмоз" кейіпкерін тасымалдағанда көрінеді. Кейіннен ол қайта қалпына келтіріліп, ақ түске боялды, бірақ ішкі бөлігінің ақшыл түсі сақталды. Ішкі бөлігі соңғы кезде қызыл былғарымен жаңартылды. Ол әлі де Лос-Анджелес қаласының меншігінде және ресми шерулер мен мерекелерге қатысады. Оның басқа да Голливуд фильмдерінде пайда болуы: 1953 жылғы "Миллионермен қалай үйленуге болады" фильмінде Лорен Бэкаллды тасымалдау, 1959 жылғы "Үлкен цирк" фильмінде Виктор Матурдың лимузині, 1960 жылғы Джерри Льюис фильмі "Синдерфелла" және 1962 жылғы "Жас құс". Жақында 1987 жылғы Чарльз Бронсонның "Жазалау" фильмінде пайда болды.
The Los Angeles car was painted cream with a rose interior, and was first used in the 1953 Tournament of Roses Parade. It was subsequently used up and down the West Coast. In its 1955 rebuild, it was repainted metallic silver blue with an off white interior. It can be seen in that form in the 1959 film of the Broadway musical Li'l Abner, transporting the "General Bullmoose" character. It was later restored and repainted white, retaining its off white interior. The interior was more recently replaced in red leather. It is still in the possession of the City of Los Angeles and takes part in official parades and celebrations. Its use in other Hollywood films includes 1953’s How to Marry a Millionaire transporting Lauren Bacall, Victor Mature's limousine in 1959’s The Big Circus, the 1960 Jerry Lewis film Cinderfella, and 1962’s Sweet Bird of Youth. A more recent appearance was in the 1987 Charles Bronson film Assassination.
Детройт машинасы
Детройт автомобильдері бастапқыда металл жасыл түске боялған және ішкі бөлігі табиғи шошқа терісімен жасалған, ол ел бойынша өтетін шараларда қолданылған. 1955 жылы жаңартылғанда шөл құмы түсіне және қызыл ішкі бөлігіне боялды. Бұл Фаэтон сатылып, жеке меншікке өтті, біраз уақыт Пол Стерннің коллекциясында болды, содан кейін Лас-Вегастағы Император сарайының коллекциясына сатылды, онда көп жылдар бойы көрмеге қойылды. 2001 жылы Император сарайының коллекциясы таратылғанда, ол Роберт Петерсенге сатылды және қазір Лос-Анджелестегі Петерсен Автомобиль музейінде көрсетілуде. Қазіргі уақытта автомобиль ақ түсті және ішкі бөлігі қызыл.
The Detroit car was originally painted in a metallic green with a natural pigskin interior, and was used in events around the country. It was repainted in desert sand with a red interior in its 1955 rebuild. This Phaeton was sold and ended up in private hands, becoming part of Paul Stern's collection for some time before being sold to the Imperial Palace collection in Las Vegas, Nevada where it was displayed for many years. In 2001, with the mass of the Imperial Palace collection being broken up, it was sold to Robert Petersen and is now on display at the Petersen Automotive Museum in Los Angeles. The car is currently in white with a red interior.