Лондондық Greyworld тобының қалалық кеңістіктегі интерактивті өнер туындылары
Greyworld
Лондондық Greyworld тобы қалалық кеңістіктерді өнермен жандандырады. Инсталляциялар, скульптуралар, интерактивті өнер туындылары – өзіндік ойынға шақырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Greyworld – лондондық суретшілердің ұжымы, олар қалың жұртты қатыстыратын өнер, мүсіндер және интерактивті инсталляциялар жасайды. Олардың қолданатын материалдары көбінесе әртүрлі болғанымен, туындылары әдетте сырттай көзге жайлы да, қоршаған ортаны көрсететін, сонымен қатар қатысушыларға олармен өзара әрекеттесуге мүмкіндік береді. Келесі сипаттамалар – таңдалып алынған бірнеше туындылар туралы.
Greyworld are a collective of London based artists who create public activated art, sculpture and interactive installations. Although often varied in their materials, their work is typically subtle and environmentally reflective, often allowing participants the opportunity to play through the work. The following descriptions are of a few selected artworks.
Басталуы
1993 жылы Эндрю Шобен Парижде "Грейволд" өнер тобын құрды. Олардың мақсаты – адамдар күнделікті көріп өтетін, бірақ көбінесе назардан тыс қалдыратын қалалық кеңістіктерде өзін-өзі танытуға мүмкіндік беретін, сонымен қатар қоғамдық кеңістіктерді көркемдеп бейнелейтін туындылар жасау еді. "Грейволд" қазір Лондонда орналасқан, және әлемнің көптеген ірі қалаларында тұрақты жұмыстары бар.
In 1993, Andrew Shoben founded art group Greyworld in Paris. Their goal was to create works that articulated public spaces, allowing some form of self expression in areas of the city that people can see every day but would normally exclude and ignore. Greyworld are now based in London, with permanent works in many major cities around the world.
Тежегіштер (1996)
Олардың алғашқы қоғамдық өнер туындылары – уақытша инсталляциялар сериясы, Railings (1996), алғаш рет Парижде жасалған және көптеп көшірілген. Әр ретте GreyWorld қалыпты көше қоршауларын алып, оларды осылай реттеген, сонда сіз олардың үстінен таяқ немесе қолшатыр сырғағанда, күтілгендей "клак-клак-клак" деген дыбыс емес, "Ипанемалық қыз" әні естілді. Көбінесе рұқсатсыз орнатылғандықтан, осы инсталляцияның бірнеше мысалы алынып тасталған.
Their first public work of art was a series of temporary installations, Railings (1996), first created in Paris and widely copied. In each case greyworld took a set of ordinary street railings and tuned them so that when you run a stick or an umbrella along them, rather than making the 'clack clack clack' sound as expected, they played The Girl from Ipanema. Often created without permission, several instances of this installation have been removed.
Ойын алаңы (1999)
Bridge 2 идеясы Грейволдтің Ұлыбританиядағы Йоркшир мүсіндер паркіне орнатылған бұрынғы «Playground» атты өнер туындысында зерттелген ойларға негізделген. Мүсіндер паркіне келгендер көне, таныс ойын алаңына тап болады, онда құпия ойындардың солған белгілері мен көрермендерге арналған орындықтар бар. Инсталляцияның барлық элементтері – ойын алаңының едені мен оған іргелес орындықтар – кішкентай сенсорлармен жабдықталған. Адамдар еденмен жүргенде ойын ойнап жатқан адамдардың дыбысы естіледі, ал орындықтарда отырғандар көрермендердің қолдауы мен шапалақтарының дыбысына толығандай сезінеді. Бұл инсталляция мүсіндер паркінің тұрақты экспонаттарының бірі болып табылады.
Bridge 2, drew on ideas that Greyworld had explored in a previous work of art Playground, installed in the Yorkshire Sculpture Park in the UK. Visitors to the sculpture park stumbled across what looked like a deserted playground with faded markings for mysterious games and benches for spectators. All the elements of the installation, the floor of the playground and the accompanying benches, were sensitised with tiny sensors so that as people crossed the floor they triggered the sound of people playing a game whilst as others sitting on the bench found themselves immersed in the sound of spectators cheering and clapping. The installation is a permanent feature of the sculpture park.
2-көпір (2000)
Олардың алғашқы қондырғыларының көпшілігі дыбысқа негізделген. 2000 жылы олар Ирландияның Дублин қаласында Лиффи өзенін бойлай созылған Миллениум көпірін алып, оның барлық ұзындығына ашық көк түсті кілем төседі. Кілемге жүздеген кішкентай сенсорлар орнатылды, ол сенсорлар көпірден өтетін адамдардың қозғалысын жанды дыбысқа айналдырды. Бір сәтте адамдар қардың үстімен қадам басатын сияқты дыбыс естілді, келесі сәтте су шашыраған немесе құлаған жапырақтардың үстімен жүргендей сезім тудырды.
Most of their early installations were sound based. In 2000, they took the Millennium Bridge which spans the Liffey River in Dublin, Ireland, and installed a bright blue carpet across its length. Embedded into the carpet were hundreds of tiny sensors that translated the motion of people crossing the bridge into a vibrant soundscape. One moment it sounded as if people were walking through crunchy snow, the next that they were sploshing through water, or walking across fallen leaves.
Шығанақ (2004)
1993 жылы құрылғаннан бері олар жоғары бағаланған туындылардың бай тарихын жасағанмен, олардың ең танымал туындысы, әдетте, "Көз" – жаңа Лондон қор биржасы үшін жасалған тұрақты инсталляция: 9×9×9 (барлығы 729) шар тәрізді доптар 32 метрлік басты атриумның толық биіктігін қамтитын кабельдерге ілінген. Бұл сфералар Python бағдарламаларын іске қосатын компьютермен басқарылады, олар бір-бірінен тәуелсіз қозғалып, динамикалық пішіндер, символдар және сұйықтай қозғалыстар құрайды, бұл қор нарығының мәнін көрсетеді. Мүсін әр таңғы сағат 8-де нарықты ашады, шарлар әдеттегі кубтық құрылысынан босап, әсем үлгілер мен пішіндер жасайды. Күн бойы мүсін сенімді жаңалықтар ағынына жауап береді және атриумның толық биіктігінде жазылған ағымдағы жаңалықтардың суреттерін көрсетеді. Әр күннің соңында шарлар кубтық құрылысына оралып, мүсіннің негізінде орналасады, ал әр шардың ішіндегі көк шамдар акция нарығының жабылу бағасын көрсету үшін, сол күні нарықтың өркендеуін немесе төмендеуін көрсететін көрсеткішпен жарықтандырылады. Елизавета II патшайымы 2004 жылдың 27 шілдесінде мүсіннің ашылу салтанатын өткізді, ал оның көрсетілімі бүкіл әлемге таратылды. Инсталляция әр таңғы сағатта телеарналар арқылы көрсетіліп, шамамен 80 миллион көрерменге жетеді. Ол 2005 жылы Interactive BAFTA сыйлығына үміткер болды.
Although they have built up a rich history of acclaimed works since their formation in 1993, their most celebrated piece so far is probably The Source – a permanent installation for the new London Stock Exchange: A cube of 9×9×9 (729 in total) spherical balls are suspended on cables that run the full 32 metres height of the main atrium of the newly designed building. These spheres, controlled by a computer running Python scripts, can move themselves independently of each other, forming dynamic shapes, characters and fluid like motions that reflects the nature of the stock market itself. The sculpture opens the market each morning at 8am, with the spheres breaking free from their default cube arrangement to form elegant patterns and shapes. Throughout the day the sculpture responds to reputable news feed and displays snapshots of the current headlines, written in full height of the atrium. At the end of each day's trading the spheres return to their cubed arrangement, resting on the sculpture's base, and blue lights inside each sphere are illuminated to show the stock market's closing price with an arrow to indicate how the market performed on that particular day. Her Majesty Queen Elizabeth II unveiled the sculpture on 27 July 2004 and the opening was broadcast to a global audience. The installation is broadcast every morning on television to an estimated global audience of 80 million people. It was nominated for an Interactive BAFTA award in 2005.
Трейс (2005)
Trace (2005) – Ұлыбританиядағы Хэмптон-Корт сарайындағы лабиринт үшін жасалған туынды. Оның тарихы мен лабиринттің құпия сөздер мен флиртке толы орын ретіндегі идеясын пайдалана отырып, Greyworld кіреберістен орталыққа және кері сапар кезінде келушілердің сезімталдықтарына әсер ететін жұмсақ дыбыстық жұмыс жасады. Лабиринттің көптеген жасыл дәліздерінен өтетін келушілер, музыканың бір бөлігі, күлкінің бір үзіндісі, нәзік жібектердің әдемі сыбсыры немесе бұрылып, соқпаққа түсіп кететін құпия әңгімелердің сыбысы сияқты қызықтыратын дыбыстарды қууға ұмтылады. Дыбыстар бірте-бірте келушінің санасында ғасырлар бойы лабиринттен өтіп, оның тыныш бұрыштарында өздерін жоғалтқан адамдардың бай тізбегін құрайды.
Trace (2005) is a work created for the maze at Hampton Court Palace, UK. Drawing on its history and on the idea of a maze as a place of furtive conversation and flirtation, Greyworld have created a gentle soundwork that affects the visitors' experience of their journey from entrance to the centre and back again. As visitors pass through the many green corridors of the maze, they are tempted to follow tantalising sounds – a fragment of music, a snatch of laughter, the seductive rustle of fine silks or the whispers of an illicit conversation as it disappears around a corner and into a dead end. Slowly the sounds weave together in the visitors mind to create a rich tapestry of the other people who have passed through the maze over the centuries and lost themselves in the seductive privacy of its secluded corners.
Қоқыс жәшіктері мен орындықтар (2005)
Сол жылы олар Кембридж қаласындағы (Ұлыбритания) қоғамдық алаңға "Қоқыс жәшіктері мен орындықтар" атты тұрақты орнатуды жасады. Онда қалалық даланың бизон сияқты еркін жүретін анимациялық көше жиһаздары бейнеленген. Жаңбыр жауса, орындықтар жақын маңдағы ағаштардың астына тығылып, адамдарды отыруға шақырады. Ауа температурасы төмендегенде, қоқыс жәшіктері дірілдейді, ал күн шыққанда қоқыс жәшіктері мен орындықтар ән салады, шаштараздың тамаша үйлесімді әндерін орындайды. Ең бастысы, қоқыс жәшіктері мен орындықтар әлі де функционалды көше жиһаздары болып табылады, адамдар оларға отыруы немесе олардың қақпақтарына қоқыс тастауы күтілуде.
Later that year they also created Bins and Benches a permanent installation for a public square in Cambridge, UK. It features a group of animated street furniture that roam free, like buffalo, in the urban savannah of their square. When it rains the benches seek shelter under the nearby trees, inviting people to sit on them. As the temperature drops the bins start to shiver and when the sun shines the bins and benches break into song, singing in tight barbershop harmonies. Above all the bins and benches are still functional pieces of street furniture waiting for people to come and sit on them or deposit rubbish in their lids.
Дүниежүзілік сот (2005)
Worldbench (2005) – әлемнің әртүрлі жерлерін байланыстыратын парк орындығын пайдаланатын инсталляция. Ол қарапайым ағаш орындықты алып, мектеп ауласындағы қабырғаға орнатылған экранға қарсы қояды. Экранда орындықтың көрінісі көрсетіледі, ол көзден жоғалады; бірақ, мысалы, орындықтың бір жағы Оңтүстік Лондонда болса, екінші жағы Англияның солтүстігінде немесе әлемнің екінші шетінде болуы мүмкін. Әлемдік орындықтардың төрт данасы жасалды, және одан да көптері әлемдік картаға орнатылмақ.
Worldbench (2005) is an installation that uses a park bench to link up locations across the world. It takes an ordinary wooden bench and places it up against a screen, attached to a wall in the school's playground. Reflected on the screen is the mirror image of the bench, disappearing into the distance; but whilst one side of the bench is in South London for example, the other could be in the north of England, or the other side of the world. Four Worldbenches have been created, with many more to be installed around the globe.
Беймәлім суретшінің ескерткіші (2007)
2007 жылы Грейволд Лондонның Банксайд аймағындағы Tate Modern мұражайының қасындағы «Белгісіз суретшіге монумент» атты орнатуды іске қосты. Бұл тұрақты орналым әлемдік БАҚ-тың назарын аударды. Көзімен көрерге, бұл мойын орамалы мен кең киім киген қарапайым қола мүсіндей көрінеді. Алайда, монументтің шабыты жол жүргіштерден туады, оларды оның өзі қайталайтын поздарға шақырып, оның сымбатын көңілді және ойшайып өзгертіп отырады. Бұл ерекше мүсін көпшілікке жаңа және қолжетімді шығармашылық тәжірибе ұсынады, оларға өнер туындысымен әңгімелесуге мүмкіндік береді.
In 2007, Greyworld launched Monument to the Unknown Artist beside the Tate Modern on London's Bankside. A permanent installation, it garnered the interest of the world's media. At first glance the installation would appear to be a simple bronze statue, dressed in a neck scarf and loose fitting suit. However, the monument seeks inspiration from passers by, inviting them to strike poses which he copies, continually changing his form in a light hearted and mischievous way. The unique sculpture offers an alternative and accessible creative experience for the public, allowing them to create a dialogue with the work of art.
Блум (2007)
Олардың 2007 жылы Лондонның Спиталфилдс ауданындағы жаңа Foster + Partners жобасы үшін орнатылған инсталляциясы ашылды. Ғимараттың орталық 10 қабатты атриумының толық биіктігін алып, бұл инсталляция кеңістікте ілінген, сырттай қарапайым бағананың ішінде жасырылған жүздеген гүлдерді пайдаланады, соның арқасында ғимарат тірідей гүлдейді. Олар өтіп бара жатқан адамдардың қозғалысына реакция жасайды, ашылып, жабылып, осылайша әрбір көрерменге өз ортасына әсер етуге және оны өзгертуге мүмкіндік береді.
Their installation for a new Fosters and partners development in London's Spitalfields launched in 2007. Occupying the full height of the building's central 10 storey atrium it uses hundreds of flowers, hidden within a seemingly sober column suspended within the space, to allow the building to bloom into life. They respond to the motion of those passing by, opening and closing, thus allowing every viewer interaction and influence over their environment.
Көрінбейтін (2007)
2006 жылы Channel 4 телеарнасы Ұлыбритания бойынша The Big Art жобасына қатысу үшін 7 нысанды іріктеді. Бёрнли, Шығыс Ланкашир, таңдаулы жеті нысанның бірі болды. Аймақтан 15 жас адам "Greyworld" тобына қалада қоғамдық өнер туындысын жасауды тапсырды. "Көрінбейтін" деп аталған туынды – қала орталығында орналасқан он тоғыз ультракүлгін суреттерден тұратын серия. Суреттерде қаланың дамуына үлкен үлес қосқан көрнекті жергілікті азаматтар – "халық қаһармандары" бейнеленген. Осы суреттер түнде жарқырап, көз тартады. Жыл бойы түндер ұзара келе олар көріне бастайды.
In 2006 Channel 4 chose 7 sites across the United Kingdom to be part of The Big Art project. Burnley, East Lancashire was one of seven sites chosen to take part. 15 young people from throughout the region commissioned the artist group Greyworld to create a piece of public art in the town. The artwork, called "Invisible," is a series of nineteen ultraviolet paintings placed around the town center displaying "public heroes" – outstanding local citizens who have left their mark in the town. The glowing paintings are best seen at night time. They appear as the nights grow longer, throughout the year.
Сағат механизмі орманы (2011)
2011 жылдың қазан айында Ұлыбританиядағы Гризедейл орманындағы Ридинг Вуд жолында бірнеше сағат кілттері пайда болды. Әрбір кілт бұрылғанда, бұтақтардан естілетін музыкалық қорапшаның әуені ойнатылады. Бұл – тұрақты туынды, оны Ұлттық орман комиссиясы тапсырыс еткен.
A series of clockwork keys appeared throughout the Ridding Wood trail, in the Grizedale Forest, UK in October 2011. Each key, when turned, generated a music box melody, that can be heard coming from the branches. A permanent work, it was commissioned by the National Forestry Commission.
Трафалгар Күн (2012)
Соңғы өнер туындысы ретінде greyworld үлкен шар тәрізді, өздігінен жарықтандырылатын "Күн" жасады, ол бір күнге ғана Лондонның Трафальгар алаңында орнатылды. 2,5 тонна салмаққа ие және 210 000 ватт қуатты қолдана отырып, Күн күн батқаннан кейін үш сағат бойы алаңды жарықпен нұрландырды.
For their most recent artwork, greyworld created a large spherical self illuminated "Sun" which was installed in Trafalgar Square, London for one day only. Weighing 2.5 tons, and using 210,000 watts of power, the Sun illuminated the Square for three hours after sunset.