Кіріспе

Американдық суретші Барнаби Эванс (1953 жылы туған) – түрлі медиада жұмыс істейтін американдық суретші. Оның жұмыстарына арнайы орынға орнатылатын мүсін инсталляциялары, фотосурет, фильм, бағдар дизайны, архитектуралық жобалар, жазу және тұжырымдық туындылар жатады. Эванс Род-Айленд штатының Провиденс қаласының үш өзенінде орнатылған WaterFire мүсінімен әйгілі.

Жұмыс

Оның бастапқы білімі ғылым саласында болған, бірақ ол жиырма бес жылдан астам уақыттан бері қана суретші ретінде жұмыс істеп келеді. 1994 жылы ол «Бірінші түн» Провиденциясының он жылдығын мерекелеу үшін «Бірінші отты» жасады; 1996 жылдың маусымында ол «Екінші отты» Халықаралық мүсіншілер конференциясы және Провиденциядағы Convergence Халықаралық өнер фестивалі үшін құрды. 1997 жылы жүздеген еріктілердің және қауымдастықтың кең қолдауымен ол WaterFire-ді тұрақты инсталляция ретінде орнатты. Эванс 1998 жылы WaterFire Houston-ды да жасады және 2001 жылы Бостондағы Заманауи өнер институтының Vita Brevis бағдарламасы үшін Moving Water инсталляциясын орнатты. Басқа инсталляциялық жұмыстардың ішінде Барнаби Эванс 1989 жылы «Сүтке арналған ғибадатхана», 1990 жылы «Туды қорғау», 1993 жылы суретші Айрин Лоуренспен бірлескен «Орындау кодасы» (Execution Coda) және 1997 жылы «Күн тоқырауы алаңы» (Solstice Courtyard) туындыларын жасады. Эванс 1999 жылдың жазында Род-Айленд дизайн мектебінің өнер мұражайы үшін «Рикюдің екінші арманы», Браттлборо өнер мұражайында «Бамбуқтың 613 бөлігі» және 2001 жылы Вашингтон штатының Такома қаласындағы Шыны мұражайы үшін «Шыны жүрек» (Heart of Glass) инсталляцияларын жасады. Эванс қазір Санкт-Петербург, Барселона және Сеул сияқты басқа қалалар үшін өнер инсталляцияларын зерттеп жатыр. Барнаби Эванс фотосуреттерімен де танымал, олардың фотосуреттері Лондонның Виктория және Альберт мұражайының, Париждегі Bibliothèque nationale, Фрибург, Швейцариядағы Musée d'art et d'histoire, Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Америка өнерінің Аддисон галереясы және басқалардың ішінде Род-Айленд дизайн мектебінің өнер мұражайының тұрақты коллекцияларына енген. Оның фотосуреттері ұлттық және халықаралық деңгейде көрсетілген, сондай-ақ Camera (Люцерн, Швейцария), Photokina (Кёльн, Германия), Photography Annual (Нью-Йорк) және Schweizerische Photorundschau / Revue Suisse de Photographie басылымдарында жарияланған. 2000 жылы ол Браун университетінің гуманитарлық ғылымдар докторы және Род-Айленд колледжінің көркем өнер докторы атағымен марапатталды. Эванс сонымен қатар Аарон Сискиндтің фотосурет саласындағы стипендиясын, Род-Айленд штатының өнер жөніндегі кеңесінен бірнеше стипендияны, Швейцарияда өткен Халықаралық үшжылдық көрмеде түсті фотосурет номинациясы бойынша күміс жүлдесін және 1997 жылы Провиденцияның «Ренессанс» сыйлығын алды. Эванс 2003 жылы Массачусетс технология институтының Кевин Линч сыйлығын алды, ал WaterFire 2003 жылы Брунер қорынан қалалық даму үшін Руди Брунер сыйлығының күміс медалін алды, бұл сыйлық Провиденция қаласының орталық аймағының жаңаруы үшін берілді. Эванс Браун университеті, Род-Айленд дизайн мектебі, MIT, Гарвард, Корнелл, МакГилл және Барселона университеті сияқты көптеген университеттерде лекция оқыды. Эванс 2003/2004 оқу жылында MIT-де резидент-суретші болып жұмыс істеді, онда ол MIT-дегі марқұм Марк Шустермен бірлесіп қалалық зерттеулер факультетінде эфемерлік құбылыстардың қалалық ортаға тигізетін әсері туралы курс оқытты. 2008 жылы Эванс Бостонның «Бірінші түні» үшін Бостон орталық алаңында жаңа туынды жасады. Эванс 2011 жылы Род-Айленд Даңқ залына енгізілді.