Уильям Бэбокок Хазен: Американ сардары мен азамат соғысының батыры

Кіріспе

Уильям Бэбкок Хазен (27 қыркүйек 1830 – 16 қаңтар 1887) – өмірін Америка Құрама Штаттары Армиясында өткізген офицер, үнді соғыстарында қызмет еткен, Азамат соғысында Одақ генералы және АҚШ Армиясының Бас сигнал офицері болған. Оның ең танымал қызметі – 1862 жылы Стоунс-Ривер шайқасында "Тозақтың жарты акры" деп аталған маңызды нысанды қорғауы және 1864 жылғы желтоқсанда Джорджия штатындағы МакАллистер бекінісін басып алуы. Бұл Уильям Шерманға теңізге жасаған жорығының соңында Саваннаны жаулап алуға мүмкіндік берді.

Ерте өмір және әскери мансап

Хазен Вермонт штатының Вест-Хартфорд қаласында дүниеге келді, бірақ үш жасында Огайоға көшіп кетті. Ол балалық шағын Хирам қаласында өткізді және болашақ президент Джеймс А. Гарфилдпен тығыз жеке қарым-қатынас орнатты. 1855 жылы АҚШ Әскери академиясын бітіріп, 4-ші АҚШ жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып кірісті. Азамат соғысына дейін ол негізінен Тынық мұхитының солтүстік-батысы мен Техас штатында қызмет етті, онда 3 қарашада 1859 жылы Ллано өзені бойында комманчилермен болған шайқаста ауыр жарақат алды. Ол 1861 жылға дейін ауру себепті демалыста болды.

Азаматтық соғыс

Форт Самтердің құлауынан кейін көп ұзамай ол 8-ші АҚШ жаяу әскерінің капитаны болды, ал 1861 жылдың 29 қазанында 41-ші Огайо жаяу әскерінің полковнигі болды. 1862 жылдың қаңтарынан бастап ол Огайо армиясында генерал-майор Дон Карлос Бьюэллдің қол астында бригадаға қолбасшылық етті. Оның алғашқы ірі шайқасы Шило болды, онда Бьюлл армиясы екінші күні (1862 жылдың 7 сәуірінде) келді, конфедерациялық армияға қарсы шабуыл жасап, одақтың жеңісіне қол жеткізді. 1862 жылдың күзінде Хейзен Перривиллде Бьюэллдің қол астында шайқасты. Оның бригадасы XIV корпусқа қайта ұйымдастырылды (кейіннен Камберленд армиясы деп аталды) генерал-майор Уильям С. Роузкранс басқарған, және осы ұйымда Хейзен өзінің ең әйгілі шайқасы – Теннесси штатының Мурфрисборо қаласындағы Стоунс өзенінің шайқасында қызмет етті. 1862 жылдың 31 желтоқсанында генерал Брэкстон Брэггтің басқаруындағы конфедерациялық күштер Роузкрансты күтпеген жерден шабуылдап, оның күштерін үш шақырымға (5 км) кері шегіндірді, арқаларын Стоунс өзеніне тіреп қойды. Хейзеннің бригадасы жергілікті тұрғындар "Төңкерілген орман" деп атаған шағын самырсын орманын қорғады. Хейзен және бригадалық генерал Чарльз Круфт одақтың желісіндегі маңызды нүктеде болды, оның жоғалуы конфедерацияға толық жеңіс сыйлаған болар еді. Майорлар Джордж Х. Томас және Хазеннің дивизия командирі Ловелл Х. Руссо оларды қолдау үшін артиллерияны шоғырландырды. Конфедерацияның бірнеше шабуылы сәтсіз аяқталды. Олардың қарсы тұруы соншалықты батыл болды, олар одақтың желісін сақтап қалды деуге болады. "Төңкерілген орман" қазір "Тозақтың жарты гектары" деп белгілі. Хейзен шайқаста иығына жараланып, 29 қарашада көрсеткен ерлігі үшін бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. Шабуылдан кейін бірнеше ай өткен соң, шайқасқа қатысқан ардагерлер сол жердегі шағын одақтық зиратта ескерткіш орнатты. Бұл Азамат соғысының бастапқы шайқас орнында сақталған ең көне ескерткіші саналады. Хейзен Камберленд армиясымен Туллахома жорығына, XXI корпустың Чикамауга шайқасындағы жеңілісіне және IV корпустың Чаттануга шайқасындағы жеңіске қатысты. Хейзеннің бригадасы Чаттануга маңындағы Браун паромдық өтпелі жолында маңызды рөл атқарды, ол генерал-майор Джозеф Хукердің әскерлерінің келуімен бірге Камберленд армиясына жабдықтау желісін, "Крекер желісін" ашты, олар конфедерациялықтармен қоршалған еді. Хейзен Чикамауга үшін тұрақты армияда майор, ал Чаттануга үшін подполковник болды. Ол генерал-майор Уильям Т. Шерманның қол астында Атланта жорығында, Теңізге наурыз және Каролина жорығында Камберленд армиясында, содан кейін Теннесси армиясында қызмет етті. Ол IV корпуста бригаданы басқарып жүргенде Пикет Милл шайқасында көзге түсті. Оның бригадасы жеткілікті қолдаусыз шабуылға шығып, ауыр шығынға ұшырады. Кейіннен Хазеннен бригадасы қайда екені туралы сұрағанда, ол: "Бригада, тозақ, менде жоқ. Бірақ қалғандары сол орманның ішінде" деді. Хейзен Атланта жорығының соңында XV корпустың дивизия командалығына көтерілді. Шерманның Теңізге наурызы кезінде Хазеннің дивизиясы 1864 жылдың 13 желтоқсанында Джорджия штатындағы МакАллистер фортын басып алуда ерекше көзге түсті. Бұл әрекет Шерманның армия тобы мен АҚШ әскери-теңіз күштері арасында байланыс орнатты. Ол 1864 жылдың қыркүйегінде тұрақты армияда полковник, ал 13 желтоқсанда еріктілердің генерал-майоры болды. Соғыстың соңында ол Теннесси армиясының XV корпусына қолбасшылық етті және ақырында 1865 жылдың 13 наурызында тұрақты армияның генерал-майоры болды.

Soon after the fall of Fort Sumter, he was promoted to captain of the 8th U. S. Infantry, and by October 29, 1861, he was Colonel of the 41st Ohio Infantry. Starting in January 1862, he commanded a brigade in the Army of the Ohio, under Maj. Gen. Don Carlos Buell. His first major battle was Shiloh, where Buell's army arrived on the second day (April 7, 1862), in time to counterattack the Confederate army for a Union victory. In the fall of 1862, Hazen fought under Buell at Perryville. His brigade was reorganized into the XIV Corps (later to be known as the Army of the Cumberland) under Maj. Gen. William S. Rosecrans, and, in this organization, Hazen served in his most famous engagement, the Battle of Stones River, at Murfreesboro, Tennessee. On December 31, 1862, the Confederate forces under Gen. Braxton Bragg delivered a devastating assault that caught Rosecrans by surprise and drove his forces back three miles (5 km), leaving their backs to the Stones River. Hazen's brigade defended a small cedar forest known by the locals as "Round Forest". Hazen and Brig. Gen. Charles Cruft were at a salient in the Union line, whose loss would have given the Confederate a complete victory. Maj. Gens. George H. Thomas and Lovell H. Rousseau, Hazen's division commander, concentrated artillery to support them. Several Confederate attacks were beaten off. Their defense was so spirited against heavy odds that they arguably saved the Union line. The Round Forest is now known informally as "Hell's Half Acre". Hazen was wounded in the shoulder during the fight and was promoted to brigadier general, effective November 29, for his gallantry. Months after the battle, a monument was erected by veterans of the fight in a small Union cemetery at the site. This is considered to be the oldest Civil War monument remaining in its original battlefield location. Hazen continued with the Army of the Cumberland through the successful Tullahoma Campaign, the serious Union defeat at the Battle of Chickamauga in XXI Corps, and the victorious Battle of Chattanooga in IV Corps. Hazen's brigade played a major role in the crossing at Brown's Ferry near Chattanooga that, together with the arrival of troops under Maj. Gen. Joseph Hooker, opened the line of supply or "Cracker Line" to the Army of the Cumberland, penned into its defenses by the Confederates Hazen was promoted to brevet major in the regular army for Chickamauga and brevet lieutenant colonel for Chattanooga. He served under Maj. Gen. William T. Sherman in the Atlanta Campaign, the March to the Sea, and the Carolinas Campaign, in the Army of the Cumberland and then in the Army of the Tennessee. He distinguished himself at the Battle of Pickett's Mill while still leading a brigade in IV Corps. His brigade had to attack without adequate support and suffered badly. Later, asked where his brigade was, Hazen replied, "Brigade, Hell, I have none. But what is left of it is over there in the woods." Hazen was elevated to division command in XV Corps late in the Atlanta Campaign. During Sherman's March to the Sea, Hazen's division distinguished itself in the capture of Fort McAllister, Georgia, on December 13, 1864. This action opened communications between Sherman's army group and the United States Navy. He was promoted to brevet colonel in the regular army in September 1864 and to major general of volunteers on December 13, 1864. Very late in the war, he commanded the XV Corps of the Army of the Tennessee and was eventually promoted to brevet major general in the regular army, March 13, 1865.

Соғыстан кейінгі мансап

Соғыстан кейін АҚШ армиясы қысқартылғанда, Хазен 1866 жылдың шілдесінде 38-ші АҚШ жаяу әскерінің (Бәке солдаты полкі, осындай төрт жаяу әскер полкінің бірі) полковнигі болып қайта тағайындалды және 1869 жылдың наурыз айында 6-шы АҚШ жаяу әскеріне ауыстырылды. Ол негізінен Батыс шебінде қызмет етті, соның ішінде 1872 жылдан 1880 жылға дейін Дакота аймағындағы Форт-Бюфордта орналасты, бірақ Франко-пруссия соғысы кезінде бақылаушы ретінде Еуропаға да барды. Хазеннің шебіндегі маңызды міндеттерінің бірі – Вашита өзені шайқасына дейінгі келіссөздерді жүргізу болды. Хазен президент Улисс С. Гранттың әкімшілігін дүр сілкіндірген сатып алудағы жемқорлыққа қатысты даудың бірінде куәлік берді, нәтижесінде Гранттың соғыс министрі Уильям В. Белкнап отставкаға кетті. Белкнап дауы жоғарылаулар және Азамат соғысындағы жеңістер үшін лайықты есімдерді таласулармен байланысты болды. Бір дау кезінде Хазен генерал-майор Дэвид Стенлимен Стоунс-Ривердегі ескерткіштің нақты орналасқан жері үшін таласты. Стенли, екінші Франклин шайқасындағы Одақтың жеңісі үшін басқа генералдармен күресіп жатқан, ескерткіштің дұрыс емес жерде екенін айтты. Стенли Белкнаптың досы болды, бұл дауларды байланыстырады. Хазен Джордж Армстронг Кастердің «Жазықтағы өмір» кітабын өзінің бір кітабында сынап, дауға да қатысты. (Кастер Вашита өзеніне дейін Хазеннің бас қара қазанмен арақатынасын сынады.) Хазеннің Кастермен және соғыстан кейінгі армиядағы жоғары лауазымды тұлғалармен қарым-қатынасы соншалық болды, жазушы Амброуз Биерс оны «Мен таныған ең жек көрілген адам» деп атады. Хазен тіпті бұрынғы досы және Белкнапқа қарсы одақтасы генерал-лейтенант Уильям Т. Шерманды да ренжітті. 1880 жылдың 15 желтоқсанында президент Резерфорд Б. Хейз Хазенді бригадир-генерал қылып көтерді және оны АҚШ армиясының бас сигнал офицері етіп тағайындады, ол өліміне дейін осы лауазымды иеленді. Оның қызметі оның департаментін алдыңғы Альберт Джей Майерге тән практикалық мәселелерге емес, негізгі зерттеулерге бағыттағанымен ерекшеленді. Дегенмен, газеттер Хейзенді Линкольнге қарсы қолдады. Хазен «The Washington Post» газетінің иесі Вашингтон Маклиннің қызы Милдред Маклинге үйленді. Ол қайтыс болғаннан кейін, ол 1899 жылдың 9 қарашасында адмирал Джордж Дьюиге тұрмысқа шықты. Хазен Вашингтонда қайтыс болды, президент Гровер Кливлендтің қабылдауына қатысқаннан кейін ауырып қалды және Арлингтон ұлттық зиратында жерленді. «The New York Times» газетінің некрологында Хазен «агрессивті және даулы» деп сипатталды, бұл қасиеттер оған шайқаста жақсы қызмет етті, бірақ бейбіт уақытта оған күшті жаулар тудырды. Невада штатындағы Хазен және Аляскадағы Хазен шығанағы оның құрметіне аталған.

As the U. S. Army was drawn down following the war, Hazen was redesignated as colonel of the 38th U. S. Infantry (a Buffalo Soldier regiment, one of four such infantry regiments) in July 1866 and transferred to the 6th U. S. Infantry in March 1869. He served primarily on the Western frontier, including being stationed at Fort Buford in the Dakota Territory from 1872 to 1880, but he also visited Europe as an observer during the Franco Prussian War. One of Hazen's most important roles on the frontier was handling the negotiations that preceded the Battle of Washita River. Hazen offered testimony in one of the procurement corruption scandals that rocked the administration of President Ulysses S. Grant, which resulted in the resignation of Grant's Secretary of War, William W. Belknap. The Belknap scandal was tied to other disputes over promotions and squabbles over credit for victories in the Civil war. One of the squabbles pitted Hazen against Maj. Gen. David S. Stanley over the exact location of the monument at Stone's River. Stanley, who was fighting other generals over credit for the Union victory at the Second Battle of Franklin, argued that the monument was in the wrong place. Stanley was a friend of Belknap, which ties the controversies together. Hazen also engaged in controversy by criticizing George Armstrong Custer's book Life on the Plains in one of his own books. (Custer had criticized Hazen's dealings with chief Black Kettle before Washita River.) Hazen's relationships with Custer and with his superiors in the post war army were such that the writer Ambrose Bierce called him "The best hated man I ever knew". Hazen even managed to offend Lt. Gen. William T. Sherman, a former friend and an ally against Belknap. On December 15, 1880, President Rutherford B. Hayes promoted Hazen to brigadier general and appointed him Chief Signal Officer of the U. S. Army, a post he held until his death. His tenure was noted for focusing his department on basic research, rather than the practical matters that occupied his predecessor, Albert J. Myer. The newspapers, however, backed Hazen against Secretary Lincoln. Hazen married Mildred McLean, daughter of Washington McLean, the owner of The Washington Post. After his death, she married Admiral George Dewey on November 9, 1899. Hazen died in Washington, D. C., having been taken ill after attending a reception held by President Grover Cleveland, and is buried in Arlington National Cemetery. The New York Times, in its obituary, called Hazen "aggressive and disputatious", traits that served him well on the battlefield but made him powerful enemies in peace time. Hazen, Nevada, and Hazen Bay in Alaska are named in his honor.