Кіріспе
Американдық энтомолог Дж. Гордон Эдвардс (1919–2004) – американдық энтомолог және пестицид ДДТ-ның қолданысын және қауіпсіздігін қолдаушы. Ол 40 жыл бойы Сан-Хосе мемлекеттік университетінде энтомология профессоры болды және университеттің энтомология мұражайы оның есімімен аталады. Ол Рейчел Карсонды және ДДТ-ны тыйым салуға жасалған әрекеттерді ашық сынады, адамдарға оның қауіпсіз екенін көрсету үшін бұл затты жеп көрсеткен. Сонымен қатар, ол белгілі таушы болды, 1940-1950 жылдары Глейшер ұлттық паркінде табиғатты зерттеуші ретінде тоғыз маусым жұмыс істеді және жәндіктерді жинау және бағыттарды картаға түсіру үшін жиі қайта оралды. Оның 1961 жылы жарық көрген «Глейшер ұлттық паркіне арналған таушының нұсқаулығы» кітабы бірнеше рет қайта басылды және оны паркте «таушылардың қамқоршысы» деп таныды. Ол 84 жасында тауға серуендеп бара жатып қайтыс болды.
J. Gordon Edwards (1919–2004) was an American entomologist and proponent of the use and safety of the pesticide DDT. He was professor of entomology at San Jose State University for 40 years, and namesake to the university's entomology museum. He was an outspoken critic of Rachel Carson and efforts to ban DDT, famously eating the substance to demonstrate its safety to humans. He was also a noted mountain climber, spending nine seasons as a ranger naturalist in Glacier National Park during the 1940s and '50s, and returning often to collect insects and map routes. His 1961 book A Climber's Guide to Glacier National Park, republished several times since, made him known as the "patron saint of climbing" in the park, where he died while hiking, aged 84.
Ерте өмір және білім
Дж. Гордон Эдвардс 1919 жылғы 24 тамызда Огайо штатының Уильмингтон қаласында Гус және Эвадне Эдвардстардың (құдайы – Спирс) отбасында дүниеге келді. Ол үнсіз фильмдердің режиссері Дж. Гордон Эдвардстың құрметіне аталған. Ол Индианаполисте өсті және 12 жасында скауттар қатарына қосылды. Индиана штатындағы Батлер университетінде ботаниканы оқып, 1942 жылы бітірді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына қабылданып, Еуропада 95-ші жаяу әскер дивизиясында жауынгерлік фельдшер болып қызмет етті. Ол казармалардағы төсек жарғақтарын жою және денедегі жұмырқұрттарды бақылау, сондай-ақ тиф қызбасын алдын алу үшін ДДТ шаңын себу туралы жазды. 1945 жылы Хиросима мен Нагасакиге атом бомбасы тасталғаннан кейін, армияда шамамен төрт жыл қызмет еткен соң әскерден босатылды. Жоғары білімін Огайо мемлекеттік университетінде алды, онда 1946 жылы магистр, ал 1949 жылы энтомология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін қорғады. Ол сондай-ақ Дональд Дж. Боррордың орнитология жөніндегі ассистені болып жұмыс істеді. Огайо штатында ол Элис Алтхауспен танысып, 1946 жылғы 13 қазанда үйленді.
Энтомология
1949 жылы Эдвардс Сан-Хосе мемлекеттік университетінің (кейін Сан-Хосе мемлекеттік колледжі) профессорлық құрамына қабылданды, онда ол 1990 жылға дейін энтомология профессоры болды, содан кейін эмерит профессор ретінде зерттеу және оқыту ісімен айналысты. Ол қоңыздарға маманданды және Глейшер ұлттық паркіндегі жәндіктер туралы бірнеше мақала жариялады. 1977 жылы Калифорния ғылым академиясының өмірлік мүшесі болып сайланды, 1948 және 1953 жылдары Тынық мұхиты жағалауының энтомологиялық қоғамының президенті болды, ал 1993 жылы құрметті мүше болып сайланды. Мансабында ол 90 энтомология магистріне жетекшілік етті, студенттер мен достары арасында ол "Док" деп белгілі болды. 1991 жылы университеттің энтомология мұражайы оның құрметіне аталды және J. Гордон Эдвардс энтомология мұражайы болып қайта аталды. Ол Bembidion edwardsi және Nebria arkansana edwardsi қоңыздарының ғылыми атауларында еске алынды. Америка энтомологиялық қоғамының бұрынғы президенті доктор Майкл Айви Эдвардсты "көзге көрінбейтін ұстаз" деп сипаттайды, оның ықпалына қарамастан, ол студенттерінен басқа энтомологтар арасында көп танылмаған, бұл Айвидің PhD деңгейін бермейтін университетеде оқытуымен байланысты екенін айтады. Ол экологиялық реттеуге қарсы лоббилік топтардың көптеген түрлерінде мүше немесе кеңесші ретінде белсенді болды, соның ішінде Америка ғылым және денсаулық жөніндегі кеңесі. Эдвардстың айтуынша, ол Сьерра клубы (оның бір кітабын жариялаған) және Одубон қоғамы сияқты бірнеше экологиялық ұйымдардың мүшесі де болды. Эдвардс Калифорния ғылым академиясының мүшесі болды. Ол өз идеяларын Линдон Ларуш қозғалысының басылымы – "21 ғасырдың ғылымы мен технологиясы" журналында жариялады. Эдвардстың соңғы жұмысы – "ДДТ: ғылыми алаяқтық туралы іс-қағаз" 2004 жылы, оның қайтысынан кейін "Америкалық дәрігерлер мен хирургтар журналында" жарияланды, онда ол құмарлықпен: "ДДТ-ге тыйым салу, қате немесе алаяқтық есептерге негізделген және бір қуатты бюрократ енгізген, миллиондаған өлімге әкелді, сонымен қатар дамымаған елдердегі сансыз адамдардың күші мен өнімділігін әлсіретті. Қазір адал баға беру және жәндіктер арқылы таралатын ауруларды бақылау үшін қолда бар ең жақсы құралдарды дереу пайдалану уақыты келді. Бұл ДДТ дегенді білдіреді" деді. 1971 жылы ол Конгресс палатасының Ауыл шаруашылығы комитеті алдында куәлік берді, ол ДДТ немесе құстар туралы ғылыми мақалалар жарияламаған кезінде де кеңінен цитаталанды және таратылды. 1970 жылдары Эдвардс "Нью-Йорк Таймс" және Ұлттық Одубон қоғамына қарсы қорлау туралы сотқа берді. 1972 жылдың сәуір айында қоғамның "Американ құстары" журналының редакторы Роберт Арбиб-кіші редакциялық мақаласында пестицид өнеркәсібінің өкілдері мен "ақы төленген ғалымдар Рождестволық құс санағынан алынған деректерді ДДТ қолданылғанға қарамастан құстардың саны артып отырғанын дәлелдеу үшін қате пайдаланып жатыр және әнші құстардың көбеюі құстардың көбеюінен емес, құстарды бақылаушылардың көбеюінен туындады" деп жазды. Арбиб өзінің мақаласында ешкімнің атын атаған жоқ, бірақ "Таймс" газетімен байланысқанда, ол Эдвардс, Томас Х. Жукс және Роберт Х. Уайт Стивенс сияқты адамдарды қамтыды. Эдвардс, Жукс және Уайт Стивенс "Таймс" газетін қорлау үшін сотқа берді және 1976 жылы 61 000 доллар төледі, бірақ келесі жылы Федералды апелляциялық сот баспасөз бостандығын, қоғамдық тұлғалар туралы хабарлауды қорғап, осы шешімді жоққа шығарды.
Тау-кен көтеру
Эдвардс 1947 жылдан бастап тоғыз жыл бойы Глейшер ұлттық паркінде маусымдық парктік табиғаттанушы болып жұмыс істеді және кейіннен зерттеу мақсатымен әр жазда парке қайта оралды. Ол бос уақытының көп бөлігін парктің қиын-қыстау аймалдарын зерттеуге арнады, соның ішінде парктің әртүрлі әсем тауларына көптеген жаңа бағыттар салды. 1961 жылы ол Сьерра клубы басылымынан шыққан «Глейшер ұлттық паркіне альпинистік нұсқаулық» атты кітабын жариялады, ол тез арада классикалық туындыға айналып, парктің толыққанды тау нұсқаулығы болды. Кітап 1970 жылдары, 1990 жылдары және соңғы рет 2017 жылы қайта қаралып, жаңартылды. 1995 жылғы басылымның алғы сөзінде Рольф Ларсон оған парктегі «тау шаруашылығының қамқоршысы» деген бейресми лақап ат қойды. 2004 жылдың 19 шілдесінде Эдвардс әйелі Элиспен бірге Глейшер ұлттық паркінің шығыс жиегіндегі Дивайд тауына шығу кезінде жүрек талмасынан көз жұмды. Ол 84 жасқа толыпты. Глейшер паркі қорының жаңалықтарындағы еске алу санында ол «легендарлық альпинист және Глейшер тарихындағы ең көрнекті тұлғалардың бірі» деп сипатталды. Оның 2005 жылы қайтыс болған Джейн есімді қызы және 2015 жылы қайтыс болған әйелі болды.